Κριτική Ιάκωβος Γωγάκης

Από τον ευφυή- αινιγματικό της τίτλο μέχρι και τον τρόπο που δομεί το τελευταίο “φωτεινό” καρέ, η βρετανίδα Λιν Ράμσεϊ αποδεικνύει το εύρος των γνώσεων της επί του κινηματογραφικού « αντικειμένου» και επιβεβαιώνει -έξι χρόνια μετά από το συγκλονιστικό “Πρέπει να μιλήσουμε για τον Κέβιν”- την πλειοψηφία των κριτικών κινηματογράφου, που την κατατάσσουν ανάμεσα στις 5 καλύτερες σύγχρονες δημιουργούς της 7ης τέχνης,
Εκτός από το βραβείο Α’ Ανδρικού Ρόλου στο Φεστιβάλ Καννών-για την ερμηνεία του Χοακίν Φοίνιξ- η ταινία κέρδισε και το βραβείο Σεναρίου. Το ισχυρό ατού της, δεν ήταν το σενάριο της γιατί θα μπορούσε κανείς να το χαρακτηρίσει  κινηματογραφικά γνώριμο και οικείο . Ήταν το σκηνοθετικό της εύρημα να προσδώσει στη βία, στην τιμωρία και στην εκδίκηση μεταφορικό τρόπο απεικόνισής τους , ξεκινώντας από το πως αποτύπωσε την προσωπικότητα του Τζο, για να καταλήξει να τον συνδέει με την κοινωνική και πολιτική σήψη των ημερών. Οι σκληρές σκηνές βίας και ο ρόλος του τιμωρού-εκδικητή, έχουν στο έργο και μια ακόμη διάσταση, έμμεσης ειρωνείας των δεκάδων ταινιών με παρόμοιο περιεχόμενο (εξαιρείται ο Ταξιτζής του Σκορσέζε).
Ο Τζο είναι μπρουτάλ, αγέλαστος κι ανέκφραστος. Τον στοιχειώνει το παρελθόν και μια σχέση ατελέσφορη… προ εικοσαετίας, την οποία του την υπενθυμίζει η κατάκοιτη μητέρα του. Ήταν μέλος του FBI και τώρα αναλαμβάνει “περίεργες” αποστολές, όπως είναι η απελευθέρωση ενός έφηβου κοριτσιού-κόρη Αμερικανού πολιτικού- , όπου κρατείται σε ομηρία από νεαρούς παιδεραστές που την εκδίδουν. Τα λεφτά για τον Τζο είναι πολλά, γιατί στόχος της αποστολής είναι και η δολοφονία των απαγωγέων.
Η  Ράμσεϊ συνδυάζει το παρόν με το παρελθόν του Τζο, διεισδύοντας μέσα στο φαύλο κύκλο των παραισθήσεών του, με μια κάμερα που τρεμοπαίζει. Τον απομονώνει, αφαιρεί τους εξωτερικούς ήχους, ακούγεται μόνο η μουσική υπόκρουση του συνθέτη Τζόννυ Γκρίνγουντ και ο ήχος των σφυριών αλλά και το ανάλαφρο τραγούδι του 1961 με τίτλο « Angel Baby», στις πιο βίαιες στιγμές του έργου.
Ο Χοακίν Φοίνιξ στον αμείλικτα σκληρό  ρόλο που του επιφυλάσσει η Ράμσεϊ, αποδίδει με μεγάλη άνεση-ευχέρεια και φανερώνει όλα τα ψυχολογικά σκαμπανεβάσματα του κεντρικού ήρωα. Δικαίως έφυγε με το βραβείο  από τις Κάννες.

The post Δεν Ήσουν Ποτέ Εδώ appeared first on screeneye.gr.

Ένας  βετεράνος πεζοναύτης αναλαμβάνει να σώσει την ανήλικη κόρη ενός γερουσιαστή και βρίσκεται μπλεγμένος σε ένα θανάσιμο δίκτυο πολιτικής διαφθοράς. Από τα “χέρια” μιας από τις σπουδαιότερες γυναίκες δημιουργούς της 7ης τέχνης, της Λιν Ράμσεϊ,αυτό το κοινωνικοπολιτικό θρίλερ, συγκλόνισε στο Φεστιβάλ Καννών 2017, κέρδισε Βραβείο Σεναρίου και ο Χοακίν Φίνιξ Βραβείο καλύτερου ηθοποιού. Στην Ελλάδα από 28 Μαρτίου.

The post Ερμηνεία ζωής για τον Χοακίν Φίνιξ στο “Δεν Ήσουν Ποτέ Εδώ” appeared first on screeneye.gr.