Δράμα/Βιογραφία,130′, Η.Π.Α 2015

Πρωτότυπος Τίτλος: The Big Short

Του Άνταμ Μακεΐ

Με τους Κρίστιαν Μπέιλ, Ράιαν Γκόσλινγκ,Μπραντ Πιτ,Φιν Γουίτροκ, Τζον Μαγκάρο,Στιβ Καρέλ

Γράφει ο Ιάκωβος Γωγάκης

CDO, CMO, CDS, FHA… Short selling. Μην παιδεύεστε. Δεν είναι κινέζικα. Είναι το γλωσσάρι των οικονομικών όρων που βάλθηκε να μας διδάξει ο συγγραφέας του ομώνυμου βιβλίου Μάικλ Λιούις και σκηνοθέτησε ο  Άνταμ Μακεΐ με παραγωγό τον Μπραντ Πιτ, ταινία που αποπειράται με ασυνήθιστη αφήγηση, να αποκαλύψει το πώς έφτασε ο πλανήτης στην κρίση των ενυπόθηκων δανείων του 2008, αφήνοντας δεκάδες εκατομμύρια  ψυχές στο δρόμο και  εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενους να χάσουν τη δουλειά τους, σε μια μέρα μέσα.

Τέσσερις ειδήμονες της αμερικάνικης χρηματοπιστωτικής αγοράς και μάνατζερ αμοιβαίων κεφαλαίων υψηλού κινδύνου, ο καθηγητής Μάικλ Μπέρι( Κρίστιαν Μπέιλ),  ο  Τζέρεντ Βένετ της Γκολντμαν Σακς (Ράιαν Γκόσλινγκ) και δύο αμούστακα φιλαράκια, απόφοιτοι οικονομικών ο Τσάρλι Λέντλει  (Φιν Γουίτροκ) και ο Τζέρεμι Μέι (Τζον Μαγκάρο)με τη βοήθεια του πρώην τραπεζικού Μπεν Ρίκερτ (Μπραντ Πιτ) ψυλλιάζονται από το 2005 τη φούσκα της αγοράς ακινήτων και προσπαθούν να πείσουν τους επενδυτές να σνομπάρουν τα χαρτοφυλάκια των τραπεζών. Ο εργασιομανής  οικονομολόγος της Γουόλ Στριτ Μαρκ Μπάουμ (Στιβ Καρέλ) κάτι διαισθάνεται και προσπαθεί να ενώσει τα διάφορα κομμάτια του οικονομικού παζλ.

Τα κεντρικά  πρόσωπα του έργου δεν πρόκειται ποτέ να ανταμωθούν για να γιορτάσουν τη διορατικότητα τους πιάνοντας το νήμα της οικονομικής κρίσης από την αρχή, αλλά  και να κλάψουν για το κατάντημα του αμερικάνικου οικοδομήματος.

Ο σκηνοθέτης των -μέχρι πρότινος- ευκολοχώνευτων κωμωδιών  τύπου Anchorman Άνταμ Μακεΐ, δημιουργεί τρεις παράλληλες ιστορίες τις οποίες ενώνει με μαεστρία, χρησιμοποιώντας τον Μάικλ Μπέρι ως αφηγητή, αλλά ταυτόχρονα και με την ιλιγγιώδη του μονταζική ταχύτητα (σαν  το «Traffic» του Σόντεμπεργκ), αποφορτίζοντας τους ακατάπαυστους εξειδικευμένους διαλόγους πανεπιστημιακού επιπέδου της οικονομικής επιστήμης,  με   ζωηρή μπιτ μουσική και με τους πρωταγωνιστές ενίοτε να μιλούν ανφάς στην κάμερα.

Οι χαρακτήρες του όμως, στερούνται ψυχολογικού υποβάθρου, γιατί δεν σκιαγραφούνται ενδελεχώς και η ιστορία παραμένει  περιγραφική και περίπλοκη, με αποτέλεσμα ο θεατής να δυσκολευτεί όχι μόνο να ταυτιστεί με τα πρόσωπα, αλλά και να αφομοιώσει το «ποιος είναι ποιος». Παρόλα αυτά πρόκειται για μια ελκυστική ταινία, ίσως φτάσει και στα Όσκαρ, με τη συνδρομή και των κορυφαίων του ηθοποιών.  Η έλλειψη της πρωταγωνιστικής γυναικείας παρουσίας γίνεται σίγουρα αντιληπτή, έχει την εξήγηση της, όχι μόνο στη φύση του συγκεκριμένου χώρου των ακινήτων και των επενδύσεων( άλλωστε δεν είναι τυχαία η χρήση του όρου Golden Boys) αλλά και σε μια θεατρική και κινηματογραφική παράδοση ,που ξεκίνησε από τα «Οικόπεδα με Θέα» του Μάμετ, για να φτάσει στο «Δρόμο του Χρήματος» του  Τζέι Σι Κάντορ, στο « Λύκο της Γουόλ Στρήτ» του Σκορσέζε, για να καταλήξει σε αυτήν εδώ.

Τέσσερις υποψηφιότητες για Χρυσή Σφαίρα

“Το Μεγάλο Σορτάρισμα ” από 7/1 στους κινηματογράφους σε διανομή UIP

The post Το Μεγάλο Σορτάρισμα appeared first on screeneye.gr.

Δράμα,Βιογραφία  134΄, Η.Π.Α, 2014

Πρωτότυπος Τίτλος: Foxcatcher

Γλώσσα: Αγγλικά

Του  Μπένετ Μίλερ

Με τους  Στιβ Κάρελ, Τσάνινγκ Τέιτουμ,Μάρκ Ράφαλο

Ο σκηνοθέτης Μπένετ Μίλερ εμπνευστής του ποδοσφαιρικού «Moneyball» και του βιογραφικού δράματος »Truman Capote»,  με το «Foxcatcher» συνεχίζει στο ίδιο μοτίβο και ανασύρει στην επιφάνεια ένα υπαρκτό γεγονός, που συζητήθηκε έντονα στα τέλη του ’80. Ειδήμονας των Οσκαρικών προδιαγραφών, ο Μίλερ διαμορφώνει το  γνώριμο του περιτύλιγμα(σκανδαλιστικά περιστατικά, διαταραγμένες προσωπικότητες),  υποστηριζόμενος από πρωταγωνιστές υψηλής κλάσης που τον βγάζουν ασπροπρόσωπο.  Εντούτοις, το παραμασημένο κινηματογραφικό σκηνικό   για τη ζωή ενός πυγμάχου μέσα σε ένα ρινγκ, φθείρει και περιορίζει τη δυναμική του φιλμ, όπως και η αναμονή του φινάλε που το οσφριζόμαστε για ώρα και από μακριά. Οι  παράλληλες ψυχολογικές διεργασίες που εξελίσσονται ανάμεσα στους δύο ανδρικούς χαρακτήρες(δείτε πιο κάτω), λειτουργούν σε πολλά επίπεδα και τονώνουν την πλοκή, όταν πάει να βαλτώσει.

Ο Μάρκ Σουλτς είναι πυγμάχος και ολυμπιονίκης το 1984. Προπονείται από τον αδερφό του Ντέιβιντ, μέχρι τη στιγμή που ένας  ζάμπλουτος ψυχάκιας από την Πενσυλβάνια, ο Τζον Ντι Ποντ πείθει τον Μαρκ να συνεργαστεί μαζί του και με την ομάδα του, τους  «Foxcatcher», για να διεκδικήσουν στα δοκιμαστικά των Η.Π.Α την είσοδό τους στην ομάδα πυγμαχίας για τους Ολυμπιακούς της Σεούλ.

Ο Ντι Ποντ ζει μόνος μέσα σε μια έπαυλη, γεμάτος εμμονές και σύνδρομα. Φαντάζεται ότι διαθέτει τις ικανότητες να κοουτσάρει μια ομάδα πυγμαχίας και απαιτεί να τον φωνάζουν μεταξύ άλλων και «κόουτς». Ουσιαστικά είναι παντελώς άσχετος από τις τεχνικές του αθλήματος και ο Μαρκ παγιδεύεται από τις γνωριμίες του, από το χρήμα του και τις προσδοκίες για μια λαμπερή πορεία μέχρι τους Ολυμπιακούς Αγώνες.

Ο Μίλερ, την ίδια στιγμή  που καταγράφει το πραγματικό περιστατικό, θα αποκρυπτογραφήσει όλες τις σκοτεινές πτυχές του χαρακτήρα των δύο κεντρικών του ηρώων και θα δώσει έμφαση ακόμα και στα   φροϋδικά συμπλέγματα παιδιού-μητέρας που ζώνουν κυρίως τον Ντι Ποντ, καθιστώντας αυτό το γεγονός ως ένα από τα πιο ενδιαφέροντα κινηματογραφικά ευρήματα της ταινίας του.  Παράλληλα, η ιστορία του Μαρκ, και οι βαρύτατες παράπλευρες δικές του απώλειες, δημιουργούν συνειρμούς για καταστάσεις που ζούμε και στη χώρα μας , με πιο ελκυστικό στοιχείο της ταινίας -να είναι ακριβώς αυτό το γεγονός-   ότι σε πρώτο πλάνο βρίσκεται ένας εργαζόμενος και εν προκειμένω καταξιωμένος αθλητής,  που καταντάει υποχείριο του εργοδότη του.

Ο Μαρκ θα αντιδράσει στο ύπουλο σχέδιο του παρανοϊκού Ντι Ποντ- να εμφανιστεί αυτός ως ο προπονητής και μέντορας του- αλλά ο παράφρων ήρωας, θα έχει στο έργο- όπως και στα αληθινά γεγονότα- τον πρώτο και τον τελευταίο λόγο.

Το ατού της ταινίας δεν είναι όμως η ιστορία που είναι λίγο έως πολύ γνωστή- και όπως την εξελίσσει ο Μπένετ Μίλερ γίνεται και προβλέψιμή-  είναι η πρωταγωνιστική ανδρική τριπλέτα Στιβ Κάρελ(Τζον Ντι Ποντ), Τσάνινγκ Τέιτουμ ( Μαρκ) και Μάρκ Ράφαλο( Ντέιβιντ), να διεκδικούν βραβεία ανδρικών ρόλων και διακρίσεις.Εάν μπούμε στη διαδικασία των προβλέψεων ο Στιβ Κάρελ έχει τις περισσότερες πιθανότητες για να φτάσει μέχρι το Όσκαρ, για αυτόν ήταν  ρόλος-έκπληξη, ταυτισμένος στο αμερικανικό κοινό ως ο ανάλαφρος κωμικός ταινιών όπως  ”Παρθένος, Ετών 40″ , στο Foxcatcher είναι… συγκλονιστικός.

Βραβείο σκηνοθεσίας στο Φεστιβάλ Καννών 2014

“Foxcatcher” από 11 Δεκεμβρίου στους κινηματογράφους σε διανομή Seven

The post Foxcatcher appeared first on screeneye.gr.