1. Στο Σπίτι

Κοινωνικό δράμα ,103′, Γερμανία/Ελλάδα 2014

Αγγλικός Τίτλος: At Home

Του Αθανάσιου Καρανικόλα

Με τους  Αλέξανδρος Λογοθέτης, Μαρίσσα Τριανταφυλλίδου, Γιάννης Τσορτέκης, Ζωή Ασημάκη, Ιερώνυμος Καλετσάνος, Αλεξία Καλτσίκη, Νίκος Γεωργάκης, Νεφέλη Κουρή

ΠΛΟΚΗ

Πρόκειται για την ιστορία της Νάντιας, μιας γυναίκας από τη Γεωργία που εργάζεται ως οικιακή βοηθός εδώ και 12 χρόνια σε ένα πλούσιο σπίτι απολαμβάνοντας την εμπιστοσύνη και την αγάπη των μελών της οικογένειας. Όταν όμως η υγεία της κλονίζεται από μια σπάνια ασθένεια η μέχρι τότε «οικογένειά» της, που αντιμετωπίζει τα δικά της οικονομικά προβλήματα, θα αποκόψει κάθε δεσμό μαζί της.

Οικογενειακό δράμα,, 104’,Γαλλία/Ιταλία 2013

Πρωτότυπος τίτλος: Un château en Italie

Της Βαλέρια Μπρούνι Τεντέσκι

Με τους  Λουί Γκαρέλ, Φιλίππο Τίμι, Μαρίζα  Μπρούνι Τεντέσκι,Ζαβιέ Μποβουά

ΠΛΟΚΗ

Η 43χρονη Louise είναι κόρη μιας νεόπτωχης οικογένειας Ιταλών βιομηχάνων και ζει στο όμορφο διαμέρισμα της στο Παρίσι. Όσο η μητέρα της προσπαθεί να βγάλει χρήματα πουλώντας οικογενειακά κειμήλια και ανοίγοντας στο ευρύ κοινό τον πύργο τους στην ιταλική εξοχή, η Louise αναθεωρεί τις επιλογές της και ερωτεύεται παράφορα έναν νεότερο άντρα.

ΚΡΙΤΙΚΗ

Η αδερφή της Κάρλα και κουνιάδα του Νικολά Σαρκοζί, η Βαλέρια Μπρούνι Τεντέσκι σκηνοθετεί την τρίτη της ταινία. Ο κεντρικός γυναικείος χαρακτήρας είναι το δικό της πορτρέτο, μια ιστορία  αυτοβιογραφική  από την αρχή μέχρι και το τέλος της.Το γεγονός αυτό θα καταλήξει να γίνει η αχίλλειος πτέρνα του έργου. Η Τεντέσκι μέσα από την ηρωίδα Louise και διάφορων άλλων χαρακτήρων που την περιτριγυρίζουν( μητέρα, αδελφός φορέας του AIDS, νεαρότερος ηλικιακά εραστής), ομφαλοσκοπεί σε κάθε λεπτομέρεια του δικού της οικογενειακού βίου, ξεδιπλώνοντας αδέξια αυτό που η ίδια θα χαρακτήριζε ως πυρήνα του έργου. Οι εσωτερικές συγκρούσεις και τα υπαρξιακά διλλήματα που τίθενται, με τον στατικό αργό ρυθμό-ιδίως όσο πλησιάζουμε προς το τέλος- προκαλούν πλήξη και δεν μπορούν να αγγίξουν τον συναισθηματικό μας κόσμο.

Η περιρρέουσα ατμόσφαιρα θυμίζει το μπαρόκ ύφος του Βισκόντι για τον ξεπεσμό σε όλα τα επίπεδα(οικονομικό και ηθικό) της Ιταλικής μεγαλοαστικής τάξης, είναι όμως προφανές ότι εδώ η επιρροή αυτή δεν θα στεφθεί με επιτυχία, όπως αντίθετα συνέβη πριν 2 χρόνια με το « Είμαι ο Έρωτας».Οι πρωταγωνιστές ομιλούν 2 γλώσσες, ιταλικά και γαλλικά, το Κάστρο βρίσκεται στην Ρώμη, αλλά ο περισσότερος κινηματογραφικός χρόνος ξοδεύεται στο Παρίσι. Κάποιες λιγοστές στιγμές χιούμορ υπάρχουν. Το γεγονός ότι η σκηνοθέτις τολμά να βγάλει στο φως οικογενειακές καταστάσεις που άλλοι θα έκρυβαν, αυτό λειτουργεί προς τιμήν της,  αλλά δεν είναι μια ταλαντούχα δημιουργός και αυτό εδώ φαίνεται ξεκάθαρα.

Στο έργο παίζει η πεθερά του Σαρκοζί  Μαρίζα Μπρούνι, όπως και ο σύντροφος της Βαλέρια Μπρούνι Τεντέσκι,ο ηθοποιός Λουί Γκαρέλ.

4. Πάλο Άλτο

Δράμα. 100′, Η.Π.Α 2013

Πρωτότυπος Τίτλος: Palo Alto

Της Τζία Κόπολα

Με τους Έμα Ρόμπερτς, Τζέιμς Φράνκο, Τζακ Κίλμερ

ΠΛΟΚΗ

Το «Palo Alto» βασίζεται σε βιβλίο που έγραψε ο Τζέιμς Φράνκο όσο ήταν στο πανεπιστήμιο. H ταινία παρακολουθεί τις ζωές τεσσάρων εφήβων στο γυμνάσιο του Πάλο Άλτο, στην Καλιφόρνια.

ΚΡΙΤΙΚΗ

Άλλη μία ταινία με βαριά οικογενειακή παρακαταθήκη. Το Πάλο Άλτο είναι το σκηνοθετικό ντεμπούτο της 27χρόνης Τζία Κόπολα, εγγονής του Φράνσις, που έκανε τη παγκόσμια της πρεμιέρα, πριν από 1 έτος στο Φεστιβάλ της Βενετίας.

Το έργο ακολουθεί  περίπου την ίδια θεματική με το «Bling Ring» της θείας της Σοφία Κόπολα, για την ανία των έφηβων Αμερικάνων μεγαλοαστών, σε ένα περιβάλλον που τα έχουν όλα έτοιμα, χωρίς κόπο και μόχθο.

Η  Έιπριλ φλερτάρει με τον γυμναστή της( Τζέιμς Φράνκο) και με τα λεφτά που διαθέτει η οικογένεια της θα προσληφθεί ως ο προσωπικός της μέντορας. Ο Τέντι τα χει γενικώς χαμένα με τη ζωή του,  όπως και ο φίλος του ο Φρεντ που επιδεικνύει παραβατική συμπεριφορά. Η ανασφαλής Έμιλυ ψάχνει τον σεξουαλικό της προσανατολισμό.

Άγνωστο παραμένει εάν τα διηγήματα του Τζέιμς Φράνκο κρύβουν κάτι άλλο ουσιαστικότερο από αυτό που μας έδειξε η νεαρή Κόπολα. Η ταινία κινείται πάνω σε μια ασφαλή περίμετρο, χωρίς να προσπαθεί να ξεφύγει από το πρώτο, το εύκολο, το ορατό επίπεδο ανάλυσης (για το σεξ, το αλκοόλ, τα τσιγάρα), επικεντρωμένη στον απλοϊκό διδακτισμό, μιας και μόνο μικρής κατηγορίας νέων, πλουσίων, που ζουν στα ακριβά προάστια. Από το κάδρο της απουσιάζει η εικόνα της συντριπτικής πλειοψηφίας της νέας γενιάς, των μεσαίων και πιο λαϊκών στρωμάτων., όπως με επιτυχία έπραξε κάποτε ο Γκας Βαν Σαντ στο «Παρανόιντ Παρκ» ή ακόμα και ο πιο ανάλαφρος Τζον Χιουζ στο «Μπρέκφαστ Κλαμπ»

Είναι προφανές ότι η Τζία Κόπολα βλέπει  μέσα από τον δικό της κόσμο και τελικά μόνο αυτόν καταγράφει. Ίσως  τελικά να μην θεωρείται κάτι αρνητικό, γιατί έχει και αυτή η οπτική τη σημασία της. Η Τζία Κόπολα έχασε τον πατέρα της, όταν ήταν ακόμα στην κοιλιά της μητέρας της. Η νεαρή σκηνοθέτις στην πρώτη της σκηνοθετική απόπειρα, έξυπνα αποφεύγει να αφήσει-ακόμα κι ως υπονοούμενο- κάτι σχετικό για την απώλεια αυτή.

Οι ιστορίες των νεαρών παιδιών, δεν παρουσιάζονται με έναν τρόπο που να μας κρατά το ενδιαφέρον, οι σκηνές είναι μακρόσυρτες αλλά υπάρχει και κάτι θετικό, ότι θα επιτύχει να μην καταστεί κανένας χαρακτήρας, ως ο πρωταγωνιστής, κρατώντας ίσες αποστάσεις από τους ήρωες της.

5. The Equalizer

Δράση, Θρίλερ  131′, Η.Π.Α 2014

Πρωτότυπος Τίτλος: The Equalizer

Του Αντουάν Φουκουά

Με τους Ντένζελ Ουάσινγκτον, Κλόη Γκρέις Μόριτζ, Μάρτον Τσόκας, Μελίσα Λίο, Χέιλι Μπένετ, Μπιλ Πούλμαν

ΠΛΟΚΗ

Ο Ρόμπερτ Μακόλ είναι ένας μεροκαματιάρης υπάλληλος ενός εργοστασίου. Κάθε βράδυ πάει σε ένα εστιατόριο, τρώει και διαβάζει ένα βιβλίο. Εκεί γνωρίζει μια πόρνη, με την οποία θα συνδεθεί φιλικά. Αυτή ξυλοκοπείται από τους Ρώσους μαστροπούς της. Ο Μακόλ με ένα καλά κρυμμένο παρελθόν βγάζει στην επιφάνεια φοβερές πολεμικές δεξιότητες, σε έναν ρόλο εκδίκησης με τους βίαιους γκάνγκστερς.

ΚΡΙΤΙΚΗ

Φιλόδοξο φιλμ που θέλει να κλέψει κάτι από τη δόξα μιας παλιάς αμερικάνικης σειράς της δεκαετίας του 80. Μην περιμένετε ένα ξεχωριστό θρίλερ. Εδώ ακολουθούνται πλήρως όλοι οι κανόνες των ταινιών εκδίκησης. Ο πράος ανθρωπάκος με το κρυμμένο παρελθόν που θα επαναστατήσει-το κίνητρο κλασσικά βρίσκεται σε μια γυναίκα- κι ένα ανίκητο κύκλωμα που τελικά από τον ένα και μοναδικό σωτήρα θα νικηθεί. Μια ανόητη περιπέτεια που υποτιμά τη νοημοσύνη μας κι ένας Ντένζελ Ουάσινγκτον που μετά το Όσκαρ που πήρε στο “Ημέρα Εκπαίδευσης” δεν έχει πρωταγωνιστήσει σε κάποια αξιόλογη παραγωγή. Το πιο ενδιαφέρον κομμάτι αυτού του έργου  βρίσκεται στα πρώτα 30 λεπτά, πριν ξεκινήσει ο Ρόμπερτ Μακόλ να καθαρίζει ανθρώπους κρατώντας χρονόμετρο. Πόσο πιο κλισέ μπορεί ένα φιλμ να γίνει, όταν η τελευταία πράξη του “δράματος” παίζεται σε ένα ραντεβού θανάτου κάποιο βράδυ σε ένα εργοστάσιο, που θα μετατραπεί σε ρημαδιό από τις ριπές των όπλων.

The post Πρεμιέρες… από 25 Σεπτεμβρίου appeared first on screeneye.gr.

Δράμα, 88′ Ελλάδα 2013

Του Γιάννη Σακαρίδη

Με τους Αλέξανδρος Λογοθέτης, Θέμις Μπαζάκα, Γιώργος Πυρπασόπουλος, Ηλίας Λογοθέτης, Γιάννης Στάνκογλου

Ελληνικό θρίλερ μυστηρίου, εμπνευσμένο από τη συσκότιση των ερευνών που ακολούθησαν την αυτοκτονία του υπαλλήλου της Vodafone, Κώστα Τσαλικίδη το 2005 στην Αθήνα.

Ο Δημήτρης (Αλέξανδρος Λογοθέτης) είναι μηχανικός τηλεπικοινωνιών, βρίσκεται από τοκογλύφους με την πλάτη στον τοίχο κι εξαναγκάζεται να κλείσει την επιχείρησή του. Μαζί με τον φίλο του Νίκο (ο ρόλος  παραπέμπει στον Κώστα Τσαλικίδη κι ερμηνεύεται από τον Γιώργο Πυρπασόπουλο),  που δουλεύει ως μηχανικός σε μεγάλη εταιρία τηλεπικοινωνιών, αναλαμβάνουν να διαλευκάνουν ένα σκάνδαλο υποκλοπών. Η έρευνα θα τους οδηγήσει σε ένα ακατοίκητο διαμέρισμα στη Γλυφάδα, όπου θα ανακαλύψουν μια κρυμμένη κεραία κινητής τηλεφωνίας. Μια ένοικος, η Παναγιώτα (Θέμις Μπαζάκα), η οποία πρόσφατα διαγνώστηκε με καρκίνο, κινεί τις υποψίες του Δημήτρη, ότι δηλαδή η ασθένεια της συνδέεται με αυτό το γεγονός. Για ένα χρονικό διάστημα την παρακολουθεί διακριτικά, θέλει αλλά δειλιάζει προσωρινά να της αποκαλύψει την αλήθεια.

Έργο που αρχικά γεννά προσδοκίες. Οι έρευνες του Δημήτρη και του Νίκου να βρουν το βαθύ λαρύγγι των υποκλοπών και να εξαρθρώσουν το κύκλωμα -που μοιάζει με Λερναία Ύδρα- ,μας καθηλώνει, πρώτον με τον τρόπο που ξεδιπλώνονται οι γρίφοι,  και δεύτερον με το σασπένς του, μέχρι να αποκαλυφθούν τα κίνητρα και οι ενοχές του καθενός ξεχωριστά . Η ιδέα του σκηνοθέτη Γιάννη Σακαρίδη να πάρει κάποιες παράλληλες ιστορίες που στο τέλος θα τις ενώσει ( όπως  η ιστορία με την γυναίκα που πάσχει από την επάρατη νόσο αλλά δεν γνωρίζει την αιτία, ακόμα και το προσωπικό δράμα του κεντρικού ήρωα που προβάλλεται με flashback),  είναι ευφυής, αλλά ο τρόπος που θα τις υλοποιήσει, αποκαλύπτουν και την αχίλλειο πτέρνα του εγχειρήματος. Υπάρχουν στιγμές όπου ο θεατής μεταφέρεται απότομα από τη μια κατάσταση στην άλλη κι αντιλαμβάνεται σαφώς την κινηματογραφική αμηχανία, γιατί η δράση κάπου βαλτώνει, κάπου επαναλαμβάνεται, κάπου μακρηγορεί (πχ το ταξίδι του Δημήτρη στη Σκύδρα), όπως επίσης είναι ευδιάκριτη  -προς το τέλος- η αλλαγή ρότας και δομής.

Το κοινωνικοπολιτικό διακύβευμα και οι υπαρξιακές αναφορές-που ο σκηνοθέτης τα διαχειριζόταν μέχρι τότε ισορροπημένα-  θα πάνε στην άκρη , για να αντικατασταθούν από μια αφήγηση πιο προσωπική, ρίχνοντας το βάρος κατά τη γνώμη μας  στο επουσιώδες, δηλαδή στον τρόπο που θα αποκαλυφθεί η αλήθεια στην καρκινοπαθή ηρωίδα, ενώ όπως εξελισσόταν το έργο, θα άξιζε να δώσει μεγαλύτερο βάρος στις προεκτάσεις αυτού του μεγάλου σκανδάλου.

Άξιος συγχαρητηρίων ο διευθυντής φωτογραφίας Γιαν Φόγκελ, η σκηνή που ο Δημήτρης κουβαλώντας ένα βάρος στη συνείδηση του, κωπηλατεί περικυκλωμένος από αγριόπαπιες, μένει χαραγμένη στη μνήμη.

Ο Αλέξανδρος Λογοθέτης και ο Γιώργος Πυρπασόπουλος ταίριαζαν στους ρόλους τους, εκεί όπου εμφανίζονταν μαζί, κι έδιναν ώθηση στο έργο. Ο σκηνοθέτης Γιάννης Σακαρίδης άφησε τη Θέμις Μπαζάκα να πλάσει μόνη της τον χαρακτήρα της ηρωίδας, κι ήταν σαφώς ένα από τα ατού της ταινίας.

Το “Wild Duck”  από 8/5 στους κινηματογράφους

Διαβάστε τη συνέντευξη που μας έδωσε ο σκηνοθέτης της ταινίας Γιάννης Σακαρίδης

The post Wild Duck appeared first on screeneye.gr.