Δράμα, 104′, Γαλλία 2015

Γλώσσα: Γαλλικά

Του  Τομά Μπιντγκέν

Με τους Φρανσουά Νταμιέν, Φίνεγκαν Όλντφιλντ, Αντόνια Κάμπελ-Χιουζ, Άγκαθι Ντρον, Τζων Σ. Ράηλη,  Ελόρα Τορτσία

Γράφει ο Ιάκωβος Γωγάκης

Η ιστορία αρχίζει το 1994 στην Ανατολική Γαλλία κατά τη διάρκεια ενός φεστιβάλ. Η ηρεμία μιας οικογένειας ταράζεται συθέμελα όταν ο Αλεν συνειδητοποιεί πως η κόρη του χάθηκε μυστηριωδώς. Ένα γράμμα περιπλέκει την κατάσταση. Η νεαρή Κέλλι γράφει στους γονείς της για την επιθυμία της να ενστερνιστεί τα πιστεύω του αγοριού της, του Αχμέντ , δηλαδή τον ισλαμισμό, φεύγοντας μαζί του. Ο σοκαρισμένος πατέρας χάνει τη γη κάτω από τα πόδια του. Είναι άραγε αλήθεια ή ψέματα; Απαγωγή ή προσηλυτισμός; Τα αδυσώπητα ερωτήματα θα κλονίσουν τη ψυχική του υγεία, θα δημιουργήσουν ρωγμή στη σχέση του με τη σύντροφο του, ξεκινώντας ένα ταξίδι σχεδόν 20 χρόνων απ άκρη σ’ άκρη της γης, μέχρι να τη βρει. Συνοδοιπόρος του από κάποιο σημείο και μετά, ο γιος του, ο αποκαλούμενος και «παιδί». Όλοι κάποιον ψάχνουν. Ο πατέρας την κόρη και ο γιος τον πατέρα.

Για τις απροσδόκητες οικογενειακές απώλειες, για αυτό που αποκαλούμε μοίρα, -ξώφαλτσα-και για την τρομοκρατία, έρχεται στην Ελλάδα το επίκαιρο  μετά-ουέστερν του Τομά Μπιντγκέν , σεναριογράφος πολλών ταινιών του βραβευμένου Γάλλου σκηνοθέτη Ζακ Οντιάρ. Η ταινία αυτή μας θύμισε επίσης, το πρόσφατο φιλμ του Φατίχ Ακίν «Μαχαιριά».
Ενώ αρχικά πιστεύαμε πως θα βλέπαμε μια ταινία μυστηρίου, έχοντας για καρδιά της τη διαλεύκανση της υπόθεσης, η κάμερα μετατοπίζεται από τη χαμένη κόρη στον αδερφό της και στον πατέρα , σε μια ενδοσκόπηση των οικογενειακών σχέσεων, του γάμου, παράλληλα και της πολιτικής( υπάρχει αναφορά στην επίθεση στους Δίδυμους Πύργους) και του θρησκευτικού φανατισμού.

Η επιθυμία του Τομά Μπιντγκέν να καλύψει ένα ευρύ φάσμα κοινωνικών θεμάτων, σκορπίζει το έργο και τον θεατή σε πολλές κατευθύνσεις, χωρίς να εμβαθύνει, αγγίζοντας επιφανειακά πολλά καυτά ζητήματα, οι διάλογοι του είναι ενίοτε ανεπαρκείς και οι χαρακτήρες του στοχοποιούνται, χωρίς να λαμβάνονται υπόψη τα κοινωνικά τους ερεθίσματα. Όμως η αφηγηματική του δομή κρύβει θετικές εκπλήξεις και στον τρόπου που δομείται το σασπένς, στην καθηλωτική του ατμόσφαιρα και στις ερμηνείες. Από τη μια του απαιδαγώγητου αλλά βαθιά συναισθηματικού πατέρα (τον οποίο έξοχα ερμηνεύει ο εξοικειωμένος σε παρόμοιους χαρακτήρες ο Φρανσουά Νταμιέν) και από την άλλη του υιού, ρόλος που ανήκει στον ταλαντούχο ηθοποιό Φίνεγκαν Όλντφιλντ. Αντίθετα τη μητέρα, την οποία παίζει η Άγκαθi Ντρον, την ντύνει με ένα διφορούμενο ρόλο, αφήνοντας μας την αίσθηση μιας πλήρους αδιαφορίας για τη τύχη του παιδιού της. Γιατί άραγε; Μικρή συμμετοχή για τον αστέρα Τζων Σ. Ράηλη.

Η ταινία προβλήθηκε στο Δεκαπενθήμερο των Σκηνοθετών του Φ. Καννών. Βραβείο Σεζάρ πρωτοεμφανιζόμενου σκηνοθέτη.

“Les Cowboys” από 11/2 στους κινηματογράφους σε διανομή Odeon

The post Les Cowboys appeared first on screeneye.gr.