Κριτική Ιάκωβος Γωγάκης

Ο τίτλος «Άμνετ» λειτουργεί σαν πυροτέχνημα. Ρίχνει στο φιλοθεάμον κοινό το «τυράκι» μιας ιστορίας για τον πρόωρα αποθανόντα γιο του Σαίξπηρ και, υποτίθεται, για τη γυναίκα του. Στην πραγματικότητα, όμως, η ταινία έχει ελάχιστη σχέση με όσα συνέβησαν στον ίδιο και στους οικείους του…ιστορικά και αληθινά.

Η Κλόε Ζάο ( Η Χώρα των Νομάδων) χτίζει μια αργή, καλουπωμένη παραβολή και επιστρατεύει τον συμβολισμό για να αγγίξει την απομόνωση, τις έμφυλες διακρίσεις, τη μητρότητα, την απώλεια και την τέχνη , όχι για να μας παρασύρει αβίαστα στα συναισθήματα των ηρώων, αλλά με εξεζητημένη, θεατράλε υπερβολή (όπως οι αλλεπάλληλες κραυγές πριν και μετά τις γέννες της κεντρικής ηρωίδας), προκειμένου να στηρίξει —και να διεκδικήσει— τη συγκίνηση.

Η ταινία είναι χτισμένη με τέτοιον τρόπο ώστε, ακόμη κι αν δεν διέθετε το σεναριακό σαιξπηρικό δέλεαρ, θα λειτουργούσε ακριβώς το ίδιο· όπως, για παράδειγμα, συμβαίνει συχνά στο θέατρο.

 Επί παραδείγματι, βλέπουμε το «Γλάρο» σε σκηνοθεσία Καρατζά και στο τέλος αναρωτιόμαστε αν αυτό που είδαμε ήταν το έργο του Τσέχωφ ή ένα έργο του ίδιου του Καρατζά, που απλώς χρησιμοποίησε τον Τσέχωφ ως εμπορικό άλλοθι. Αυτή η θεατρική κουτοπονηριά συνοδεύει και τον «Άμνετ» της Κλόε Ζάο.

Στο έργο, τα θεατρικά στοιχεία δίνουν και παίρνουν, αλλά με τρόπο που συχνά δεν είναι δόκιμος στον κινηματογράφο. Η  υπερβολή στις εκφράσεις των ηθοποιών, ιδίως της κεντρικής ηρωίδας (Τζέσι Μπάκλεϊ), οι παρατεταμένες παύσεις που ούτε κορυφώσεις δημιουργούν ούτε σπάνε τη μονοτονία (χαρακτηριστική η σκηνή με την Άγκνες στο σπίτι, απέναντι στο επιφυλακτικό έως εχθρικό σόι του Γουίλιαμ τον οποίο ερμηνεύει ο Πολ Μέσκαλ).

Επιπλέον, το φαντασιακό στοιχείο της ταινίας

 -ο γιος, ο Άμνετ, να «ερμηνεύει» τον Άμλετ—

 παραπέμπει σε μια στανισλαβσκική προσέγγιση, όπου η φαντασία μπορεί είτε να απογειώσει τον ρεαλισμό είτε να τον υπονομεύσει. Εδώ, όμως, η Ζάο καταλήγει να δημιουργεί ένα βαρετό έργο, ανίκανο να συνδέσει κινηματογραφικά τα επίπεδά του. Το πιο απογοητευτικό στοιχείο είναι η εμφανής επιδίωξή της, να χειραγωγήσει το κοινό προς το δάκρυ.

Η σύνδεση με την προγενέστερη, οσκαρική της ταινία « Η  Χώρα των Νομάδων « είναι εμφανής.

Η  εμμονή της Ζάο με τη γυναίκα και την ύπαιθρο, ως ταυτόχρονα καταφύγιο και φυλακή,

τα ντοκιμαντερίστικα τοπία,

ο ρυθμός της περιπλάνησης.

Άμνετ από την Πέμπτη 22/1 στους κινηματογράφους

The post Άμνετ appeared first on screeneye.gr.

Η επερχόμενη κινηματογραφική μεταφορά της προσωπικής τραγωδίας που σφράγισε τη μετέπειτα ζωή του Σαίξπηρ,  με το θάνατο του γιου του, του Άμνετ,   παρουσιάζεται σε  μοντέρνα  εκδοχή  στην μεγάλη οθόνη. Η ταινία στηρίζεται στο ομώνυμο μυθιστόρημα της Μάγκι Ο Φάρελ.

Πρωταγωνιστές της ταινίας, είναι  οι Ιρλανδοί ηθοποιοί Τζέσι Μπάκλεϊ( Μικρά Πρόστυχα Γράμματα) και Πολ Μέσκαλ ( Άγνωστοι Μεταξύ μας),  ενώ πρωταγωνιστικό ρόλο έχει και ο Τζο Άλγουιν( Ιστορίες Καλοσύνης).

 Η ταινία, σε σκηνοθεσία της  Κλόε Ζάο και παραγωγή της Amblin Pictures του Στίβεν Σπίλμπεργκ,  ακολουθεί την ιστορία της Άγκνες, συζύγου του Ουίλιαμ Σαίξπηρ, καθώς παλεύει με την απώλεια του μοναδικού τους παιδιού, του Άμνετ, κατά τη διάρκεια της Μαύρης Πανούκλας το 1580 στην Αγγλία. Η σκηνοθέτις Κλόε Ζάο , έλαβε μεγάλη φήμη,  όταν η ταινία της, «Nomadland» κέρδισε το Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας  το 2021. Τα γυρίσματα της ταινίας «Άμνετ»  συνεχίζονται και πιθανότατα η ταινία να  προβληθεί στο Φεστιβάλ Καννών 2025.

The post Στα σκαριά ο «Άμνετ» από την σκηνοθέτιδα της ταινίας «Η Χώρα των Νομάδων» appeared first on screeneye.gr.

Κριτική Ιάκωβος Γωγάκης

Στις δυτικές κοινωνίες οι ρόλοι των δύο  φύλων  ήταν ανέκαθεν  αυστηροί και οριοθετημένοι.  Οι άντρες μπορούσαν  να ζήσουν τη ζωή τους με όποιο τρόπο επιθυμούσαν  και οι γυναίκες όφειλαν  να   συμμορφώνονται στους κοινωνικούς κανόνες και  στα στερεότυπα. Το χάσμα στην εποχή μας μειώθηκε,  αλλά οι  διακρίσεις εξακολουθούν  να υφίστανται.

Η  ταινία της  Θία Σάροκ καταπιάνεται με τις εξωτερικές πιέσεις που υφίσταται μια γυναίκα που κουβαλάει όλα τα « κακά του κόσμου». Η Ρόουζ (Τζέσι Μπάκλεϊ) μεγαλώνει μόνη ένα κορίτσι, έχει εραστή, είναι ανεξάρτητη,  της αρέσουν τα μπαρ, είναι αθυρόστομη,  είναι  και μετανάστρια.  Από την Ιρλανδία μετακόμισε  στην βρετανική κομητεία του Σάσσεξ. Βρισκόμαστε στο 1922.

Ένα σκάνδαλο συγκλονίζει την κοινότητα, με μια θεοσεβούμενη γυναίκα, την  Έντιθ( Ολίβια Κόλμαν)  που ζει με τον δεσποτικό πατέρα της ( Τίμοθι Σπολ),  να λαμβάνει γράμματα γεμάτα βωμολοχίες. Χωρίς δεύτερη σκέψη και αποδείξεις,  η Ρόουζ κατηγορείται και οδηγείται στη φυλακή. Μονάχα μία αστυνομικός ινδικής καταγωγής αμφισβητεί την ενοχή της.

Εν αντιθέσει με την ταινία «Little Women», όπου οι τέσσερις αδερφές αντιμετωπίζουν τις ίδιες προκλήσεις στο δρόμο προς την ενηλικίωση, η   Θία Σάροκ μετασχηματίζει την καθιερωμένη νόρμα ότι μόνο οι άντρες εκφράζουν τον μισογυνισμό, τις καθιερωμένες αξίες και τα πρότυπα αλλά μπορεί να τις εκφράσουν και γυναίκες που γαλουχήθηκαν από την πατριαρχία και είτε από αδυναμία την αποδέχτηκαν είτε ενδόμυχα κυριαρχεί η ζήλια για όσες γυναίκες επιδιώκουν την πραγμάτωση των ονείρων τους.

Οι εκφράσεις της  Ολίβια Κόλμαν  και το παιχνίδι με τη γλώσσα του σώματος της, απέδειξαν ότι κάποιες φορές είναι σκληρό να έρχεται κανείς  πρόσωπο με πρόσωπο με έναν τρόπο ζωής που θα επιθυμούσε αλλά αδυνατεί να πορευτεί και αντί να επικροτεί όσους το πέτυχαν, να τους λοιδορεί.

Η ταινία έχει τα χαρακτηριστικά μιας  ηθογραφίας όπου οι συναισθηματικές εκφράσεις υπερβολικά τονίζονται- όπως συνήθως συμβαίνει στο θέατρο αλλά δεν ενδείκνυται για το σινεμά- τα ντεσιμπέλ του μοτίβου ομιλίας είναι υψηλά και το στιλ υποκριτικής των ηθοποιών είναι υπερεκφραστικό, με αποτέλεσμα η συναισθηματική τους κατάσταση να μην αναδεικνύεται,  χαρακτηριστικό παράδειγμα  η ερμηνεία του Τίμοθι Σπολ.

Μικρά Πρόστυχα Γράμματα από την Πέμπτη 27/6 στους κινηματογράφους

The post Μικρά Πρόστυχα Γράμματα appeared first on screeneye.gr.