Κριτική Ιάκωβος Γωγάκης

Ίσως όλοι έχουμε ακούσει για γονείς που απειλούν ότι θα αποκληρώσουν το παιδί τους επειδή ερωτεύτηκε «τον λάθος άνθρωπο». Στο «Θανάσιμα Πλούσιος», η απειλή γίνεται πράξη.

Η Μαίρη Ρέντφελοου εξορίζεται επειδή αρνείται να εγκαταλείψει την εγκυμοσύνη της και ο γιος της, Μπέκετ, – ο οποίος δεν γνώρισε τον πατέρα του- μεγαλώνει φτωχός και ορφανός, αντιμετωπίζοντας την οικογενειακή περιουσία ως κάτι που του στερείται ενώ του ανήκει. Ο  σκηνοθέτης της ταινίας Τζον Πάτον Φορντ, ακολουθεί τον Μπέκετ καθώς κόβει, κυριολεκτικά, ένα ένα τα κλαδιά του γενεαλογικού του δέντρου. Όπως στο νορβηγικό έργο  «Με σειρά εξαφάνισης» του Χανς Πέτερ Μόλαντ, οι φόνοι σχηματίζουν μια μακάβρια αλυσίδα επαναλαμβανόμενων κάδρων , μόνο που στους τάφους, το όνομα ήταν διαφορετικό.

 Στο «Θανάσιμα Πλούσιος» δεν βλέπουμε τις επιτύμβιες επιγραφές μέσα στο χιόνι, όπως στο νορβηγικό έργο. Εδώ  το επαναλαμβανόμενο αστείο είναι η παρουσία του ίδιου του δολοφόνου στις κηδείες, όπου γνωρίζει τον επόμενο συγγενή και διεισδύει βαθύτερα στην οικογενειακή επιχείρηση.

Σε κάποιες στιγμές η πλοκή είναι τραβηγμένη από τα μαλλιά, εντούτοις,    η αφήγηση διαθέτει τον τρόπο να είναι  κομψή, γρήγορη και ψυχαγωγική. Πίσω από το μαύρο χιούμορ κρύβεται μια αμερικανική εκδοχή της απληστίας όπως την είδαμε στην ταινία του Σκορσέζε   « O Λύκος  της Wall Street». Από τα χαμηλά γίνονται τα αδύνατα-δυνατά ούτως ώστε ο κεντρικός ήρωας να φτάσει στα ψηλά, όπου ο θάνατος σου,  είναι η ζωή μου. Το χρήμα   είναι μέσο κοινωνικής ταυτότητας και άλλοθι για κάθε ηθική έκπτωση. Ο παππούς, τον οποίο υποδύεται επιβλητικά ο Εντ Χάρις, συμπυκνώνει αυτή τη λογική όταν ουσιαστικά προκαλεί τον εγγονό του

«Το θέλεις; Σκότωσέ με».

Ο Γκλεν Πάουελ ισορροπεί αποτελεσματικά ανάμεσα σε έναν -αρχικά- συνεσταλμένο άνθρωπο και αργότερα σε ένα αδίστακτο αρπακτικό. Είναι όμως η Μάργκαρετ Κουόλεϊ- ως η  χειριστική Τζούλια- που κλέβει τις εντυπώσεις, σε ένα ρόλο όπου το χρήμα και το κοινωνικό στάτους είναι αυτά που την μαγεύουν και ο ερωτευμένος μαζί της Μπέκετ, θα πέσει στην παγίδα της. Η  Τζέσικα Χένγουικ, ως Ρουθ, προσφέρει το ανθρώπινο αντίβαρο, τη δυνατότητα μιας μικρής, αληθινής ευτυχίας που ο Μπέκετ θυσιάζει για δισεκατομμύρια. Διασκεδαστική ταινία μυστηρίου με συγκεκριμένες δυνατότητες και αρκετές υπερβολές.

Θανάσιμα Πλούσιος από την Πέμπτη 18 Ιουνίου στους κινηματογράφους

The post Θανάσιμα Πλούσιος appeared first on screeneye.gr.

Κριτική Ιάκωβος Γωγάκης

Ταινία που απεικονίζει μια περίπτωση στην οποία  ένας νεαρός άντρας ζει μια διπλή ζωή. Από τη μια  είναι ένας χαμηλά αμειβόμενος λέκτορας Φιλοσοφίας, από την άλλη συνεργάζεται με την αστυνομία,    προσποιούμενος  τον επί πληρωμή δολοφόνο. Το σχέδιο έχει ως εξής. Μόλις ο  πελάτης δώσει την προκαταβολή στον « μαϊμού»  επί πληρωμή δολοφόνο, μια άλλη ομάδα  μυστικών αστυνομικών τον  ” πελάτη” συλλαμβάνει.

 Μια μέρα ο Γκάρι ( Γκλεν Πάουελ) γνωρίζει τη γοητευτική  Μάντισον (  Άντρια Αρχόνα) η οποία θέλει να σκοτώσει τον άντρα της,  που την κακοποιεί συστηματικά. Ο νεαρός άντρας έλκεται από τη γοητεία που ασκεί η Μάντισον και κόντρα στο ρόλο που του έχει ανατεθεί,  τη συμβουλεύει να  φύγει από το σπίτι και να ξεκινήσει μια νέα ζωή. Η κατάσταση περιπλέκεται όταν το εκατέρωθεν φλερτ εξελίσσεται σε ερωτική σχέση και η διπλή ζωή του Ρον ή Γκάρι καταρρέει.

Το « Hit Man» είναι ένα ανάλαφρο  έργο  ψυχαγωγικής υφής,  γεμάτο με στοιχεία που εμπεριέχουν το γνώριμο κινηματογραφικό σύμπαν του Ρίτσαρντ Λινκλέιτερ. Τα νεανικά μπερδέματα, ο ρομαντισμός, η  δράση,  συνυπάρχουν με το είδος screwball αλλά και με τη διακωμώδηση μιας σειράς από ανθρώπινες συμπεριφορές, κίνητρα και αδυναμίες.  Από τεχνική άποψης το έργο είναι άκρως καλοφτιαγμένο. Στο δεύτερο μισό της όμως,  η ιστορία παγιδεύεται σε μια  περίεργη εξέλιξη, χωρίς να φαίνεται να γνώριζε  ο Λινκλέιτερ πώς να την μετατρέψει σε πιο πνευματώδη –  εμπλέκει  επιδερμικά μέχρι και ο Φρόιντ-  και ταυτόχρονα να  της δώσει δυναμική και ρεαλισμό. Ώθησε το φινάλε πέρα από τα όρια, προς την κατεύθυνση της υπερβολής και του γκροτέσκο.

Απολαυστικοί οι δύο βασικοί πρωταγωνιστές,  Γκλεν Πάουελ – Άντρια Αρχόνα και   δείχνουν να απολαμβάνουν τους ρόλους τους, με τον Λινκλέιτερ να καθοδηγεί και να εμπνέει και το υπόλοιπο καστ,  σε υψηλές ερμηνευτικές αποδόσεις.

Η ιστορία είναι εμπνευσμένη από πραγματικά γεγονότα,  που διαδραματίστηκαν τη δεκαετία του ’90 στη Νέα Ορλεάνη.

ΗΙΤ ΜΑΝ από την Πέμπτη 4 Ιουλίου στους κινηματογράφους

The post ΗΙΤ ΜΑΝ appeared first on screeneye.gr.