Ρομαντική κομεντί,93′, Η.ΠΑ 2013

της Νικόλ Χολοφκένερ

Το απλοϊκό μήνυμα της ταινίας που αρχίζει και τελειώνει με αυτό που λέμε  συχνά « Αποδέχομαι τον άλλον όπως είναι», θα συναντήσει μια όχι και τόσο εύκολη ιστορία δύο ανθρώπων της μέσης ηλικίας,  που προσπαθούν να ξεκινήσουν ένα νέο ειδύλλιο.

Ο Τζέιμς Γκαντολφίνι( The Sopranos) αποχαιρέτησε τον κόσμο τούτο  μόλις στα 51 του χρόνια, έχοντας την ευκαιρία εδώ να ερμηνεύσει τον πιο συναισθηματικό ρόλο της καριέρας του.

Σε ένα έργο που σχεδόν όλοι οι ήρωες του είναι διαζευγμένοι, η  σκηνοθέτις Νικόλ Χολοφκένερ δημιουργεί μια ζωηρή κοινωνική κωμωδία πάνω σε μια ομάδα συμπατριωτών της που αποτελούν τουλάχιστον το 1/3 του αμερικάνικου πληθυσμού. Με καυστικό στυλ χλευάζει τις επιβαλλόμενες κοινωνικές νόρμες του φλερτ και σπάει το ταμπού του εξιδανικευμένου συντρόφου.

Όλο το έργο περιστρέφεται γύρω από την αίσθηση τρόμου της κεντρικής ηρωίδας , της Εύα, εάν δηλαδή ο Άλμπερτ θα είναι αυτός που θα μπορέσει η ίδια να συνυπάρξει ερωτικά και συναισθηματικά για το υπόλοιπο της ζωής της.

Ο αρχικός της ενθουσιασμός θα μετατραπεί σε  αβεβαιότητα, και η συναισθηματική της σύγχυση θα ενταθεί,  όταν συμπτωματικά θα γνωρίσει την πρώην σύζυγό του, η οποία στα μάτια της Εύα θα γκρεμίσει την εικόνα ενός ιδανικού συντρόφου, χωρίς ελαττώματα και ιδιαιτερότητες.

Μέσα από το «Enough Said»  η Χολοφκένερ προβάλλει την κατανόηση και την συντροφική αγάπη ως το μοντέλο της λειτουργικής συνύπαρξης δύο ανθρώπων μέσης ηλικίας. Επίσης αφήνει να καταλάβουμε πως η έλλειψη έρωτα και  πάθους δεν μπορεί να στέκεται εμπόδιο στο να αρχίσει μια σχέση, μια άποψη που θα μπορούσε να  θεωρηθεί αμφιλεγόμενη. Οι δύο ώριμοι πρωταγωνιστές,  με τις διαφορετικές τους “αποσκευές” στη πλάτη, θα προσπαθήσουν να βρούν ένα κοινό σημείο συνύπαρξης, βάζοντας στην άκρη τις αδυναμίες του άλλου προσώπου. Η επιτυχία της ταινίας βρίσκεται ακριβώς σε αυτό, ότι δηλαδη η σκηνοθέτις θα τοποθετήσει το “εμείς” πιο πάνω απο το “εγώ” και θα προσφέρει στο κοινό μια αισιόδοξη προοπτική για τις έτσι κι αλλιώς απαιτητικές διαπροσωπικές σχέσεις.

Απο την άλλη, η βασική αδυναμία της ταινίας,  είναι η οριοθέτηση της  μέσα σε ένα συγκεκριμένο πλαίσιο, το οποίο παραπέμπει στα μονοπάτια του ανάλαφρου ρομαντισμού, όπως επί παραδείγματι το « Μια Θαυμάσια Μέρα» του Μάικλ Χόφμαν με Κλούνεϊ και Μισέλ Φάιφερ.  Δεν κουβαλάει μαζί της ισχυρές συγκρούσεις όπως στο « Κράμερ εναντίον Κράμερ» ή ψυχολογικές εντάσεις  όπως στο έργο « Δεσμοί Διαζυγίου».

To “Εκεί που δεν το περιμένεις” απο 5/12 στους κινηματογράφους σε διανομή Odeon

The post Εκεί που δεν το περιμένεις(Enough Said) appeared first on screeneye.gr.