Κριτική Ιάκωβος Γωγάκης

Καλά κρυμμένα ντοκουμέντα και σκοτεινές ιστορίες ρατσισμού βγαίνουν στο φως και φέρνουν σε άβολη θέση τη σουηδική κοινωνία. Αιτία και αφορμή  το έργο “Samiblood” της πρωτοεμφανιζόμενης σκηνοθέτιδας Αμάντα Κέρνελλ, το οποίο αποκαλύπτει τις διαχρονικές  διακρίσεις κατά της κοινότητας των Σάμι, που κατοικούν στα σύνορα με τη Νορβηγία και τη Δανία.

Τη δεκαετία του ‘90 πάρθηκαν κάποια νομοθετικά μέτρα, για την αποδοχή των γλωσσικών και θρησκευτικών ιδιαιτεροτήτων της συγκεκριμένης μειονότητας, αυτοκριτική έγινε και από την  εκκλησία, εντούτοις ανοιχτά θέματα υπάρχουν και είναι αρκετά.

Η πρώτη σκηνή αναφέρεται στο τώρα, στο ταξίδι μιας ηλικιωμένης γυναίκας (παρέα με το γιο της) για να παραστεί στην κηδεία της αδερφής της.

Το παρόν διαπλέκεται με το παρελθόν της (  1930 περίπου), όταν ως έφηβο κορίτσι της φυλής των Σάμι, εγκαταλείπει το χωριό για να βρεθεί σε οικοτροφείο, ελπίζοντας να αφήσει  οριστικά και αμετάκλητα πίσω, την αγροτική ζωή και τις μεσαιωνικές αρχές που ορίζουν οι παραδόσεις της κοινότητας.

Ο νέος κόσμος δεν είναι ονειρικά πλασμένος. Βιώνει τις προκαταλήψεις των  συμμαθητών της, το άγριο bullying και  τη βάναυση πολιτική των δασκάλων της, να μην τολμήσει να ξεστομίσει ούτε μία λέξη της δικιάς της φυλής. Οφείλει να απαρνηθεί τις καταβολές της.  Η Έλλα Μαρτζα έχει δύο επιλογές, ή θα γυρίσει πίσω στο χωριό ή θα αποποιηθεί οτιδήποτε θυμίζει Σάμι.

Μακριά από διδακτικού τύπου αναφορές,  η 31 ετών σκηνοθέτις, βήμα-βήμα ξεδιπλώνει την ευφυή της ιδέα, να δώσει στην ηρωίδα της χαρακτηριστικά που ενίοτε την τσαλακώνουν και ενίοτε την ανυψώνουν, ενώ  το ίδιο πράττει και για τους Σάμι( επί παραδείγματι ο τρόπος που την αντιμετωπίζουν στην κηδεία οι συγγενείς της), αλλά το ίδιο ισχύει και για τη σουηδική κοινωνία.

Το “ Sami Blood ,πρωτίστως,  δείχνει το δρόμο τον αδιέξοδο, στην προσπάθεια χιλιάδων ανθρώπων διαχρονικά( προερχόμενοι από μειονοτικούς πληθυσμούς), να διατηρήσουν εάν επιθυμούν την ταυτότητα τους, να υιοθετήσουν κάποια άλλη, ή να δημιουργήσουν ένα κράμα και των δύο, ελεύθεροι να πραγματοποιήσουν τα όνειρά τους.

Προσεγμένη παραγωγή μέχρι και την τελευταία λεπτομέρεια- όπως παρατηρούμε στον καταπληκτικό τρόπο που αποτυπώνονται με τον φωτογραφικό φακό τα εξωτερικά γυρίσματα-  αλλά  και συμμετρικά δουλεμένη στην αποτύπωση των flashback και των  σημείων που θέλει η Καρτέλλ να αναδείξει,  κοινωνικών ακόμα  και ερωτικών.

Η πρωταγωνίστρια Λένε Σεσίλια Σπάροκ, διαθέτει ένα φυσικό χάρισμα να είναι ταυτόχρονα μελαγχολική, χαμηλοβλεπούσα, δειλή, μα και “ ατίθαση” και αποφασιστική. Χαρακτηριστικά που εξυψώνουν το έργο ακόμα περισσότερο.

Αξίζει να σταθούμε και στην Maj-Doris Rimpi, που ενσαρκώνει την ηρωίδα σε μεγάλη ηλικία, μια παρουσία εξίσου επιβλητική.

Ευρωπαϊκό βραβείο LUX και άλλες 22 σημαντικές διακρίσεις

“Το αίμα των Σάμι” από την Πέμπτη 3/5 στους κινηματογράφους

The post Το αίμα των Σάμι appeared first on screeneye.gr.