Κριτική Ιάκωβος Γωγάκης

Δεκαετία του ’60: Ο Χένρι Φόρντ II και  τα υψηλόβαθμα  στελέχη της  Ford προσέγγισαν τον Αμερικανό σχεδιαστή  σπορ αυτοκινήτων Κάρολ Σέλμπι, για να τους φτιάξει ένα κορυφαίο αγωνιστικό όχημα. Η επιθυμία τους ήταν να εκπαραθυρώσουν την  Φερράρι από το θρόνο της  και ο Φορντ να εκδικηθεί τον Έντσο Φερράρι για την άρνησή του τελευταίου,  για εξαγορά της ιταλικής φίρμας από την αμερικανική εταιρία. Ο Σέλμπι ζήτησε από την Ford  να προσληφθεί στο επιτελείο του  ο Κεν Μάιλς , που ήταν κορυφαίος οδηγός και παντογνώστης της  κάθε τεχνικής  λεπτομέρειας των αγωνιστικών αυτοκινήτων. Ο Αντιπρόεδρος της Ford αντιδρά, γιατί ο Μάιλς δεν ήταν Αμερικανός( ήταν Βρετανός),  ήταν underground τύπος, λαϊκός και απρόβλεπτος,  που θα χάλαγε το νέο κι ελιτίστικο πρεστίζ  της εταιρίας.

Η ιστορία είναι υπαρκτή και μεταφέρεται αυτούσια στη μεγάλη οθόνη.

Το αδύναμο της  σημείο, είναι το σενάριο της. Εκ των πραγμάτων,  είναι  οχυρωμένο πίσω από τα  πραγματικά γεγονότα, τα οποία δεν επιτρέπουν τις συνδέσεις με σύγχρονα φαινόμενα και περαιτέρω προβληματισμούς. Είναι μια μικρή ιστορία, μέσα στον κόσμο των αυτοκινητοβιομηχανιών, για το γόητρο και την κυριαρχία.
Ο έμπειρος Τζέιμς Μάνγκολντ( ήταν μεταξύ άλλων  ο δημιουργός της ταινίας Walk the Line για τον Τζόνι Κας),  γνωρίζοντας το περιορισμένο αφηγηματικό εύρος που διαθέτει στα χέρια του, θα βρει εκείνα τα εργαλεία για να φτιάξει μια καλοδουλεμένη ταινία.  Ποια είναι τα εργαλεία του;

Η ατμόσφαιρα και η υψηλή αδρεναλίνη μέσα σε πίστες και  σε αγώνες, με τα  τρομερά  μονοθέσια “αμάξια” και με τους εντυπωσιακούς κινητήρες, που είναι φτιαγμένοι για να ανεβάζουν ταχύτητες. Τι πραγματικά συμβαίνει όταν οι οδηγοί    πατάνε τέρμα το πετάλ… και το  σύστημα ψύξης είναι ένα βήμα πριν τα “παίξει”;

Πως και για πόσο ακόμα  ο Σέλμπι θα πείθει τους ανωτέρους του, ότι για να νικήσουν την Φερράρι, χωρίς τον Μάιλς, είναι χαμένη υπόθεση;   Ο Μάιλς τι ρίσκα παίρνει σε κάθε τρικλοποδιά του Αντιπροέδρου της Ford;

Ο σκηνοθέτης επέλεξε ηθοποιούς-ακόμα και για τους δευτερεύοντες ρόλους- έμπειρους και μεγάλων δυνατοτήτων. Ο Κρίστιαν Μπέιλ, διέθετε πυγμή κι ενσωμάτωσε τα λούμπεν στοιχεία του Κρις Μάιλς. Διέθετε αυτοσαρκασμό  και μια γλυκιά ειρωνεία για τον κόσμο των γρήγορων αυτοκινήτων,  που ήταν το πάθος του,  αλλά ταυτόχρονα  μισούσε.  Φοβόταν μια αυτοκαταστροφική πορεία, που θα προκαλούσε πόνο και δυστυχία στο γιο του-που τον θαύμαζε- και στη σύζυγό του – που τον υπεραγαπούσε-. Πίστευε ότι οι αυτοκινητοβιομηχανίες έψαχναν να  εντυπωσιάσουν τα πλήθη με κούρσες-βιτρίνας, εν αντιθέσει με  τα λειτουργικά και δυναμικά αυτοκίνητα που ο ίδιος λάτρευε.

Ίσως, ο Μπέιλ, αυτοσχεδίασε σε κάποια σημεία, ήταν πάντως  ρόλος αβανταδόρικος, εν μέρει οσκαρικών προδιαγραφών για να θέσει   υποψηφιότητα Β Ανδρικού Ρόλου( κέρδισε Όσκαρ Β’ Ανδρικού Ρόλου για το The Fighter το 2011).
Ο Ματ Ντέιμον, αποτελεί σταθερή αξία για κάθε σκηνοθέτη, ενώ έλαμψε η Καϊτριόνα Μπάλφε ως σύζυγος του Μάιλς και ο Τζος Λούκας ως ο μισητός Αντιπρόεδρος της εταιρίας.

Ενώ ο Τζέιμς Μάνγκολντ έριξε τα βέλη του στην -τότε-ηγεσία της Ford, με τον Χένρι Φόρντ II να παρουσιάζεται συναισθηματικός αλλά ελαφρόμυαλος και να αποδέχεται μια απαράδεκτη απόφαση του Αντιπροέδρου , από την άλλη,  την καυστική του θέση, δεν την ολοκλήρωσε. Έκανε και το ανάποδο, με μια επιθυμία  να δείξει τους Αμερικανούς ως τους καλύτερους και εξυπνότερους όλων, λόγου χάριν από τους Ιταλούς της Φερράρι, που τους παρουσίασε σαν λιγότερο έξυπνους και γραφικούς.   Εν ολίγοις έβαλε το κοινό να πάρει θέση και να βρεθεί-θέλοντας και μη- με τη μία πλευρά.

Λίγα λόγια για την οικογένεια Φορντ και την κόντρα με τον Έντσο Φερράρι.

Μουσεία, μνημεία, οδοί και ιδρύματα βρίσκονται απ’ άκρη σ’ άκρη των Ηνωμένων Πολιτειών προς τιμήν του Χένρι Φορντ, του πρωτοπόρου επιχειρηματία  που άλλαξε ριζικά το τοπίο στην αγορά αυτοκινήτου ήδη από τις αρχές του 20ου αιώνα. Καθιέρωσε τη μαζική παραγωγή, διπλασίασε τις αμοιβές των εργατών του, έφερε  το “αυτοκίνητου του λαού, στο λαό”, είχε βέβαια και αμφιλεγόμενες απαιτήσεις από το προσωπικό του, όπως  ήταν η πριμοδότηση του “ενάρετου βίου τους”.   Ανέλαβε ρίσκα έπεσε και ανέβηκε ξανά. Ο γιός του  πέθανε νωρίς κι ο εγγονός του,  ο Χένρι Φόρντ II, ακολούθησε επιθετική πολιτική απέναντι στους ανταγωνιστές του κι επεδίωξε να διεισδύσει στην αγορά των ακριβών αγωνιστικών αυτοκινήτων, σε μια επί μακρόν προσπάθεια εξαγορά;  της Φερράρι. Οι μακροχρόνιες  διαπραγματεύσεις( τη δεκαετία του ’60) με τον Έντσο Φερράρι κατέρρευσαν και η σχέση των δύο τους, μετατράπηκε σε σχέση μίσους κι αλληλοεξόντωσης.

“Κόντρα σε Όλα” από την Πέμπτη 14/11 στους κινηματογράφους

The post Κόντρα σε Όλα appeared first on screeneye.gr.

Δράμα/Βιογραφία,130′, Η.Π.Α 2015

Πρωτότυπος Τίτλος: The Big Short

Του Άνταμ Μακεΐ

Με τους Κρίστιαν Μπέιλ, Ράιαν Γκόσλινγκ,Μπραντ Πιτ,Φιν Γουίτροκ, Τζον Μαγκάρο,Στιβ Καρέλ

Γράφει ο Ιάκωβος Γωγάκης

CDO, CMO, CDS, FHA… Short selling. Μην παιδεύεστε. Δεν είναι κινέζικα. Είναι το γλωσσάρι των οικονομικών όρων που βάλθηκε να μας διδάξει ο συγγραφέας του ομώνυμου βιβλίου Μάικλ Λιούις και σκηνοθέτησε ο  Άνταμ Μακεΐ με παραγωγό τον Μπραντ Πιτ, ταινία που αποπειράται με ασυνήθιστη αφήγηση, να αποκαλύψει το πώς έφτασε ο πλανήτης στην κρίση των ενυπόθηκων δανείων του 2008, αφήνοντας δεκάδες εκατομμύρια  ψυχές στο δρόμο και  εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενους να χάσουν τη δουλειά τους, σε μια μέρα μέσα.

Τέσσερις ειδήμονες της αμερικάνικης χρηματοπιστωτικής αγοράς και μάνατζερ αμοιβαίων κεφαλαίων υψηλού κινδύνου, ο καθηγητής Μάικλ Μπέρι( Κρίστιαν Μπέιλ),  ο  Τζέρεντ Βένετ της Γκολντμαν Σακς (Ράιαν Γκόσλινγκ) και δύο αμούστακα φιλαράκια, απόφοιτοι οικονομικών ο Τσάρλι Λέντλει  (Φιν Γουίτροκ) και ο Τζέρεμι Μέι (Τζον Μαγκάρο)με τη βοήθεια του πρώην τραπεζικού Μπεν Ρίκερτ (Μπραντ Πιτ) ψυλλιάζονται από το 2005 τη φούσκα της αγοράς ακινήτων και προσπαθούν να πείσουν τους επενδυτές να σνομπάρουν τα χαρτοφυλάκια των τραπεζών. Ο εργασιομανής  οικονομολόγος της Γουόλ Στριτ Μαρκ Μπάουμ (Στιβ Καρέλ) κάτι διαισθάνεται και προσπαθεί να ενώσει τα διάφορα κομμάτια του οικονομικού παζλ.

Τα κεντρικά  πρόσωπα του έργου δεν πρόκειται ποτέ να ανταμωθούν για να γιορτάσουν τη διορατικότητα τους πιάνοντας το νήμα της οικονομικής κρίσης από την αρχή, αλλά  και να κλάψουν για το κατάντημα του αμερικάνικου οικοδομήματος.

Ο σκηνοθέτης των -μέχρι πρότινος- ευκολοχώνευτων κωμωδιών  τύπου Anchorman Άνταμ Μακεΐ, δημιουργεί τρεις παράλληλες ιστορίες τις οποίες ενώνει με μαεστρία, χρησιμοποιώντας τον Μάικλ Μπέρι ως αφηγητή, αλλά ταυτόχρονα και με την ιλιγγιώδη του μονταζική ταχύτητα (σαν  το «Traffic» του Σόντεμπεργκ), αποφορτίζοντας τους ακατάπαυστους εξειδικευμένους διαλόγους πανεπιστημιακού επιπέδου της οικονομικής επιστήμης,  με   ζωηρή μπιτ μουσική και με τους πρωταγωνιστές ενίοτε να μιλούν ανφάς στην κάμερα.

Οι χαρακτήρες του όμως, στερούνται ψυχολογικού υποβάθρου, γιατί δεν σκιαγραφούνται ενδελεχώς και η ιστορία παραμένει  περιγραφική και περίπλοκη, με αποτέλεσμα ο θεατής να δυσκολευτεί όχι μόνο να ταυτιστεί με τα πρόσωπα, αλλά και να αφομοιώσει το «ποιος είναι ποιος». Παρόλα αυτά πρόκειται για μια ελκυστική ταινία, ίσως φτάσει και στα Όσκαρ, με τη συνδρομή και των κορυφαίων του ηθοποιών.  Η έλλειψη της πρωταγωνιστικής γυναικείας παρουσίας γίνεται σίγουρα αντιληπτή, έχει την εξήγηση της, όχι μόνο στη φύση του συγκεκριμένου χώρου των ακινήτων και των επενδύσεων( άλλωστε δεν είναι τυχαία η χρήση του όρου Golden Boys) αλλά και σε μια θεατρική και κινηματογραφική παράδοση ,που ξεκίνησε από τα «Οικόπεδα με Θέα» του Μάμετ, για να φτάσει στο «Δρόμο του Χρήματος» του  Τζέι Σι Κάντορ, στο « Λύκο της Γουόλ Στρήτ» του Σκορσέζε, για να καταλήξει σε αυτήν εδώ.

Τέσσερις υποψηφιότητες για Χρυσή Σφαίρα

“Το Μεγάλο Σορτάρισμα ” από 7/1 στους κινηματογράφους σε διανομή UIP

The post Το Μεγάλο Σορτάρισμα appeared first on screeneye.gr.

“The Promise” λέγεται η νέα ταινία που ετοιμάζει ο βραβευμένος με Όσκαρ σκηνοθέτης Τέρρυ Τζωρτζ με πρωταγωνιστές τους Κρίστιαν Μπέιλ και Όσκαρ Άιζαακ. Με φόντο τις αβέβαιες και επικίνδυνες μέρες κατά την πτώση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, το 1923, ένα ερωτικό τρίγωνο να εκτυλίσσεται.

Ο Κρίστιαν Μπέιλ θα έχει τον ρόλο του Κρις, ενός Αμερικανού δημοσιογράφου του Associated Press που λατρεύει τον κίνδυνο και το να είναι στην πρώτη γραμμή των όσων γίνονται καθώς ο κόσμος καταρρέει γύρω του. Ο Άιζαακ θα έχει τον ρόλο του Μάικλ, ενός φοιτητή ιατρικής που βιώνει μέσα του τη σύγκρουση μεταξύ των παραδοσιακών αρχών και όσων θέλει να κάνει. Και οι δύο είναι ερωτευμένοι με την Άνα, μια όμορφη και εκλεπτυσμένη κοπέλα.

Ο Ιρλανδός σκηνοθέτης είχε στο παρελθόν δηλώσει πως τον ενδιέφερε να κάνει μια ταινία για εκείνη την εποχή γιατί θεωρεί πως υπάρχουν πολλές παράλληλες μεταξύ της γενοκτονίας των Αρμενίων και της γενοκτονίας της Ρουάντα που έδειξε στην ταινία του “Hotel Rwanda”.

The post Κρίστιαν Μπέιλ και Όσκαρ Άιζαακ στο “The Promise” του Τέρρυ Τζωρτζ appeared first on screeneye.gr.

Ανταπόκριση-Κριτική από Φεστιβάλ Βερολίνου Ιάκωβος Γωγάκης

Ο άνθρωπος που έκανε εκκωφαντική τη παρουσία του τη δεκαετία του ’70 με δύο σερί αριστουργήματα, το “Badlands” και τις ” Ημέρες Ευτυχίας” κι ένα τρίτο 20 χρόνια αργότερα, τη ” Λεπτή Κόκκινη Γραμμή”, τα τελευταία χρόνια έχει επιδοθεί σε έναν ατέρμονο πειραματισμό φιλόδοξων από τη μια εγχειρημάτων, που από την άλλη  δεν πατούν σε κάποια στέρεα σεναριακή βάση και προδίδουν την εικαστική του πανδαισία. Από το ” Δέντρο της Ζωής” του 2011  μέχρι τούτο εδώ, το ” Knight of Cups”,  ο Τέρενς Μάλικ ανακυκλώνει τις υπαρξιακές του ανησυχίες για τον ανθρώπινο πόνο, τη ψυχική δυστυχία και την απώλεια, μέσα από ακατανόητες ακόμα και για τους συνεργάτες  και παραγωγούς του( βλέπε Μπραντ Πιτ) να δώσουν υπόσταση και να υποστηρίξουν σθεναρά το δημιούργημα του.

Ένας από τους ηθοποιούς του ” Knight of Cups” ο Αντόνιο Μπαντέρας πριν αποδεχθεί τη πρόταση του Μάλικ του ζήτησε να διαβάσει το σενάριο της ταινίας. Έλαβε την απάντηση ” Δεν υπάρχει σενάριο” και πράγματι αυτή είναι η αλήθεια.

Ανάμεσα σε κάρτες των ταρώ, το έργο χωρίζεται σε κεφάλαια. Υπάρχει ένας αφηγητής( ακούμε τη φωνή του Μπεν Κίνγκσλεϊ),  υπάρχει ένα κεντρικό πρόσωπο που ακολουθεί κατά πόδας η κάμερα, ο Ρικ( Κρίστιαν Μπέιλ) και το υπόλοιπο λαμπερό κάστ( Κειτ Μπλάνσετ, Νάταλι Πόρτμαν, Γουές Μπέντλεϋ, Μπράιαν Ντένεχι κ.α) εμφανίζεται σποραδικά.

Τι βλέπουμε; Toν ευκατάστατο Ρικ – στην επίσημη σύνοψη εμφανίζεται ως εργαζόμενος του Χόλιγουντ κάτι που δεν προκύπτει από το έργο-  χαμένο μέσα σε ένα κόσμο ψευδαισθήσεων, στοιχειωμένο από την απώλεια ενός δικού του ανθρώπου να βρίσκεται σε μια ρευστή κατάσταση και να προσπαθεί να προσδιορίσει τη ταυτότητα του, περικυκλωμένος από το υπόλοιπο κοντινό του ανθρώπινο βασίλειο( γυναίκα, πατέρας, αδελφός, κλπ).

Ο Τέρενς Μάλικ εκτός από σκηνοθέτης είναι καθηγητής φιλοσοφίας του Χάρβαρντ και λάτρης της Χεγκελιανής σκέψης.  Αυτή η υπενθύμιση είναι καίρια γιατί ολόκληρο το έργο προσπαθεί να δομηθεί πάνω στη σφαίρα της  ταυτότητας του όντος , όπως την όρισε με τη διαλεκτική του μέθοδο ο Χέγκελ(ταυτότητα της ταυτότητας και της μη ταυτότητας) και για τη συνείδηση, στο εγχειρίδιο του ” Η Φαινομενολογία του Πνεύματος”. Εξαιρετική η έμπνευση, μη αποτελεσματική η  κινηματογραφική αποτύπωση.

Έτσι λοιπόν ο ήρωας του σκηνοθέτη γίνεται η μετενσάρκωση των δυσνόητων για το ευρύ κοινό φιλοσοφικών θεωριών, μαζί με μια οπτική που θυμίζει τη ” Τέλεια Ομορφιά” του Σορεντίνο,  για το σκεπτόμενο άτομο μέσα στο κόσμο της υπέρμετρης χλιδής. Είχε το ενδιαφέρον της αυτή η οπτική, έμεινε όμως ακατέργαστη.

Στην ασάφεια του  Μάλικ έρχεται να προστεθεί η σκηνοθετική του φλυαρία, των  ακατάπαυστων αλλαγών στα πλάνα, που γίνονται επαναλαμβανόμενα, βάζουν στην άκρη την έτσι κι αλλιώς υποτυπώδη ιστορία και μετεξελίσσεται το έργο σε ένα κολάζ εικόνων του νερού, της φύσης και του αέρα, ένα ντοκιμαντέρ πειραματικού τύπου.

Το “Knight of Cups” διαγωνίζεται για τη Χρυσή Αρκούδα, το μεγάλο βραβείο της διοργάνωσης.

The post Η πολυπλοκότητα της ανθρώπινης ύπαρξης ή “άρες μάρες κουκουνάρες”; Η άποψη μας για το “Knight of Cups” του Τέρενς Μάλικ appeared first on screeneye.gr.

H ταινία θα είναι βασισμένη στο βιβλίο του Μάικλ Λιούις “The Big Short: Inside the Doomsday Machine”, ενώ την προσαρμογή σεναρίου αλλά και τη σκηνοθεσία θα κάνει ο Άνταμ ΜακΚέι (Anchorman: The Legend of Ron Burgundy). Πρόκειται για ένα πρότζεκτ που ήθελε πολύ να μεταφέρει ο Πιτ στη μεγάλη οθόνη και απ’ότι φαίνεται θα έχει δομή τέτοια ώστε διάφοροι μεγάλοι σταρ να έχουν ισομερούς σημασίας ρόλους, χωρίς έναν βασικό πρωταγωνιστή.

Το θέμα της ταινίας είναι η οικοδομική και πιστωτική φούσκα που οδήγησε στην οικονομική κρίση των ετών 2007-2010 δοσμένη μέσα από άτομα που έπαιξαν σημαντικό ρόλο στη δημιουργία της.

Προς το παρόν η εταιρία Paramount που φέρεται να είναι συμπαραγωγός δεν έχει ανακοινώσει κάτι επίσημα. Η Plan Β έχει δημιουργήσει ένα προφίλ εταιρίας που παράγει δραματικές ταινίες που θίγουν σημαντικά θέματα όπως το «12 Χρόνια Σκλάβος» που κέρδισε το περσινό Όσκαρ καλύτερης ταινίας και το “Σέλμα” που έχει ελπίδες για διακρίσεις στα φετινά Όσκαρ οπότε το αποτέλεσμα αναμένεται να είναι της ίδιας ποιότητας.

The post Ταινία με τους Μπραντ Πιτ, Κρίστιαν Μπέιλ και Ράιαν Γκόσλινγκ για την οικονομική κρίση appeared first on screeneye.gr.

Λίγες ώρες μετά την ανακοίνωση πως η νέα ταινία του Τέρενς Μάλικ “Knight of Cups” θα κάνει πρεμιέρα στο φετινό Φεστιβάλ Βερολίνου, δημοσιεύτηκε και το πρώτο τρέιλερ.

Στο τρέιλερ βλέπουμε τον Κρίστιαν Μπέιλ να υποδύεται τον Ρικ, ένα χαρακτήρα που περνάει μια κρίση προσωπικότητας και προσπαθεί να βρει ποιος είναι ζώντας την γεμάτη υπερβολές και πειρασμούς ταχύρυθμη ζωή του Χόλιγουντ. Το “Knight of Cups” έχει ένα καστ γεμάτο γνωστά ονόματα: Κέιτ Μπλάνσετ, Νάταλι Πόρτμαν, Μπράιαν Ντένεχι, Αντόνιο Μπαντέρας, Φρίντα Πίντο, Γουες Μπέντλυ, Ιζαμπέλ Λούκας, Τερίσα Πάλμερ, Ίμοτζεν Πουτς, Άρμιν Μίλερ-Σταλ, και την φωνή του Μπεν Κίνγκσλεϊ.

Το τρέιλερ συνοδεύει και ένα μυστηριώδες κείμενο:
“Κάποτε ήταν ένας νεαρός πρίγκιπας του οποίου ο πατέρας, ο βασιλιάς της Ανατολής, τον έστειλε στην Αίγυπτο να βρει ένα μαργαριτάρι. Όταν όμως ο πρίγκιπας επέστρεψε, ο κόσμος του έδωσε να πιει από ένα κύπελλο. Όταν ήπιε από αυτό ξέχασε πως ήταν ο γιος ενός βασιλιά, ξέχασε το μαργαριτάρι και έπεσε σε ένα βαθύ ύπνο.

Ο πατέρας του Ρικ(Κρίστιαν Μπέιλ) συνήθιζε να του διαβάζει αυτήν την ιστορία όταν ήταν μικρός.

Ο δρόμος για την Ανατολή απλώνεται μπροστά του. Θα ξεκινήσει;”

The post Κρίστιαν Μπέιλ, Κέιτ Μπλάνσετ, Νάταλι Πόρτμαν, στο πρώτο τρέιλερ της νέας ταινίας του Τέρενς Μάλικ appeared first on screeneye.gr.

Στις τελικές διαπραγματεύσεις βρίσκεται ο Κρίστιαν Μπέιλ με την εταιρία Sony για να δεχτεί τον ρόλο που μέχρι πριν από δύο βδομάδες ήταν σίγουρο πως θα έκανε ο Λεονάρντο Nτι Κάπριο. Ο Μπέιλ είχε αρχικά προταθεί για τον ρόλο από τον Ντέιβιντ Φίντσερ, αλλά τα πράγματα άλλαξαν όταν ο Φίντσερ αποχώρισε από την παραγωγή της ταινίας τον Αύγουστο.

Ο βραβευμένος με Όσκαρ ηθοποιός θα υποκριθεί τον Στιβ Τζομπς στην νέα αυτή ταινία η οποία είναι βασισμένη στη βιογραφία του Γουόλτερ Άιζακσον “Steve Jobs”. Τη σκηνοθεσία θα κάνει ο Ντάνι Μπόιλ και ο σεναριογράφος Άαρον Σόρκιν δήλωσε πως η ταινία θα αποτελείται από τρεις μεγάλης διάρκειας σκηνές που θα λαμβάνουν χώρα στα παρασκήνια πριν από μεγάλες παρουσιάσεις προϊόντων. Η πρώτη θα είναι πριν την παρουσίαση του πρώτου υπολογιστή Macintosh το 1984, η δεύτερη πριν την παρουσίαση του υπολογιστή NeXT τον καιρό που ο Τζομπς είχε φύγει από την Macintosh, και η τρίτη πριν την παρουσίαση του iPod.

Τα γυρίσματα θα γίνουν την άνοιξη του 2015.

The post Ο Κρίστιαν Μπέιλ στο ρόλο του Στιβ Τζομπς σε ταινία του Ντάνι Μπόιλ appeared first on screeneye.gr.

Δράμα, Έγκλημα, 116’, Η.Π.Α 2013

Του Σκοτ Κούπερ

Με τους Κρίστιαν Μπέιλ,Κέισι Αφλεκ, Γούντι Χάρελσον, Φόρεστ Γουίτακερ, Γουίλεμ Νταφόε, Ζοέ Σαλντάνα,Σαμ Σέπαρντ,

Success Story ακούμε….μα για κάποιο λόγο δεν το πιστεύουμε. Στον γοητευτικό κόσμο του σινεμά, τέτοιες ιστορίες έχουν ουσία και περιεχόμενο, με τα ταλέντα δύσκολα να κρύβονται. Η διαδρομή του Σκοτ Κούπερ το επιβεβαιώνει. Μέχρι το 2009 έπαιζε σε ρόλους δεύτερη διαλογής. Τότε αποφασίζει να πάρει για πρώτη φορά στη ζωή του κάμερα και να γυρίσει ένα σπαρακτικό δράμα, το «Crazy Heart». Λίγους μήνες μετά έβλεπε τον πρωταγωνιστή του, τον  Τζεφ Μπρίτζες, να σηκώνει το χρυσό αγαλματίδιο. Παραδόξως αυτή η οσκαρική ταινία δεν προβλήθηκε ποτέ στην Ελλάδα.

Τέσσερα χρόνια αργότερα, συμπορευόμενος με  εφτά ηθοποιούς της Χολιγουντιανής αφρόκρεμας, θα προσπαθήσει συνειρμικά να δείξει ότι η  σκοτεινή Αμερική της δεκαετίας του 70 ,του Βιετνάμ, της κοινωνικής βίας που βρισκόταν σε άνοδο, εξακολουθεί με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο να υφίσταται.

 Η παρακμή της βαριάς αμερικάνικης βιομηχανίας και οι  συνέπειες για τους αδύναμους, η έλλειψη ευκαιριών που οδηγεί τους νέους στο πεδίο της μάχης( Ιράκ), οδηγεί στην ταξική-προλεταριακή εξαθλίωση.

Ο Ράσελ (Κρίστιαν Μπέιλ),  εργάζεται σε ένα εργοστάσιο Χάλυβα στις Η.Π.Α το οποίο οδεύει προς το οριστικό λουκέτο. Θα φυλακιστεί μετά από ένα αυτοκινητιστικό δυστύχημα στο οποίο θα εμπλακεί. Όταν θα βγει, θα βρεθεί μπροστά σε δύο απώλειες. Ο άρρωστος πατέρας του τελικά πεθαίνει και η σχέση του με τη Λένα (Ζόε Σαλντάνα) διαλύεται. Ο αδερφός του Ρότνει( Κέισι Άφλεκ),  επιστρέφει μετά από τέσσερις θητείες στο Ιρακ. Έχει ανεξόφλητα χρέη τα οποία θέλει γρήγορα να ξεπληρώσει συμμετέχοντας σε παράνομους αγώνες πάλης που τους οργανώνει ο Τζον Πέτι τον οποίο ερμηνεύει ο Γουίλεμ Νταφόε, όμως εκεί ο νεαρός Τζον θα βρεθεί αντιμέτωπος με έναν στυγνό εγκληματία και έμπορο ναρκωτικών τον Χάρλαν Ντε Γροτ( Γούντι Χάρελσον ) και η ζωή του τίθεται σε κίνδυνο.

Όλο αυτό που περιγράφουμε σκηνοθετείται από τον Κούπερ, με μια εμφανή σεναριακή νευρικότητα, καθώς από τη μέση κι έπειτα, θα εγκαταλείψει  τη μελέτη των οικογενειακά και οικονομικά παγιδευμένων του δύο ηρώων( του Ράσελ και του Ρότνει)  και θα  στρίψει το τιμόνι σε μια προβλέψιμη και συμβατική κατεύθυνση, ενός θρίλερ εκδίκησης, έχοντας ως βάση ναρκωτικά, αγώνες πυγμαχίας, και γκάνγκστερς.. θα  χαραμίσει έτσι την κοινωνική κριτική του προηγούμενου διαστήματος.

Έργο σκόπιμα υποτονικό , με ποιητικό τόνο, από την αρχή μέχρι και το τέλος, με  περιορισμένους διαλόγους , με ατμοσφαιρικά κοντινά πλάνα ακόμα και μέσα από τζάμια αυτοκινήτων, απολαυστικές οι γενικές εξωτερικές λήψεις από τα φουγάρα της βιομηχανικής περιοχής Μπράντοκ της Πενσυλβάνια,  υπάρχει μια καταπληκτική σκηνή απείρου κάλλους , με τον Κρίστιαν Μπέιλ και την μοναδική γυναικεία παρουσία του έργου, τη ΖοέΣαλντάνα ,  πάνω σε μια σκουριασμένη γέφυρα, τη στιγμή που  δίνουν τέλος στη σχέση τους. Τα εύσημα μας στον διευθυντή φωτογραφίας Μασανόμπου Τακαγιανάτζι.

Το εσωτερικό των ερειπωμένων κτιρίων επιλέγεται σχεδόν σε όλες τις βίαιες σκηνές, όπως και στην τελευταία πράξη του δράματος.  Ακουστική κιθάρα, μαντολίνο και μουσικές από Pearl Jam συνθέτουν το μελαγχολικό σάουντρακ. Μειλίχιος κι άδολος ο Κρίστιαν Μπέιλ στον ήρεμο αλλά δυναμικό ρόλο που του επιφύλασσε ο Σκοτ Κούπερ, εντελώς αλλιώτικος από τον γραφικό απατεωνίσκο που ερμήνευσε στον «Οδηγό Διαπλοκής».

Κρίμα που επιλέχθηκαν από τον σκηνοθέτη κινηματογραφικές ευκολίες, και κοινότυπες προσεγγίσεις, που τις έχουμε δει εκατό φορές, περιορίζοντας αισθητά τις δυνατότητες για να λάμψει πραγματικά η ταινία.

“Σκουριασμένη Πόλη” από 5/6 στους κινηματογράφους σε διανομή Spentzos, Seven

The post Σκουριασμένη Πόλη(Out of the Furnace) appeared first on screeneye.gr.

Δράμα, Έγκλημα, 138′ Η.Π.Α 2013

του  Ντέιβιντ Ο’ Ράσελ

Με τους Κρίστιαν Μπέιλ, Εϊμι Ανταμς, Μπράντλεϊ Κούπερ, Τζέρεμι Ρένερ, Τζένιφερ Λόρενς, Ρόμπερτ ΝτεΝίρο, Λούις Σι Κέι, Αλεσάντρο Νιβόλα

Πλήρης οδηγός προς πάσης φύσεως φιλόδοξους διαπλεκόμενους. Ο ελληνικός τίτλος του « American Hustle» σίγουρα φέρει μια δόση αλήθειας για το περιεχόμενο αυτής της ταινίας, είναι όμως και κάπου παραπλανητικός.

Η ασυδοσία χωρίς όρια της δεκαετίας του 70 φαίνεται να εξακολουθεί να στοιχειώνει τους Αμερικάνους. Ο Ντέιβιντ Ο’ Ράσελ κρατάει το πνεύμα του παλιού καλού Σκορτσέζε, δεν παρασύρεται σε άσκοπη φλυαρία από τον φρενήρη ρυθμό και από το διασκεδαστικό-οπερατικό στυλ που δίδει στο έργο, ούτε μένει στη διακριτική τέρψη των οφθαλμών, διεισδύει σε  κάθε έναν χαρακτήρα  προσωπικά για να φωτίσει και την ανθρώπινη πλευρά των διεφθαρμένων του προσώπων, στο φιλμ που δικαίως θα φτάσει ψηλά στις υποψηφιότητες της Αμερικανικής Ακαδημίας στα μέσα Γενάρη.

Άκρως απολαυστική η έναρξη. Ένας ακομπλεξάριστός ευτραφής άντρας που του προεξέχουν τα στήθη, περιποιείται τη ψεύτικη χαίτη του, πριν βρεθεί σε ένα δωμάτιο με τους δύο «συνεργάτες» του.Είναι ο Ίρβινγκ Ρόζενφελιντ, γιος ενός υαλοπώλη από το Μπρονξ που θέλει λεφτά και καλοπέραση. Θα στήσει μια κομπίνα εξαπατώντας μεγαλοαστούς της αμερικάνικής κοινωνίας που ψάχνουν περισσότερα κέρδη. Θα ερωτευτεί σφόδρα μια πρώην στριπτιζέζ την Σίντνεϊ Πρόσερ, έτοιμος να τινάξει στον αέρα τον συμβατικό γάμο του με την Ρόζαλιν, αλλά δειλιάζει να το πράξει  εξαιτίας του φόβου για την απώλεια της κηδεμονίας του παιδιού του. Με την εκρηκτική Σίντνεϊ δεξί του χέρι, οι παράνομες δραστηριότητες του θα εξαπλωθούν, μέχρι τη στιγμή που θα παγιδευτεί από τον πράκτορα της αστυνομίας Ρίτσι Ντι Μάσο, ο οποίος αποδεικνύεται μεγαλύτερος απατεώνας από τον Ίρβινγκ. Μια νέα κομπίνα πάει να στηθεί χωρίς τη θέληση του κεντρικού ήρωα, σε ένα βρώμικο παιχνίδι- υπαρκτό σκάνδαλο δωροδοκίας – που έστησε το FBI σε πρόσωπα υπεράνω υποψίας της δημόσιας ελίτ της χώρας.

Είναι εντυπωσιακός ο τρόπος που ο Ντέιβιντ Ο’ Ράσελ ξεδιπλώνει την ιστορία, γιατί δεν είναι εύκολη να δοθεί κινηματογραφικά χωρίς να υποπέσει σε ατοπήματα, και θα  επιτύχει να τα αποφύγει. Ότι αρχικά υπονοείται ή υποκρύπτεται τελικά αποκαλύπτεται τη κατάλληλη στιγμή, για να  μπουν στο τέλος με δραματικό τόνο όλα τα κομμάτια στη θέση τους.

Οι χαρακτήρες του  Ίρβινγκ, του Ρίτσι, της Σίντνεϊ και της Ρόζαλιν λειτουργούν σε διαφορετικά επίπεδα, όλοι εξαπατούν όλους, ο καθένας με τον δικό του τρόπο ποθεί το χρήμα και τα φώτα της δημοσιότητας, αλλά προς το τέλος οι δύο γυναίκες που αντιλαμβάνονται τη χειραφέτηση με διαφορετικό τρόπο, στο μεταξύ τους σκληρό τετ α τετ ουσιαστικά κραυγάζουν τον εσωτερικό τους πόνο για την επιθυμία μιας γαλήνιας ζωής με τον άνθρωπο που αγαπούν. Αντίθετα, για τους δύο άνδρες δεν υπάρχει αυτός ο δρόμος. Το κίνητρο της φιλοδοξίας θα γκρεμίσει όλους τους κανόνες ηθικής. Ο Ίρβινγκ διαφοροποιείται  από τον Ρίτσι όταν βρίσκεται  σε δύσκολη θέση και τότε προσπαθεί να αποτάξει  τις αμαρτίες του.

Ίσως να μην είναι ο σκηνοθέτης με το μεγάλο όνομα στην κινηματογραφική πιάτσα, αλλά ο 56χρόνος Ντέιβιντ Ο’ Ράσελ και στις τρεις ταινίες του (οι άλλες δύο είναι το «The Fighter» κι ο «Οδηγός Αισιοδοξίας») δίνει έμφαση στους υψηλού επιπέδου ρόλους και αυτό κάτι λέει για τις ικανότητες του να αποσπά από τους ηθοποιούς του τόσο ισχυρές ερμηνείες.

Δεν βάζω το χέρι μου στη φωτιά αν ο Κρίστιαν Μπέιλ και η  Έιμι Άνταμς βρεθούν με το Όσκαρ πρώτου ρόλου, αλλά η θλιμμένη σύζυγος,  η αποκαλούμενη στο φιλμ και « Πικάσο» Τζέρεμι Λόρενς δεν θα έχει ιδιαίτερα σκληρό ανταγωνισμό για να σηκώσει το χρυσό αγαλματίδιο β’ γυναικείου ρόλου.

Ο “Οδηγός Διαπλοκής” κέρδισε 7 υποψηφιότητες για τις Χρυσές Σφαίρες. Από 9/1 στους κινηματογράφους, σε διανομή Audio Visual

The post Οδηγός Διαπλοκής(American Hustle) appeared first on screeneye.gr.

Σκηνοθετημένο από τον Σκοτ Κούπερ της βραβευμένης ταινίας του 2009 “Crazy heart”, το ολοκαίνουριο “Out of the Furnace” καταπιάνεται με θέματα όπως η οικογένεια, η μοίρα και η δικαιοσύνη. Ο Ράσελ Μπέιζ (Κρίστιαν Μπέιλ) ζει μια σκληρή ζωή δουλεύοντας ως εργάτης καθημερινά σε ένα χαλυβουργείο ενώ φροντίζει τον άρρωστο πατέρα του τα βράδια. Όταν ο αδερφός του Ράσελ, ο Ρόντνει (Κέισι Άφλεκ), θα επιστρέψει στο σπίτι μετά από την στρατιωτική του θητεία στο Ιράκ, θα πέσει στα χέρια μιας από τις μεγαλύτερες εγκληματικές συμμορίες των Βορειοανατολικών περιοχών της Αμερικής και θα εξαφανιστεί. Η αστυνομία αποτυγχάνει να βρει τα ίχνη του και έτσι ο Ράσελ αναλαμβάνει να εξιχνιάσει την υπόθεση, ρισκάροντας τη ζωή του για να αποδοθεί δικαιοσύνη. Το καστ συμπληρώνουν ο Γούντι Χάρελσον, ο Φόρεστ Γουίτακερ, ο Γουίλιαμ Νταφό, η Ζόι Σαλντάνα και ο Σαμ Σέπαρντ.

The post Με Φόντο τις Αμερικάνικες Συμμορίες Κρίστιαν Μπέιλ και Κέισι Άφλεκ Μαζί στο “Out of the Furnace” appeared first on screeneye.gr.