Κριτική Ιάκωβος Γωγάκης

Την ώρα που γράφεται αυτό το κείμενο, εκκρεμεί μια απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας και άλλη μία πυρηνική δοκιμή της Βορείου Κορέας, αποφάσεις και ενέργειες που πιθανότατα θα πυροδοτήσουν την μεγαλύτερη μεταπολεμική κρίση για την ανθρωπότητα και την μεγαλύτερη πρόκληση για την αμερικανική υπερδύναμη.

Ενώ παραμένει άγνωστη η εξέλιξη αυτή, μετά βεβαιότητος μπορούμε να ισχυριστούμε, πως η  πλέον ταραχώδης δεκαετία για τις Ηνωμένες Πολιτείες, ήταν αυτή του ‘60. Ο  Ψυχρός Πόλεμος με το αντίπαλο κομμουνιστικό δέος, βρισκόταν στο αποκορύφωμά του( Η εισβολή στον Kόλπο των Χοίρων, ο Πόλεμος στο Βιετνάμ), ενώ στο εσωτερικό, η απίστευτη πόλωση ανάμεσα σε Ρεπουμπλικάνους και Δημοκρατικούς( δολοφονία Κένεντι)  και η φυλετική διαίρεση, δημιούργησαν μια κατάσταση….εκρηκτική.

 Χαράματα 23ης Ιουλίου 1967 στο Ντιτρόιτ του Μίσιγκαν, η αστυνομία( η οποία κατηγορείτο ήδη για ρατσιστικό bullying), έκανε έφοδο σε μπαρ, στο οποίο γιόρταζαν την επιστροφή τους στη χώρα, Αφροαμερικανοί στρατιώτες. Δημιουργήθηκε εκεί η πρώτη σύρραξη, για να γενικευτεί λίγα λεπτά αργότερα, στα δυτικά προάστιά της.

Νεαροί μαύροι, εξεγέρθηκαν και  συγκρούστηκαν με τις αστυνομικές δυνάμεις. Οι ταραχές κράτησαν 5 μέρες. 33 μαύροι και 10 λευκοί έχασαν τη ζωή τους, 2000 σπίτια- καταστήματα( τα περισσότερα μαύρων) και δημόσια κτίρια, καταστράφηκαν.

 Η μοναδική γυναίκα σκηνοθέτις με βραβείο Όσκαρ καλύτερης ταινίας, η 65χρόνη Κάθριν Μπίγκελοου ( για το The Hurt Locker του 2009), αποφασίζει ένα από τα δεκάδες  τραγικά περιστατικά εκείνων των ημερών , να το μεταφέρει αυτούσιο στην μεγάλη οθόνη. Το αποτέλεσμα είναι συγκλονιστικό.

Ακολουθεί τη διαδρομή ενός νεοσύστατου συγκροτήματος της soul, τους “ Dramatics”, οι οποίοι παγιδεύονται στην πόλη, ανάμεσα στα αντιμαχόμενα πυρά και διασκορπίζονται. Δύο μέλη τους, διανυκτερεύουν σε ένα ξενοδοχείο β’ κατηγορίας. Γνωρίζουν μια παρέα επίσης Αφροαμερικανών και   δύο νεαρά λευκά κορίτσια. Η εκπυρσοκρότηση ενός ψεύτικου πιστολιού, κινητοποιεί τις αρχές, οι οποίες έψαχναν ευκαιρία να εκδικηθούν για την συνεχιζόμενη εξέγερση. Ένας μικρόσωμος λευκός αστυνομικός, χωρίς εξουσιοδότηση, αλλά με την ανοχή των συναδέλφων του, στήνει στον τοίχο τα ” ύποπτα” πρόσωπα και ξεκινάει μια παράνομη ανάκριση, βγαλμένη από την ” Κόλαση του Δάντη”.

Η Αμερικανίδα δημιουργός, χτίζει και ενισχύει τα δραματικά γεγονότα, όχι μόνο με τις μεταβάσεις σε διαφορετικά σημεία της εξέγερσης-πριν καταλήξει για 45 λεπτά να καταγράφει τα ακραία βασανιστήρια στο διάδρομο του ξενοδοχείου- αλλά και με  γρήγορη κινηματογράφηση, χωρίς εφέ, ασφυκτικών κοντινών πλάνων, με μια κάμερα που διαρκώς τρεμοπαίζει, τροφοδοτεί το στρες, το ρεαλισμό,  θυμίζοντας  την πρόσφατη  βρετανική ταινία “71″. Το μοναδικό “θολό” σημείο, είναι τα μερικά λεπτά, στα οποία κάποιες προσωπικές ιστορίες των πρωταγωνιστών, δεν έχουν την απαιτούμενη αφηγηματική ευκρίνεια.

Παραμένει συνεπής στο προσωπικό της ύφος, και στις θεματικές της, όπως επί παραδείγματι είναι η τρομοκρατία( Μπιν Λάντεν), ο πόλεμος( Ιράκ, Αφγανιστάν) ο στρατός και η αστυνομία, όπως τα είδαμε στο δικό της  ”Zero Dark Thirty” και στο  ”The Hurt Locker.” Από το πρώτο, υιοθετεί το ρεαλιστικό αφηγηματικό ύφος και τους καταιγιστικούς διαλόγους. Εδώ στο Ντιτρόιτ,  με ξεκάθαρη τοποθέτηση κατά του ρατσισμού, των   βασανιστηρίων  , της αστυνομικής βίας( στο Zero Dark Thirty είχε επικριθεί δικαίως για διφορούμενη στάση) και από το δεύτερο,  την  κατακερματισμένη φύση του πολέμου, σε μια εξίσου εμπόλεμη ζώνη,  με διαφορετικούς πρωταγωνιστές, δημιουργώντας άρρηκτο δεσμό των νεαρών παιδιών, τα οποία συνειδητοποιούν σε αστραπιαίο χρόνο,  πως η ανεμελιά και οι απολαύσεις, είναι πια παρελθόν.

Το μέγιστο επίτευγμά της και η επισφράγιση της επιτυχίας της, είναι η σύνδεση των ηθικών επιλογών των νεαρών παιδιών,αρνούμενα να ενοχοποιήσουν αλλήλους, να βρουν δηλαδή εξιλαστήριο θύμα, παράλληλα με τον αμοραλισμό και τον ρατσισμό του αστυνομικού-καθοδηγητή,  επίσης την ανέχεια των συναδέλφων του και  την πονηρή τακτική του μαύρου νυχτοφύλακα,  που βλέπει και δεν αντιδρά.

Ξετρυπώνει όλες τις ηθικές ή μη επιλογές του καθενός, σε όλα τα στάδια της ιστορίας, η οποία δεν τελειώνει μέσα στο αιματοβαμμένο μοτέλ, αλλά συνεχίζεται στις αίθουσες των δικαστηρίων και  τελικά εξυψώνει το πλέον ηθικό πρόσωπο της ιστορίας.

Ταινία με άψογη κινηματογράφηση, πολλά και ξεκάθαρα μηνύματα, βοηθώντας τους  Γουίλ Πούλτερ, Τζον Μπογιέγκα, Άντονι Μακί,, Χάνα Μουράι και  Κέιτλιν Ντέβερ,  να παίζουν τους καλύτερους ρόλους,  της μέχρι τώρα καριέρας τους. Ίσως η πιο άρτια ταινία της Κάθριν Μπίγκελοου.

“Ντιτρόιτ” από την Πέμπτη 7 Σεπτεμβρίου στους  κινηματογράφους σε διανομή Odeon

The post Ντιτρόιτ appeared first on screeneye.gr.

Η βραβευμένη με Όσκαρ σκηνοθέτης Κάθριν Μπίγκελοου(Zero Dark Thirty, The Hurt Locker) ξεκίνησε μια καμπάνια για την προστασία των ελεφάντων από τους λαθρέμπορους ελεφαντόδοντου οι οποίοι όπως έχει αποδειχθεί έχουν άμεση σχέση με μεγάλα δίκτυα τρομοκρατίας.

Η Μπίγκελοου ξεκίνησε το site lastdaysofivory.com και σκηνοθέτησε τη συνοδευτική 15λεπτη ταινία προκειμένου να συγκεντρωθούν χρήματα για την προσπάθεια καταπολέμησης όσων σκοτώνουν ελέφαντες και στη συνέχεια εμπορεύονται παράνομα το ελεφαντόδοντο. Πρόκειται για μια ταινία κινουμένων σχεδίων σε σενάριο του Σκοτ Ζ.Μπερνς που δείχνει πώς το λαθρεμπόριο ελεφαντόδοτου βοηθάει να χρηματοδοτηθούν τρομοκρατικές οργανώσεις όπως η Μπόκο Χαράμ.«Κάθε 15 λεπτά σκοτώνεται και ένας ελέφαντας», δήλωσε, «Ελπίζουμε πως με αυτή τη ταινία θα δημιουργούμε έναν ακτιβιστή τουλάχιστον με την ίδια συχνότητα».

 «Θα χρειαζόντουσαν χρόνια για να κάνουμε μια μεγάλου μήκους ταινία για το θέμα κατά τη διάρκεια των οποίων θα πέθαιναν κι άλλοι ελέφαντες, αντ’ αυτού προσέγγισα μια ομάδα συνάδελφων κινηματογραφιστών και κάναμε το Last Days ταινία κινουμένων σχεδίων, το οποίο πιστεύαμε θα το έκανε προσιτό σε ένα ευρύτερο κοινό (εξάλλου το ίντερνετ είναι γεμάτο γραφικές εικόνες σφαγιασμένων ελεφάντων και παρ’όλα αυτά συνεχίζονται οι σκοτωμοί). Υπάρχουν πράγματα που όλοι μπορούμε να κάνουμε για να αποτρέψουμε την εξαφάνιση των άγριων ελεφάντων από τον κόσμο μας κόβοντας παράλληλα τη χρηματοδότηση ορισμένων από τις πιο επικίνδυνες τρομοκρατικές οργανώσεις».

The post Μάθετε για τη νέα ταινία μικρού μήκους της βραβευμένης με Όσκαρ για το “Hurt Locker”Κάθριν Μπίγκελόου appeared first on screeneye.gr.

Δυο σημαντικοί σκηνοθέτες, η Κάθριν Μπίγκελοου (Zero Dark Thirty) και ο Τοντ Φιλντ (Τα Μυστικά της Κρεβατοκάμαρας) ενδιαφέρονται να γυρίσουν ταινία σχετικά με τον Μπόου Μπέργκνταλ. Ο Μπόου Μπέργκνταλ, λοχίας του αμερικανικού στρατού κρατήθηκε επί 5 χρόνια αιχμάλωτος από τους Ταλιμπάν και τελικά απελευθερώθηκε.

Η Κάθριν Μπίγκελοου θα συνεργαστεί πάλι με τον Μαρκ Μπόαλ σε θέμα για τη Μέση Ανατολή. Ο Τοντ Φιλντ από την άλλη έχει αγοράσει τα δικαιώματα ενός συγκεκριμένου άρθρου από το Rolling Stone, με τίτλο «America’s Last Prisoner of War» που εξιστορεί τη ζωή του Μπέργκνταλ στο στρατό και τις επιδράσεις που είχε η σύλληψή του στα οικεία του πρόσωπα πίσω στην πατρίδα του.

Ο Μπέργκνταλ πάντως δεν έχει αποφασίσει σε ποιόν από τους 2 σκηνοθέτες θα παραχωρήσει τα δικαιώματα της ιστορίας του οπότε μένει να δούμε ποια τελικά θα υλοποιηθεί.

The post Η βραβευμένη με Όσκαρ Κάθριν Μπίγκελοου και ο Τοντ Φιλντ ερίζουν για το ποίος θα σκηνοθετήσει τον αιχμάλωτο πολέμου Μπόου Μπέργκνταλ appeared first on screeneye.gr.