screeneye.gr » Στίβεν Σόντερμπεργκ

Έτοιμη σε χρόνο ρεκόρ η νέα ταινία του Στίβεν Σόντερμπεργκ

Members of Screeneye — Mon, 24 May 2021 10:17:20 +0000

Όπως το είχαμε γράψει σε ένα παλαιότερο αφιέρωμά μας, , ο Στίβεν Σόντερμπεργκ, είναι ακούραστος εργάτης, της 7ης τέχνης και όχι μόνο της 7ης.

Επίσης, αναίρεσε πολλές φορές τη δήλωση του, για ένα πρόωρο τέλος της κινηματογραφικής του σταδιοδρομίας. Πρόσφατα, ολοκλήρωσε το έργο με πρωταγωνίστρια την Μέριλ Στριπ “Let Them All Talk”( θα το βρείτε στο ίντερνετ) και έχει ολοκληρώσει , ένα ακόμα, το “No Sudden Move”. Η ταινία θα ανοίξει στο Φεστιβάλ Τραιμπέκα της Νέας Υόρκης, στις 18 Ιουνίου.

Το σενάριο ανήκει στον συγγραφέα Εντ Σόλομον( Η Συμμορία των Μάγων) και καταπιάνεται με μια άλλη συμμορία, η οποία έχει ως στόχο την κλοπή ενός σημαντικού εγγράφου. Κάτι θα πάει λάθος και η ομάδα παρανόμων, θα αναζητήσει τα ίχνη του πραγματικού εργοδότη τους.

Στην ταινία, πρωταγωνιστουν οι Μπενίσιο Ντελ Τόρο, Ρέι Λιότα, Ντον Τσιντλ. Δείτε το τρέιλερ

The post Έτοιμη σε χρόνο ρεκόρ η νέα ταινία του Στίβεν Σόντερμπεργκ appeared first on screeneye.gr.

Στίβεν Σόντερμπεργκ: Ο άνθρωπος που δεν σηκώνει κεφάλι

Ιάκωβος Γωγάκης — Thu, 28 Sep 2017 12:43:59 +0000

Αφορμή, η νέα του ταινία “ Logan Lucky”. Πρεμιέρα στις 31 Αυγούστου

Το αφιέρωμα επιμελείται ο Ιάκωβος Γωγάκης

Το 1989 τον αποκάλεσαν ιδιοφυΐα του κινηματογραφικού μέσου, ενώ δύο χρόνια αργότερα,τον αποκαθήλωσαν. Πρόσφατα τον είπαν και ψεύτη, οι ίδιοι οι οποίοι κάποτε τον επαίνεσαν.

Ανηφορίζοντας για το 55ο σκαλοπάτι της ζωής του και έχοντας σκηνοθετήσει καμιά 40αρία ταινίες, τηλεοπτικές σειρές, διαφημίσεις, γράφοντας σενάρια, κρατώντας ρόλο διευθυντή φωτογραφίας, μοτέρ, ηθοποιού και παραγωγού, ο Στίβεν Σόντερμπεργκ έδειξε να αποδέχεται το “ σκωτσέζικο ντους”, το οποίο κοινό και κριτικοί, διαρκώς του επιφυλάσσουν. Το χαίρεται και κάποιες φορές προβοκατόρικα το επιδιώκει.

Ιδού και η ευφυία του.

Αθώα παραπλανεί , ενώ μπορεί να χειρίζεται δεξιοτεχνικά όλα τα άνωθεν αξιώματα, όσο λίγοι. Ο τρόπος που μας συστήθηκε στα 26 του ,είναι μοναδικός, απευθυνόμενος -τότε- σαρκαστικά στους αλλοτριωμένους συνομήλικούς του “μπέιμπι μπούμερ”, με τρεις λεξούλες, προσδιορίζοντας περιεκτικά την ωμή πραγματικότητα “ Σεξ, Ψέματα και Βιντεοταινίες”. Ήταν η ταινία-σταθμός, επαναφέροντας -μετά από χρόνια- το ανεξάρτητο σινεμά στο προσκήνιο, όπως το άφησαν οι Κασσαβέτης-Τζάρμους.

Ο βασικός πρωταγωνιστής, ο Γκράχαμ, με το ένα χέρι κρατάει την κάμερα και με το άλλο…φανατικός αυνανιστής, από την άλλη, ο οικογενειάρχης μπερμπάντης φίλος του, ο Τζον, η καταπιεσμένη δικηγορίνα γυναίκα του, η Ανν και η νυμφομανής αδερφή της, αποτελούν το τετράπτυχο των ατελείωτων συμβολισμών, για την ετερόφυλη σεξουαλική καταπίεση( η οποία στα μετέπειτα σενάριά του, είναι και ομόφυλη( Behind the Candelabra) παντός τύπου και είδους, μέσα από μια ελλειπτική αφήγηση (την οποία εφάρμοσε και στο “Schizopolis”). Μοναδική στην ιστορία του σινεμά, είναι η στιγμή, που η Ανν θα αρπάξει την κάμερα και θα την γυρίσει στον Γκράχαμ προκαλώντας τον για πρώτη φορά να μιλήσει. Μια έμμεση κραυγή και για τον ανήθικο κόσμο των Μ.Μ.Ε.

«Οι άνθρωποι βάζουν μάσκες, γιατί κάτι θέλουν να κρύψουν», αποκαλύπτει τότε σε συνέντευξή του, σταθερό σημείο αναφοράς των πρώτων και κάποιων πρόσφατων ταινιών του.

Ο Σόντερμπεργκ με αυτή την ταινία, έγινε ο πρώτος εκπρόσωπος του νέου αμερικανικού κινηματογράφου, της αποκαλούμενης “Γενιάς X”, προτού εμφανιστεί ο Λινκλέιτερ με το “Slacker”και ο Ταραντίνο με το “Reservoir Dogs”. Πιτσιρικάς γαρ, εμπιστευόμενος τις ικανότητες και το ένστικτό του, την έστειλε στο άγνωστο -στην Ευρώπη- Φ. Σαντάνς, ενθουσιάζοντας το κοινό των Η.Π.Α. Την έστειλε και στις Κάννες, ελπίζοντας να προβληθεί στο παράλληλο πρόγραμμα. Βρέθηκε στο διαγωνιστικό και από τα χέρια του εκστασιασμένου Προέδρου της Κριτικής Επιτροπής, Βιμ Βέντερς, έφυγε με τον Χρυσό Φοίνικα. Ο Στίβεν Σόντερμπεργκ…στους επτά ουρανούς. Ήταν και παραμένει, ο νεαρότερος σκηνοθέτης στην ιστορία του θεσμού, ο οποίος πήρε το Palme d’ Or.

Οι παρορμητικοί σινεφίλ, τον σύγκριναν με τον Όρσον Γουέλς, ο οποίος, τον “ Πολίτη Κέιν”, τον γύρισε επίσης στα 26 του χρόνια, παράλληλα και με την παρατηρητικότητα του Ταρκόφσκι, ενώ οι πιο φειδωλοί, με τον Γούντι Άλεν και με τον Ερίκ Ρομέρ.

Πήραν τα μυαλά του αέρα; Ίσως.

Χαμαιλέοντας χαρακτηρίστηκε τουλάχιστον τρεις φορές. Το 1991, όταν το ασπρόμαυρο έργο μυστηρίου, “ Κάφκα”(με τον Τζέρεμι Άιρονς) χλευάστηκε, σχεδόν από όλη την κινηματογραφική κοινότητα, όπως και πέντε χρόνια αργότερα με το αυτοαναφορικό “Schizopolis”( παραπέμποντας στο φιλμ “Μετρόπολις” του Φριτς Λανγκ). Οι διανομείς, του γύρισαν την πλάτη. Θα λέγαμε,δύο αδικημένες ταινίες για την εποχή τους.

Για την κινηματογραφική μεταφορά του βιβλίου του Στάνισλαβ Λεμ “ Solaris”, βρέθηκε αντιμέτωπος και με το δικό του φανατικό κοινό, συγκρίνοντας το, με το «έτη φωτός» “Solaris” του Ταρκόφσκι. Ενδιάμεσα, επανεμφανίστηκε δυναμικά στο παγκόσμιο κινηματογραφικό προσκήνιο, όταν έγινε ο δεύτερος σκηνοθέτης στην ιστορία των Όσκαρ(μετά τον Κόπολα), με δύο υποψηφιότητες την ίδια χρονιά για καλύτερη ταινία(2001), “ Έριν Μπρόκοβιτς “ και “Traffic“. Κέρδισε το Όσκαρ σκηνοθεσίας, για τη δεύτερη, έργο που καταπιάνεται με τον πόλεμο κατά των εμπόρων ναρκωτικών. Τον είπαν και « μασκαρά» όταν δήλωσε πως θα γυρίζει ταινίες κάθε επτά χρόνια και αυτός δούλευε κάθε χρόνο σε τουλάχιστον δύο πρότζεκτ ταυτόχρονα, ενώ ανάλογος χαρακτηρισμός γράφτηκε και πρόσφατα , για την αθέτηση των δημόσιων του τοποθετήσεων του -ήδη από το 2011-για το τέλος της κινηματογραφικής του καριέρας και την ενασχόλησή του με την φωτογραφία και τη ζωγραφική. Αυτός συνεχίζει ακάθεκτος, και στον κινηματογράφο και στην τηλεόραση.

Η επιθυμία του, να πρωταγωνιστούν στα έργα του οι αστέρες του Χόλιγουντ, δεν αντιμετωπίστηκε πάντα θετικά, σαν μια μόνιμη μετάβαση από το εναλλακτικό σινεμά, στο απόλυτα εμπορικό. Οι πιο συμβατικές ταινίες του, είναι “ Ο Βασιλιάς του Λόφου “ , “ Contagion “ και “ Παρενέργειες “, ακόμα όμως και αυτές είναι σχολαστικά κατασκευασμένες και το σαρκαστικό χιούμορ υπάρχει σχεδόν σε όλες. Σκηνοθέτησε συμβατικές ταινίες((Κάφκα, King of the Hill, Έριν Μπρόκοβιτς Η Συμμορία των Έντεκα,), μη γραμμικές(Απόκρυφα Πάθη) , σουρεαλιστικές κωμωδίες(Schizopolis), μονόλογο στο όριο του ιμπρεσιονισμού (Gray’s Anatomy) και εξπρεσιονιστικό θρίλερ( Κάφκα), μελέτησε σε βάθος χαρακτήρες, πρόσωπα αντιμέτωπα με τη μοναξιά και με ένα εχθρικό περιβάλλον. Η ιστορία του κινηματογράφου, είναι πανταχού παρούσα στα έργα του, έχει δει ατελείωτο σινεμά, αγάπησε το ευρωπαϊκό, όπως επί παραδείγματι το σινεμά του Αλέν Ρενέ, η νουάρ σφραγίδα του σπουδαίου Γάλλου, στο σινεμά του Σόντερμπεργκ εμφανίστηκε πρωτίστως στα “Απόκρυφα Πάθη“ και χωρίς να αντιγράφει τους μεγάλους δημιουργούς, με τη προσωπική του σφραγίδα και με τακτ τους επικαλείται. Θυμηθήκαμε τον Κεν Λόουτς, χρησιμοποιώντας ο Σόντερμπεργκ στον “ Εγγλέζο” του 1999 αποσπάσματα από την ταινία του κορυφαίου βρετανού ρεαλιστή σκηνοθέτη “ Όχι δάκρυα για την Τζόυ” στις αναδρομές του κεντρικού ήρωα, τον οποίο στην ταινία του Σόντερμπεργκ, υποδυόταν ο Τέρενς Σταμπ.

Θέλοντας να ακολουθήσει τα αχνάρια του Μάρτιν Ριτ, όταν το 1979, σόκαρε με την πολιτική ταινία, για τα εργασιακά δικαιώματα και για τις γυναίκες “ Norma Rae “, ο Σόντερμπεργκ στηρίχθηκε σε μια σύγχρονη ιστορία, μιας νεαρής Αμερικανίδας της εργατικής τάξης και ανύπαντρης μητέρας τριών παιδιών, οδηγώντας μόνη στα δικαστήρια , μια εταιρεία ηλεκτρικής ενέργειας για συνειδητή μόλυνση του νερού. Η “ Έριν Μπρόκοβιτς “ ,αποτέλεσε τεράστια εμπορική επιτυχία και έλαβε Όσκαρ γυναικείου ρόλου για την ερμηνεία της Τζούλια Ρόμπερτς, ο Σόντερμπεργκ έχει βέβαια ήδη υποβαθμίσει το αντισυμβατικό και ανεξάρτητο του στιλ.

Μέχρι τις αρχές του 2000, στηριζόταν πάνω σε μια συγκεκριμένη ομάδα συνεργατών, με τους κορυφαίους Έλιοτ Ντέιβις, Έντ Λάχμαν στη Διεύθυνση Φωτογραφίας, με τον συνθέτη Κλιφ Μαρτίνεζ και με τον σεναριογράφο Λεμ Ντόμπς.

Το πάθος για το σινεμά, του το μετέδωσε ο μορφωμένος πατέρας του(Καθηγητής Πανεπιστημίου), στην Τζόρτζια των Η.Π.Α, από τα πρώτα παιδικά του χρόνια( γεννήθηκε στις 14 Ιανουαρίου 1963 ), βλέποντας αριστουργήματα της 7^ης τέχνης. Ως μαθητής κράταγε μια κάμερα Super 8 και έφτιαχνε μικρού μήκους. Το 1980 έφυγε για το Χόλιγουντ, μετά επέστρεψε στο πατρικό του, άρχισε να κάνει πρακτική, συνεχίζοντας τα ολιγόλεπτα ταινιάκια, μέχρι την επαγγελματική συνεργασία με ένα ροκ συγκρότημα. Η συγκεκριμένη μουσική ταινία, ήταν υποψήφια για βραβείο Grammy. Έφυγε ξανά για το Λος Άντζελες, για να δουλέψει πάνω σε δύο σενάρια. Το ένα ήταν το “ Σεξ, Ψέματα και Βιντεοταινίες”, το οποίο υλοποιήθηκε το 1989 και μετά όλα πήραν το δρόμο τους.

Στήριξε – με επιφυλάξεις-τον Μπέρνι Σάντερς για ηγέτη του Δημοκρατικού Κόμματος, αντί τη Χίλαρι Κλίντον, ενώ για τον νυν πρόεδρο των Η.Π.Α, παραδέχθηκε πως μαζί με τον φίλο του Τζορτζ Κλούνεϊ δείπνησαν με τον Τραμπ, χαρακτηρίζοντάς τον Αμερικανό πρόεδρο

“ ευγενικό”. Είναι ο σκηνοθέτης της 5ώρης βιογραφίας σε δύο μέρη για τις μέρες και τα χρόνια του Τσε Γκεβάρα, με πρωταγωνιστή τον Μπενίσιο Ντελ Τόρο.

Παντρεύτηκε δύο φορές, πρώτα με την ηθοποιό Μπέτσι Μπράντλει, έχοντας αποκτήσει μια κόρη τη Σάρα και μετέπειτα, την τηλεοπτική περσόνα Τζουλς Άσνερ.

Η νέα του σουρεαλιστική κωμωδία “ Logan Lucky” διαπραγματεύεται μία ληστεία κατά τη διάρκεια αγώνα φόρμουλα ένα, στη Βόρεια Καρολίνα. Έρχεται την Πέμπτη 31 Αυγούστου.

The post Στίβεν Σόντερμπεργκ: Ο άνθρωπος που δεν σηκώνει κεφάλι appeared first on screeneye.gr.

Behind the Candelabra

Ιάκωβος Γωγάκης — Wed, 04 Dec 2013 22:10:18 +0000

Βιογραφικό Δράμα,118, Η.Π.Α 2013

του Στίβεν Σόντερμπεργκ

Τα δέκα τελευταία χρόνια από τη ζωή του βιρτουόζου πιανίστα Λιμπεράτσε, και η εξάχρονη θυελλώδης σχέση του με τον νεαρότερο του Σκοτ Θόρσον, βρίσκονται στο επίκεντρο της βιογραφικής ταινίας του βραβευμένου και με Όσκαρ σκηνοθέτη Στίβεν Σόντερμπεργκ ( Traffic).

Η επιδεικτική ενδυμασία , το χρήμα που ρέει άφθονο, το εκθαμβωτικό κιτς σκηνικό που στήνεται , είναι τελικά μία πλάνη. Ο Σόντερμπεργκ με πρόσχημα τον Λιμπεράτσε θα μετατρέψει όλο αυτό σε μια μελέτη για τις επιπτώσεις της δόξας, του χρήματος και του υπό όρους έρωτα.

Το έργο δεν μπορεί να φτάσει σε πολύ υψηλά επίπεδα γιατί διατηρεί μια κάποια ελαφρότητα, εξαιτίας της ρηχής ζωής του πρωταγωνιστή, που αναγκάζει τον σκηνοθέτη να ακολουθήσει συμβατική προσέγγιση. Από την άλλη, διαθέτει έξυπνο χιούμορ, συναισθηματική ένταση και δύο μοναδικές ερμηνείες. Δεν υπήρξε ούτε μία διφορούμενη στιγμή του απολαυστικού Μάικλ Ντάγκλας, ο οποίος έδειξε να διασκεδάζει με τον εκκεντρικό χαρακτήρα που ο σκηνοθέτης του επεφύλασσε. Έπαιξε στα δάχτυλα τους ετερόκλητους ρόλους, ακόμα και με τις κινήσεις του σώματος του. Του νάρκισσου μουσικού, του υπερόπτη ζάμπλουτου, του κομπλεξαρισμένου γκέι, του απελπισμένου για λίγη προσοχή φορέα του AIDS. Το ίδιο ισχύει και για τον Ματ Ντέιμον, στην καλύτερη στιγμή της μέχρι τώρα σταδιοδρομίας του.

Ο Σόντερμπεργκ που αναίρεσε πολλάκις την υπόσχεσή του για αλλαγή πλεύσης και νέο ξεκίνημα μακριά απο το σινεμά, δεν μας προσφέρει τα πάντα στο πιάτο. Εμμέσως πλην σαφώς κριτικάρει τα ταμπού που έχουν να κάνουν με την ομοφυλοφιλία, όταν ο ίδιος δεν δίστασε πριν χρόνια για τον εαυτό του να την αποκαλύψει. Αντίθετα ο διάσημος ήρωας του, κράτησε μυστική τη σεξουαλική του ταυτότητα, την γνώριζαν μόνο οι “αυλικοί”, ως εκ τούτου τον βλέπουμε μέσα σε ψυχολογικά δεσμά, ουσιαστικά έγκλειστος κι ανελεύθερος.

Το “Behind the Candelabra” στους κινηματογράφους απο 5 Δεκεμβρίου σε διανομή Hollywood Entertainment

The post Behind the Candelabra appeared first on screeneye.gr.

Έρχονται οι ” Visitors” του Γκοντφρι Ρέτζιο.Μαζί του Σόντερμπεργκ-Φίλιπ Γκλας

Members of Screeneye — Wed, 06 Nov 2013 09:00:26 +0000

Μετά από την επιτυχημένη τριλογία του με τον περίεργο τίτλο «Qatsi» (Koyaanisqatsi, Powaqqatsi, Naqoyqatsi) ο σπουδαίους αμερικάνος δημιουργός του πειραματικού σινεμά Γκοντφρι Ρέτζιο επιστρέφει με το «Visitors» σε μουσική και πάλι Φίλιπ Γκλας και με τον Στίβεν Σόντερμπεργκ να το προωθεί. Το νέο τρέιλερ περιέχει 3 πλάνα (μεσαία πλάνα ενός πλήθους, ένα τοπίο και μια κούκλα που πέφτει) από το σύνολο των 74 πλάνων όλης της ταινίας. Δείτε το δεύτερο τρέιλερ της ταινίας.

The post Έρχονται οι ” Visitors” του Γκοντφρι Ρέτζιο.Μαζί του Σόντερμπεργκ-Φίλιπ Γκλας appeared first on screeneye.gr.