Δράμα, 88′ Ελλάδα 2013

Του Γιάννη Σακαρίδη

Με τους Αλέξανδρος Λογοθέτης, Θέμις Μπαζάκα, Γιώργος Πυρπασόπουλος, Ηλίας Λογοθέτης, Γιάννης Στάνκογλου

Ελληνικό θρίλερ μυστηρίου, εμπνευσμένο από τη συσκότιση των ερευνών που ακολούθησαν την αυτοκτονία του υπαλλήλου της Vodafone, Κώστα Τσαλικίδη το 2005 στην Αθήνα.

Ο Δημήτρης (Αλέξανδρος Λογοθέτης) είναι μηχανικός τηλεπικοινωνιών, βρίσκεται από τοκογλύφους με την πλάτη στον τοίχο κι εξαναγκάζεται να κλείσει την επιχείρησή του. Μαζί με τον φίλο του Νίκο (ο ρόλος  παραπέμπει στον Κώστα Τσαλικίδη κι ερμηνεύεται από τον Γιώργο Πυρπασόπουλο),  που δουλεύει ως μηχανικός σε μεγάλη εταιρία τηλεπικοινωνιών, αναλαμβάνουν να διαλευκάνουν ένα σκάνδαλο υποκλοπών. Η έρευνα θα τους οδηγήσει σε ένα ακατοίκητο διαμέρισμα στη Γλυφάδα, όπου θα ανακαλύψουν μια κρυμμένη κεραία κινητής τηλεφωνίας. Μια ένοικος, η Παναγιώτα (Θέμις Μπαζάκα), η οποία πρόσφατα διαγνώστηκε με καρκίνο, κινεί τις υποψίες του Δημήτρη, ότι δηλαδή η ασθένεια της συνδέεται με αυτό το γεγονός. Για ένα χρονικό διάστημα την παρακολουθεί διακριτικά, θέλει αλλά δειλιάζει προσωρινά να της αποκαλύψει την αλήθεια.

Έργο που αρχικά γεννά προσδοκίες. Οι έρευνες του Δημήτρη και του Νίκου να βρουν το βαθύ λαρύγγι των υποκλοπών και να εξαρθρώσουν το κύκλωμα -που μοιάζει με Λερναία Ύδρα- ,μας καθηλώνει, πρώτον με τον τρόπο που ξεδιπλώνονται οι γρίφοι,  και δεύτερον με το σασπένς του, μέχρι να αποκαλυφθούν τα κίνητρα και οι ενοχές του καθενός ξεχωριστά . Η ιδέα του σκηνοθέτη Γιάννη Σακαρίδη να πάρει κάποιες παράλληλες ιστορίες που στο τέλος θα τις ενώσει ( όπως  η ιστορία με την γυναίκα που πάσχει από την επάρατη νόσο αλλά δεν γνωρίζει την αιτία, ακόμα και το προσωπικό δράμα του κεντρικού ήρωα που προβάλλεται με flashback),  είναι ευφυής, αλλά ο τρόπος που θα τις υλοποιήσει, αποκαλύπτουν και την αχίλλειο πτέρνα του εγχειρήματος. Υπάρχουν στιγμές όπου ο θεατής μεταφέρεται απότομα από τη μια κατάσταση στην άλλη κι αντιλαμβάνεται σαφώς την κινηματογραφική αμηχανία, γιατί η δράση κάπου βαλτώνει, κάπου επαναλαμβάνεται, κάπου μακρηγορεί (πχ το ταξίδι του Δημήτρη στη Σκύδρα), όπως επίσης είναι ευδιάκριτη  -προς το τέλος- η αλλαγή ρότας και δομής.

Το κοινωνικοπολιτικό διακύβευμα και οι υπαρξιακές αναφορές-που ο σκηνοθέτης τα διαχειριζόταν μέχρι τότε ισορροπημένα-  θα πάνε στην άκρη , για να αντικατασταθούν από μια αφήγηση πιο προσωπική, ρίχνοντας το βάρος κατά τη γνώμη μας  στο επουσιώδες, δηλαδή στον τρόπο που θα αποκαλυφθεί η αλήθεια στην καρκινοπαθή ηρωίδα, ενώ όπως εξελισσόταν το έργο, θα άξιζε να δώσει μεγαλύτερο βάρος στις προεκτάσεις αυτού του μεγάλου σκανδάλου.

Άξιος συγχαρητηρίων ο διευθυντής φωτογραφίας Γιαν Φόγκελ, η σκηνή που ο Δημήτρης κουβαλώντας ένα βάρος στη συνείδηση του, κωπηλατεί περικυκλωμένος από αγριόπαπιες, μένει χαραγμένη στη μνήμη.

Ο Αλέξανδρος Λογοθέτης και ο Γιώργος Πυρπασόπουλος ταίριαζαν στους ρόλους τους, εκεί όπου εμφανίζονταν μαζί, κι έδιναν ώθηση στο έργο. Ο σκηνοθέτης Γιάννης Σακαρίδης άφησε τη Θέμις Μπαζάκα να πλάσει μόνη της τον χαρακτήρα της ηρωίδας, κι ήταν σαφώς ένα από τα ατού της ταινίας.

Το “Wild Duck”  από 8/5 στους κινηματογράφους

Διαβάστε τη συνέντευξη που μας έδωσε ο σκηνοθέτης της ταινίας Γιάννης Σακαρίδης

The post Wild Duck appeared first on screeneye.gr.