Γράφει ο Ιάκωβος Γωγάκης

Οι διαζευγμένοι σινεφίλ, θα έχουν κάθε λόγο να μνημονεύουν για καιρό το έργο αυτό, όχι τόσο για την σπουδαία του συνεισφορά στην 7η τέχνη, αλλά για να θυμηθούν ( εάν το επιθυμούν), σκηνές από το δικό τους –ατελέσφορο-γάμο.
Διαδραματίζεται σε εσωτερικούς χώρους, μέσα σε μια κουζίνα, σε ένα σαλόνι, στον κήπο και στο υπνοδωμάτιο, μιας μονοκατοικίας, εκείνες τις ηλεκτρισμένες μέρες, λίγο πριν, ο ένας από τους δύο, μαζέψει την πραμάτεια του και δει την πόρτα της εξόδου.

Η Μαρί κοντά στα 40, έχοντας παντρευτεί τον Μπόρις- πριν από δεκαπέντε χρόνια- και κάνοντας μαζί του δυο κόρες, βρίσκεται σε τέλμα, θέλει να ξεφύγει. Η αρχική ερωτική και συναισθηματική έλξη για το σύντροφό της, έχει εξελιχθεί σε « δεν τον αντέχω άλλο». Ούτε να κοιμάται θέλει μαζί του, ούτε να τον βλέπει, την ενοχλούν οι άλλοτε αποδεκτές συνήθειες του, ενώ έχει δρομολογήσει την αίτηση διαζυγίου.
Αυτός, φαίνεται να την επιθυμεί ακόμα, αλλά από εγωισμό εξαιτίας της απόρριψης, της κάνει bullying και τη ζωή δύσκολη. Ημί-απασχολούμενος αρχιτέκτονας γαρ, διεκδικεί αποζημίωση για το 50% της μονοκατοικίας, την οποία έχτισαν οι γονείς της Μαρί, αλλά ο ίδιος ισχυρίζεται, ότι είχε συνεισφέρει στην ανακαίνιση της.
Οι έντονοι καυγάδες ακόμα και μπροστά στις δίδυμες κόρες τους, αποτελούν καθημερινό φαινόμενο, στον αντίποδα όμως, υπάρχουν στιγμές που το ζευγάρι λυγίζει, μπροστά στην οικογενειακή θαλπωρή και στις όμορφες αναμνήσεις, δίνοντας λανθασμένα την εντύπωση στα παιδιά, πως ο χωρισμός τους, δεν είναι δεδομένος. Τα αντικρουόμενα συναισθήματα, θα τα πληγώσουν και το γνωστό ρητό, λάθη γονέων παιδεύουσι τέκνα, οι δύο γονείς θα το νιώσουν για τα καλά.
Το θέμα, ο ρυθμός, η ένταση, οι φορτισμένοι διάλογοι και ο χειρισμός της κάμερας « μέσα στους τέσσερις τοίχους», που παρατηρεί ψυχρά και αποστασιοποιημένα, προκαλεί μια θεμιτή «ασφυξία» στο θεατή. Από τις φλόγες ενός σπίρτου, δηλαδή μιας αφορμής, ξεσπούν διαρκώς εκρήξεις, τονώνοντας την κινηματογραφική δράση.
Αποτελεί μια καλώς νοούμενη αντιγραφή του κινηματογράφου του Ιρανού Ασγκάρ Φαραντί( ακόμα και το στήσιμο της κάμερας του τελευταίου πλάνου εδώ, θυμίζει τον « Ένα Χωρισμό»), ο οποίος αποτύπωσε σε όλες τις πρόσφατες ταινίες του, το πώς, οι προσωπικές τραγωδίες, τα πιθανά και απίθανα συμβάντα, μπορούν να ορίσουν τη μοίρα μιας οικογένειας.
Ο σκηνοθέτης της ταινίας, ο Βέλγος Γιοακίμ Λαφός, βάζει αυτοβιογραφικά στοιχεία, αλλά δεν έχει ακόμα τα εχέγγυα να πλάσει ιστορίες τέτοιου βεληνεκούς, ακολουθεί μια πιο απλουστευμένη λογική, σε κάποιες στιγμές η φλυαρία υπερβαίνει το μέτρο και το έργο αποκτά ξανά ενδιαφέρον προς το τέλος του. Η Μπερενίς Μπεζό και ο Σεντρίκ Καν, στις αδύναμες σεναριακές και σκηνοθετικές στιγμές, αποκαλύπτουν μέρος των δυνατοτήτων τους, στο σκληρό ρεαλιστικό παιχνίδι και καλύπτουν-όσο μπορούν-αυτές τις αστοχίες.

“Όταν Τελειώσει ο Έρωτας”από την Πέμπτη 4 Μαίου στους Κινηματογράφους σε διανομή Feelgood

The post Όταν Τελειώσει ο Έρωτας appeared first on screeneye.gr.