19
ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ
2026
screeneye.gr
No Comments 1 View

Μπορείς να δεις τα πάντα (You Can See Everything)

Μπορείς να τα δεις όλα

youcanseeeverything

Κριτική: Ιάκωβος Γωγάκης

Ομολογώ ότι το «Μπορείς να δεις τα πάντα» με κούρασε πάρα πολύ. Βαρέθηκα την ώρα και τη στιγμή. Και κράταγε και σχεδόν τρεις ώρες!

Πρόκειται για την ιστορία της Ελίζαμπεθ Χολμς, που καταδικάστηκε για εξαπάτηση επενδυτών στο σκάνδαλο της  Θέρανος.

Ο Νέιθαν Φίλντερ διερευνά τα όρια ανάμεσα στο συνειδητό ψέμα, την αυταπάτη και την υποκειμενική αντίληψη της πραγματικότητας. Μόνο που βρίσκω κάπως επικίνδυνο, πάνω σε μια ιστορία δικαστικά αποδεδειγμένου δόλου, να οικοδομείται ένα αφήγημα περί σχετικότητας της αλήθειας.

Όταν η Χολμς καλείται να εξηγήσει γιατί υποσχόταν ότι η συσκευή της μπορούσε να κάνει οποιαδήποτε εξέταση αίματος, απαντά πως εννοούσε ότι θα μπορούσε να τις κάνει μελλοντικά.

Αργότερα, ο Φίλντερ επιστρατεύει ένα κωμικό σκετς των Άμποτ και Κοστέλο, για να καταδείξει πώς δύο άνθρωποι αντιλαμβάνονται διαφορετικά τις ίδιες λέξεις. Ο σύντροφός της, Μπίλι, αποδίδει αυτή την επικοινωνιακή αστοχία στον ιδιαίτερο τρόπο σκέψης της.

Μα εδώ δεν έχουμε μια αθώα γλωσσική παρανόηση. Έχουμε επιχειρηματικές υποσχέσεις με πραγματικές συνέπειες.

Και σκηνοθετικά; Χρειάζονται τόσα λεπτά διαλόγων για να κατανοήσουμε αυτή την αντίφαση;

Ακόμη και η έξυπνη ιδέα να αναπαραστήσει η Αμάντα Σάιφριντ τη συνάντηση του σκηνοθέτη με τη Χολμς στη φυλακή καταλήγει σε μια κουραστική διαδικασία αμφισβήτησης της μνήμης του. Αμφισβητείται πλέον και η αξιοπιστία του ίδιου του αφηγητή.

Ωραία ιδέα. Αλλά άλλο η υποκειμενικότητα της αφήγησης και άλλο η υποκειμενικότητα των γεγονότων.

Κι αναρωτιέμαι… Προς τι τόσος ντόρος γύρω από αυτή την ταινία;

RELATED ARTICLES

Επικοινωνία
Γενικό e-mail επικοινωνίας [email protected] Για αποστολή δελτίων τύπου κινηματογραφικών εκδηλώσεων [email protected]
Εγγραφείτε στο Newsletter μας
Εγγραφείτε τώρα στο newsletter μας για να μαθένετε πρώτοι τα τελευταία νέα μας!

Back to Top