Οι Ταινίες της Εβδομάδας από 30 Ιουνίου στους Κινηματογράφους
Επιμέλεια-Κριτικές Ιάκωβος Γωγάκης
1.Το Παιχνίδι του Χρήματος
Θρίλερ,Δράμα 98′, Η.Π.Α 2016
Πρωτότυπος Τίτλος: Money Monster Διανομή: Feelgood
Της Τζόντι Φόστερ
Με τους Τζορτζ Κλούνεϊ, Τζούλια Ρόμπερτς, Τζακ Ο’ Κόνελ, Τζιανκάρλο Εσπόζιτο
ΠΛΟΚΗ-ΚΡΙΤΙΚΗ
Η Τζόντι Φόστερ αποφασίζει να αλλάξει ρόλο και να σκηνοθετήσει… για 4η φορά, φτάνοντας μέχρι το Φεστιβάλ Καννών 2016, παρουσιάζοντας το έργο αυτό στις εκτός συναγωνισμού ταινίες της διοργάνωσης.
Πρόκειται για ένα θρίλερ, γυρισμένο σχεδόν στο σύνολο του σε εσωτερικό χώρο και σε πραγματικό χρόνο, με πολιτικές και κυρίως οικονομικές προεκτάσεις, έχοντας ως βασικό του πρόσωπο, έναν παρουσιαστή οικονομικών θεμάτων, της εκπομπής « Money Monster», τον Λι Γκέιτς( Τζορτζ Κλούνεϊ), ο οποίος λειτουργεί on camera σαν σύμβουλος επενδύσεων. Παραγωγός της εκπομπής είναι η Πάτι Φεν( Τζούλια Ρόμπερτς).
Ενώ η εκπομπή βρίσκεται στον αέρα, ένας απελπισμένος νέος, ο Κάιλ Μπατγουελ( Τζακ Ο’ Κόνελ), εισβάλει στο πλατώ και κρατάει όμηρο τον Λι Γκειτς κατηγορώντας τον, για λανθασμένες συμβουλές, που τον οδήγησαν σε οικονομική καταστροφή. Μπροστά στα μάτια του αμερικανικού κοινού, εξελίσσεται το αιχμηρό έργο για την ελεύθερη οικονομία και την κερδοσκοπία.
Το σενάριο έχει μια φοβερή δυναμική, που στα χέρια της Φόστερ δεν αξιοποιείται, αντίθετα το κατευθύνει να μοιάζει με έργο διαμαρτυρίας μιας άλλης εποχής, με πολλές αφελείς εκλαϊκεύσεις και με μια απαγωγή που δεν μπορεί να πείσει ούτε για μια στιγμή, δεν την πιστέψαμε ποτέ, όπως επίσης και τους πομπώδεις διαλόγους-μονολόγους εν είδει μανιφέστων, μιας περιρρέουσας ατμόσφαιρας τεχνητού φόβου και όχι φυσικού. Το έργο καταλήγει να αντιγράφει το φινάλε από τη «Σκυλίσια Μέρα» του Σίντνεϊ Λιούμετ, όταν ο Λι Γκέιτς ξαφνικά θα πάθει κρίση συνείδησης και αρχίζει να συμπάσχει με το δράμα του Κάιλ Μπατγουελ.
Σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να συγκριθεί η ατμόσφαιρα, η πλοκή και το τόσο απλοϊκό του όραμα, με το σαφώς πιο επίκαιρο και καυστικό « Μεγάλο Σορτάρισμα». Ο Τζορτζ Κλούνεϊ φαίνεται να αυτοσχεδίαζε σε κάποια σημεία, που είχαν έντονη θεατρικότητα, ίσως ήταν και τα πιο ενδιαφέροντα, με την Τζούλια Ρόμπερτς να επιδεικνύει μια στάση σοβαροφάνειας, ένδειξη αδυναμίας και ταυτόχρονα παραδοχής και από τους δύο δοκιμασμένους ηθοποιούς, πως δεν υπήρχαν οι προϋποθέσεις για να ξεδιπλώσουν τις δοκιμασμένες και πλούσιες αρετές τους.
2. Ο Μεγάλος Φιλικός Γίγαντας
Περιπέτεια φαντασίας, 117′, Η.Π.Α 2016
Πρωτότυπος Τίτλος: The BFG, Διανομή: Odeon
Του Στίβεν Σπίλμπεργκ
Με τους Ρεμπέκα Χολ, Πενέλοπι Ουίλτον, Μαρκ Ράιλανς, Ρούμπι Μπάρνχιλ
ΠΛΟΚΗ- ΚΡΙΤΙΚΗ
Μετά από τη «Γέφυρα των Κατασκόπων» ο Στίβεν Σπίλμπεργκ επανέρχεται σε συνεργασία με την Γουόλτ Ντίσνεϊ, διασκευή του ομότιτλου παιδικού βιβλίου του Ρόαλντ Νταλ. Καταπιάνεται με την ιστορία ενός νεαρού κοριτσιού, της Σόφι που μαζί με την Βασίλισσα της Αγγλίας και τον ΜΦΓ, έναν Μεγάλο Φιλικό Γίγαντα προσπαθούν να σταματήσουν τους αιμοδιψείς γίγαντες που τρώνε παιδιά.
Ο διάσημος Αμερικανός σκηνοθέτης κάνει αυτό που ξέρει καλά, δημιουργεί έναν ονειρικό ψηφιακό κόσμο, οπτικό υπερθέαμα, προσεγμένο μέχρι και την τελευταία του λεπτομέρεια, παίζοντας στα δάχτυλα, τις τεχνολογικές εξελίξεις κι ας είναι κοντά στα 70.
Το τεχνικό κομμάτι λειτουργεί ρολόι για τον Σπίλμπεργκ, όπως είναι οι πλούσιοι αυτοματισμοί, οι γιγαντιαίες μορφές,από την άλλη υπάρχει κάτι που δεν τραβάει πολύ και είναι η παρατεταμένη στασιμότητα και η απουσία δράσης. Ανακυκλώνονται τα ίδια και τα ίδια ανάμεσα στη Σόφι και τον ΜΦΓ, όλο αυτό κρατάει κοντά μία ώρα, κάνοντας το έργο βαρετό όχι μόνο για τα παιδιά, αλλά και για τους μεγάλους, μέχρι βεβαίως να διεισδύσει η κάμερα στα βρετανικά ανάκτορα, στην καλοσυνάτη βασίλισσα που αναπτύσσει μια φιλία με τη Σόφι και τον ΜΦΓ και έτσι το έργο να πάρει πιο ενδιαφέρουσα τροπή.
Το βασικό μήνυμα , αφορά το αποκαλούμενο Bylling, όπως το υφίσταται ο « μικρός» γίγαντας, ο ΜΦΓ από τα θηρία της γιγαντοχώρας και μια αισιοδοξία, ότι στο τέλος επέρχεται η δικαιοσύνη. Η ολοκλήρωση της ταινίας είναι εντελώς άρπα κόλα, όπως δυστυχώς πράττει σε όλες τις πρόσφατες ταινίες του ο Σπίλμπεργκ και διερωτόμαστε πάντα το γιατί.
3.Δύο Σεφ για μια Γυναίκα
Κωμωδία, 121′, Γαλλία 2016
ΠΛΟΚΗ-ΚΡΙΤΙΚΗ
O Φρανσουά ζει ευτυχισμένος με της γυναίκα του, Σαρλότ στην γαλλική επαρχία. Είναι σεφ και βρίσκεται πολύ κοντά στην απόκτηση του πρώτου του αστεριού Michelin. Καθημερινά εργάζεται με πάθος στο εστιατόριο που ανήκει στην Σαρλότ, κληρονομιά από τον προηγούμενο σύζυγό της που χάθηκε στο τσουνάμι της Ταϊλάνδης το 2004. Μέχρι που μια μέρα ο χαμένος σύζυγος επιστρέφει!
Μόνο οι καλές προθέσεις αρκούν για να χαρακτηριστεί ως αξιοπρεπής αυτή γκουρμεδιάρικη γαλλική κομεντί; Μάλλον όχι. Μεγαλοαστοί πατεράδες που επιθυμούν παιδιά, το πρόβλημα της στειρότητας και της απιστίας, στο προσκήνιο του Φλόρεντ Εμίλιο Σίρι, σε μια κακόγουστη προσαρμογή της επιτυχημένης ταινίας των αρχών του ’60, « Ο σύζυγος της γυναίκας μου». Εντελώς τηλεοπτική φόρμα, αστεία που δεν αρέσουν ούτε και στους Γάλλους και με τους δύο καλούς ηθοποιούς Τζέραρντ Λανβίν,Πασκάλ Αρμπιλό να υπερβάλλουν και στις κωμικές στιγμές-ας τις πει κανείς κωμικές – και στo μελό του τέλους.
4.Ο Νονός( Ψηφιακή Επανέκδοση)
Έγκλημα, Δράμα,175′, Η.Π.Α 1972
Πρωτότυπος Τίτλος: The Godfather, Διανομή:Seven
Του Φράνσις Φορντ Κόπολα
Με τους Μάρλο Μπράντο Αλ Πατσίνο Ντάιαν Κίτον Τζέιμς Κάαν Τζον Καζάλ. Ρόμπερτ Ντυβάλ Τζιάννι Ρούσσο Τάλια Σάιρ
ΠΛΟΚΗ-ΚΡΙΤΙΚΗ
1945, Νέα Υόρκη.Ο Δον Βίτο Κορλεόνε, αρχηγός της ομώνυμης οικογένειας μαφιόζων, παντρεύει την κόρη του Κόνι. Όπως θέλει η παράδοση -«Κανένας Σικελός δε μπορεί να αρνηθεί ένα αίτημα την ημέρα του γάμου της κόρης του»- ο Δον Βίτο δέχεται αιτήματα για χάρες. Ταυτόχρονα, αναζητεί το διάδοχο του. Μία σειρά από βίαια γεγονότα θα οδηγήσουν σε πόλεμο μεταξύ των οικογενειών, έως ότου βρεθεί ο διάδοχος αυτής της πολυπόθητης θέσης
Μέχρι το 1972, ο άγνωστος στο ευρύ κοινό Φράνσις Φορντ Κόπολα, πειραματίστηκε με τις αισθησιακές ταινίες, τα μιούζικαλ και τα θρίλερ, έχοντας το προνόμιο να συνεργαστεί από νωρίς, με τους αστέρες Φρεντ Ασταίρ, Μπόρις Καρλόφ, Τζακ Νίκολοσον κ.α, με την αμέριστη στήριξη των καλλιτεχνών γονέων του, που έχαιραν εκτίμησης από την αμερικανική μουσική και κινηματογραφική βιομηχανία εκείνης της εποχής.
Οι πρώτες εντυπώσεις δεν ήταν ενθαρρυντικές για το κινηματογραφικό του μέλλον, όμως ο ίδιος αναθάρρησε, όταν κέρδισε το Χρυσό Κοχύλι στο Φεστιβάλ του Σαν Σεμπαστιάν το 1969, για το ερωτικό δράμα « Οι Άνθρωποι της Βροχής», εκείνες ακριβώς τις μέρες, που ο νεαρός συγγραφέας Μάριο Πούτζο(με ιταλικές ρίζες όπως και ο Κόπολα), ολοκλήρωνε το μυθιστόρημα του, για τη μαφία στη Νέα Υόρκη, με τίτλο « Ο Νονός». Το μυθιστόρημα έγινε γρήγορα μπεστ-σέλερ και ο παραγωγός της Παραμάουντ Πήτερ Μπραντ, προσέγγισε τον Κόπολα για να το σκηνοθετήσει. Ο Φράνσις το βαρέθηκε, σταμάτησε να το διαβάζει και έδωσε αρνητική απάντηση, όμως ο φίλος του, ο Τζορτζ Λούκας τον πίεσε να το ξανασκεφτεί, να το αναλάβει, κυρίως για να επιλύσει τα οικονομικά του προβλήματα.
Απίστευτες ιστορίες συμπτώσεων και τύχης, αλλά και ικανοτήτων, που οδήγησαν τον Φράνσις Φορντ Κόπολα να χαρακτηριστεί ως ένας από τους καλύτερους σκηνοθέτες όλων των εποχών και ο « Νονός 1 », να θεωρείται από πολλούς «το αριστούργημα της 7ης τέχνης».
Η ψηφιακή επανέκδοση του πρώτου μέρους της τριλογίας –που προβάλλεται από τις 30 Ιουνίου στους κινηματογράφους της χώρας μας- επαναφέρει στη μνήμη, όχι μόνο τις αλησμόνητες ατάκες του Δον Βίτο Κορλεόνε (Μάρλο Μπράντο), τα χαρακτηριστικά της γκανγκστερικής ζωής και τη διαχρονική και σκοπίμως μεγαλοαστική μουσική του Νίνο Ρότα. Πάνω απ’ όλα αυτά, είναι τα φιλοσοφικά ζητήματα, ισάξια της παράδοσης του Αρχαίου Ελληνικού Δράματος, για τις ενοχές, την άφεση αμαρτιών, την αυτοδικία, την ιεραρχία, την οικογενειακή τιμή, εμπλουτισμένα με τις παθογένειες και του σύγχρονου κόσμου των 70s, που δυστυχώς υπάρχουν και σήμερα στον υπέρτατο βαθμό. Απληστία, αλλοίωση προσωπικότητας ( βλέπε τον υιό, τον Μάικλ Κορλεόνε), το μέσον για την επίτευξη των μάταιων προσωπικών στόχων( βλέπε τον τραγουδιστή και συγγενή των Κορλεόνε, τον Τζόνι Φοντέιν), ο διαχωρισμός των δύο φύλων, η εξουσιομανία, το μάταιο όνειρο για πλούτο, χλιδή και κοινωνικό στάτους, ακόμα και από τους μετανάστες( πέρα για πέρα επίκαιρο).
Όσον αφορά την κινηματογράφηση, ο Κόπολα και ο Διευθυντής Φωτογραφίας του, ο Γκόρτον Γουίλς, ενίοτε κρατούν τις συμβάσεις του Χόλιγουντ και τις χειρίζονται άψογα, τις περισσότερες φορές όμως τις καταρρίπτουν, με το ατόφιο νατουραλιστικό στιλ( να θυμηθούμε τον τρόπο που απεικονίζεται ο αυτοεξόριστος στη Σικελία Μάικλ, τον οποίο ερμηνεύει ο Αλ Πατσίνο), ακόμα και με τον απορριπτέο στο Χόλιγουντ χαμηλό φωτισμό, που θεωρείται εχθρικός προς το θεατή, αλλά εδώ σπάει επιτυχημένα και αυτό το στερεότυπο.
Όσκαρ καλύτερης ταινίας, Όσκαρ πρώτου αντρικού ρόλου – Μάρλον Μπράντο, Όσκαρ σεναρίου.
About the author: Ιάκωβος Γωγάκης
Has 931 Articles
