Περιπέτεια, Δράμα, Κωμωδία, 104′, Η.Π.Α 2015

Πρωτότυπος Τίτλος: A Walk in the Woods

Του Κεν Κουάπις

Με τους Ρόμπερτ Ρέντφορντ, Νικ Νόλτε, Έμα Τόμσον, Μέρι Στίνμπεργκεν, Νικ Όφερμαν

Γράφει ο Ιάκωβος Γωγάκης

Η συνάντηση δύο βετεράνων ογκόλιθων του σινεμά( Ρόμπερτ Ρέντφορντ-Νικ Νόλτε), είναι σίγουρα το δυνατό χαρτί αυτής της ταινίας, αποδεικνύοντας παράλληλα  πως βρίσκονται σε μεγάλη φόρμα,  από την επιδεξιότητα τους και μόνο, να καλύψουν και να αφήσουν πίσω, τα στερεότυπα που χρησιμοποιούνται κατά κόρον στο έργο, βασισμένο στο αυτοβιογραφικό, ομώνυμο μυθιστόρημα του Αμερικάνου Μπιλ Μπράισον, εξειδικευμένου στις on the road, οικολογικές και χιουμοριστικές περιπέτειες, των ηρώων του. Τα βιβλία του έχουν μεταφραστεί και στα ελληνικά.

Εντούτοις, το ατού της ταινίας, δεν είναι μόνο αυτό.

Είναι η επιτυχία του σκηνοθέτη της – κατά τα λοιπά εξειδικευμένου στα εφηβικά ερωτικά σκιρτήματα  Κεν Κουάπις-,  να αποτυπώσει με ακρίβεια και με την απαιτούμενη -εντός ορίων- συναισθηματική φόρτιση, την αέναη προσπάθεια των ανθρώπων, να νικήσουν τη γήρανση, έχοντας για οδηγό, την άποψη του Φρόιντ, για τον ρόλο της μνήμης και του παρελθόντος, αλλά και της πιο πεζής, του Γούντι Άλεν «Μπορείτε να ζήσετε μέχρι τα  100, αν εγκαταλείψετε όλα τα πράγματα που σας κάνουν να θέλετε να ζήσετε μέχρι τα 100».

Πράγματι, ο κεντρικός χαρακτήρας, ο 70άρης Μπιλ Μπράισον (Ρόμπερτ Ρέντφορντ), σε προχωρημένη ηλικία πια, αδυνατεί να δεχθεί πως πέρασαν τα χρόνια, με τις πνευματικές και σωματικές του δυνάμεις, να μην αποδέχεται πως  τον εγκαταλείπουν.  Άρον άρον, θέλει να την κοπανήσει, ακόμα κι από τη κηδεία ενός συνομηλίκου του φίλου. Μολονότι, το πνεύμα του δεν είναι πρόθυμο για την ολοκλήρωση του μυθιστορήματος του, πιστεύει πως η σαρξ του είναι υγιής, βάζοντας στόχο να περπατήσει 2.000  μίλια, μέσα σε βουνά, για να φτάσει στους πρόποδες μιας οροσειράς. Παρά τις ενστάσεις της συζύγου του( Έμα Τόμσον), είναι αποφασισμένος να το τολμήσει. Συνοδοιπόρος του, ένας παλιός γνώριμος, ο βαρύς, κουτσός κι ασήκωτος Στίβεν(Νικ Νόλτε). Η πολύμηνη περιπέτεια τους, οι περίεργες συναντήσεις τους με «νέα» πρόσωπα, θα τους κάνει μια για πάντα να δεχθούν, πως σε όλα υπάρχουν όρια κι αντοχές, οι μικρές, όμορφες κι ελκυστικές χαρές της καθημερινότητας, αν και διαφορετικές, μπορεί να είναι ευεργετικές, σε οποιοδήποτε στάδιο, του κύκλου της ζωής.

Θα λέγαμε ψέματα, αν ισχυριζόμασταν πως όλα κυλούν ρολόι, στο 90λέπτο και βάλε έργο του Κεν Κουάπις. Τα περισσότερα ευτράπελα που συμβαίνουν, στην περιπετειώδη τους εκδρομή( με το χιόνι, με τις αρκούδες, η πτώση τους σε ποτάμι), είναι από τα στανταράκια, που δε μας  συνταράζουν, τα έχουμε δει πάμπολλες φορές.  Ξεχωρίζουμε, τη συνάντηση τους με μια νεαρή τρελοπαντιέρα, που όλο τους υπενθυμίζει την ηλικία τους, αποφεύγοντας την, όπως ο διάολος το λιβάνι.

Όμως, η επιτυχία αυτής της ταινίας,  είναι πως μας κάνει να αδιαφορούμε για τα στερεότυπα. Είναι τόσο ισχυρή η επιθυμία του σκηνοθέτη και των δύο βασικών ηθοποιών, να προσεγγίσουν τη θετική πλευρά του γήρατος, που θέλοντας και μη, το έργο αγγίζει τις ευαίσθητες χορδές του κοινού, σε έναν ουμανιστικό αναστοχασμό, για το τέλος της επίγειας ύπαρξης.

“Ταξίδι στην Αλαμπάμα” από 10/9 στους κινηματογράφους σε διανομή Spentzos/Seven

The post Ταξίδι στην Αλαμπάμα appeared first on screeneye.gr.