screeneye.gr » 137

The Beatles: Eight Days A Week – The Touring Years

Δέσποινα-Ηλέκτρα Βούλγαρη — Wed, 12 Oct 2016 17:38:49 +0000

Μουσικό Ντοκιμαντέρ, 137′, Η.Π.Α 2016

Πρωτότυπος Τίτλος:The Beatles: Eight Days A Week – The Touring Years

Γλώσσα: Αγγλικά Διανομή: Odeon

Του Ρον Χάουαρντ

Με τους Πολ ΜακΚάρτνεϊ, Ρίνγκο Σταρ, Τζον Λένον

Γράφει η Δέσποινα-Ηλέκτρα Βούλγαρη

10 χρόνια παρουσίας, 12 άλμπουμ, 3 χρόνια παγκόσμιας περιοδείας συνοψίζουν την ιστορία της μπάντας- φαινόμενο που σημάδεψε τον 20ο αιώνα. Στα τρία αυτά χρόνια των συναυλιών σε όλο τον κόσμο, στο απόγειο της Beatlomania στρέφει το ενδιαφέρον του ο οσκαρικός σκηνοθέτης Ρον Χάουαρντ (“A Beautiful Mind”) με την έγκριση του Πολ και του Ρΐνγκο και με συμπαραγωγό τη δισκογραφική εταιρία των σκαθαριών.

Σπάνιο αποκατεστημένο αρχειακό υλικό, αδημοσίευτες φωτογραφίες, αποσπάσματα απο συναυλίες, συνεντεύξεις ξετυλίγουν την ιστορία των Beatles από τις πρώτες εμφανίσεις στο κλαμπ Cavern στο Λίβερπουλ μέχρι την τελευταία επίσημη συναυλία το 1967 στο Σαν Φρανσίσκο. Η αναπάντεχη επιτυχία του πρώτου δίσκου, η πρωτοφανής επιτυχία βρετανικής μπάντας στις Ηνωμένες Πολιτείες, η φρενίτιδα και τα ουρλιαχτά των κοριτσιών σε κάθε ζωντανή εμφάνιση, που κάλυπταν τις φωνές του Πολ και του Τζον, το χιούμορ και η αναίδεια στις συνεντεύξεις τύπου, η θρυλική πια δήλωση ότι ειναι πιο δημοφιλείς απο το Χριστό, όλα όσα εχουν ειπωθεί για την επιδραστικότερη μπάντα του πλανήτη, αποτυπώνονται κινηματογραφικά με ένα εξαιρετικό μοντάζ εικόνας και ήχου και μέσα από το πρίσμα συνεντεύξεων τόσο των ίδιων των καλλιτεχνών όσο και των ανθρώπων που έζησαν από κοντά το φαινόμενο των 60s.

Η αφήγηση επικεντρώνεται στην περιοδεία των Beatles στις Ηνωμένες Πολιτείες με φόντο τις ιστορικές εξελίξεις της εποχής, από την πρώτη ιστορική συναυλία σε στάδιο της Νέας Υόρκης με ανύπαρκτο τεχνικό εξοπλισμό, καθώς πρώτη φορά στα χρονικά εμφανιζόταν μπάντα σε στάδιο και την πρώτη συναυλία που παρακολούθησαν Αφροαμερικανοί και λευκοί μαζί, μέχρι την τελευταία τους επίσημη εμφάνιση στην Καλιφόρνια. Στόχος του σκηνοθέτη δεν είναι η απλή ιστορική καταγραφή, αλλά η ανάδειξη μίας πιο σκοτεινής, πιο οριακής πλευράς των σκαθαριών, αυτού του σημείου που η ανεξέλεγκτη επιτυχία γίνεται βάρος, που όλοι περιμένουν κάτι από αυτούς, που οι συναυλίες δεν αντιμετωπίζονται μουσικά, που νιώθουν ότι δεν εξελίσσονται καλλιτεχνικά, που οι πολύ στενοί δεσμοί μεταξύ τους δοκιμάζονται. Η συνέχεια βέβαια ανήκει στις χρυσές σελίδες της μουσικής ιστορίας, καθώς το τέλμα μετά την παγκόσμια περιοδεία οδήγησε στα δύο άλμπουμ ορόσημα του 20ου αιώνα, στο Revolver και στο Sgt. Pepper ‘s Lonely Hearts Club Band.

Μεστό σε περιεχόμενο και με γρήγορο ρυθμό, το ντοκιμαντέρ εξελίσσεται σε μία κινηματογραφική εμπειρία, καθώς οι εμβληματικές μελωδίες βρίσκουν τη θέση τους στη μεγάλη οθόνη, δίνοντας την αίσθηση θεατή σε συναυλία. Περισσότερο από το να πει μία καινούργια ιστορία το ντοκιμαντέρ καταφέρνει να δημιουργήσει ατμόσφαιρα και συναίσθημα για ένα κομμάτι της ποπ κουλτούρας με επίκεντρο τους τέσσερις πρωταγωνιστές, που δεν είχαν ιδέα εκείνη τη στιγμή ότι κατακτούσαν την κορυφή της παγκόσμιας μουσικής ιστορίας, έτσι όπως τη γνωρίζουμε σήμερα.

“The Beatles: Eight Days A Week – The Touring Years” από 13 Οκτωβρίου στους κινηματογράφους σε διανομή Odeon

The post The Beatles: Eight Days A Week – The Touring Years appeared first on screeneye.gr.

Μικρό Ψάρι

Ιάκωβος Γωγάκης — Wed, 26 Mar 2014 17:15:27 +0000

Έγκλημα, Δράμα, 137, Ελλάδα 2014

του Γιάννη Οικονομίδη

Με τους Βαγγέλης Μουρίκης, Βίκυ Παπαδοπούλου, Γιάννη Τσορτέκη, Πέτρο Ζερβό, Γιώργος Γιαννόπουλος

Ο Γιάννης Οικονομίδης όπως μας έχει συνηθίσει, θα φτιάξει για μία ακόμα φορά τους γνώριμους αρχετυπικούς του χαρακτήρες που κινούνται στα άκρα και στο περιθώριο. Είναι άτομα που οι σκοτεινές τους διαδρομές δεν συναντούν τον δρόμο της ηθικής και η εμπιστοσύνη ανταμείβεται πάντα με προδοσία.Η λεκτική βία εξακολουθεί να είναι πανταχού παρούσα, με όλες τις επαναλήψεις της και τις υπερβολές της, όπως αποτυπώνεται σε όλα τα έργα του σκηνοθέτη.

Αν παραδεχτούμε ότι ο Οικονομίδης στάθηκε πηγή έμπνευσης νέων Ελλήνων σκηνοθετών( Γεωργόπουλος, Σερβετάς), τώρα με το « Μικρό Ψάρι» ο Οικονομίδης αποκαλύπτει και από πού ο ίδιος μπορεί να εμπνέεται. Ο τρόπος με τον οποίο χειρίστηκε τον αγαπημένο του συνεργάτη Βαγγέλη Μουρίκη, του κατ’ επάγγελμα εκτελεστή συμβολαίων θανάτου αλλά και οι ηθικές αναλαμπές του, ταυτίζονται με αυτές του Δανού σκηνοθέτη Νίκολας Γουίντινγκ Ρεφν( Drive, Pusher) χωρίς βέβαια εδώ να υπάρχουν φανταστικές αναφορές αλλά απόλυτα ρεαλιστικές.

Η ταινία ανοίγει με τον Στράτο ( Βαγγέλη Μουρίκη) να βρίσκεται σε μια αλάνα πίσω από παρατημένα τρόλεϊ και να διαπράττει φόνο. Είναι ένας υπάλληλος φούρνου που πλάθει κουλουράκια αλλά ταυτόχρονα και κατά παραγγελία φονιάς που αμείβεται αδρά για τις υπηρεσίες του.

Μαθαίνουμε ότι ο Στράτος έκανε φυλακή και κάποιος ονόματι Λεωνίδας που βρίσκεται ακόμα στη στενή του έσωσε τη ζωή. Ο Λεωνίδας ζητά από τον Στράτο να καλύψει ένα μεγάλο μέρος της χρηματικής εγγύησης για να αποφυλακιστεί. Ο κεντρικός ήρωας κρατάει αποστάσεις από τον «σωτήρα» του, και δεν δείχνει πρόθυμος να βοηθήσει. Η γυναίκα του Λεωνίδα( την οποία ερμηνεύει η Πόπη Τσαπανίδου) κι ένας κοινός τους φίλος (Γιάννης Τσορτέκης), θα τον πείσουν να δώσει τελικά τα λεφτά. Αλλά ποτέ δεν θα φτάσουν στον Λεωνίδα.

Σε μια παράλληλη ιστορία που εξελίσσεται ένα πρόσωπο του υπόκοσμου, ο Πετρόπουλος (Γιώργος Γιαννόπουλος) που δρα κι ως τοκογλύφος, εκβιάζει τους γείτονες και φίλους του Στράτου(Βίκυ Παπαδοπούλου-Πετρος Ζερβός)με διάφορους τρόπους, αλλά φαίνεται ότι και αυτοί του οι φίλοι έχουν παραδώσει οποιοδήποτε ίχνος ανθρωπιάς και αξιοπρέπειας.

Ο σκηνοθέτης με την αντισυμβατικότητα που τον χαρακτηρίζει θα περίμενε κανείς από τον τίτλο και μόνο να συνέδεε συμβολικά το « Μικρό Ψάρι» με το « Μεγάλο» πάνω στη βάση της κοινωνικής και πολιτικής πραγματικότητας των ημερών. Αυτό περνάει ξώφαλτσα μέσα από 1-2 περιστατικά, το έργο ακολουθεί πλήρως ένα ρεαλιστικό-πεσιμιστικό μοτίβο για την σαπίλα των ανθρώπων και του κοινωνικού συνόλου χωρίς από κάπου να φαίνεται φως.

Καλοσχεδιασμένά όλα τα εξωτερικά του πλάνα, φοβερή η μουσική που επιλέχθηκε, ο Βαγγέλης Μουρίκης κινείται στο ίδιο επίπεδο ερμηνείας με όλες τις ταινίες που πρωταγωνιστεί, η έκπληξη όμως έρχεται από τους δευτερεύοντες ρόλους-γραφικές καρικατούρες- που κάποιοι εξ’ αυτών όπως του Γιάννης Τσορτέκη( φίλος Στράτου που τον εξαπατά) και του Πέτρου Ζερβού( επίσης φίλος Στράτου που βγάζει τη γυναίκα και το παιδί του στο κλαρί) πραγματικά να ξεχωρίζουν.

‘Ο Οικονομίδης γνωρίζει τις κατηγορίες που του προσάπτουν όλα αυτά τα χρόνια, επιμένει και λέει «αυτό τον κόσμο γνωρίζω με αυτόν θα καταπιάνομαι», του αναγνωρίζουμε αυτή του τη στάση, λέει όμως και κάτι άλλο. Ότι ο ελληνικός κινηματογράφος θα παραμείνει « βιοτέχνης» του παγκόσμιου σινεμά εάν εξακολουθήσει ο κόσμος να σνομπάρει τις ελληνικές ταινίες.

Παραμένει όμως ένα ερώτημα, εάν αυτός ο κινηματογράφος του Οικονομίδη που κάποιοι από μας ( όπως ο γραφών) αγαπάμε αληθινά, θα μπορέσει να συγκινήσει το ελληνικό ακροατήριο, ή εάν ο κόσμος θεωρήσει ότι κάθε φορά βλέπει μικρές παραλλαγές πάνω-κάτω πανομοιότυπων ιστοριών”.

Κριτική από Φ. Βερολίνου

Το “Μικρό Ψάρι” από 27/3 στους κινηματογράφους σε διανομή Feelgood

The post Μικρό Ψάρι appeared first on screeneye.gr.