Για τον Νίκο Παναγιωτόπουλο που μας άφησε στα 74 του

«Μορφή» του ελληνικού σινεμά, ο γεννημένος στη Μυτιλήνη Νίκος Παναγιωτόπουλος που μας άφησε σήμερα 12/1/2016 σε ηλικία 74 ετών, ήταν ένας από τους μετρημένους στα δάχτυλα σκηνοθέτες του ελληνικού σινεμά που μπορούσε να κάνει ο,τι θέλει, όπως το θέλει, με όποιους ηθοποιούς και συνεργάτες το επιθυμούσε. Σπούδασε σκηνοθεσία κινηματογράφου στην Αθήνα και ξεκίνησε την καριέρα του ως βοηθός σκηνοθέτη σε ελληνικές αλλά και ξένες παραγωγές. Το 1960-1973 έζησε στο Παρίσι, όπου παρακολούθησε μαθήματα κινηματογράφου στο ινστιτούτο Φιλμολογίας της Σορβόνης

Οι πρώτες δύο του ταινίες, τα « Χρώματα της Ίριδος» του 1974 και « Οι Τεμπέληδες της Εύφορης Κοιλάδας» το 1978 αποδείχθηκαν ορόσημο στη μετέπειτα σταδιοδρομία του, δείχνοντας από τότε, πως πρόκειται για  καλά διαβασμένο δημιουργό, άριστο γνώστη της παγκόσμιας κινηματογραφίας, χρησιμοποιώντας αυτό το υλικό  με πανομοιότυπο τρόπο σε όλες σχεδόν τις μετέπειτα ταινίες του. Η μεν πρώτη, μια φιλοσοφική ταινία μυστηρίου αναζήτησε την ταυτότητα,  τα όρια του ανθρώπου αλλά και της λογικής και της παράνοιας, με καυστικές αναφορές για την πολιτική κατάσταση της χώρας, ενώ η δεύτερη και πολυβραβευμένη ταινία του, με επίκεντρο μια οικογένεια της ανωτέρας τάξης, μας θύμισε μεταξύ άλλων το σουρεαλιστικό σινεμά του Μπουνιουέλ, μια άμεση κριτική για τη στάση ζωής και τις  επιθυμίες του νεοέλληνα, αναγεννημένος μετά τη Χουντική δικτατορία.

Η τελευταία του ταινία, που βγήκε στους ελληνικούς κινηματογράφους πριν από 1 μήνα περίπου « Η Κόρη του Ρέμπραντ», αφιερωμένη όπως ο ίδιος έγραψε στους τίτλους έναρξης στον Μουνιουέλ και στους αδερφούς Μαξ,  έφερε στο μυαλό τους «Τεμπέληδες της Εύφορης Κοιλάδας», ολοκληρώνοντας το κύκλο ζωής, όπως περίπου τον ξεκίνησε. Θέματα που τον απασχολούσαν ήταν η μοναξιά, τα εμπόδια του έρωτα, ο διαβρωμένος άνθρωπος, η παρακμή του πολιτικού κόσμου…η  Αθήνα. Το 2006 ξεκίνησε την τριλογία με το «Πεθαίνοντας στην Αθήνα», ακολούθησε το «Αθήνα- Κωνσταντινούπολη» για να την ολοκληρώσει με τα « Οπωροφόρα της Αθήνας»

Δούλεψε με καταξιωμένους έλληνες Διευθυντές Φωτογραφίας, όπως ήταν ο Ανδρέας Μπέλλης και ο Γιώργος Αρβανίτης. Βασικός του συνεργάτης σε πολλές ταινίες ήταν ο θεατράνθρωπος Λευτέρης Βογιατζής, δίπλα του στις μουσικές από το « Αυτή η Νύχτα Μένει» του 2000 μέχρι σήμερα ήταν ο Σταμάτης Κραουνάκης. Πλάι του σε κάθε του έργο, η σύζυγός του ενδυματολόγος Μαριάννα Σπανουδάκη.

Φιλμογραφία

Τα χρώματα της Ίριδος (1974)

Οι τεμπέληδες της εύφορης κοιλάδας (1978)

Μελόδραμα;(1981)

Βαριετέ (1985)

Η γυναίκα που έβλεπε τα όνειρα (1988)

Ονειρεύομαι τους φίλους μου (1993)

Ο εργένης (1997)

Αυτή η νύχτα μένει (1999)

Beautiful people (2001)

Κουράστηκα να σκοτώνω τους αγαπητικούς σου (2002)

Delivery (2004)

Πεθαίνοντας στην Αθήνα (2006)

Αθήνα- Κωνσταντινούπολη (2008)

Τα οπωροφόρα της Αθήνας (2010)

Δεσμά αίματος (2012)

Λιμουζίνα (2014)

Η κόρη του Ρέμπραντ (2015)