Δράμα, 104′, Γαλλία 2015

Γλώσσα: Γαλλικά

Του  Τομά Μπιντγκέν

Με τους Φρανσουά Νταμιέν, Φίνεγκαν Όλντφιλντ, Αντόνια Κάμπελ-Χιουζ, Άγκαθι Ντρον, Τζων Σ. Ράηλη,  Ελόρα Τορτσία

Γράφει ο Ιάκωβος Γωγάκης

Η ιστορία αρχίζει το 1994 στην Ανατολική Γαλλία κατά τη διάρκεια ενός φεστιβάλ. Η ηρεμία μιας οικογένειας ταράζεται συθέμελα όταν ο Αλεν συνειδητοποιεί πως η κόρη του χάθηκε μυστηριωδώς. Ένα γράμμα περιπλέκει την κατάσταση. Η νεαρή Κέλλι γράφει στους γονείς της για την επιθυμία της να ενστερνιστεί τα πιστεύω του αγοριού της, του Αχμέντ , δηλαδή τον ισλαμισμό, φεύγοντας μαζί του. Ο σοκαρισμένος πατέρας χάνει τη γη κάτω από τα πόδια του. Είναι άραγε αλήθεια ή ψέματα; Απαγωγή ή προσηλυτισμός; Τα αδυσώπητα ερωτήματα θα κλονίσουν τη ψυχική του υγεία, θα δημιουργήσουν ρωγμή στη σχέση του με τη σύντροφο του, ξεκινώντας ένα ταξίδι σχεδόν 20 χρόνων απ άκρη σ’ άκρη της γης, μέχρι να τη βρει. Συνοδοιπόρος του από κάποιο σημείο και μετά, ο γιος του, ο αποκαλούμενος και «παιδί». Όλοι κάποιον ψάχνουν. Ο πατέρας την κόρη και ο γιος τον πατέρα.

Για τις απροσδόκητες οικογενειακές απώλειες, για αυτό που αποκαλούμε μοίρα, -ξώφαλτσα-και για την τρομοκρατία, έρχεται στην Ελλάδα το επίκαιρο  μετά-ουέστερν του Τομά Μπιντγκέν , σεναριογράφος πολλών ταινιών του βραβευμένου Γάλλου σκηνοθέτη Ζακ Οντιάρ. Η ταινία αυτή μας θύμισε επίσης, το πρόσφατο φιλμ του Φατίχ Ακίν «Μαχαιριά».
Ενώ αρχικά πιστεύαμε πως θα βλέπαμε μια ταινία μυστηρίου, έχοντας για καρδιά της τη διαλεύκανση της υπόθεσης, η κάμερα μετατοπίζεται από τη χαμένη κόρη στον αδερφό της και στον πατέρα , σε μια ενδοσκόπηση των οικογενειακών σχέσεων, του γάμου, παράλληλα και της πολιτικής( υπάρχει αναφορά στην επίθεση στους Δίδυμους Πύργους) και του θρησκευτικού φανατισμού.

Η επιθυμία του Τομά Μπιντγκέν να καλύψει ένα ευρύ φάσμα κοινωνικών θεμάτων, σκορπίζει το έργο και τον θεατή σε πολλές κατευθύνσεις, χωρίς να εμβαθύνει, αγγίζοντας επιφανειακά πολλά καυτά ζητήματα, οι διάλογοι του είναι ενίοτε ανεπαρκείς και οι χαρακτήρες του στοχοποιούνται, χωρίς να λαμβάνονται υπόψη τα κοινωνικά τους ερεθίσματα. Όμως η αφηγηματική του δομή κρύβει θετικές εκπλήξεις και στον τρόπου που δομείται το σασπένς, στην καθηλωτική του ατμόσφαιρα και στις ερμηνείες. Από τη μια του απαιδαγώγητου αλλά βαθιά συναισθηματικού πατέρα (τον οποίο έξοχα ερμηνεύει ο εξοικειωμένος σε παρόμοιους χαρακτήρες ο Φρανσουά Νταμιέν) και από την άλλη του υιού, ρόλος που ανήκει στον ταλαντούχο ηθοποιό Φίνεγκαν Όλντφιλντ. Αντίθετα τη μητέρα, την οποία παίζει η Άγκαθi Ντρον, την ντύνει με ένα διφορούμενο ρόλο, αφήνοντας μας την αίσθηση μιας πλήρους αδιαφορίας για τη τύχη του παιδιού της. Γιατί άραγε; Μικρή συμμετοχή για τον αστέρα Τζων Σ. Ράηλη.

Η ταινία προβλήθηκε στο Δεκαπενθήμερο των Σκηνοθετών του Φ. Καννών. Βραβείο Σεζάρ πρωτοεμφανιζόμενου σκηνοθέτη.

“Les Cowboys” από 11/2 στους κινηματογράφους σε διανομή Odeon

The post Les Cowboys appeared first on screeneye.gr.

Δράμα Επιστημονικής Φαντασίας, 108′, Μ. Βρετανία 2013

Του Τζόναθαν Γκλέιζερ

Με τους Σκάρλετ Γιόχανσον, Πολ Μπράνιγκαν, Αντόνια Κάμπελ Χιούζ

Χωρίς να μπορώ να ισχυριστώ ότι με μαγεύουν οι ταινίες του Τζόναθαν Γκλέιζερ, αναγνωρίζω το ιδιαίτερο του στυλ και το κινηματογραφικό του ταπεραμέντο, που διερευνά (όπως καλή ώρα) τα ψυχικά συναισθήματα, την έννοια του ανθρώπινου χάους και της μοναξιά, με ένα μοναδικό τρόπο.

Τα στοιχεία αυτά τα είδαμε μπερδεμένα δέκα χρόνια πριν στη « Γέννηση», θα τα δούμε λίγο πιο ξεκάθαρα   στο «Κάτω από το Δέρμα», το οποίο είναι προσαρμογή ενός γνωστού μυθιστορήματος. Επιλέγει για μία ακόμη φορά μια γνώριμη μορφή του εμπορικού σινεμά( στη « Γέννηση» ήταν η Νικόλ Κίντμαν, εδώ η Σκάρλετ Γιόχανσον), για να την μεταμορφώσει μελαχρινή, και να της δώσει έναν μεταφυσικό ρόλο, υποδυόμενη ένα  ρομπότ που ψάχνει για άντρες-θύματα, χωρίς να υπάρχει πάντοτε υπόνοια σεξουαλικών κινήτρων. Φοράει  μαύρα γυαλιά και ψεύτικα στήθη, ως σαγηνευτικό μέσον και ακολουθείται από έναν άνδρα ας τον πούμε «συνοδό», τον οποίο υποδύεται ο Τζέρεμι Μακ Γουίλιαμς,  Στους σκοτεινούς δρόμους της Σκωτίας το αμάξι της θα σταματήσει πολλές φορές για να μεταφέρει κάποιο από τα θύματα της αλλά η τελευταία της γνωριμία θα αποβεί καθοριστική κι ανατρεπτική.

Χρειάζεται να προχωρήσει αρκετά η ταινία για να αντιληφθούμε αυτή τη πλοκή που μόλις περιγράψαμε. Στα πρώτα 20 λεπτά ο Γκλέιζερ παίζει το δικό του γνωστό οπτικό παιχνίδι, χρησιμοποιώντας ένα ευρύ φάσμα τεχνικών μέσων. Παρατηρήσαμε στην έναρξη,  τη χρήση μακρινών shots , ιδίως στις σκηνές των άγριων τοπίων της φύσης, τα οποία θα μετατραπούν αργότερα σε ασφυκτικά κοντινά, όταν η ηρωίδα θα αρχίσει τη περιδιάβαση της για εξεύρεση των ανυποψίαστων θυμάτων της.

Πρέπει να αναφερθεί ότι ο Γκλέιζερ αν και πέρασε μια δεκαετία κινηματογραφικής απραγίας, εξακολουθούν να τον σαγηνεύουν τα φωτογραφικά ομιχλώδη πλάνα, ταυτόχρονα και οι κινηματογραφικές σιωπές, εξού και η απουσία μακρόσυρτων διαλόγων από την αρχή μέχρι και το τέλος της ταινίας.  Όλο αυτό έχει βεβαίως τη σημασία του, γιατί δεν μιλάμε πια για ένα επιδερμικό έργο επιστημονικής φαντασίας, αλλά καθαρά υπαρξιακό, που βάζει το κοινό σε μια διαδικασία να επεξεργαστεί τους συμβολισμούς που έχουν να κάνουν με την κοινωνική βία, το χάος και τη μοναξιά.

Το έργο με τον τρόπο που σκηνοθετείται αποδεικνύεται ιδανικό για την ηθοποιό που θα ερμηνεύσει το εξωγήινο ον, με την Σκάρλετ Γιόχανσον αρπάζει επιτυχημένα την ευκαιρία που της έδωσε ο Γκλέιζερ , σε ένα αρτιστίκ ρόλο, με ελεύθερους υποκριτικούς αυτοσχεδιασμούς.

“Κάτω από το Δέρμα” από 1/5 στους κινηματογράφους σε διανομή Odeon

The post Κάτω από το Δέρμα( Under the Skin) appeared first on screeneye.gr.