Οικογενειακή Περιπέτεια/ Κινουμένων Σχεδίων, 80′, Βραζιλία 2013

Πρωτότυπος Τίτλος: O Menino e o Mundo/The Boy and the World

Γλώσσα: Πορτογαλικά

Του Άλε Αμπρέου

Με τους Μάρκο Αουρέλιο Κάμπος, Βινίσιους Γκαρσία, Λου Χόρτα

H βραζιλιάνικη ταινία κινουμένων σχεδίων «Το Αγόρι και ο Κόσμος» του Αλέν Αμπρέ σάρωσε πλειάδα βραβείων μεταξύ των οποίων βραβείο καλύτερου animation μεγάλου μήκους στο Φεστιβάλ του Ανεσύ της Γαλλίας, που θεωρείται το κορυφαίο του είδους στον κόσμο ενώ στη Γαλλία παίχτηκε σε 80 αίθουσες.

Χωρίς διαλόγους, με όπλα την εικόνα και τη μουσική ο θεατής παρακολουθεί το ταξίδι ενός μικρού αγοριού που ψάχνει απεγνωσμένα τον πατέρα του, ο οποίος έχει εξαφανιστεί από την οικογένειά του με την οποία έμενε στην επαρχία. Έτσι το αγόρι στην πορεία για να τον ξανασυναντήσει θα αναμετρηθεί με το άδικο στις εργασιακές σχέσεις, με τις οικονομικές ανισότητες, με την απομόνωση των μεγαλουπόλεων αλλά συγχρόνως θα γνωρίσει την τρυφερότητα των αγνώστων, τη σύμπνοια, τη μαγεία της μουσικής και των χρωμάτων απέναντι  στην υπερκατανάλωση και την εμπορευματοποίηση. Είναι ένα προσωπικό ταξίδι αναζήτησης και συγχρόνως ένα μάθημα ζωής, παγκόσμιο και πανανθρώπινο όπου μέσα από τα παιδικά μάτια ο θεατής θα βιώσει τις αντιθέσεις της επαρχίας με τη μεγαλούπολη, της τεχνολογίας με τον άνθρωπο.

Δεν είναι όμως μόνο ο νοηματικός πλούτος της ταινίας αλλά και ο τρόπος με τον οποίο ο Αμπρέ καταγράφει αυτά τα ζητήματα οπτικοακουστικά, έτσι ώστε να γίνονται αντιληπτά και να παρασύρουν αισθητικά και συναισθηματικά μικρούς και μεγάλους.

Ο σκηνοθέτης επιστρατεύεται διάφορες τεχνικές (λάδι, ξυλομπογιές, μαρκαδόρους, στυλό, κολάζ) για να πετύχει τον στόχο του. Τεχνικές που είναι πλήρως εναρμονισμένες με την διαλεκτική που αναπτύσσεται στην εξέλιξη του έργου καθώς και με τον εσωτερικό κόσμο του παιδιού. Η ζωή στην εξοχή έχει μια απλότητα στην σχεδίαση που έρχεται σε αντίθεση με την χρωματική πανδαισία της ζούγκλας τονίζοντας την φαντασία του αγοριού καθώς και με την σχεδιαστική σύνθεση της πόλης, τονίζοντας το απόκοσμο και φλερτάροντας με την επιστημονική φαντασία.  Είναι αξιέπαινο πώς ο σκηνοθέτης μέσα από ένα μινιμαλιστικό ασπρόμαυρο, μπορεί να αποδώσει τη δύναμη της προοπτικής όπως ένα τρένο που χάνεται στον ορίζοντα. Από την άλλη μέσα από αλλεπάλληλα zoom out καταγράφει μεγέθη φορτώνοντας το κάδρο και παίζοντας με τις αποστάσεις. Τα κολάζ τονίζουν το επίπλαστο των διαφημίσεων και της τηλεόρασης λειτουργώντας σαν παραμορφωτικός μεταμοντέρνος καθρέφτης της πραγματικότητας. Το πρόσωπο του αγοριού, σε αντιδιαστολή, δεν είναι παρά ένας κύκλος με 2 κάθετες γραμμές για μάτια και τρεις γραμμές όρθιες για τα μαλλιά του. Κι όμως δεν χρειάζεται τίποτα περισσότερο για να το νιώσεις ανθρώπινο και να το αγαπήσεις.

Η μουσική έχει αφηγηματικό χαρακτήρα σε συνδυασμό με τη σχηματική της απεικόνιση. Εκφράζει την παρουσία-απουσία του πατέρα, ο οποίος έπαιζε φλογέρα και έβγαιναν από μέσα της πορτοκαλί στρογγυλοί χρωματισμοί. Το αγόρι προσέχει, ακολουθεί, φυλάει αυτή τη «χρωματική αύρα», σαν ένας οδοιπόρος συναισθησίας.  Ο κύκλος είναι και το φεγγάρι,  το φως, το άνθος, πηγάζει από τη φύση και χρωματίζει τον αέρα: είναι η ίδια η δόνηση της ζωής.

Ψεγάδι σ’αυτό το καλοδουλεμένο κόσμημα βρίσκει κανείς μόνο στα εμβόλιμα πλάνα ντοκιμαντέρ προς ένδειξη ρεαλισμού της θεματικής. Φαντάζουν άκομψα από τη στιγμή που ήδη η ταινία πατάει καθαρά με το ένα πόδι στην πραγματικότητα και με το άλλο την μεταπλάθει.

 «Το Αγόρι και ο Κόσμος» έρχεται να μας θυμίσει ότι το ναίφ ύφος έχει τη δυνατότητα να είναι και πιο αυθεντικό και πιο πολυδιάστατο από τα τωρινά τρισδιάστατα animation, δωρίζοντάς μας μια ιστορία πέρα από τον χρόνο για τον χρόνο. Μια ιστορία που συγκινεί, προβληματίζει και μας αφορά όλους.

“Το Αγόρι και ο Κόσμος” από 18 Δεκεμβρίου στους κινηματογράφους σε διανομή Νεανικό Πλάνο/New Star

The post Το Αγόρι και ο Κόσμος(Animation) appeared first on screeneye.gr.