Ανάμεικτες εντυπώσεις άφησε στο Φεστιβάλ του Τορόντο η ταινία του πρωτοεμφανιζόμενου σε ρόλο σκηνοθέτη, αλλά γνωστού σεναριογράφου Τζέιμς Βάντερμπιλτ(Zodiac).

Η ταινία «Truth»( Αλήθεια) επικεντρώνεται σε  μια όχι και τόσο γνωστή ιστορία που διαδραματίστηκε λίγες μέρες πριν την προεδρική εκλογή στις Η.Π.Α το 2004, το αποκαλούμενο «Rathergate», με τον Τζορτζ Μπους Τζούνιορ  να καταφέρνει να  επανεκλεγεί, και τον ισχυρισμό του δημοσιογράφου του CBS Νταν Ράδερ, πως 6 έγγραφα που βρέθηκαν στα χέρια του, δείχνουν τον Τζορτζ Μπους Τζούνιορ  να μην υπηρετήσε στην πρώτη γραμμή του Πολέμου στο Βιετνάμ, όπως ισχυριζόταν, αλλά να είχε προνομιακή μεταχείριση. Στον ρόλο της δημοσιογράφου Μάίρι Μαπς, η Κέιτ Μπλάνσετ.

The post Στο επίκεντρο ενός πολιτικού σκανδάλου βρίσκονται οι Ρόμπερτ Ρέντφορντ και Κέιτ Μπλάνσετ στην ταινία «Truth». Δείτε Τρέιλερ appeared first on screeneye.gr.

Περιπέτεια, Δράμα, Κωμωδία, 104′, Η.Π.Α 2015

Πρωτότυπος Τίτλος: A Walk in the Woods

Του Κεν Κουάπις

Με τους Ρόμπερτ Ρέντφορντ, Νικ Νόλτε, Έμα Τόμσον, Μέρι Στίνμπεργκεν, Νικ Όφερμαν

Γράφει ο Ιάκωβος Γωγάκης

Η συνάντηση δύο βετεράνων ογκόλιθων του σινεμά( Ρόμπερτ Ρέντφορντ-Νικ Νόλτε), είναι σίγουρα το δυνατό χαρτί αυτής της ταινίας, αποδεικνύοντας παράλληλα  πως βρίσκονται σε μεγάλη φόρμα,  από την επιδεξιότητα τους και μόνο, να καλύψουν και να αφήσουν πίσω, τα στερεότυπα που χρησιμοποιούνται κατά κόρον στο έργο, βασισμένο στο αυτοβιογραφικό, ομώνυμο μυθιστόρημα του Αμερικάνου Μπιλ Μπράισον, εξειδικευμένου στις on the road, οικολογικές και χιουμοριστικές περιπέτειες, των ηρώων του. Τα βιβλία του έχουν μεταφραστεί και στα ελληνικά.

Εντούτοις, το ατού της ταινίας, δεν είναι μόνο αυτό.

Είναι η επιτυχία του σκηνοθέτη της – κατά τα λοιπά εξειδικευμένου στα εφηβικά ερωτικά σκιρτήματα  Κεν Κουάπις-,  να αποτυπώσει με ακρίβεια και με την απαιτούμενη -εντός ορίων- συναισθηματική φόρτιση, την αέναη προσπάθεια των ανθρώπων, να νικήσουν τη γήρανση, έχοντας για οδηγό, την άποψη του Φρόιντ, για τον ρόλο της μνήμης και του παρελθόντος, αλλά και της πιο πεζής, του Γούντι Άλεν «Μπορείτε να ζήσετε μέχρι τα  100, αν εγκαταλείψετε όλα τα πράγματα που σας κάνουν να θέλετε να ζήσετε μέχρι τα 100».

Πράγματι, ο κεντρικός χαρακτήρας, ο 70άρης Μπιλ Μπράισον (Ρόμπερτ Ρέντφορντ), σε προχωρημένη ηλικία πια, αδυνατεί να δεχθεί πως πέρασαν τα χρόνια, με τις πνευματικές και σωματικές του δυνάμεις, να μην αποδέχεται πως  τον εγκαταλείπουν.  Άρον άρον, θέλει να την κοπανήσει, ακόμα κι από τη κηδεία ενός συνομηλίκου του φίλου. Μολονότι, το πνεύμα του δεν είναι πρόθυμο για την ολοκλήρωση του μυθιστορήματος του, πιστεύει πως η σαρξ του είναι υγιής, βάζοντας στόχο να περπατήσει 2.000  μίλια, μέσα σε βουνά, για να φτάσει στους πρόποδες μιας οροσειράς. Παρά τις ενστάσεις της συζύγου του( Έμα Τόμσον), είναι αποφασισμένος να το τολμήσει. Συνοδοιπόρος του, ένας παλιός γνώριμος, ο βαρύς, κουτσός κι ασήκωτος Στίβεν(Νικ Νόλτε). Η πολύμηνη περιπέτεια τους, οι περίεργες συναντήσεις τους με «νέα» πρόσωπα, θα τους κάνει μια για πάντα να δεχθούν, πως σε όλα υπάρχουν όρια κι αντοχές, οι μικρές, όμορφες κι ελκυστικές χαρές της καθημερινότητας, αν και διαφορετικές, μπορεί να είναι ευεργετικές, σε οποιοδήποτε στάδιο, του κύκλου της ζωής.

Θα λέγαμε ψέματα, αν ισχυριζόμασταν πως όλα κυλούν ρολόι, στο 90λέπτο και βάλε έργο του Κεν Κουάπις. Τα περισσότερα ευτράπελα που συμβαίνουν, στην περιπετειώδη τους εκδρομή( με το χιόνι, με τις αρκούδες, η πτώση τους σε ποτάμι), είναι από τα στανταράκια, που δε μας  συνταράζουν, τα έχουμε δει πάμπολλες φορές.  Ξεχωρίζουμε, τη συνάντηση τους με μια νεαρή τρελοπαντιέρα, που όλο τους υπενθυμίζει την ηλικία τους, αποφεύγοντας την, όπως ο διάολος το λιβάνι.

Όμως, η επιτυχία αυτής της ταινίας,  είναι πως μας κάνει να αδιαφορούμε για τα στερεότυπα. Είναι τόσο ισχυρή η επιθυμία του σκηνοθέτη και των δύο βασικών ηθοποιών, να προσεγγίσουν τη θετική πλευρά του γήρατος, που θέλοντας και μη, το έργο αγγίζει τις ευαίσθητες χορδές του κοινού, σε έναν ουμανιστικό αναστοχασμό, για το τέλος της επίγειας ύπαρξης.

“Ταξίδι στην Αλαμπάμα” από 10/9 στους κινηματογράφους σε διανομή Spentzos/Seven

The post Ταξίδι στην Αλαμπάμα appeared first on screeneye.gr.

Περιπέτεια, 136΄, ΗΠΑ 2014

Των Άντονι και Τζόε Ρούσο

Παίζουν: Κρις Έβανς, Σκάρλετ Γιόχανσον, Σάμιουελ Λ. Τζάκσον, Ρόμπερτ Ρέντφορντ

Ο Στιβ Ρότζερς μετά από τα τελευταία γεγονότα – βλέπε «Captain America, Η επιστροφή του πρώτου εκδικητή» (2011) αλλά «The Avengers» (2012)- βρίσκεται εγκλωβισμένος σε ένα περιβάλλον, τη σημερινή εποχή, που δεν του ταιριάζει καθόλου. Στην Ουάσιγκτον που κατοικεί βλέπει τους πιο κοντινούς και αγαπημένους του ανθρώπους να σβήνουν από γηρατειά, την ίδια ώρα που εκείνος παραμένει νέος (ας έχει περάσει τα 90 χρόνια ζωής εδώ και καιρό…) και φυσικά αποφασισμένος να καταπολεμήσει το κακό, από όπου κι αν προέρχεται. Η ευκαιρία για δράση έρχεται όταν ο Νικ Φιούρι (Σάμιουελ Τζάκσον) το αφεντικό του στην οργάνωση παγκόσμιας ασφάλειας ΑΣΠΙΔΑ, λίγο πριν σκοτωθεί τον προειδοποιεί για μια σκοτεινή πλεκτάνη όπου εμπλέκονται αρκετοί από τους συνεργάτες τους. Ο μόνος άνθρωπος ή μάλλον υπερήρωας που μπορεί να εμπιστευτεί ο Captain America είναι η κατάσκοπος Νατάσα Ρομανόφ (Σκάρλετ Γιόχανσον) πιο γνωστή κι ως Μαύρη Χήρα, που έχει αυτομολήσει στη Δύση. Η τελευταία πάντως δεν σταματάει να τον πειράζει για τα χρόνια απραξίας ή αποχής σε όλα τα… επίπεδα!

Εκλεκτό μέλος μιας παρέας υπερηρώων – στην οποία συγκαταλέγονται οι Iron man, Thor, Incredible Hulk, Hawkeye, οι γνωστοί μας Avengers δηλαδή – που ξεπήδησε τα τελευταία χρόνια από την εταιρεία παραγωγής Marvel Studios, ο Captain America οφείλει τις υπεράνθρωπες δυνάμεις του στα πειράματα που έγιναν σε αμερικανικά εργαστήρια στη διάρκεια του Β Παγκοσμίου Πολέμου. Στην πρώτη ταινία ο παλιομοδίτης Στιβ Ρότζερς είχε πολλούς λόγους για να πιστεύει βαθιά σε ότι πράττει. Η Αμερική κι η μισή σχεδόν ανθρωπότητα βρισκόταν σε πόλεμο με τους ναζί. Ο πατριωτισμός ήταν όχι απλώς ιδεολογία αλλά τρόπος ζωής και η αυταπάρνηση στο στρατιωτικό καθήκον έδειχνε μοναδική πυξίδα προσανατολισμού για τον Captain America (γεννήθηκε το Μάρτιο του 1941 στις σελίδες ενός κόμικ της Marvel από τους Τζο Σίμον και Τζακ Κέρμπι) σε ένα κόσμο χαοτικό και ζοφερό. Εβδομήντα χρόνια αργότερα «ξυπνάει» από την κατάψυξη σε ένα κόσμο επίσης χαοτικό και σκοτεινό. Με τη διαφορά όμως πως αυτός ο κόσμος, στον οποίο οι ΗΠΑ κρατούν το ρόλο σερίφη του σύμπαντος, δεν χρειάζεται πλέον ήρωες τύπου Captain America. Ή μήπως όχι;

Kλείνοντας μας πονηρά το ματάκι οι δημιουργοί του φιλμ, τα αδέλφια Άντονι και Τζο Ρούσο (η κωμωδιούλα «Στους δύο τρίτος δεν χωρεί» με τους Κ. Χάντσον, Ο. Ουίλσον, Μ. Ντίλον και Μ. Ντάγκλας και το τηλεοπτικό «Community» οι πιο γνωστές δουλειές τους) προσθέτουν στα διαλείμματα της ομολογουμένως καθηλωτικής δράσης, ορισμένα τσιτάτα για κουβεντούλα. Η σύγκρουση παλιού και νέου κόσμου, η απώλεια ελευθερίας και η εδραίωση φόβου και, φυσικά, η μόδα της τρομοκρατίας και η καταπολέμηση της, είναι κάποια μόνο από τα θέματα που «θίγει» αυτός ο Captain America. Στην πραγματικότητα αυτές οι προσθήκες δεν ήταν αναγκαίες αφού σε σχέση με το προ τριετίας φιλμ του Τζο Τζόνστον, η κινηματογραφική άποψη των αδελφών Ρούσο είναι σαφώς πιο εντυπωσιακή, πληθωρική και με μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση. …. 

Παράλληλα με την αναζήτηση της νέας του ταυτότητας και πλησιάζοντας στη δύσκολη φάση μιας καθυστερημένης ενηλικίωσης – πρόκειται για το κυρίαρχο θέμα του φιλμ που το «πιάνουν» σωστά με τους κατάλληλους ψυχολογικούς και συναισθηματικούς μηχανισμούς οι σεναριογράφοι-  ο Στιβ Ρότζερς έχει να αντιμετωπίσει νέους εχθρούς. Όπως τον ανίκητο κι αγνώστου ταυτότητας «Στρατιώτη του Χειμώνα», έναν ασταμάτητο μασκοφόρο μακελάρη με μηχανικά μέλη στο κορμί του, που τον καταδιώκει.

Η Νατάσα Ρομανόφ βοηθάει αρκετά τον Captain America αν και δεν είναι λίγες οι φορές που τον αποσυντονίζει με τα… σεξιστικά (sic) πειράγματά της. Εννοείται πως ιδανικότερη για το ρόλο από την Σκάρλετ Γιόχανσον δεν θα μπορούσαν να βρουν τα τσακάλια της Marvel, αφού ένας ψίθυρος της αρκεί για να προκαλέσει τρικυμία στον άμοιρο ήρωα. Στο επίπεδο του χιούμορ, το σίκουελ συνεχίζει την καλή παράδοση της πρώτης ταινίας όπου πρωτοστατούσε ο εκπαιδευτής Τόμι Λι Τζόουνς (θανατηφόρα η ατάκα του σε κείνο το φιλμ για τον κοκαλιάρη τότε προπαιδευόμενο Ρότζερς: «και μόνο που τον βλέπω μού έρχεται να βάλω τα κλάματα») ενώ η δράση είναι όπως την περιμένουν οι φαν: πλούσια και καταιγιστική. Η παρουσία έκπληξη του Ρέντφορντ στο ρόλο του σκοτεινού Αλεξάντερ Πιρς προσθέτει ποιότητα στην ταινία, ενώ το ανοιχτό φινάλε, ανοίγει την όρεξη για ακόμη περισσότερη και διασκεδαστική δράση στο επόμενο φιλμ του χρυσοφόρου franchise της Marvel.

“Captain America 2: Ο Στρατιώτης του Χειμώνα” από 3/4 στους κινηματογράφους σε διανομή Feelgood  

The post Captain America 2: Ο Στρατιώτης του Χειμώνα (Captain America: The Winter Soldier) appeared first on screeneye.gr.

Ο Ρόμπερτ Ρέντφορντ υπαινίχθηκε ότι θα αποχωρήσει από το φεστιβάλ του Σαντανς το οποίο ίδρυσε πριν από 35 χρόνια. «Μερικές φορές πρέπει να αλλάζεις θέση και αυτό συμπεριλαμβάνει και μένα… Πώς να μην νιώθω ικανοποιημένος από την επιτυχία του φεστιβάλ; Αλλά τα πρώτα χρόνια νιώθω ότι ήταν τα καλύτερα. Έχει αλλάξει η υφή και η ποιότητα του φεστιβάλ που έδινε μια αίσθηση οικειότητας. Δεν είναι πλέον αυτό που ήταν και δεν μου αρέσει αυτό που συμβαίνει.»

Όσο για το ότι δεν προτάθηκε φέτος για Όσκαρ Πρώτου ανδρικού ρόλου για το «All is Lost» ο Ρέντφορντ δήλωσε ότι δεν αναστατώθηκε από αυτή την «παράλειψη» και έριξε την ευθύνη στον διανομέα, την Lionsgate: «Στην περίπτωσή μας, τύχαμε ελλιπούς διανομής. Δεν ξέρω τι φοβήθηκαν. Δεν θέλανε να ξοδέψουν λεφτά για την ταινία ή ήταν ανίκανοι… Δεν υπήρξε καμιά προσπάθεια για να περάσει η ταινία στο κυρίαρχο κινηματογραφικό ρεύμα.»

The post Ρίχνει βέλη και αποχωρεί από το Φεστιβάλ Σάντανς ο πρωτεργάτης του Ρόμπερτ Ρέντφορντ appeared first on screeneye.gr.

Δράση, Περιπέτεια, Δράμα, 105′ Η.ΠΑ 2013

του Τζέι Σι Τσάντορ

Το « Όλα Χάθηκαν» είναι ο ορισμός ενός κατεξοχήν υπαρξιακού δράματος χωρίς ιδιαίτερες αλληγορίες και φιλοσοφικές αναζητήσεις, που παρόλα αυτά μας ανταμείβει και με το παραπάνω.

 Μια σχεδόν βωβή ναυτική ιστορία επιβίωσης, που μετατρέπεται σε μοναδική εμπειρία θέασης, με επίκεντρο έναν θαλασσομάχο που δεν θα μάθουμε ποτέ το όνομα του, αλλά η αλήθεια είναι ότι ούτε που μας νοιάζει, γιατί η  καρδιά της ταινίας είναι ο ίδιος ο πρωταγωνιστής της, και το ταλέντο του εκκολαπτόμενου σκηνοθέτη της. Ο Ρόμπερτ Ρέντφορντ είπε το ναι στον νεαρό Τζέι Σι Τσάντορ γιατί  σίγουρα  θα είχε διαισθανθεί  το ταλέντο του,  που μέχρι εκείνη τη στιγμή είχε στο ενεργητικό του μια μόνο ταινία για τον κόσμο του χρήματος που μας άφησε παγερά αδιάφορους, το  «Margin Call».

Ο 32χρονος σκηνοθέτης στο «Όλα Χάθηκαν» θα αφαιρέσει τα συνήθη κλισέ των ταινιών δράσης του Χόλιγουντ που έχουν να κάνουν με τη μανία των φυσικών φαινομένων και με τα εντυπωσιακά οπτικά εφέ στυλ «Gravity», όπως επίσης και τους εσκεμμένος συμβολισμούς του « Life of Pi»,  και δίνοντας σημασία και βάρος στη λεπτομέρεια, θα φωτίσει όλα τα σημεία της προσωπικότητας του μοναδικού του χαρακτήρα, παράλληλα θα μας κάνει  να νοιώσουμε κι εμείς παγιδευμένοι , όπως ο άγνωστος ήρωας του.

Οι σκηνές με τις αρχικές διαδοχικές αναποδιές (πλημυρισμένο σκάφος, χαλασμένος οδηγός πλοήγησης) μέχρι την έλλειψη πόσιμου νερού και την μηδενική προστασία από τις άγριες καιρικές συνθήκες, ο  Τζέι Σι Τσάντορ θα πλάση ένα εκπληκτικό πορτραίτο ενός ανθρώπου  που μια χάνει, και μια κερδίζει τη μάχη για τη ζωή.

Στα 76 του χρόνια κι ενώ  θα  έπρεπε να βρισκόταν στο ναδίρ της  κινηματογραφικής του διαδρομής, ο Ρόμπερτ Ρέντφορντ αποδεικνύει το αντίθετο. Ο έμπειρος ηθοποιός βρίσκεται στο απόγειο της καριέρας του , κι εδώ  με απίστευτη ευφυΐα χρησιμοποιεί ένα προς ένα τα ποιοτικά χαρακτηριστικά που τον συνοδεύουν, χωρίς τεχνάσματα και υπερβολές με αποτέλεσμα να  κρατήσει το κοινό για 105 λεπτά κολλημένο στη μεγάλη οθόνη. Η υποψηφιότητα για τα Όσκαρ είναι δεδομένη.

Το ” Όλα Χάθηκαν”  απο 7/11/2013 στους ελληνικούς κινηματογράφους σε διανομή Audio Visual

The post Όλα Χάθηκαν(All is Lost) appeared first on screeneye.gr.

Ο Ρόμπερτ Ρέντφορντ στο “All is lost” σ’ένα μοναχικό ταξίδι στον Ινδικό Ωκεανό ξυπνάει βλέποντας το γιοτ του κατεστραμμένο μετά από σύγκρουση με ένα κοντέινερ. Χωρίς εργαλεία πλοήγησης ή μέσο επικοινωνίας ο άντρας εν αγνοία του προχωρά στο δρόμο επικίνδυνης θύελλας. Έχοντας  να αντιμετωπίσει καρχαρίες και με βοήθεια τους ναυτικούς χάρτες και την παρατήρηση των ρευμάτων στον ωκεανό προσπαθεί να οδηγηθεί προς σημείο διάσωσης.

Πριν το ταξίδι της ταινίας στις αίθουσες ακούστε το τραγούδι «Amen” του Alex Ebert (από τους Edward Sharpe and the Magnetic Zeros) και πάρτε μια γεύση από μερικές φωτογραφίες και ένα διεθνές πόστερ.

https://soundcloud.com/communitymusic/amen

Επιμέλεια: Ελίνα Τραιφόρου

The post Ακούμε και Ξανακούμε το “Amen” απο το All is Lost appeared first on screeneye.gr.