Οι Ταινίες της Εβδομάδας από την Πέμπτη 22 Σεπτεμβρίου στους Κινηματογράφους
Επιμέλεια-Κριτικές Ιάκωβος Γωγάκης
1. Νοσταλγώντας το Φως
Ντοκιμαντέρ, 90′, Χιλή 2010
Πρωτότυπος Τίτλος: Nostalgia de la luz
Γλώσσα: Ισπανικά , Αγγλικά Διανομή: ΑΜΑ
Του Πατρίσιο Γκουσμάν
ΠΛΟΚΗ- ΚΡΙΤΙΚΗ
Μετά την περυσινή μεγάλη επιτυχία στις αίθουσες της χώρας μας, του βραβευμένου στο Φεστιβάλ Βερολίνου, ντοκιμαντέρ « Το Μαργαριταρένιο Κουμπί», έρχεται τώρα και αυτό εδώ, το πρώτο,παλαιότερο και εξίσου ποιητικό μέρος, της ανολοκλήρωτης ακόμα τριλογίας του Πατρίσιο Γκούζμαν,ανταμώνοντας το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον της Xιλής με τη γεωλογία , το νερό και τα άστρα, μέσα από το πέρασμα του χρόνου. Ο Γκούζμαν μαγεμένος από την έρημο Ατακάμα σε υψόμετρο τριών χιλιάδων μέτρων, εκεί που συναντιόνται οι αστρονόμοι από όλο τον κόσμο,συνδέει αυτό το γεγονός με το ξηρό έδαφος της χώρας του, με τα ανθρώπινα λείψανα, τους πολιτικούς κρατούμενους και τη δικτατορία του Πινοσέτ, έχοντας σε πρώτο πλάνο, γυναίκες που ψάχνουν τα οστά των χαμένων δικών τους προσώπων. Ο κορυφαίος χιλιανός σκηνοθέτης, ο οποίος πιστεύει πως οι συμπατριώτες του θέλουν να ξεχάσουν το παρελθόν, γίνεται ο αφηγητής και ο δημοσιογράφος της ταινίας, σε ένα πρωτότυπο μάθημα ιστορίας, χρησιμοποιώντας εκτός από τις γυναίκες και αστρονόμους, τηλεσκόπια,τα άστρα, με όλο αυτό να ξεπερνάει το γήινο και το ρεαλιστικό. Αποκάλυψη, για τις καταβολές των χιλιανών, για το πως έφτασαν ως εδώ και τις οδυνηρές ανθρώπινες καταστάσεις, απόρροια της δικτατορίας. Κατά τη διάρκεια της ταινίας, ο θεατής θα θαυμάσει το οπτικό μεγαλείο μιας λειτουργικής σύνδεσης όλων των αναφορών και των ιστορικών γεγονότων,από τη δημιουργία του σύμπαντος, στο μαρασμό, στο θάνατο και στη λήθη.
2. Η Kαρδιά του Σκύλου
Ντοκιμαντέρ, 75′, Η.Π.Α 2015
ΠΛΟΚΗ-ΚΡΙΤΙΚΗ
Ντοκιμαντέρ από τη Λόρι Άντερσον για τη Λόρι Άντερσον και για τη Lolabelle, τη σκυλίτσα της, πάνω σε προσωπικές αφηγήσεις και την παραδοχή της αναγνωρίσιμης ανά τον κόσμο περφόρμερ( μουσικός,ποιήτρια, εικαστικός και σκηνοθέτης), πως η συναισθηματική της προσκόλληση με το κατοικίδιο της, λειτούργησε σαν ένα θεραπευτικό μέσο να συμβιβαστεί με τη μοναξιά και την κατάθλιψη.
Ενδιαφέρον χαρακτηριστικό αυτού του ντοκιμαντέρ, είναι ο τρόπος που ξεδιπλώνεται η πολυπλοκότητα αυτής της σχέσης, της Λόρι, με τη «Λόλα» και εν τέλει τα ευεργετικά αποτελέσματα, όπως οι έρευνες επιβεβαιώνουν συντριπτικά, για τη σχέση των κατοικίδιων με τα μοναχικά άτομα. Στο έργο, καταγράφεται η περίοδος που η Άντερσον έχασε τη μητέρα της, υπονοείται, η περίοδος της ψυχολογικής κατάρρευσης της, από το θάνατο του συντρόφου της, του Λου Ριντ, το 2013 και το τρίτο ισχυρό χτύπημα, ήταν ο χαμός της Lolabelle.
Παραφράζοντας τον τίτλο του Ο’ Νιλ « Το Πένθος Ταιριάζει στην Ηλέκτρα», η Άντερσον και στα 75 λεπτά αυτού του πειραματικού της εγχειρήματος, μετατρέπει το πένθος σε ένα καθολικό μήνυμα, για την απώλεια και το κίνητρο για ζωή. Πως αντιμετωπίζεται ο θάνατος και πως κανείς συμβιβάζεται με αυτόν. Το τελευταίο σταθερό κάδρο, καταγράφοντας από το παράθυρο, το μουντό χιονισμένο τοπίο, υποδηλώνει πολλά.
Οι αφηγήσεις της διασκορπίζονται πάνω σε εντελώς διαφορετικά πεδία και αυτό αποτελεί ένα μικρό πρόβλημα, με το μη μυημένο στη ζωή της θεατή, να άγεται και να φέρεται, φτάνει μέχρι το τρομοκρατικό χτύπημα στους δίδυμους πύργους και τον Οσάμα μπιν Λάντεν. Τι θα θυμάστε για καιρό από αυτό το έργο; Εκτός από μια ειλικρινή κατάθεση των συναισθημάτων της ηρωίδας και το παιχνίδι με τα πλήκτρα, της « DJ lola».
3. Και οι 7 ήταν Υπέροχοι
Είναι της μόδας τα νεο-ουέστερν. Στους ελληνικούς κινηματογράφους προβλήθηκαν τουλάχιστον 6 ταινίες του είδους, τους τελευταίους 12 μήνες (Bone Tomahawk, Η Τζέιν πήρε το όπλο της, Slow West, Μέχρι το τέλος, ‘Les Cowboys’),
με εντυπωσιακότερο, και περισσότερο εγκεφαλικό, να είναι το έργο, « Οι Μισητοί οκτώ», του Κουεντίν Ταραντίνο.
Αυτό εδώ, αποτελεί τη νέα εκδοχή του διάσημου ουέστερν του 1960 “Και οι Εφτά ήταν Υπέροχοι”, το οποίο με τη σειρά του ήταν μια προσαρμογή των «Εφτά Σαμουράι», του Ακίρα Κουροσάβα.
Ο σκηνοθέτης Αντουάν Φουκουά, βρίσκεται σε εργασιακό παροξυσμό, γυρίζει τη μία ταινία μετά την άλλη, με το πιο αξιοπρόσεκτο του πρότζεκτ, να είναι το δράμα “Ο Αριστερόχειρας”. Το αποτέλεσμα του τώρα , αφήνει ανάμεικτα συναισθήματα .
Βρισκόμαστε στο 1870, μετά το τέλος του αμερικανικού εμφυλίου, όπου η πόλη Rose Krick τίθεται κάτω από την ηγεμονία ενός πλούσιου νεαρού, ο οποίος απειλώντας τους κατοίκους του,τους κρατάει δέσμιους να δουλεύουν μέρα-νύχτα στην εξόρυξη χρυσού, παίρνοντας αυτός όλα τα κέρδη. Ένας κυνηγός επικηρυγμένων, ένας τζογαδόρος, ένας επαγγελματίας πιστολέρο, ένας παράνομος Μεξικανός, ένας επαγγελματίας δολοφόνος-μαχαιροβγάλτης, ένας τοξοβόλος πολεμιστής και ο Τζακ Χορν, θα προσπαθήσουν να σώσουν την πόλη, με τη βοήθεια μιας χήρας, με τον άντρα της να δολοφονείται από τον χρυσωρύχο Bartholomew Bogue.
Το χαρακτηριστικό αυτής της ταινίας, η οποία δεν πετιέται στα σκουπίδια, είναι η εντυπωσιακή της ατμόσφαιρα, οι μεγάλες σεκάνς διάχυτου φόβου για τι τι μέλλει γενέσθαι, θυμίζοντας σε αυτό το σημείο κάτι από τα μεγάλα ουέστερν, άλλων εποχών. Υπάρχουν στιγμές που κόβεται η ανάσα. Μόνο αυτό.
Οι δύο και βάλε ώρες, είναι εντελώς άσκοπες. Υπάρχει εμφανής προσπάθεια να δοθεί ειδικό βάρος στην υπερβολή (και χρονική), αντιληπτή και στο μη εξοικειωμένο κινηματογραφικό μάτι. Η τελευταία πράξη του δράματος, είναι κλασικά γεμάτη από βία, σκηνές έξω από τη λογική του ρεαλιστικού, με τον Ντένζελ Ουάσινγκτον, να σκοτώνει καμιά δεκαριά καουμπόηδες σε κλάσματα δευτερολέπτου, σαν άλλος Στέιθαμ κι ένας άλλος, να πετάγεται στη δοκό, σαν τον Τζανλουίτζι Μπουφόν και στον αέρα, σε slow motion, να ρίχνει και 2-3 επιτυχημένες πιστολιές. Ταινία με αρκετούς αστέρες, ελάχιστοι φαίνεται να εμπιστεύονται το σενάριο και να δίνουν τον καλύτερο τους εαυτό. Ξεχωρίζει ο Βίνσεντ ντ’ Ονούφριο.
4.Μαθήματα Ζωής
ΠΛΟΚΗ-ΚΡΙΤΙΚΗ
Θυμηθείτε την ταινία « Dangerous Minds»με τη Μισέλ Φάιφερ, το «Freedom Writers» με τη Χίλαρι Σουάνκ, το γαλλικό αριστούργημα « Ανάμεσα στους Τοίχους» του 2008 και τόσες άλλες κινηματογραφικές αναφορές, για τον τρόπο που ένας καθηγητής μπορεί να εμπνεύσει τους μαθητές του( για να μην πάμε μέχρι τον Κύκλο των Χαμένων Ποιητών). Παιδιά που βάζουν στην άκρη τη βία και το « εγώ», ακούνε, συνειδητοποιούν και ωριμάζουν, χάρη στο κίνητρο ενός εμπνευσμένου δασκάλου.
Η Άννα(καθηγήτρια ιστορίας) παίζει αυτό το ρόλο, στο συγκεκριμένο έργο, προσπαθώντας να ταρακουνήσει μια τάξη αδύναμων και άτακτων μαθητών,στη Γαλλία του σήμερα, με το εκπαιδευτικό σύστημα, να εφαρμόζει κοινούς κανόνες για όλους, είτε είναι χριστιανοί, ή μουσουλμάνοι. Το κίνητρο της είναι ένας διαγωνισμός της Ε.Ε για τα στρατόπεδο συγκέντρωσης των Ναζί. Τα παιδιά βλέπουν τις κτηνωδίες των Ναζί, σοκάρονται και από ατίθασα, ημερεύουν. Απλοϊκό.
Τα «Μαθήματα Ζωής» του 2014, της -Καστίγ Μανσιόν-Σαρ, βασίζεται σε πραγματικά γεγονότα, αλλά η δομή της ταινίας, στηρίζεται απόλυτα πάνω στο γνώριμο σκηνικό, όλων των προηγούμενων ταινιών που έχουμε αναφέρει, χωρίς να ρίχνει στο κάδρο και μια διαφορετική διάσταση, για να τονώσει την ιστορία της. Ταυτόχρονα, δίνει βάρος στην αφηγηματική λεπτομέρεια, κάνοντας την παρακολούθηση, ακόμα πιο βαρετή.
Θετικό στοιχείο, το διδακτικό της μήνυμα. Το σχολείο και η εκπαιδευτική κοινότητα, μπορούν και πρέπει να διαδραματίσουν καθοριστικό ρόλο στη διατήρηση της μνήμης. Βέβαια, η ματιά της Καστίγ Μανσιόν-Σαρ δεν είναι απόλυτα καθαρή στο καυτό θέμα της μαντίλας, των θρησκευτικών συμβόλων και της θρησκευτικής διαφορετικότητας, ταυτιζόμενη με την κρατική γαλλική πολιτική στο θέμα αυτό.
5. Σκυλιά του Πολέμου
ΠΛΟΚΗ-ΚΡΙΤΙΚΗ
Βασισμένο σε πραγματικά γεγονότα και σκηνοθετημένο από τον εμπνευστή του ” Hangover” Τόντ Φίλιπς, το ” War Dogs”, αντιπροσωπεύει αυτό που λέει και ο τίτλος. Τα ανθρωπόμορφα σκυλιά, κυνηγοί του κέρδους, παίζοντας κορώνα-γράμματα ακόμα και τη τη ζωή τους, στήνοντας μπίζνες με το αμερικανικό υπουργείου άμυνας, πουλώντας του όπλα και υπηρεσίες, “προς άγρα χρημάτων”. Δυο παλιόφιλοι από το σχολείο, ο νεαρός και ηθικός οικογενειάρχης ονόματι Ντέιβιντ και ο πιο μάγκας και λιγότερο ηθικός της παρέας, o Εφραίμ ελληνιστί, αποφασίζουν να ιδρύσουν μια εταιρία, προσπαθώντας να κλείσουν διάφορα συμβόλαιο με το αμερικανικό δημόσιο, το οποίο έβγαλε στο διαδίκτυο φόρα-παρτίδα, τις ανάγκες του, για τα διάφορα ανοιχτά μέτωπα στο πεδίο των μαχών, μεταξύ άλλων σε Ιράκ και Αφγανιστάν.
Ο Ντέιβιντ το παλεύει πολύ με τον ηθικό του εσωτερικό κόσμο, που του λέει, όπως και η σύντροφος του , ” ου μπλέξεις”, μα θα μπλέξει και το χρήμα αρχίζει να ρέει, όπως και το αίμα. Τα κυκλώματα του χώρου δεν πρόκειται να αφήσουν -για καιρό- το ερασιτεχνικό δίδυμο, να παίζει μόνο του μπάλα.
Η υπόθεση τραβάει σαν μαγνήτης, μα στα χέρια του Φίλιπς, το έργο καταλήγει να μας θυμίζει σε όλα, ακόμα και στο νοηματικό του μέρος, τις ταινίες της δεκαετίας του ’80, παίζοντας πολύ με την ιδέα του αμερικανικού ονείρου. Το έργο τελικά περνάει, αλλά δεν ακουμπάει την καρδιά της ιστορίας και δεν αναδεικνύει, το τόσο δυνατό της θέμα, το οποίο εξαντλείται από τα πρώτα λεπτά, ” πόλεμος…μία ακόμη επιχείρηση”. Αντίθετα, στο τεχνικό κομμάτι ακολουθεί μια λειτουργική τακτική , που παραπέμπει στον Σκορσέζε, χρησιμοποιώντας επί παραδείγματι, τον ένα από τους δύο ήρωες και σε ρόλο αφηγητή.
6.Πελέ
ΠΛΟΚΗ-ΚΡΙΤΙΚΗ
Η ταινία “Πελέ” αφηγείται την ιστορία του Βραζιλιάνου ποδοσφαιριστή-φαινόμενο, ξεκινώντας από τις φτωχογειτονιές του Σάο Πάολο και παρακολουθώντας την εξέλιξή του σε λαϊκό ήρωα, όταν στην ηλικία των 17, οδήγησε την Βραζιλία στην κατάκτηση του Παγκοσμίου Κυπέλλου το 1958.
Ο Τζεφ Ζιμπάλις αποφασίζει να παρουσιάσει το πορτρέτο του παγκόσμιου θρύλου, σαν μια ιστορία για τα μικρά παιδιά, ένα έργο με εκπαιδευτικό περιεχόμενο, για το πως φτάνει ένας φτωχός ποδοσφαιριστής στην κορυφή, προσαρμοσμένο στο ειδικό ακροατήριο κάτω των 18. Ως εκ τούτου, το έργο ξεκινάει και τελειώνει σαν παραμύθι. Οι περιορισμένης εμβέλειας διάλογοι, τα συμπαθητικά καρικατουρίστικα πρόσωπα, ο πατέρας-πρότυπο, η μητέρα που τον ήθελε μορφωμένο, ο γραφικός ανιχνευτής ταλέντων, ο παχουλός του φίλος, που στέλνει φιλάκια στο κορίτσι της γειτονιάς, αλλά και ο ίδιος ο μελαγχολικός, αλλά επίμονος να επιτύχει Πελέ( που γυαλίζει παπούτσια), αποτελούν τη μαγιά του Τζεφ Ζιμπάλις, δείχνοντας μέσα από μια ωραιοποιημένη εικόνα του Πελέ, το μοναδικό δρόμο που έχουν ακόμα και σήμερα τα νέα παιδιά, να ξεφύγουν από τη φτώχεια.
7. I.T. Προσωπικά Μυστικά
Με τους Πιρς Μπρόσναν, Τζέιμς Φρέσβιλ, Άννα Φρίελ, Στέφανι Σκοτ, Μάικλ
ΠΛΟΚΗ
Ο Μάικ τα έχει όλα: μία πανέμορφη γυναίκα, μια υπέροχη κόρη, ένα προηγμένης τεχνολογίας «έξυπνο» σπίτι και μία επιτυχημένη εταιρεία. Όταν, όμως, χαλάσει η σχέση του με τον Εντ, τον σύμβουλο του για θέματα τεχνικής υποστήριξης, ο Μάικ θα βρεθεί μπλεγμένος σε ένα θανάσιμο παιχνίδι, αφού ο Εντ θα χρησιμοποιήσει τις γνώσεις του για να παρακολουθεί την κόρη του Μάικ, να βάλει σε κίνδυνο την επιχείρησή του, ακόμη και την ζωή της οικογένειάς του. Σε έναν κόσμο όπου δεν υπάρχει ιδιωτικότητα, και τα πιο προσωπικά μυστικά μας μπορούν να αποκαλυφθούν με ένα μόνο κλικ, ο Μάικ θα πρέπει να βασιστεί στις παλιές του διασυνδέσεις για να νικήσει ένα νέο είδος εχθρού.
About the author: Ιάκωβος Γωγάκης
Has 934 Articles
