Κριτική Ιάκωβος Γωγάκης

Ο πρωτοεμφανιζόμενος σκηνοθέτης Τζώρτζης Γρηγοράκης, έγραψε και σκηνοθέτησε μια ιστορία ανάμεσα στον Νικήτα ( πατέρα) και στον Τζόνι (γιο), με επίκεντρο μια αγροτική περιοχή της Βορείου Ελλάδος.
Η περιοχή μεταλλάσσεται βίαια, εξαιτίας των έντονων δραστηριοτήτων μιας εξορυκτικής εταιρίας. Οι κάτοικοι διχάζονται.
Μπορεί- πατέρας και γιος- να κουβαλούν την εξ’ αίματος σχέση, στην πραγματικότητα είναι δύο ξένοι. Η μητέρα εγκατέλειψε τον άντρα της, όταν ο Τζόνι ήταν μικρό παιδί,ο δε πατέρας, ζει με τις τραυματικές αναμνήσεις  σε αγρόκτημα, στο οποίο υπάρχει εκεί μέσα, μέχρι και άλογο. Η πρώην σύζυγος και μητέρα, μεταβιβάζει το μερίδιο του σπιτιού στο γιο της. Η εξορυκτική εταιρία χρειάζεται πάση θυσία το αγρόκτημα. Τους προφέρει 200 χιλιάδες ευρώ. Ο Νικήτας αρνείται πεισματικά , ο Τζόνι θέλει να πουληθεί…επιτακτικά.

Ο Τζώρτζης Γρηγοράκης, φιλμάρει με αξιοσημείωτη ακρίβεια από τη μια, και από την άλλη εξερευνά σε βάθος τις εσωτερικές διεργασίες πατέρα και γιου. Η μεταξύ τους αποξένωση, οι προκαταλήψεις, η επιθυμία του πατέρα να μην παραδεχτεί την αγάπη προς το γιο του και να μην αλλάξει τη ζωή του, αλλά και η επιθυμία του νεαρού να πουληθεί η γη, αποδεικνύει μία μάχη δύο διαφορετικών τρόπων ζωής.

Ο Γρηγοράκης,  πέτυχε και ανέσυρε από τον “εκσκαφέα”του ( digger) , δύο  διαφορετικές αντιλήψεις για τη ζωή. Δύο  κόσμοι  που  φαινομενικά δεν μπορούν να βρουν ούτε ένα σημείο επαφής, αλλά μόνο φαινομενικά.

Πάνω στο μπαρ ενός επαρχιακού καφενείου και με τα τσίπουρα να πηγαινοέρχονται, οι θαμώνες προσπαθούν να αντιληφθούν τις κοσμογονικές αλλαγές. Διχάζονται και  ακολουθούν τα δύο στρατόπεδα.

Τα παιχνίδια οικονομικής δύναμης και εξουσίας, όπως επίσης και τα οικολογικά μηνύματα, ο σκηνοθέτης, πλήρως τα αναδεικνύει.

Ο Βαγγέλης Μουρίκης εξακολουθεί να βρίσκεται σε μεγάλη φόρμα και γίνεται ορθά ο καθοδηγητής του έργου. Έχει και ρόλο στο σενάριο.

Ο Αργύρης Πανταζάρας με τις μεταμορφώσεις του, από τη μια αγριεύει από την άλλη έχει τύψεις και αγνά συναισθήματα, έδειξε ότι βρίσκεται βαθιά μέσα στο σεναριακό πνεύμα της ταινίας.
Οι ηθοποιοί που πλαισιώνουν τους κεντρικούς ήρωες( Σοφία Κόκκαλη, Μιχάλης Ιατρόπουλος, Παύλος Ιορδανόπουλος, Στέφανος Κουτσαρδάκης, Βασίλης Μπισμπίκης, Μαριάνθη Παντελοπούλου, Αντώνης Τσιοτσιόπουλος), προέρχονται από την σχολή που θυμίζει το σινεμά του Γιάννη Οικονομίδη, εντούτοις   η οπτική του Γρηγοράκη διαφοροποιείται αισθητά από τη δομή και τον χαρακτήρα των ταινιών του κύπριου δημιουργού.  Η βραβευμένη σκηνοθέτις Αθηνά Ραχήλ Τσαγκάρη, ήταν ανάμεσα στους παραγωγούς του έργου.

Η ταινία αφιερώθηκε από τον σκηνοθέτη στον πατέρα του και -δικαίως- χειροκροτήθηκε θερμά κατά την πρώτη παγκόσμια προβολής της, στο Φεστιβάλ Βερολίνου(2020).

“Digger” από την Πέμπτη  17/6 στους κινηματογράφους

The post Digger appeared first on screeneye.gr.

Στις 25 Φεβρουαρίου, μία μέρα πριν την απονομή των Όσκαρ, το «Chevalier» της Αθήνας Ραχήλ Τσαγγάρη θα διεκδικήσει το βραβείο Best International Film δίπλα στο «Aquarius» του Kleber Mendonca Filho από την Βραζιλία, τα «Χρυσά χρόνια» του Arnaud Deplechin από τη Γαλλία, το «Toni Erdmann» της Maren Ade από τη Γερμανία και το «Under the shadow» του Babak Anvari από το Ηνωμένο Βασίλειο.

 Η ταινία, σε σενάριο Αθηνάς Ραχήλ  Τσαγγάρη και Ευθύμη Φιλίππου, έχει στους πρωταγωνιστικούς ρόλους τους Γιώργο Κέντρο, Πάνο Κορώνη, Βαγγέλη Μουρίκη, Μάκη Παπαδημητρίου, Γιώργο Πυρπασόπουλο, Γιάννη Δρακόπουλο, Νίκο Ορφανό, Κώστα Φιλίππογλου και τον Σάκη Ρουβά. Η πρωτότυπη καυστική κωμωδία έχει διακριθεί στα περσινά Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Λονδίνου και της Θεσσαλονίκης, καθώς και από την Ελληνική Ακαδημία Κινηματογράφου, ενώ στις 24 Ιανουαρίου θα μάθουμε αν θα είναι υποψήφια και για το χρύσο αγαλματίδιο καλύτερης ξενόγλωσσης ταινίας ως επίσημη υποψηφιότητα της Ελλάδας για τα επικείμενα Όσκαρ.

Η κριτική μας για τη ταινία εδώ.

The post Το “Chevalier” στα Independent Spirit Awards appeared first on screeneye.gr.

Κωμωδία, Ελλάδα 2015

Της Αθηνά Ραχήλ Τσαγγάρη

Με τους Πάνο Κορώνη, Βαγγέλης Μουρίκη, Μάκης Παπαδημητρίου, Γιώργος Πυρπασόπουλο, Σάκης Ρουβά

Γράφει η Δέσποινα-Ηλέκτρα Βούλγαρη

Ένα chevalier είναι το τρόπαιο σε ένα πρωτότυπο παιχνίδι που σκαρφίζεται μία παρέα έξι ανδρών, για να περάσει η ώρα ενώ βρίσκονται αποκλεισμένοι για λίγες ώρες στο πολυτελές σκάφος των διακοπών τους. Το δαχτυλίδι, που είναι γνωστό για τον συμβολισμό του ως διακριτικό της γαλλικής αριστοκρατική καταγωγής ή ως έπαθλο των πιο ανδρείων ιπποτών στο μεσαίωνα, θα το κερδίσει οποίος αποδειχθεί ότι είναι καλύτερος σε όλα.

Πέντε χρόνια μετά την αναγνώριση με το “Attenberg”, η Αθηνά Τσαγγάρη απομακρύνεται από την άκαμπτη φόρμα του Greek weird cinema, απευθύνεται σε ευρύτερο κοινό, με μία καυστική κωμωδία που δεν μένει στο μαύρο χιούμορ και στους έξυπνους διαλόγους. Χωρίς καμία διάθεση διδακτισμού ή ψόγου, η γυναικεία σκηνοθετική μάτια στρέφεται σε μία φαινομενικά δεμένη ανδρική παρέα για να αναδείξει τις αδυναμίες της ανδρικής ιδιοσυγκρασίας, τον εγωισμό και τις ανασφάλειες, τον ανταγωνισμό και τη φιλοδοξία.  Η γυναικεία απουσία είναι ηχηρή, αλλά ο σαρκασμός για τα γυναικεία στερεότυπα παρών. Με έξυπνα καυστικό τρόπο αναδεικνύεται ότι η αυταρέσκεια και η ματαιοδοξία δεν είναι γυναικεία υπόθεση.

Ομορφιά και επαγγελματική καταξίωση, πείρα και ανάγκη για επικράτηση, φοβίες και ανασφάλειες, οι έξι χαρακτήρες συγκεντρώνουν τυπικά χαρακτηριστικά μιας σύγχρονης ανδρικής προσωπικότητας. Τα προσχήματα πέφτουν και οι αδυναμίες τους αναδύονται όταν σαν μικρά παιδιά, που πάση θυσία, θέλουν να κερδίσουν, θα διεκδικήσουν την πρωτιά σε ένα παιχνίδι. Φάρσα ή αφορμή για ενδοσκόπηση, η ταινία ξεχωρίζει για τη θηλυκή ματιά στο ανδρικό σύμπαν, που περισσότερο προσπαθεί να κατανοήσει την ανδρική φύση, παρά να δώσει έτοιμα συμπεράσματα.

Αν και η σκηνοθέτις θα μπορούσε να πάει ένα βήμα παρακάτω και να επιλέξει έναν πιο ζεστό τρόπο ερμηνείας από τον κυνικό και άψυχο, που έχουμε συνηθίσει στις ταινίες του weird cinema, καθώς οι βάσεις για τη σκιαγράφηση των χαρακτήρων υπάρχουν, το καστ ανταποκρίνεται πλήρως στις ανάγκες της μαύρης κωμωδίας. Οι πανέξυπνα χιουμοριστικοί διάλογοι και η πρωτοτυπία του σεναρίου, χάρη στην ευφυή γραφή του Εύθυμη Φιλίππου (“Κυνοδοντας”, “Αστακός”), κάνουν την ταινία να ξεχωρίζει. Η άψογη φωτογραφία, ο απόλυτος έλεγχος του κλειστού, αποστειρωμένου χώρου, το τρυφερό σάουντρακ ολοκληρώνουν μια διασκεδαστική κωμωδία. Το Greek weird cinema ωριμάζει και εμείς περιμένουμε τη συνέχεια.

“ Chevalier” από 26/11 στους κινηματογράφους, σε διανομή Feelgood

The post Chevalier appeared first on screeneye.gr.