Η αραβοϊσραηλινή  σύγκρουση  με επίκεντρο  τη Λωρίδα της Γάζας,  την Ανατολική Ιερουσαλήμ και τη  Δυτική Όχθη,  πυροδοτεί την ένταση ανάμεσα σε Ισραηλινούς και   Παλαιστινίους αλλά και ανάμεσα στους  ισχυρούς της γης,  για πάνω από μισό  αιώνα. Οι μέρες ηρεμίας αποδεικνύονται πρόσκαιρες και οι εκρήξεις βίας είναι συχνές, αφήνοντας πίσω τους,  χιλιάδες θύματα, εκδικητικές συμπεριφορές και μια παρατεταμένη οικονομική καταστροφή-ιδίως των Παλαιστινίων-.

Το Κράτος της Παλαιστίνης μπορεί να έχει αναγνωριστεί από  120 χώρες, επί της ουσίας όμως αποτελεί “ κράτος” με πολλά εισαγωγικά,  από τη στιγμή που  το Ισραήλ δεν το αναγνωρίζει και  η μονομερής ανακήρυξη της Ιερουσαλήμ, από τον Ντόναλντ Τραμπ,  ως η πρωτεύουσα του κράτους του Ισραήλ, περιπλέκει και δυναμιτίζει ακόμα περισσότερο την κατάσταση.
Ακούγοντας κανείς τον τίτλο της ταινίας  “Tel Aviv On Fire”, θα σκεφτεί κανείς την παλαιστινιακή  ιντιφάντα (ένα και δύο), να φτάνει μέχρι την πιο δυτικοποιημένη πόλη της Μέσης Ανατολής.
Αντιθέτως, το δράμα εξαλείφεται και   η   κωμωδία κλέβει τα σκήπτρα, με πόλο έλξης -ισραηλινών και παλαιστίνιων – μια σαπουνόπερα,  με τον ομώνυμο  τίτλο (Tel Aviv On Fire).
Η λατρεία των Ισραηλινών και των Παλαιστινίων για τις σαπουνόπερες, επέτρεψε στον Σαμέχ Ζοαμπί  να αφήσει τη φαντασία του να οργιάσει και να γράψει -ταυτόχρονα  και  να σκηνοθετήσει-,  μια επιδέξια ιστορία  παρεξηγήσεων και ανατροπών,-θυμίζοντας το είδος της γαλλικής μπουλβάρ,    όπου δίπλα στο τείχος  εμφανίζεται ένα κοινό  ψυχαγωγικό θέαμα, που καταλαγιάζει το μίσος.

Όσο καταλαγιάζει,  τόσο θυμώνουν και θέλουν να το αναζωπυρώσουν οι εθνικιστές (ένθεν-κακείθεν).  Η εξέλιξη του δημοφιλούς σήριαλ τρομάζει τους άντρες και επιδιώκουν -με όλα τα μέσα- να κατευθύνουν προς ίδιον όφελος,  την εξέλιξη της ιστορίας.

Πρόκειται για  ανάλαφρη  σάτιρα,  μέσα σε ένα  συγκεκριμένων πλαίσιο δυνατοτήτων, όπου ο ρομαντικός δημιουργός της,απλοποιεί τη διένεξη κι  εναποθέτει τις ελπίδες του στους  κοινούς θνητούς, για ένα ειρηνικό μέλλον,  ανάμεσα στους δύο λαούς.  Είναι και μια ταινία που διακωμωδεί τον παραλογισμό των ανθρώπων,  που έμαθαν να ζουν με τη βία και αδυνατούν να αλλάξουν.

2 βραβεία στο παράλληλο πρόγραμμα του Φεστιβάλ Βενετίας 2019