01
ΜΑΡΤΙΟΥ
2024
screeneye.gr
No Comments 53 Views

Πρεμιέρες… από 21 Μαΐου

movies in cinemas
Επιμέλεια- Κριτικές Ιάκωβος Γωγάκης, Ελίνα Τραιφόρου

 

1. Χαμένος Παράδεισος

paradiselostpsmall

Θρίλερ,  120′, Γαλλία/Ισπανία/ Βέλγιο/Παναμάς 2014

Πρωτότυπος Τίτλος: Escobar: Paradise Lost/Paradise Lost

Γλώσσα: Αγγλικά/ Ισπανικά

Του  Αντρέα Ντι Στέφανο

Με τους  Μπενίσιο Ντελ Τόρο, Τζος Χάτσερσον, Κλαούντια Τράισακ, Μπρέιντι Κορμπέ, Κάρλος Μπαρδέμ, Άνα Ζιραρντό Μοντάζ Μέριλιν Μοντιέ

ΠΛΟΚΗ

Ο Νικ θεωρεί ότι έχει βρει τον επί γης παράδεισο όταν φτάνει στην Κολομβία, εκεί όπου έχει μετακομίσει ήδη ο αδερφός του. Τιρκουάζ λίμνες, κατάλευκες αμμουδιές, τέλεια κύματα – όλα μοιάζουν όνειρο για τον νεαρό Καναδό σέρφερ, ειδικά όταν συναντά τη Μαρία, μία πανέμορφη νεαρή Κολομβιανή, την οποία ερωτεύεται παράφορα. Ο πρώτος καιρός περνά ειδυλλιακά, μέχρι που η Μαρία τον συστήνει στον θείο της: τον θρυλικό έμπορο ναρκωτικών, Πάμπλο Εσκομπάρ.

Σιγά-σιγά, ο Νικ θα μπει όλο και πιο βαθιά στην τεράστια εγκληματική οργάνωση του Εσκομπάρ, η δεσποτική αλλά και χαρισματική προσωπικότητα του οποίου ελέγχει τους πάντες γύρω του. Θα μπορέσει να ξεφύγει από τα φονικά δίχτυα του καρτέλ όταν πια η κατάσταση εκτροχιαστεί.

ΚΡΙΤΙΚΗ

Ο Ιταλός Αντρέα Ντι Στέφανο, επιστρατεύοντας για δέλεαρ μια φανταστική  αλλά αποτυπωμένη αδέξια ιστορία αγάπης, χρησιμοποιώντας όμως  αποτελεσματικά το μοτίβο κάποιων εξαιρετικών ταινιών θρίλερ και επιβίωσης, στον Χαμένο του Παράδεισο, που παραπέμπει στο ομότιτλο έπος του Άγγλου λογοτέχνη Τζον Μίλτον,  θα  φωτίσει  με ρεαλισμό, την ταραχώδη περίοδο, λίγο πριν συλληφθεί το 1991 στην κόλαση της Κολομβίας,   ο νούμερο 1 έμπορος ναρκωτικών, Πάμπλο Εσκομπάρ , περιγράφοντας ταυτόχρονα τις επιπτώσεις από τις παράνομες του ενέργειες, στο οικογενειακό του περιβάλλον και σε ολόκληρη τη χώρα, έχοντας ταυτόχρονα και φανατικούς υποστηρικτές. Μορφή της ταινίας, ο αγνώριστος , πληθωρικός και  τρομακτικός εδώ, Μπενίτσιο Ντελ Τόρο,  σε ρόλο που δεν θα μπορούσαμε να τον φανταστούμε, μα του ταιριάζει γάντι.

Ο Ντι Στέφανο, επιλέγει ορθά να τοποθετήσει στο κάδρο, ως  ίσος προς ίσον τον Καναδό σέρφερ Νικ και τον Εσκομπάρ, με τον πρώτο να  «αυτοεγκλωβίζεται» στο κακόφημο Μεδεγίν  της Κολομβίας το ‘83, όταν ερωτεύεται στις καλοκαιρινές του διακοπές, την ανιψιά του διαβόητου μαφιόζου. Η ταινία εξελίσσεται σαν το  «Εξπρές του Μεσονυκτίου», από τη στιγμή που ο αδίστακτος ναρκοβαρόνος αποφασίζει να  βγάλει από τη μέση  τον νεαρό πρωταγωνιστή, εκδικούμενος με αυτό τον τρόπο την κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών, που ζήτησε από τις αρχές “ την κεφαλήν του επί πίνακι”.

Στο έργο ξοδεύονται ουκ ολίγα κινηματογραφικά λεπτά, στα επουσιώδη και στα διαδικαστικά της γνωριμίας του Νικ με τη Μαρία, αλλά ακόμα και σε αυτό το κομμάτι, η  δομή του σεναρίου είναι ελλιπή και πρόδηλα μη πειστική.  Πόσο γρήγορα γνωρίστηκαν, ερωτοχτυπήθηκαν, μα ομιλούν τυπικά, με τον θεατή να εισπράττει μια ακατανόητη μεταξύ τους απόσταση, ένα ειδύλλιο που δεν απογειώνεται.

Αντίθετα, η ταινία μαγνητίζει με τον φόβο και τον τρόμο που προκαλεί στην περιρρέουσα ατμόσφαιρα  η απειλητική φυσιογνωμία του Πάμπλο Εσκομπάρ, όταν είναι παρών στο πλάνο, ή ακόμα και ωσεί παρών, παρότι ο σκηνοθέτης δεν εξετάζει ενδελεχώς την πολύπλευρη προσωπικότητα του( από τις παράνομες δραστηριότητες του χρηματοδότησε νοσοκομεία και σχολεία),  δείχνοντας όμως τις απόψεις του για τον θεσμό της οικογένειας( τις οποίες στο πρόσωπο του Νικ τις αναιρεί), τη σχέση του με τον λαό (μοιράζοντας τους χρήματα εκ του πονηρού ) και με τη θρησκεία( στηριζόμενος  στην ίδια λογική των κινηματογραφικών  γκάνγκστερ του Κόπολα και του Σκορτσέζε).

Πέρα απ’ όλα αυτά, η ταινία του Ντι Στέφανο υπονοεί απερίφραστα, ότι η Κολομβία δεν ήταν στα χρόνια του Εσκομπάρ ο χαμένος παράδεισος του κόσμου, αφήνει να εννοηθεί ότι εξακολουθεί να είναι και να μαστίζεται από τις  πολιτικές, κοινωνικές, οικονομικές και ηθικές ασθένειες,  του παρελθόντος της. Ι.Γ

 

Η ΤΑΙΝΙΑ ΣΤΙΣ ΕΠΙΛΕΓΜΕΝΕΣ ΠΡΕΜΙΕΡΑΣ ΤΟΥ SCREENEYE

 

 

2.  Η Ταπείνωση

The Humblingsmall

Κοινωνική κωμωδία, 112′, Η.Π.Α 2014

Πρωτότυπος Τίτλος: The Humbling

Γλώσσα: Αγγλικά

Του  Μπάρι Λέβινσον

Με τους Αλ Πατσίνο, Γρέτα Γκέργουικ, Κίρα Σέντγουικ, Νταιάν Γουάιεστ, Τσαρλς Γκρόντιν, Νταν Χεντάγια

ΠΛΟΚΗ

Το έργο παρακολουθεί τη ζωή ενός μοναχικού 60 φεύγα ηθοποιού, σε μια καριέρα που βρίσκεται στη δύση της, και περιμένει εναγωνίως να ερμηνεύσει  τον σαιξπηρικό Άμλετ. Είναι βαριά καταθλιπτικός, κολλημένος στο skype  να συνομιλεί με τον ψυχαναλυτή του. Τα μπλέκει με μια πολύ μικρότερη του, που είναι η κόρη μιας φίλης του και παλαιάς του ερωμένης. Η κοπέλα αυτή είναι ταυτόχρονα και λεσβία.

ΚΡΙΤΙΚΗ 

Πρόκειται για την κινηματογραφική προσαρμογή του ομώνυμου μυθιστορήματος του Φίλιπ Ροθ σε σκηνοθεσία του Μπάρι Λέβινσον(  Ο Άνθρωπος της Βροχής).

Κοινωνική κωμωδία καταστάσεων, παρόμοιας θεματικής με το Οσκαρικό Birdman, που όλως τυχαίως πρωτοπαρουσιάστηκαν στο Φεστιβάλ Βενετίας με διαφορά μερικών ωρών, αλλά σε συμβολικό επίπεδο θυμίζει την ” Γλυκιά Ζωή” του 1960 και την ” Τέλεια Ομορφιά” του 2013.  Βέβαια, το τεχνικό της κομμάτι  είναι αδύναμο,  και οι  ταινίες των   Ιναρίτου, Φελίνι, Σορεντίνο  υπερτερούν από αυτήν εδώ του  Μπάρι Λέβινσον, ο οποίος  σκιαγραφεί  το κεντρικό του πρόσωπο κάπως επιφανειακά και δεν συμβαδίζει με τα οικουμενικά θέματα που καταπιάνεται.

Πάντως,  παρά την ανάλαφρη, σπονδυλωτή αλλά και χαοτική  δομή της,  η ” Ταπείνωση” δεν θα μας κάνει να κοιτάμε τα ρολόγια μας. Πρώτον, γιατί στο έργο αυτό υπάρχουν συνέχεια ανατροπές, νέα πρόσωπα εισβάλλουν( τρανσέξουαλ,λεσβίες, γονείς, μια μουρλοπαντιέρα  που ψάχνει κάποιον να σκοτώσει τον άντρα της), και δεύτερον, υπάρχει ένας Άλ Πατσίνο πλήρως απελευθερωμένος από οποιαδήποτε όρια, σαρκάζει και ταυτόχρονα αυτοσχεδιάζει. Ουσιαστικά, ολόκληρη η ταινία αφορά πτυχές του δικού του εαυτού. Δεν είναι τυχαίο, ότι ερμηνεύει επί σκηνής Σαίξπηρ( τον οποίο λατρεύει) δεν είναι τυχαίο επίσης, που εμφανίζεται να έχει σχέση με μικρότερη του γυναίκα, η σύζυγος του στην πραγματικότητα είναι 37 ετών και αυτός 76. Τον ρόλο της ατίθασης νεαρής συντρόφου, ερμηνεύει το κορίτσι ” Frances Ha”,  η Γκρέτα Γκέργουικ.

 Όμως, η πιο σημαντική πτυχή αυτού του έργου, είναι η αλληγορική διάσταση που δίνει ο σκηνοθέτης για την μελαγχολία, την  άνοια, το  γήρας και την επιστροφή στην παιδική ηλικία σε μεγάλη ηλικία, από την άλλη, με το χλευαστικό ύφος και μοτίβο που τα παρουσιάζει, εξουδετερώνει κάπως αυτούς τους συμβολισμούς. Ι.Γ

 

3. Η συνταγή της Πωλέτ

ISYNTAGITISPOLET

Κωμωδία, Έγκλημα, 87′, Γαλλία 2012

Πρωτότυπος Τίτλος: Paulette

Γλώσσα: Γαλλικά

Του  Ζερόμ Ενρικό

Με τους  Μπερναντέτ Λαφόν, Καρμέν Μαουρά, Ντομινίκ Λεβανάν, Φρανσουά Μπερτίν

ΠΛΟΚΗ

Η «Συνταγή της Πωλέτ», φαίνεται πως ήταν πετυχημένη, από το γεγονός πως θριάμβευσε εισπρακτικά στην Γαλλία και ετοιμάζεται να «δοκιμαστεί» στις ελληνικές αίθουσες. Η ταινία έχει πρωταγωνίστρια μια ηλικιωμένη χήρα, την Πωλέτ (Μπερναντέτ Λαφόν) που δεινοπαθεί οικονομικά,  αλλά δεν είναι και τόσο συμπαθής,  εξαιτίας του γεγονότος ότι εκφράζει ρατσιστικές απόψεις, ακόμα και στον συγγενικό της περίγυρο. Επιθυμώντας να οικοδομήσει μια καλύτερη ποιότητα ζωής και έχοντας φτάσει σε σημείο να ψάχνει στα σκουπίδια για φωτιστικά και στα απομεινάρια της λαϊκής αγοράς ,για λαχανικά και φρούτα, εμπλέκεται στη διακίνηση κάνναβης. Οι τοπικοί διακινητές δυσανασχετούν γιατί τους κλέβει τη δουλειά κι έτσι η Πωλέτ καταστρώνει ένα σχέδιο. Έχοντας εμπειρία στην ζαχαροπλαστική, φτιάχνει «διαστημικά» κέικ και κουλουράκια με αποτέλεσμα να περνά απαρατήρητη τόσο από τους υπόλοιπους διακινητές, όσο και από τον γαμπρό της, που τυγχάνει να είναι αστυνομικός (!). Όλα φαίνονται να βαίνουν καλώς για την Πωλέτ αποκτώντας τεράστια πελατεία και συγχρόνως χρηματική άνεση. Είναι όμως έτσι;

 ΚΡΙΤΙΚΗ

Απο το σενάριο καταλαβαίνει κανείς προς πρόκειται για μια υπερβολική ιστορία που ξεφεύγει από τα όρια του ρεαλισμού παρά τις κοινωνικές προεκτάσεις. Όχι απλά ξεφεύγει από τα όρια, κατά τη διάρκεια της ταινίας οι υπερβολές δυστυχώς όλο αυξάνονται και οι χαρακτήρες γίνονται καρικατούρες με σκοπό το εύκολο γέλιο. Ο σκηνοθέτης μέσα από την πλοκή προσπαθεί να περάσει μηνύματα εναντίον του ρατσισμού και της αποποινικοποίησης της κάνναβης αλλά είναι τόσο απλοϊκά διατυπωμένα που εγείρουν άλλα ερωτήματα. Γιατί άραγε δεν υπάρχουν δραματικές πινελιές στη θεματολογία; Για πιο λόγο δεν διαφαίνεται η αρνητική διάσταση της χρήσης κάνναβης; Δεν είναι επικίνδυνο οτι στη «συνταγή της Πωλέτ», δίνεται η εντύπωση ότι μέσα από τη διακίνηση ναρκωτικών αρχίζει μια αντιπαθητική κυρία να καταπολεμά τον ρατσισμό και να ενσωματώνεται στην κοινωνία, να «γλυκαίνει» μαζί με τα γλυκά της; Για να μην σταθούμε σε καταστάσεις «διαστημικές», παράλογες και μη πιστευτές που αντίθετα με το κεικ στην ταινία δεν σκας και από τα γέλια όταν τις βλέπεις. Στην αρχή σου φαίνεται ενδιαφέρουσα και πρωτότυπη συνταγή, όμως όσο περνάει η ώρα μπορεί και να σου κάτσει στο στομάχι.   E.T

4. Άγνωστη Γη 

UNLAND

Φανταστικό δράμα, 78′,  Ελλάδα/Κύπρος/Υεμένη 2012

Πρωτότυπος Τίτλος: Unknown Land

Γλώσσα: Αραβικά/Αγγλικά

Του  Μάνουελ ντε Κόκο

Με τους Μάνο Κοκορομύτη, Σάια Σάλεμ, Ντάνιελ Πλάκετ

ΠΛΟΚΗ

Αραβική Άνοιξη, Υεμένη 2011, η επανάσταση συνεχίζεται. Είναι η εποχή των μουσώνων και στο νησί Σοκότρα η ζωή κυλά ήρεμα. Ένα ιστιοφόρο με Ισραηλινή σημαία βυθίζεται και οι έρευνες για επιζώντες ξεκινούν. Το σώμα ενός ναυαγού ξεβράζεται σε μια παραλία.
Στην άλλη άκρη του νησιού ένας ντόπιος βλέπει στα όνειρά του το ναυαγό, ο οποίος ζητά τη βοήθειά του.
Μέσα από το σώμα του ναυαγού, ενός ανθρώπου που έβλεπε τη ζωή του να βυθίζεται, ξεκινά αυτή η περιπέτεια με σκοπό να τον αφυπνίσει και να του θυμίσει να είναι ευγνώμων. Θα ανατρέψει το πεπρωμένο; Θα επιστρέψει πίσω ζωντανός;

Κυκλοφορούν επίσης οι ταινίες Chic! και Shanghai

Επιμέλεια- Κριτικές Ιάκωβος Γωγάκης, Ελίνα Τραιφόρου

 

RELATED ARTICLES

Επικοινωνία
Γενικό e-mail επικοινωνίας screeneyefilm@gmail.com Για αποστολή δελτίων τύπου κινηματογραφικών εκδηλώσεων cine-events@screeneye.net
Εγγραφείτε στο Newsletter μας
Εγγραφείτε τώρα στο newsletter μας για να μαθένετε πρώτοι τα τελευταία νέα μας!

Back to Top