Απονεμήθηκαν το Σάββατο στο Βερολίνο τα 32α Βραβεία της Ευρωπαϊκής Ακαδημίας Κινηματογράφου. Η τελετή μεταδόθηκε ζωντανά στο διαδίκτυο μέσα από τον επίσημο ιστότοπο European Film Awards, και όπως αναμενόταν το “The Favourite ” του Γιώργου Λάνθιμου, πήρε τη μερίδα του λέοντος, όπως και το βραβείο της καλύτερης ταινίας.

Ταινίες που προβάλαμε θετικά, στο site μας διακρίθηκαν, όπως το ” Πόνος και Δόξα” του Αλμοδόβαρ που κέρδισε βραβείο Ανδρικής Ερμηνείας ο Αντόνιο Μπαντέρας, η ταινία “Οι Άθλιοι” ως η ανακάλυψη της χρονιάς και το animation ” Ο Μπουνιουέλ στο Λαβύρινθο με τις Χελώνες”.

Καλύτερη Ταινία

“The Favourite”
“Les Miserables”
“An Officer and a Spy”
“Pain and Glory”
“System Crasher”
“The Traitor”

Καλύτερη Κωμωδία

“Ditte & Louise”
“The Favourite”
“Tel Aviv on Fire”

ΕΥΡΩΠΑΙΚΗ ΑΝΑΚΑΛΥΨΗ

“Aniara”
“Atlantics”
“Blind Spot”
“Irina”
“Les Miserables”
“Ray & Liz”

Καλύτερο Ντοκιμαντέρ

“For Sama”
“Honeyland”
“Putin’s Witnesses”
“Selfie”
“The Disappearance of My Mother”

Καλύτερο Animation

“Bunuel in the Labyrinth of the Turtles”
“I Lost My Body”
“Marona’s Fantastic Tale”
“The Swallows of Kabul”

Καλύτερος Σκηνοθέτης

Pedro Almodovar, “Pain and Glory”
Marco Bellocchio, “The Traitor”
Yorgos Lanthimos, “The Favourite”
Roman Polanski, “An Officer and a Spy”
Celine Sciamma, “Portrait of a Lady on Fire”

Καλύτερη Γυναικεία Ερμηνεία

Olivia Colman, “The Favourite”
Trine Dyrholm, “Queen of Hearts”
Noemie Merlant and Adele Haenel, “Portrait of a Lady on Fire”
Viktoria Miroshnickenko, “Beanpole”
Helene Zengel, “System Crasher”

Καλύτερη Ανδρική Ερμηνεία

Antonio Banderas, “Pain and Glory”
Jean Dujardin, “An Officer and a Spy”
Pierfrancesco Favino, “The Traitor”
Levan Gelbakhiani, “And Then We Danced”
Alexander Scheer, “Gundermann”
Ingvar E. Sigurdsson, “A White, White Day”

Καλύτερο Σενάριο

Pedro Almodovar, “Pain and Glory”
Marco Bellocchio, Ludovica Rampoldi, Valia Santella & Francesco Piccolo, “The Traitor”
Robert Harris & Roman Polanski, “An Officer and a Spy”
Ladj Ly, Giordano Gederlini & Alexis Manenti, “Les Miserables”
Celine Sciamma, “Portrait of a Lady on Fire”

Καλύτερη Μικρού Μήκους

“The Christmas Gift”
“Dogs Barking at Birds”
“The Marvelous Misadventures of the Stone Lady”
“Reconstruction”
“Watermelon Juice”

The post “Η Ευνοούμενη” του Γιώργου Λάνθιμου σάρωσε στα 32α Βραβεία της Ευρωπαϊκής Ακαδημίας Κινηματογράφου appeared first on screeneye.gr.

Κριτική Ιάκωβος Γωγάκης

Ο Γιώργος Λάνθιμος, στο νέο του έργο,  διακωμωδεί  το πλέον “ ανεξερεύνητο” πρόσωπο της Βρετανικής μοναρχίας, την Βασίλισσα ‘Αννα(( ταυτόχρονα  υποκλίνεται σε αυτήν και δείχνει να την σέβεται), η οποία βρέθηκε στο θρόνο, για 12 χρόνια ( 1702-17014 ), διχάζοντας τους ιστορικούς. Οι επικριτές της, προβάλλουν το χαμηλό μορφωτικό της επίπεδο, την άγνοιά της για την πολιτική  και την ενασχόλησή της με επουσιώδη ζητήματα. Αντίθετα οι υποστηρικτές της, αναφέρονται στο γεγονός,  οτι επί ημερών της, ένωσε τη Βρετανία με την Σκωτία  και με την Ιρλανδία. Επιπρόσθετα-όπως υποστηρίζουν-, μοίρασε χρήματα στους φτωχούς και δικαιολόγησε τους πολέμους με τη Γαλλία,έτσι ώστε  να διατηρηθεί συμπαγές το Βασίλειο.

Ο Έλληνας σκηνοθέτης ( και κάτοικος Λονδίνου την τελευταία οκταετία), φλερτάρει με την πρώτη εκδοχή και καταπιάνεται με την προσωπική της ζωή. Υιοθετεί τις πηγές της θεατρικής συγγραφέως Χέλεν Έντμουντον, η οποία ανέβασε σε θεατρική σκηνή   το έργο “ Βασίλισσα Άννα”, εστιάζοντας στις ομοφυλοφιλικές σχέσεις της Άννα Στιούαρτ, με την Δούκισσα του Μάρλμπορο (την Σάρα Τσώρτσιλ) και με το τρίτο πρόσωπο που διεισδύει στη ζωή της, την  ξαδέρφη της Σάρα -και ξεπεσμένης βαρόνης- ( της Αμπιγκέιλ Μάσαμ), η οποία προσλαμβάνεται στο ανάκτορο, ως απλή υπηρέτρια.

Ενώ στο τρέιλερ που κυκλοφορεί , δίδεται η εντύπωση πως ο Γιώργος Λάνθιμος, επαναφέρει τα πλούσια εξωτερικά γυρίσματα, όπως έπραξε στο έργο “ Αστακός”, η πραγματικότητα είναι τελείως διαφορετική, ακολουθώντας την καθιερωμένη του τακτική.  Χώρισε την ταινία σε κεφάλαια και γύρισε το έργο- στο μεγαλύτερο του μέρος-, μέσα  σε εσωτερικούς χώρους και δει στα δωμάτια του  μεγαλοπρεπούς ανακτόρου.  Αποδεικνύεται  ορθή επιλογή, αφενός επειδή ωθεί το κοινό να εστιάσει στην ίδια την  ιστορία -και στους συμβολισμούς της- και  αφετέρου,  επιτρέπει -απλόχερα-στους πρωταγωνιστές του, να καθοδηγήσουν οι ίδιοι την μονομαχία, κουβαλώντας σχεδόν όλοι μια κορυφαία υποκριτική γκάμα και  για το θέατρο και για τον κινηματογράφο.

Χρησιμοποιεί με εξυπνάδα την κάμερα, μεταπηδώντας από χώρο σε χώρο,  χωρίς αλλαγή πλάνου, μια τακτική που χρησιμοποιήθηκε από τον ίδιο και στην πιο πρόσφατη του ταινία, στον “ Θάνατο του Ιερού Ελαφιού”.
Ο χώρος φωτίζεται με κεριά- όπως συμβαίνει σε πολλές ταινίες εποχής-, όπως επί παραδείγματι στην ” Αποπλάνηση” της Κόπολα. Η μουσική,  είναι μια ανάμιξη σύγχρονης  κλασσικής μουσικής και μπαρόκ αισθητικής, χωρίς η μουσική  να επικαλύπτει τα πρόσωπα και την πλοκή,  σε κανένα σημείο του έργου.

Η κολακεία και το σεξ, αποδεικνύονται οι επιτυχημένες μέθοδοι “ αποπλάνησης”, ενός εύθραυστου ηγεμόνα και τα κατάλληλα μέσα, για τους αυλικούς, για να τον χειραγωγήσουν…μέχρι οι ηγέτες να τους  βαρεθούν και να τους αντικαταστήσουν, ή μέχρι οι αυλικοί να επιβληθούν.
Το παράδειγμα της Βασίλισσας ‘Αννα… είτε είναι εξ ολοκλήρου υπαρκτό, είτε  είναι  μέρος του βγαλμένο από τη φαντασία, λειτουργεί συμβολικά για τον Έλληνα σκηνοθέτη, αναφερόμενος εμμέσως πλην σαφώς σε κάθε εποχή, σε κάθε σύστημα και σε κάθε μορφή εξουσίας.

Η αίσθηση του χιούμορ του, ταυτίζεται με το αντίστοιχο φλεγματικό χιούμορ των Βρετανών, ενώ δεν λείπουν-για άλλη μια φορά-οι αυτό-αναφορές,  σε παλαιότερες του ταινίες.

Η Ολίβια Κόλμαν είναι κάτι περισσότερο από επιβλητική σε όλες τις μορφές που καλείται να αποδώσει την Βασίλισσα Άννα( ζηλιάρα, βουλιμική, κυκλοθυμική, θύτης και θύμα μαζί) και η Ρέιτσελ Βάις ( ως η Δούκισσα του Μάρλμπορο) την ακολουθεί,   μεταμορφωμένη μοναδικά  κι ως το απόλυτο αφεντικό του παλατιού κι ως ο αποδιοπομπαίος τράγος του.

Η “ευνοούμενη” Έμμα Στόουν, στέκεται ισορροπημένα ανάμεσα στις δύο όψεις του ρόλου, τι  είναι πραγματικά  και στο “φαίνεσθαι”  Ο Λάνθιμος την  θέλει να διεισδύει μέσα στις επικίνδυνες ατραπούς, την θέλει  γυναίκα-αράχνη και η Έμμα Στόουν( La la land) του το προσφέρει, ίσως όχι τόσο τέλεια όσο οι άλλες δύο πρωταγωνίστριες.

Μετά το τρίτο κεφάλαιο, η σεναριακή δυναμική της ταινίας περιορίζεται αισθητά. Είναι η ατμόσφαιρα και οι ερμηνείες που κρατούν ζωντανό το ενδιαφέρον, μέχρι την ωραία τελική κορύφωση.

Αργυρός Λέοντας στη Βενετία, 10 υποψηφιότητες για Όσκαρ ανάμεσα σε αυτές και για Καλύτερη Ταινία και για Σκηνοθεσία για τον Γιώργο Λάνθιμο.

Από την Πέμπτη 31/1/ 2019 σε επιλεγμένες αίθουσες

The post Η Ευνοούμενη appeared first on screeneye.gr.