Μαγευτική διαδρομή δίχως τέλος. Αναστοχασμός για την ανάγκη για ανθρώπινη επικοινωνία. Η ευχάριστη έκπληξη στις Νύχτες Πρεμιέρας(Κριτική)

The end of the tour/ Τέλος διαδρομής 

 Δράμα,106′,Η.Π.Α 2015

του Τζέιμς Πόνσολντ

Με τους Τζέσι Άιζενμπεργκ Τζέισον Σίγκελ, Ανα Κλούμσκι

Κριτική από το Φεστιβάλ της Αθήνας “Νύχτες Πρεμιέρας”

Δέσποινα-Ηλέκτρα Βούλγαρη

Όταν ο Ντέιβιντ Λίπσκι, δημοσιογράφος και φιλόδοξος συγγραφέας του Rolling Stone κατάφερε να συναντήσει το είδωλό του, τον Ντέιβιντ Φόστερ Γουάλας, για μια συνέντευξη στο περιοδικό, δύσκολα φανταζόταν την εξέλιξη της γνωριμίας τους σε σχέση ζωής. Βασισμένο στο βιβλίο του ίδιου “Although of course you end up becoming yourself:a road trip with David Foster Wallace”, ο Τζέιμς Πόνσολντ χτίζει ένα υπαρξιακό road movie, δραματοποιώντας με τον πιο ρεαλιστικό τρόπο την πέντε ημερών συνάντηση των δυο πρωταγωνιστών.

Η είδηση της αυτοκτονίας του κορυφαίου συγγραφέα της σύγχρονης αμερικάνικης λογοτεχνίας το 2008 ταράσσει και οδηγεί τον Λίπσκι να ανατρέξει στο μαγνητοφωνημένο υλικό της συνέντευξης πριν μερικά χρόνια. Δώδεκα χρόνια νωρίτερα ο νεαρός δημοσιογράφος συναντά τον Γουάλας στο πλαίσιο της περιοδείας για το τελευταίο του βιβλίο και ξεκινά η γνωριμία τους με σκοπό τη συνέντευξη στο γνωστό περιοδικό. Η χημεία τους κλιμακώνεται σταδιακά, καθώς ο απομονωμένος και ντροπαλός Γουάλας αποκρίνεται διστακτικά στις ερωτήσεις του δημοσιογράφου. Αυτό που ακολουθεί είναι η αμοιβαία ανταλλαγή απόψεων για τη ζωή, το γράψιμο και την επιτυχία με μία αυθεντικά αληθινή προσέγγιση, διατηρώντας σε εγρήγορση το ενδιαφέρον του θεατή για τη δημιουργία από το μηδέν και την εξέλιξη μίας ανθρώπινης σχέσης. Η στιβαρή σκηνοθεσία σε συνδυασμό με το έξυπνο χιούμορ καταφέρνουν το φαινομενικά ακατόρθωτο, ο φιλοσοφικός διάλογος δύο διανοουμένων να συναρπάσει και να συγκινεί.

Η ουσία της ταινίας χτίζεται πάνω στις υποδειγματικές ερμηνείες των πρωταγωνιστών. Από τη μία πλευρά, ο Τζέσι Άιζενμπεργκ με αμεσότητα και άνεση προσεγγίζει το είδωλό του, δίχως να κρύψει τη ζήλεια και τις ανασφάλειές του, και από την άλλη, ο κωμικός Τζέισον Σίγκελ, σε μία ερμηνεία- αποκάλυψη για την καριέρα του, σκιαγραφεί ρεαλιστικά το πορτρέτο μίας περίπλοκης και χαρισματικής προσωπικότητας με τους δαίμονες και τα προβλήματα της. Η χημεία τους είναι επιβλητική, ενώ μοιράζονται δίχως μελοδραματισμούς τους φόβους και τις αγωνίες τους, αποπνέοντας παράλληλα σεβασμό και εκτίμηση ο ένας για το πρόσωπο του άλλου.

Μακριά από συναισθηματισμούς και κλισέ η ταινία καταφέρνει κι ακουμπά τα ουσιώδη, με επίκεντρο μία σχέση, η οποία περνά τα πάνω και τα κάτω της, αλλά καταδεικνύει μία βασική αλήθεια, την ανάγκη για ανθρώπινη επικοινωνία. Η συνέντευξη δεν δημοσιεύτηκε ποτέ, οι δύο άνδρες δεν ξανασυναντήθηκαν, αλλά δίχως να το συνειδητοποιήσουν κατάφεραν να νικήσουν το φόβο της μοναξιάς που δίσταζαν να αρθρώσουν, δημιουργώντας μία πραγματική φιλία.