Δράμα, 106′, Μ.Βρετανία 2013

Πρωτότυπος Τίτλος: Starred Up

Του Ντέιβιντ Μακένζι

Με τους Τζακ Ο’ Κόνελ, Μπεν Μέντελσον, Ρούπερτ Φρεντ

Πρόκειται για ταινία του υπέρ-παραγωγικού Βρετανού σκηνοθέτη Ντέιβιντ Μακένζι , που πριν από δυόμιση χρόνια μας χάρισε ένα από τα πιο όμορφα ρομαντικά φιλμ επιστημονικής φαντασίας, την “ Αίσθηση Αμαρτίας” (Perfect Sense), με τον Γιούαν ΜακΓκρέγκορ και την Εύα Γκριν.

Τώρα ο Μακένζι μεταπηδάει από το φανταστικό δράμα στην οδυνηρή πραγματικότητα των φυλακών, στήνοντας το σκηνικό του από την αρχή μέχρι και το τέλος, σε ένα δεσμωτήριο του Μπέλφαστ.

Πρωταγωνιστής είναι ο ταλαντούχος Τζακ Ο’ Κόνελ, γνώριμος μας από το “71” , το έργο που πήρε το πρώτο βραβείο στις φετινές Νύχτες Πρεμιέρας. Υποδύεται τον Έρικ. Η μητέρα του έχει πεθάνει και ο πατέρας του Νέβιλ (Μπεν Μέντελσον)   είναι επί δεκαπέντε συναπτά έτη κρατούμενος σε σωφρονιστικό ίδρυμα. Ο νεαρός επιδεικνύει παραβατική συμπεριφορά αφαιρώντας τη ζωή από έναν τοξικομανή. Βρίσκεται σε αναμορφωτήριο ανηλίκων, μέχρι τη στιγμή της ενηλικίωσης του και της μεταφορά του σε φυλακή – ο πρωτότυπος αγγλικός τίτλος “ Starred Up” υποδηλώνει με δόσεις ειρωνείας την “προαγωγή” αυτή- εκεί ακριβώς που εκτίει τη ποινή του και το άλλο μέλος της οικογένειας. 

 Η ταινία ξεκινά με την άφιξή του στη φυλακή και την  πρώτη του επαφή με τις έγκλειστες συμμορίες, την ιεραρχία τους, τις φυλετικές τους διακρίσεις και τον ψυχολογικό πόλεμου που του ασκούν. Ένα περιστατικό που θα συμβεί θα τον οδηγήσει σε θεραπευτικές συνεδρίες έτσι ώστε να καταπολεμηθούν οι βίαιες του εξάρσεις.

Ο σκηνοθέτης διαθέτει ευρηματικότητα και περίσσια εξυπνάδα, με τον τρόπο που θα πλάσει την προσωπικότητα πατέρα και γιου αποκρύβοντας το  παρελθόν τους. Ο πρώτος παραμένει αδιόρθωτος γκάγκστερ και θέλοντας να καθοδηγήσει το παιδί του , περιπλέκει τις έτσι κι αλλιώς δύσκολες μεταξύ τους σχέσεις.

Σινεμά σύγχρονο που ξεφεύγει από το γνώριμο ύφος της βρετανικής παράδοσης, τοποθετώντας τον  Ντέιβιντ Μακένζι μόνο ένα σκαλί πιο κάτω από την Άντρεα Άρνολντ και τον Στιβ ΜακΚουίν , που το 2008 έκανε κι αυτός μια μεγάλη ταινία σε φυλακή, την «Πείνα».

105 λεπτά με τη κάμερα σε ρόλο παρατηρητή, ασφυκτικά κοντινά (και για κάποιους καταπιεστικά) πλάνα, φαντάζει ως η μοναδική τεχνική που θα μπορούσε να αποτυπώσει τον πόλεμο νεύρων, την αίσθηση του παράλογου, τη διαστροφή και τη κτηνώδη συμπεριφορά που επικρατεί πίσω από τα κάγκελα των φυλακών. Φωνές, βρισιές, μπουνίδι στον αέρα,  μόνο να τον αγγίξει κανείς τον Έρικ, είναι έτοιμος να τα κάνει λαμπόγυαλο.

Σε κανένα σημείο δεν θα αισθανθούμε ότι βρίσκεται σε κίνδυνο κι αυτό δεν μπορεί να θεωρηθεί τρωτό σημείο του έργου,  το βάρος αντίθετα πέφτει στον ψυχή τε και σώματι τραυματισμένο  μας ήρωα και στην σεναριακή πρωτοτυπία της γνωριμίας πατέρα και γιου, μέσα στο νοσηρό περιβάλλον, ενός δεσμωτηρίου. Θα επιθυμούσαμε  από τον Ντέιβιντ Μακένζι να  φώτιζε σε μεγαλύτερο βάθος  αυτό το  κομμάτι της επανασύνδεσης και των προφανών συμπλεγμάτων που κατατρέχουν τον Έρικ, εκτός βέβαια από τον ρόλο της κληρονομικότητας που γίνεται εύκολα αντιληπτός.

Ο Ιρλανδικής καταγωγής Τζακ Ο’ Κόνελ εδώ είχε το αβαντάζ της τοπικής διαλέκτου, ήταν όμως άψογος και αποδεικνύει ότι διαθέτει πλούσια υποκριτική γκάμα. Στα 24 του θεωρείται ένα από τα ανερχόμενα αστέρια του βρετανικού σινεμά.

The post Γροθιές στους Τοίχους appeared first on screeneye.gr.

Θρίλερ, κοινωνικό, 90′, Καναδάς, Ισπανία , 2014,

Του Ντενί Βιλνέβ

Με τους Τζέικ Τζίλενχαλ, Μέλανι Λοράν, Σάρα Γκέιντον, Ιζαμπέλα Ροσελίνι, Στίβεν Χαρτ, Τζέιν Μοφάτ

ΠΛΟΚΗ

Ο Άνταμ Μπελ είναι ένας καθηγητής κολεγίου στο Τορόντο. Είναι ένας μελαγχολικός άνθρωπος, κυρίως γιατί  βρίσκεται σε μια ρουτίνα, η οποία περιλαμβάνει και τη σχέση του με την κοπέλα του την Μαίρη. Ενώ βλέπει μια ταινία που έχει νοικιάσει στο σπίτι του, παρατηρεί έναν ηθοποιό σε μικρό ρόλο που του μοιάζει. Έτσι ξεκινά την αναζήτηση του σωσία του. Μαθαίνει ότι το όνομά του είναι Ντάνιελ Σεντ Κλερ με λίγους ρόλους στο βιογραφικό του και ζει κι αυτός στο Τορόντο ενώ είναι παντρεμένος με μια γυναίκα, την Έλεν, η οποία είναι έγκυος. Ο Άνταμ προσπαθεί με κάθε τρόπο να συναντήσει τον Κλερ και συνειδητοποιεί ότι είναι ολόιδιοι, μέχρι και στα γένια και στις ουλές τους. Οι δρόμοι τους συναντιούνται όταν ο ίδιος ο Κλερ δείχνει ενδιαφέρον για τον Άνταμ, αλλά με διαφορετικό τρόπο.

2. Chef

Κωμωδία,117’, Η.Π.Α 2014, Διανομή Village

Του Τζον Φαβρό

Με τους Τζον Φαβρό , Σοφία Βεργκάρα, Τζον Λεγκουιζαμο, Σκάρλετ Γιοχάνσον, Όλιβερ Πλατ, Μπόμπι Καναβαλε, Ντάστιν Χοφμαν, Ρόμπερτ Νταουνι

 ΠΛΟΚΗ

Μετά από μια παρεξήγηση που παίρνει διαστάσεις “χιονοστιβάδας’’, ο Καρλ Κάσπερ (Τζον Φαβρό) απολύεται από το γκουρμέ εστιατόριο στο οποίο δουλεύει ως σεφ. Αναγκάζεται να επιστρέψει στο Μαϊάμι μετά από προτροπή της πρώην συζύγου του (Σοφία Βεργκάρα), και να δημιουργήσει τη δική του επιχείρηση: μια κινούμενη καντίνα με γκουρμέ φαγητό. Σχεδιάζει να διασχίσει όλη τη χώρα, με τελικό προορισμό το Λος Άντζελες και βασικό σκοπό να διεκδικήσει την θέση που του αξίζει στην ελίτ των σεφ.

ΚΡΙΤΙΚΗ

Φιλμ ορθά δομημένο, σε τρία μέρη.  Στο κέντρο της προσοχής ο Τζον Φαβρό που σκηνοθετεί και ταυτόχρονα πρωταγωνιστεί.

Η επιβλητική του παρουσία, πραγματικά σαρώνει τα πάντα, με τον Ντάστιν Χόφμαν, τη Σοφία Βεργκάρα και τη Σάρλετ Γιοχάνσον να έχουν -ίσως λανθασμένα- μικρούς δευτερεύοντες ρόλους. Το έργο δεν διαθέτει ιδιαίτερα πρωτότυπο σεναριακό υπόβαθρό για να δικαιολογήσει ένα κινηματογραφικό δίωρο, όπου σε κάθε πλάνο και σε κάθε σκηνή εμφανίζεται ο μονίμως στη τσίτα, και φωνακλάς σεφ, Καρλ Κάσπερ.

Θα ταυτιστούμε μαζί του, όταν θα επιτεθεί φραστικά σε έναν διάσημο κριτικό εστιατορίων -που του έχει καταστρέψει τη ζωή-με τις  χαμηλές βαθμολογίες του, σε μια έμμεση στόχευση προς τους θεωρητικά ειδήμονες -όχι μόνο των γεύσεων- αλλά και του δικό μας του κινηματογράφου χώρου. Άλλωστε ο σκηνοθέτης έχει επικριθεί έντονα για την άνεση του να μεταπηδά από το ανεξάρτητό σινεμά στο χολιγουντιανό , όπως με το « Iron Man», λαμβάνοντας κυρίως αρνητικά σχόλια.

Ο Φαβρό από την άλλη, δεν βοηθάει την καλοπροαίρετη διάθεση μας για αυτό του το έργο,  παρά τα υπέροχα πιάτα που βλέπουμε και τα λιγουρευόμαστε η αλήθεια είναι . Ξοδεύει το χρόνο σε συζητήσεις πατέρα και γιού που τις έχουμε δει κι ακούσει πολλές φορές στη μεγάλη οθόνη αλλά και σε ένα φινάλε, που μας λέει ότι το αμερικάνικο όνειρο ζει και βασιλεύει. Ξεκινάς από χαμηλά, φτάνεις ψηλά, σε ρίχνουν στο πάτο, ξανασηκώνεσαι και δοξάζεσαι. Ουδέν αναληθέστερο.

Ι.Γ

3.Sex Tape

Κωμωδία,  95’, Η.Π.Α 2014, Διανομή Feelgood

Του Τζέικ Κάσνταν

Με τους Κάμερον Ντίαζ, Τζέισον Σίγκελ, Ρομπ Λόου, Ρομπ Κόρντραϊ, Έλι Κέμπερ

 ΠΛΟΚΗ

Στην αρχή της γνωριμίας τους, ο Jay (Jason Segel) και η Annie (Cameron Diaz) είχαν μια παθιασμένη σχέση. Πέρασαν δέκα χρόνια από τότε, απέκτησαν δύο παιδιά και η ερωτική τους ζωή χρειάζεται επειγόντως ανανέωση. Έτσι, αποφασίζουν να γυρίσουν τη δική τους ερωτική ταινία, δοκιμάζοντας τις αντοχές τους σε ένα τρίωρο μαραθώνιο. Την επόμενη μέρα όμως ανακαλύπτουν ότι οι προσωπικές τους στιγμές δεν είναι πια και τόσο προσωπικές. Αρκεί ένα λάθος κλικ και το υλικό που είχαν «σώσει» διαδικτυακά μπορεί να γίνει παγκόσμιο θέαμα.

4. Οι Αναλώσιμοι 3

Δράση, 106’, Η.Π.Α 2014 , Πρωτότυπος Τίτλος: The Expendables 3, Διανομή Odeon

Του Πάτρικ Χιούζ

Με τους Άρνολντ Σβαρτσενέγκερ,  Σιλβέστερ Σταλόνε, Τζέισον Στέιθαμ, Τζετ Λι, Αντόνιο Μπαντέρας, Μελ Γκίμπσον, Χάρισον Φορντ, Γουέσλι Σνάιπς, Ντολφ Λούντγκρεν

 ΠΛΟΚΗ

Ο Barney και η ομάδα του, γνωστή ως “Οι Αναλώσιμοι”, έρχονται σε σύγκρουση με τον αδίστακτο έμπορο όπλων Conrad Stonebanks, συνιδρυτή της ομάδας, ο οποίος είναι αποφασισμένος να την καταστρέψει

Οι Αναλώσιμοι ενώνουν για άλλη μια φορά τους Σιλβέστερ Σταλόνε, Τζέισον Στέιθαμ, Άρνολντ Σβαρτζενέγκερ, Τζετ Λι και Ντολφ Λούντγκρεν.

The post Πρεμιέρες…από 21-27 Αυγούστου appeared first on screeneye.gr.

Βιογραφικό Δράμα, 106’, Γαλλία 2014, Γλώσσα: Γαλλικά

Του Τζαλίλ Λεσπέρ

Με τους Πιερ Νινέι, Γκιγιόμ Γκαλιέν, Σαρλότ Λε Μπον, Λάουρα Σμετ, Μαρί Ντε Βιλεπίν, Νικολάι Κίνσκι, Ρούμπεν Άλβες

Έξι χρόνια μετά το θάνατο του μεγάλου δημιουργού της μόδας και η μυθιστορηματική ζωή του Υβ Σεν Λοράν εξακολουθεί να δίνει λαβή για εντάσεις, καθώς το κοινό θα έχει την ευκαιρία να παρακολουθήσει δύο ταινίες βασισμένες στη ζωή και στο έργο του, γυρισμένες σχεδόν ταυτόχρονα, προκαλώντας η μία τα πυρά της άλλης.

Με πάνω από δέκα εκατομμύρια εισπράξεις στις γαλλικές αίθουσες, με επίσημη παρουσία στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Σάντανς και στην Μπερλινάλε,  η βιογραφία “Yves Saint Laurent” του Χαλίλ Λεσπέρ προσπαθεί να μας δώσει μία γεύση της ταραχώδους ζωής και του εμβληματικού έργου μίας προσωπικότητας, που διαμόρφωσε την ιστορία της σύγχρονης μόδας.

 Έχοντας την έγκριση του Πιερ Μπρεζέ, διαχειριστή της κληρονομιάς του Λοράν, αλλά και συντρόφου του ως το τέλος της ζωής του, το «Yves Saint Laurent» μονοπωλεί το ενδιαφέρον, καθώς ο σκηνοθέτης είχε πρόσβαση σε αρχεία, στο ατελιέ του μόδιστρου, στο εξοχικό του στο Μαρακές και φυσικά σε ρούχα υψηλής ραπτικής. Από την άλλη πλευρά, η βερσιόν του Μπερτράν Μπονελό “Saint Laurent” με πρωταγωνιστή τον Γκασπάρ Ουλιέλ, η οποία προβλήθηκε στο πρόσφατο Φεστιβάλ Καννών, συναντά την έντονη αντίθεση του Μπρεζέ, ενώ έχει την έγκριση και στήριξη του τωρινού ιδιοκτήτη του οίκου μόδας.

Βρισκόμαστε στο Παρίσι του 1957, ο οίκος μόδας του Κριστιάν Ντιόρ σοκάρει τον κόσμο της μόδας αναθέτοντας την καλλιτεχνική διεύθυνση του οίκου στον 21χρονο μαθητευόμενο Υβ Σεν Λοράν. Με την πρώτη του επίδειξη λίγους μόνο μήνες μετά, ο νεαρός δημιουργός θα δικαιώσει την εμπιστοσύνη και την επιλογή του Ντιόρ και θα ενθουσιάσει κοινό και κριτικούς. Η υποσχόμενη καριέρα του Γάλλου σχεδιαστή μόλις ξεκινά, αλλά ο πόλεμος της Αλγερίας θα μπει εμπόδιο στην πορεία του μετά την κλήτευσή  του από το κράτος να καταταγεί στο γαλλικό στρατό. Ο ψιλόλιγνος νεαρός με την ασθενική φυσή καταρρέει, νοσηλεύεται σε ψυχιατρική κλινική, όπου και διαγιγνώσκεται με μανιοκατάθλιψη, ενώ δεν αργεί και η λύση της συνεργασίας του με τον Ντιόρ.

Στο κρίσιμο αυτό σημείο καταλυτικό ρόλο παίζει ο σύντροφος της ζωής του, ο Πιερ Μπερζέ, ο οποίος μαζεύει τα κομμάτια του καταρρακωμένου Υβ και αποφασίζουν το μεγάλο βήμα της ίδρυσης νέου οίκου μόδας, υπό το όνομα του σχεδιαστή. “Εσύ έχεις το ταλέντο, εγώ θα ασχοληθώ με τα υπόλοιπα”, δηλώνει ο μάνατζερ Πιερ Μπερζέ, ρισκάροντας τα πάντα, καθώς η πρώτη επίδειξη μόδας του νεοσύστατου οίκου είναι γεγονός και ακολουθεί η αποδοχή και η επιτυχία.

Ο Υβ Σεντ Λοράν αφουγκράζεται την εποχή, είναι διάχυτο το πνεύμα του Μάη του 1968, η ποπ κουλτούρα γίνεται τάση κυρίαρχη και ο Γάλλος couturier “κατεβάζει” τη μόδα στο δρόμο, κάνοντας την προσιτή μέσα από το πρετ-α-πορτέ, ενώ σχεδιάζει φορέματα, δανειζόμενος θέματα από τους πίνακες του Μοντριάν. Τα άγρια χρόνια της δεκαετίας του ’70 έρχονται σαν λαίλαπα και ο «κακομαθημένος αστός μοναχογιός» βυθίζεται στον κόσμο των ναρκωτικών και του σεξουαλικού πειραματισμού. Προκαλεί με τα σόου του, ενώ με το εμβληματικό γυναικείο σμόκιν υμνεί τη γυναικεία απελευθέρωση και δυναμικότητα. Η παγκόσμια αναγνώριση και επιτυχία μεταφράζεται σε πίεση, για δύο συλλογές το χρόνο, την οποία η ευάλωτη προσωπικότητά του, πασχίζει να διαχειριστεί και το φλερτ του με την αυτοκαταστροφή και την κατάθλιψη είναι αναπόφευκτο.

 “Ο,τι μου έλειπε το είχε εκείνος. Η δύναμή του σήμαινε ότι μπορούσα να στηριχτώ πάνω του όταν ένιωθα να πνίγομαι”, δήλωνε ο σχεδιαστής προς το τέλος της ζωής του για το μοναδικό του έρωτα, αλλά και διαχειριστή της αυτοκρατορίας του, Πιερ Μπερζέ.

Υπό το πρίσμα της μεγάλης αυτής σχέσης αλλά και της προσπάθειας του Μπερζέ να σώσει τον Λοράν από τον αυτοκαταστροφικό εαυτό του, ο σκηνοθέτης εστιάζει στη σκοτεινή και αχαλίνωτη πλευρά του δημιουργού. Αυτό είναι και το σημείο στο οποίο υστερεί η ταινία, η οποία διαλέγει τον εύκολο δρόμο καθώς δεν καταφέρνει να ξεφύγει από την παγίδα της σκανδαλοθηρικής αποτύπωσης της άγριας δεκαετίας του ’70 και δεν φωτίζει την πλευρά εκείνη του σχεδιαστή που επηρεάζει τη μόδα μέχρι και σήμερα: την αισθητική, τη διορατικότητα, το ταλέντο του.

 Αν και το σενάριο του Λεσπέρ (συνυπογράφουν οι Ζακ Φιεσί και Μαρί-Πιερ Χαστέρ) αδυνατεί να προσδώσει άποψη και όραμα στην προσωπικότητα του ήρωα του, η ερμηνεία του Πιερ Νινέ είναι καθηλωτική. Η αφοπλιστική ομοιότητα με τον Λοράν όχι μόνο εξωτερικά, αλλά και στις κινήσεις, καθώς και η απόδοση της εύθραυστης ιδιοσυγκρασίας του συνθέτουν μία ερμηνεία υψηλού επιπέδου. Παράλληλα ο Γκιγιόμ Γκαλιέν ενσαρκώνει χαμηλόφωνα τον Πιέρ Μπρέζε, με μοναδική ευαισθησία, και καταφέρνει να συγκινήσει πραγματικά χωρίς να καταφεύγει σε μελοδραματισμούς.

Η έλλειψη δομημένου σεναρίου είναι στο φινάλε εμφανής, όπου ο σκηνοθέτης στήνει από την αρχή την εμβληματική για το χώρο της haute couture -και ορόσημο για την καριέρα του ήρωα- επίδειξη “Ballet Russe”, χρησιμοποιώντας μάλιστα τα αυθεντικά κοστούμια του σόου. Εν τέλει δεν θα κατορθώσει να περάσει στο θεατή την κορύφωση και το momentum της ιστορικής επίδειξης.

Στον αντίποδα, οι φανς της υψηλής ραπτικής θα ενθουσιαστούν με τη μόδα που κυριαρχεί σε όλόκληρη την ταινία, με τις άγνωστες λεπτομέρειες της ζωής του δημιουργού, με την απεικόνιση της ατμόσφαιρας της εποχής, ενώ όπως είναι αναμενόμενο δεν λείπει από τα πλάνα του σκηνοθέτη η επιβλητική ομορφιά της πόλης του Παρισιού.

 Το “Υves Saint Laurent” μπορεί να μην καταφέρνει να ανταποκριθεί στον πήχη των προσδοκιών για την κινηματογραφική μεταφορά μίας τόσο πολυδιάστατης και επιδραστικής προσωπικότητας, αλλά αξίζει της προσοχής μας για το ταξίδι και την ατμόσφαιρα της εποχής.

“Ιβ Σεν Λοράν” από 5/6 στους κινηματογράφους σε διανομή Feelgood

The post Ιβ Σεν Λοράν(Yves Saint Laurent) appeared first on screeneye.gr.