Επιμέλεια -κριτικές Ιάκωβος Γωγάκης

Ο αντίκτυπος του δικαιολογημένου παγκόσμιου πανικού, εξαιτίας του  κορονοϊόύ χτύπησε και τους ελληνικούς κινηματογράφους αλλά και τις θεατρικές σκηνές. Παρατηρείται τις τελευταίες μέρες, ραγδαία μείωση σινεφίλ κοινού  στις κινηματογραφικές αίθουσες της χώρας , περίπου  κατά 50% .  Από τα   περίπου 130 χιλιάδες εισιτήρια των προηγούμενων εβδομάδων, βρεθήκαμε κοντά στις 65 χιλιάδες εισιτήρια,   μέχρι και την Τρίτη 10/3. Το σημείο καμπής για την επιβίωσή αρκετών αιθουσαρχών,  είναι το Πάσχα. Αν μετά την εορταστική περίοδο η κατάσταση με τα κρούσματα και τα αυστηρά μέτρα συνεχιστεί, τότε  πολλοί κινηματογράφοι θα αναγκαστούν να βάλουν οριστικό λουκέτο.

Μιλήσαμε με μικροϊδιοκτήτες  αιθουσών προβολής και  είναι ανήσυχοι, εξαιτίας της ήδη βεβαρημένης κατάστασης των οικονομικών τους. Η τροφοδότηση από κυβερνητικά χείλη, της φήμης, ότι η κορύφωση των κρουσμάτων είναι κοντά,  και πριν το Πάσχα θα υπάρξει χαλάρωση των μέτρων, τους ενθαρρύνει να προγραμματίσουν τις δράσεις του για τους καλοκαιρινούς μήνες. Οφείλουμε να πούμε, πως καμία δημοσιευμένη  επιστημονική μελέτη,  δεν αποδεικνύει ότι ο κορονοϊός θα περιοριστεί στη χώρα μας σύντομα. Αν υπάρχει, οφείλει το κράτος να τη βγάλει στο φως. Ευχόμαστε για το καλό όλων να συμβεί και η μελέτη  να υπάρχει. Διαφορετικά υπάρχει παραπληροφόρηση και εμπαιγμός.

Ως εκ τούτου, οι εταιρίες διανομής( οι οποίες επίσης θα πληρώσουν ένα σημαντικό τίμημα), ανέβαλαν την κυκλοφορία αρκετών ταινιών για αυτή την εβδομάδα και εικάζουμε, το ίδιο θα πράξουν και τις επόμενες, μέχρι το Πάσχα.
Από την Πέμπτη 12/3 κυκλοφορούν δύο ταινίες, η μία παραγωγής 2019 και η άλλη  έρχεται από τον προηγούμενο αιώνα, παραγωγής 1945.

Μάντεψε ποιος ήρθε για τα γενέθλιά σου(2/5)

 Το γαλλικό έργο” Μάντεψε ποιος ήρθε για τα γενέθλιά σου” (Happy Birthday),  σκηνοθετείται από τον ηθοποιό Σεντρίκ Καν( ο οποίος και πρωταγωνιστεί ).

Το σενάριο , ακολουθεί ένα πολυφορεμένο μοτίβο ” οικογένεια διελύθη εις τα εξ ων συνετέθη” και μια γιορτή στο σπίτι της μαμάς, πεθεράς και γιαγιάς,που παίρνει εκρηκτική τροπή ( ο ρόλος της οικοδέσποινας ανήκει στην Κατρίν Ντενέβ).

Οι τυπικότητες, τα παιχνίδια και τα χαμόγελα δίνουν τη θέση τους στο θυμό, στα μαχαίρια και τους αλληλοσπαραγμούς, όταν στο σπίτι εμφανίζεται η μεγαλύτερη της κόρη, η Κλαιρ(Εμανουέλ Μπερκό), η οποία απουσιάζει τρία χρόνια και κρατάει κρυμμένα μυστικά και ντοκουμέντα.

Ναι, η ταινία του Καν καταβάλλει προσπάθεια να θυμίσει το δανέζικό έργο “Οικογενειακή Γιορτή” του  Βίντερμπεργκ, το αμερικάνικο “Αύγουστος” με πρωταγωνίστρια την Μέριλ Στριπ  και αρκετά θεατρικά έργα του ρεαλιστικού ρεπερτορίου.
Είναι ταινία που αναπαράγει γνώριμα  κλισέ. Ο σκηνοθέτης ακολούθησε μια συμβατική οδό. Οι οικογενειακές αποκαλύψεις,  δεν φέρουν  το βάρος και την ανατρεπτικότητα  που θα περιμέναμε.

Η Κατρίν Ντενέβ, υιοθετεί πλήρως τα χαρακτηριστικά μιας γυναίκας που πονάει για όσα συμβαίνουν στην κινηματογραφικής της φαμίλια, αλλά την είδαμε σε πιο ισχυρούς ρόλους προσφάτως, όπως στην “Αλήθεια”του Ιάπωνα Κορέεντα.

Αντιθέτως, εξαιτίας της  ερμηνείας της  Εμανουέλ Μπερκό και του Βίνσεντ Μακέιγκν, το έργο δεν απογοητεύει πλήρως. Διαθέτει όμορφο soundtrack και ένα δυνατό σε ένταση φινάλε.

Το Σημείο Καμπής (3/5)

Ο μαχητικός ιδιοκτήτης του κινηματογράφου “ Studio New Star” Βελισσάριος Κοσσυβάκης, συνεχίζει να επιλέγει κάθε βδομάδα ρωσικές και σοβιετικές ταινίες, προτού παρουσιάσει από το Μάιο(27/4-10/5) δύο μεγάλα αφιερώματα για τα “ 75 χρόνια από τη νίκη κατά του φασισμού”. Θα προβληθούν 21 σπάνιες ταινίες, για πρώτη φορά στη χώρα μας.

 “ Το Σημείο Καμπής” ( The Turning Point) το οποίο προβάλλει αυτή τη βδομάδα, κέρδισε το Χρυσό Φοίνικα των Καννών το 1946 και γυρίστηκε από τον Λετονό σκηνοθέτη Φρίντριχ Ερμλέρ ένα χρόνο προηγουμένως. Πρωταγωνιστούν πρωτοκλασάτοι ηθοποιοί του -τότε-σοβιετικού σινεμά, όπως ήταν ο Μικαϊλ Ντερζάβιν, ο  Γιούρι Τολούμπεφ και ο Αντρέι Αμπλικόσοφ. Η ταινία ακολουθεί ηγετικά στελέχη του Κόκκινου Στρατού που μάχονται να καταστρώσουν το σχέδιο αποτροπής της κατάληψης του Στάλινγκραντ από τους Ναζί.
Ο Φρίντριχ Ερμλέρ ακολουθεί βήμα-βήμα πέντε πρόσωπα, τις συμφωνίες και τις διαφωνίες τους, για το σχέδιο δράσης ή υποταγής. Εξαιρετική η αποτύπωση εκείνης της εποχής, η ταινία είναι γυρισμένη λίγους μήνες μετά τα πραγματικά γεγονότα και την ήττα του Χίτλερ.

The post Το σημείο καμπής για την επιβίωση των ελληνικών κινηματογράφων. Μόνο δύο ταινίες κυκλοφορούν αύριο Πέμπτη 12/3 appeared first on screeneye.gr.

Κωμωδία φαντασίας, 113′, Γαλλία 2015

Πρωτότυπος Τίτλος: Le Tout Nouveau Testament

Του Ζακό Βαν Ντόρμελ

Με τους Μπενουά Πελβούρντ, Κατρίν Ντενέβ, Φρανσουά Ντεμιέν, Γιολάντ Μορό, Πίλι Γκρουν

Γράφει η Ελίνα Τραιφόρου

«Η ολοκαίνουργια… Καινή Διαθήκη» του Ζακό Βαν Ντόρμελ (Τοτό ο Ήρωας, Η όγδοη μέρα) ήταν υποψήφια για Χρυσές Σφαίρες ξενόγλωσσης ταινίας και… δεν έχει το Θεό της…
Τον Θεό της αγάπης που νομίζουμε… Στον κόσμο του Βαν Ντόρμελ ζει στο Βέλγιο και είναι ένας σαδιστής, στριμμένος πατέρας με μια μάνα που δεν βγάζει άχνα, έναν γιο που επαναστάτησε στα πατρικά πιστεύω και μια κόρη, την Έα, που είναι έτοιμη κι αυτή να επαναστατήσει στα χνάρια του αδερφού της δραπετεύοντας από το απομονωμένο σπίτι τους στο Βέλγιο. Πριν η Έα το σκάσει στέλνει στα κινητά όλων των ανθρώπων την ημερομηνία θανάτου τους. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να προκληθεί αναστάτωση, υπαρξιακή αγωνία και φιλοσοφίζουσα διάθεση για αλλαγή της πορείας του κάθε ατόμου. Στη συνέχεια η μικρή, θα διαφύγει από το πλυντήριο του σπιτιού της στον έξω κόσμο και θα συναντήσει τους δικούς της 6 αποστόλους. Ο κάθε απόστολος αποτελεί και ένα ξεχωριστό κεφάλαιο, και μέσα από τα μάτια του θα διηγηθεί τη δική του ιστορία εμπλουτίζοντάς την με πανανθρώπινα στοιχεία.

Πρόκειται για ένα σενάριο αχαλίνωτης φαντασίας που άλλοτε μέσα από τη σάτιρα, άλλοτε μέσα από εικόνες, άλλοτε μέσα από μια ποιητικής υφής αφήγηση, φέρνει τον θεατή αντιμέτωπο με το νόημα της ίδιας της ζωής.
Προσοχή στο θρησκευόμενο κοινό! Η υπόθεση βασίζεται στο γνωστό αντίλογο για την ύπαρξη του θεού, δηλαδή πως αν αυτός υφίσταται δεν γίνεται να μην εμποδίζει τους πολέμους και τις καταστροφές. Με μια αντιδραστική πλοκή προς τα ιερά θέσφατα, ο σκηνοθέτης φτιάχνει έναν «πατήρ» κακόβουλο που αν του πας κόντρα, ίσως μπορέσεις να βρεις τελικά τη σωτηρία.
Κι είναι ο χρόνος ως ημερομηνία λήξης που οδηγεί σε ζητήματα ζωής και θανάτου, διαφορετικά για τον καθένα. Το πώς καθορίζει κανείς την πεμπτουσία του είναι μια υπόθεση προσωπική είτε λέγεται φυγή στη φύση είτε έρωτας είτε ελευθερία έκφρασης. Ευρηματικά συμβολική και η χρήση της μουσικής με την μικρή Έα να ακούει την καρδιά του κάθε αποστόλου σαν μελωδία.

Ο Βαν Ντόρμελ όμως θέλει να πει πολλά σε μια ταινία 2 ωρών ισορροπώντας μεταξύ εξωτερικής και εσωτερικής δράσης. Θέλει «Αμελί» και Μόντι Πάιθον μαζί. Έτσι υπάρχουν σκηνές εικαστικής και συναισθηματικής ευαισθησίας και ευρηματικού χιούμορ ανακατεμένες με σκηνές μελοδραματισμού ή σκηνές που η σοβαρότητα μέσα από το πρίσμα του παραλόγου γίνεται δυσλειτουργική ή ακόμα σκηνές με θολό περιεχόμενο. «Η ολοκαίνουργια… Καινή Διαθήκη» εμπεριέχει πολλές έξυπνες ιδέες με πολλούς χαρακτήρες που καταγράφουν πιο πολύ πρόχειρες σημειώσεις παρά μια ολοκληρωμένη διαθήκη.

Εν τούτοις, είναι μια διαθήκη που σε κερδίζει εν μέρει με την ανατρεπτικότητα της, που δεν πιστεύει σ’ένα θεό πατέρα παντοκράτορα. Σε τι πιστεύει; Στο ότι θαύμα δεν είναι μόνο να περπατάς στο νερό και να ανασταίνεις τον Λάζαρο, είναι να ανασταίνεις ένα χέρι και να χορεύει. Θαύμα είναι να θεραπεύεις το τραύμα… έστω και σαν όνειρο. Κι αν κυνηγήσεις το όνειρο; Ακόμα καλύτερα. Ίσως τότε να ψηλαφήσεις τον παράδεισο

“Η Oλοκαίνουργια… Καινή Διαθήκη” από 28/1 στους κινηματογράφους σε διανομή Strada

The post Η Oλοκαίνουργια… Καινή Διαθήκη appeared first on screeneye.gr.