Κωμωδία, 96′ Μ. Βρετανία 2014

του Πασκάλ Σομέιγ

Με τους Πιρς Μπρόσναν, Τόνι Κολέτ, Άαρον Πολ, Ίμοτζεν Πόουτς

Την παραμονή της Πρωτοχρονιάς , τέσσερις άγνωστοι μεταξύ τους θα βρεθούν στην οροφή ενός Λονδρέζικου ουρανοξύστη, στο παρά ένα πριν θέσουν τέρμα στη ζωή τους. Ένας ξεπεσμένος τηλεστάρ τον οποίο ερμηνεύει ο Πιρς Μπρόσναν μια διαζευγμένη μητέρα με ένα παιδί με κινητικά προβλήματα, ένας αποτυχημένος ροκάς και μια ευκατάστατη μανιοκαταθλιπτική, η Τζες. Θα συμφωνήσουν να αναβάλουν την αυτοκτονία μέχρι την ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου. Οι συναντήσεις τους, οι εκδρομές τους, οι μικρές χαρές της ζωής, θα είναι το κίνητρο για να μην πάρει ποτέ σάρκα και οστά η αρχική τους απόφαση.

Το σενάριο βασίζεται  στο μυθιστόρημα του Νίκ Χορνμπυ.

Το δαιδαλώδες ζήτημα των αυτοκτονιών στη σύγχρονη εποχή  μέσα από τέσσερις διαφορετικές ιστορίες απελπισμένων ανθρώπων που βιώνουν την οδύνη και  οδηγούνται την ίδια μέρα, στο ίδιο σημείο θανάτου. Κανείς δεν πρόκειται να το πράξει γιατί ο σκηνοθέτης Πασκάλ Σομέιγ θα θυμηθεί έναν φελινικό τίτλο, ότι η « Ζωή είναι Ωραία». Μέχρι εκεί φτάνουν τα κοινά σημεία του Σόγιερ με τον Φελίνι. Η ταινία από την αρχή μέχρι και το τέλος δεν μπορεί ούτε στο ελάχιστον να πείσει για το ψυχικό υπόβαθρο των υποτιθέμενων απεγνωσμένων ηρώων, στερείται συναισθηματικών στιγμών, κι ως κωμωδία που είναι στερείται επίσης και μαύρου χιούμορ.

Η πρώτη σκηνή με όλους τους χαρακτήρες να εμφανίζονται πάνω σε μια στέγη, έτοιμοι να πέσουν στο κενό(αλλά τελικά δεν πέφτει κανείς), και όσα ακολουθούν, κάνουν και τον περιστασιακό θεατή να μπορεί να προβλέψει βήμα-βήμα σχεδόν όλα τα κομμάτια του υποτιθέμενου πάζλ. Το δεδομένο αυτό μειώνει αισθητά τις  ανιδιοτελείς προθέσεις του Γάλλου σκηνοθέτη που προσπάθησε να χρησιμοποιήσει τους παράξενους ρυθμούς της βρετανικής κωμωδίας, αλλά ούτε οι ατάκες ήταν ιδιαίτερα σπιρτόζικες ούτε ο σαρκασμός και η ειρωνεία είχαν κάτι κοινό με τις κωμωδίες καταστάσεων του Ρίτσαρντ Κέρτις (Τέσσερις Γάμοι και Μία Κηδεία).

Η ανομοιογενής αλλά έμπειρη κινηματογραφική τετράδα κατάφερε ως ένα βαθμό να διασωθεί από το όλο εγχείρημα και αυτό γίνεται αντιληπτό στο τελευταίο μισάωρο που η ταινία με τις ηθικολογίες της , μακρήγορη αδικαιολόγητα.

Το ” Πέντε Δευτερόλεπτα Στο Κενό” από 27/3 στους κινηματογράφους σε διανομή Odeon

The post Πέντε Δευτερόλεπτα Στο Κενό(A Long Way Down) appeared first on screeneye.gr.

 Γράφει η Δήμητρα Γιαννακού

O Pascal Chaumeil είναι σκηνοθέτης, σεναριογράφος και έχει γράψει επίσης τους διαλόγους πολλών ταινιών. Όπως χαρακτηριστικά είπε ο ίδιος κάποια στιγμή, : «Σκηνοθέτης είναι νομίζω ένα επάγγελμα που μαθαίνεται και το ότι είχα καταφέρει όλα αυτά πιο πριν, μου επέτρεψε να είμαι προετοιμασμένος κατάλληλα για να υπερπηδήσω και το τελευταίο εμπόδιο.»

Ξεκίνησε την καριέρα του στο σινεμά ως βοηθός σκηνοθέτη σε πολλά φιλμ, μεταξύ των οποίων είναι τα εξής: «Je Suis Le Seigneur Du Château» του Regis Wargnier, «Bonjour l’angoisse» του Pierre Tchernia, «L’Oeil Au Beur(re) Noir» του Serge Meynard , «Un Été D’Orages» της Charlotte Brandström, «Les Truffes» του Bernard Nauer, «Les Visiteurs 2 – Les Couloirs Du Temps» του Jean-Marie Poiré.. 

To 1994 γνωρίζει το Luc Besson. Αρχικά γίνεται πρώτος βοηθός σκηνοθέτη για την ταινία «Léon», στη συνέχεια γίνεται σκηνοθέτης δεύτερης ομάδας για το «Πέμπτο Στοιχείο» (1997) και για τη «Jeanne d’Arc» (1999).

Βασικό όνειρο της ζωής του, ωστόσο, είναι να γίνει κινηματογραφιστής. Γυρίζει μερικές ταινίες μικρού μήκους, εκ των οποίων ξεχωρίζει η «Des Ηommes Αvec des Βas» (1996) καθώς λαμβάνει το Μεγάλο Βραβείο στο Φεστιβάλ του Cognac.

Μετά το 1997, ο Chaumeil απασχολείται, επιπλέον, και στο χώρο της διαφήμισης. Στη συνέχεια, κάνει τα πρώτα του βήματα στην τηλεόραση και σκηνοθετεί μέχρι το 2008 διάφορα επεισόδια σε σειρές, όπως τις εξής: «Blague à part» (2000-2003), «Avocats & Associés» (2001-2002), «Engrenages» (2005-2006) και στην επιτυχημένη στη Γαλλία κωμική σειρά «Fais pas ci, fais pas ça» (2007-2009). Η σειρά αναφέρεται σε δύο οικογένειες γειτόνων, η καθεμιά έχοντας διαφορετική οπτική γωνία προσέγγισης του κόσμου και των πραγμάτων. Το κωμικό πηγάζει από αυτή τη διαφορά και τον εντελώς αντίθετο τρόπο διαπαιδαγώγησης που προσφέρει η κάθε οικογένεια στα παιδιά της. 

Το 2010 γυρίζει την πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του, τη γνωστή «Επαγγελματίας Καρδιοκατακτητής» (L’Arnacoeur). Πρόκειται για ρομαντική κομεντί με το Ρομαίν Ντιουρίς και τη Βανέσα Παραντί.

Η ταινία γνώρισε μεγάλη επιτυχία στη Γαλλία (πάνω από 3 εκατομμύρια εισιτήρια και είχε πολλές υποψηφιότητες για τα βραβεία Σεζάρ), αλλά και στο εξωτερικό. Παρουσιάστηκε στο Φεστιβάλ του Τορόντο. Το σενάριο είναι εμπνευσμένο από μια οικογενειακή ιστορία του σεναριογράφου Laurent Zeitoun όπως και από την ταινία «New York-Miami» του Frank Capra (1934).

Ο Ραμαίν Ντιουρίς μπαίνει στο ρόλο του Αλέξ, ενός επαγγελματία καρδιοκατακτητή (εξ ου και ο ελληνικός τίτλος) που αναλαμβάνει να χωρίσει ζευγάρια των οποίων οι γυναίκες είναι δυστυχισμένες. Τον προσλαμβάνουν οι συγγενείς των αδικημένων γυναικών και αναλαμβάνει να τις γοητεύσει προκειμένου να τις απαγκιστρώσει από μια επικίνδυνη σχέση. Η ευφυΐα του έγκειται στο γεγονός ότι ψυχολογεί με ακρίβεια τα «θύματά» του εφαρμόζοντας διάφορες τεχνικές με  αποτέλεσμα καμία να μην μπορεί να αντισταθεί στην άσκηση της γοητείας του. Όμως, κάποια στιγμή εμπλέκεται με έναν ζάμπλουτο πελάτη ο οποίος δεν μοιάζει να είναι ξεκάθαρος, καθώς η κόρη του (Βανέσα Παραντί) -ο επόμενος στόχος του Αλέξ- δείχνει να είναι τρισευτυχισμένη από τη σχέση της και όχι δυστυχισμένη..

Ο θεατής παρακολουθεί την εξέλιξη της σχέσης τους και μέσα από ποικίλα ευτράπελα επεισόδια. Ο «Επαγγελματίας Καρδιοκατακτητής» πατά πάνω σε κώδικες κωμωδίας «παλιού τύπου», καθώς θεμελιώνεται σε μια απρόβλεπτη συνάντηση. Μια όμορφη και πλούσια νεαρή συναντά στο δρόμο της έναν τύπο –συνήθως φτωχό- και παρά τις αντιθέσεις ή τις διαφορές τους, η ζωή τους παίρνει άλλη τροπή και αλλάζει ριζικά. Το φιλμ δεν παρουσιάζει, βέβαια, τη λεπτότητα ενός Lubitsch, ωστόσο, ο Ρομαίν Ντουρίς, ευλύγιστος και χαρισματικός, μαγεύει το κοινό.

Ο Chaumeil είπε σχετικά για την επιλογή του πρωταγωνιστή: «Ονειρευόμουν έναν ηθοποιό με φυσιολογικά γκλάμουρ (χαρακτηριστικά). Δεν ήθελα να χρειαστεί να δημιουργήσω μια δύναμη άσκησης γοητείας μέσα από διάφορα τεχνάσματα του σεναρίου. Λίγοι ηθοποιοί της γενιάς του έχουν το χάρισμά του. Οι ταινίες του Cédric Klapish, όπου έπαιξε, αποδεικνύουν ότι ο Ρομαίν έχει φτιαχτεί για την κωμωδία.»  Ο σκηνοθέτης θεωρεί ότι «ο «Επαγγελματίας Καρδιοκατακτητής» δεν είναι ένα φιλμ «politiquement correct. Υπάρχει ένα υποβόσκον μικρό κοινωνικό σχόλιο. Τίθεται ένα ζήτημα σύγκρουσης-αντίθεσης των τάξεων.»

Ο Pascal Chaumeil υπογράφει το 2012 τη δεύτερη μεγάλου μήκους ταινία του: «Un Plan Parfait» («Γάμος με δόσεις») στην οποία η Diane Kruger και ο Dany Boon βρίσκονται στους κεντρικούς ρόλους για ένα νέο ερωτικό «μπέρδεμα». Είναι μια ρομαντική κομεντί γεμάτη εκπλήξεις και τραγελαφικά επεισόδια. Ο αυθεντικός τίτλος της ταινίας σημαίνει «ένα τέλειο σχέδιο». Το λεγόμενο σχέδιο είναι οι μηχανορραφίες της κεντρικής ηρωίδας προκειμένου να αποφύγει μια κατάρα που βαραίνει και ταλαιπωρεί την οικογένειά της εδώ και χρόνια: όλοι οι πρώτοι γάμοι των μελών διαλύονται και αυτά αναγκάζονται να ξαναπαντρευτούν για να αποκτήσουν μια οικογένεια.

Η Ιζαμπέλ (Diane Kruger) έχει δέκα χρόνια σχέση με έναν οδοντίατρο. Όλα βαίνουν καλώς και αποφασίζουν κάποια στιγμή να παντρευτούν. Εκείνη θα αναγκαστεί να βρει επειγόντως έναν «γαμπρό», να τον εξαπατήσει κάνοντας ένα λευκό γάμο, να χωρίσει μετά από λίγο χρονικό διάστημα και, τέλος, να παντρευτεί τον άνδρα των ονείρων της, έχοντας εξορκίσει για τα καλά τη βαριά κατάρα. Αυτή η απόφασή της την οδηγεί σε μία περιπέτεια ανά τον κόσμο, σε μία διαδρομή περίπλοκη αλλά και εμπλουτιστική που ξεκινά από τη Δανία και καταλήγει στη Μόσχα, περνώντας από το Κιλιμάντζαρο και την Αιθιοπία. Το υποψήφιο θύμα πάνω στο οποίο «πέφτει» η Ιζαμπέλ είναι ένας συντάκτης (Dany Boon) του ταξιδιωτικού οδηγού «Routard».

Ο Pascal Chaumeil δείχνει ότι προσπαθεί να ακολουθήσει την ίδια περίπου «συνταγή» που χρησιμοποίησε στην προηγούμενη ταινία του, τον «Επαγγελματία Καρδιοκατακτητή», βάζοντας τα ίδια υλικά τα οποία τον οδήγησαν στην επιτυχία Διάφορα ψέματα, ψευτο-προφάσεις, «μαγειρέματα» και απάτες που αναπτύσσονται μέσα σε ένα πλαίσιο ερωτικής διάθεσης και κατάκτησης.

Στις 27 Μαρτίου θα κυκλοφορήσει η νέα του ταινία, «Πέντε Δευτερόλεπτα Στο Κενό» («A Long Way Down»). Είναι μια δραματική κομεντί που έχει μπει στη λίστα της «Berlinale Special» του φετινού Φεστιβάλ του Βερολίνου. Η υπόθεση αναφέρεται σε τέσσερα άτομα που είναι τελείως απογοητευμένα από τη ζωή τους. Αποφασίζοντας να δώσουν ένα τέλος σε αυτή συναντιούνται  την παραμονή της Πρωτοχρονιάς στην κορυφή ενός ουρανοξύστη στο Λονδίνο. Τελικά, θα κάνουν το άλμα στο κενό; Δεν μένει παρά να δείτε αυτή τη νέα παραγωγή του Chaumeil για να βγείτε από την απορία.

The post Πασκάλ Σομέιγ appeared first on screeneye.gr.