Δράμα, 93′, Ισλανδία 2015

Πρωτότυπος Τίτλος: Rams/Hrutar Γλώσσα: Ισλανδικά

Του  Γκριμούρ Χακόναρσον

Με τους  Σίγκουρντουρ Σιγκουργιόνσον, Θεοντόρ Γιούλιουσον, Σαρλότ Μπέβινγκ, Γιον Μπενενίσον

Γράφει η Δέσποινα Ηλέκτρα Βούλγαρη

Σε μία απομονωμένη κοιλάδα της Ισλανδίας η εκτροφή κριαριών είναι η μοναδική ασχολία των λιγοστών κατοίκων. Δύο αδέρφια, ο Γκούμι και ο Κίντυ, έχουν τα δικά τους κοπάδια, ζουν σε αντικριστά σπίτια, αλλά έχουν σαράντα χρονια να μιλήσουν μεταξύ τους. Η σχέση τους θα επαναποσδιοριστεί όταν θα ξέσπασει μια θανατηφόρα νόσος και όλα τα ζώα πρέπει να θανατωθούν. Ο καθένας θα αντιμετωπίσει διαφορετικά το ενδεχόμενο αυτό, αλλά η αγάπη τους για τα ζώα θα τους αναγκάσει να έρθουν κοντά.

Σε ένα άγριας ομορφιάς και αφιλόξενο για τον άνθρωπο τοπίο, εξαιρετικά φωτογραφημένο, ο Γκριμούρ Χακόναρσον χτίζει μία βαθιά ανθρώπινη ταινία, βάζοντας στο επίκεντρο τη σχέση ανθρώπου- φύσης και την αδερφική αγάπη. Εναρμονισμένοι με την αγριάδα της φύσης, οι άνθρωποι έχουν αναπτύξει τους δικούς τους κώδικες επικοινωνίας, μιλάνε ελάχιστα και διοχετεύουν όλη τη στοργή και την αγάπη στη φροντίδα των ζώων. Η τραγικότητα της μοναξιάς και η έμφυτη ανάγκη του ανθρώπου για επικοινωνία είναι διακριτικά παρούσα σε όλη τη διάρκεια της ταινίας, καθώς οι ήρωες αρνούμενοι να πλησιάσουν ο ένας τον άλλο, στρέφονται στη θαλπωρή της σχέσης με τα ζώα.

Η πολυπλοκότητα και η ιδιαιτερότητα της αδερφικής σχέσης σκιαγραφείται αδρά, καθώς ο σκηνοθέτης παρατηρεί με απόσταση, σχεδόν με ντοκιμαντερίστικη ματιά τους πρωταγωνιστές. Δύο αδέρφια, δύο διαφορετικοί χαρακτήρες, ο συγκρατημένος και οργανωτικός Γκούμι απο τη μία πλευρά, και ο παρορμητικός και μέθυσος Κίντυ από την άλλη, πεισματικά κλεισμένοι στον εαυτό τους ιχνογραφούνται σαν φυσική συνέχεια της απόκοσμης, παγωμένης ισλανδικής φύσης. Κι αν το θέμα της αδερφικής έχθρας φαντάζει βαρύ, η απόσταση της σκηνοθετικής προσέγγισης εξασφαλίζει έναν έξυπνο χιουμοριστικό τόνο, που δυσκολεύει την κατάταξη της ταινίας σε ένα κινηματογραφικό είδος.

Η απλότητα της ιστορίας είναι και το μεγαλύτερο ατού της ταινίας. Ο σκηνοθέτης καταφέρνει να γλιστρά από τη μελαγχολία στην ελαφράδα έχοντας στα χέρια του ένα σφιχτό σενάριο και επιλέγοντας μία λιτή αφήγηση. Αντιμετωπίζει τους χαρακτήρες και τον ιδιαίτερο τρόπο ζωής της ισλανδικής υπαίθρου με σεβασμό και τρυφερότητα και αποσπά δύο εξαιρετικές ερμηνείες. Η ευαίσθητη προσέγγιση στην ουσία της αδερφικής σχέσης -και ίσως κάθε σχέσης εν γένει- συνοψίζεται και κορυφώνεται στο τέλος της ταινίας, σε μία απο τις πιο αληθινές και συγκινητικές σκηνές που είδαμε φέτος στη μεγάλη οθόνη.

Η ταινία διακρίθηκε στο Φεστιβάλ Καννών 2015, αποσπώντας το βραβείο του τμήματος “Ένα κάποιο βλέμμα”, καθώς και στο 56ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης με το βραβείο “Χρυσός Αλέξανδρος” για την καλύτερη ταινία.

“ Δεσμοί Αίματος” από 14/1 στους κινηματογράφους σε διανομή ΑΜΑ

The post Δεσμοί Αίματος appeared first on screeneye.gr.