Επιμέλεια -κριτικές Ιάκωβος Γωγάκης

Ο αντίκτυπος του δικαιολογημένου παγκόσμιου πανικού, εξαιτίας του  κορονοϊόύ χτύπησε και τους ελληνικούς κινηματογράφους αλλά και τις θεατρικές σκηνές. Παρατηρείται τις τελευταίες μέρες, ραγδαία μείωση σινεφίλ κοινού  στις κινηματογραφικές αίθουσες της χώρας , περίπου  κατά 50% .  Από τα   περίπου 130 χιλιάδες εισιτήρια των προηγούμενων εβδομάδων, βρεθήκαμε κοντά στις 65 χιλιάδες εισιτήρια,   μέχρι και την Τρίτη 10/3. Το σημείο καμπής για την επιβίωσή αρκετών αιθουσαρχών,  είναι το Πάσχα. Αν μετά την εορταστική περίοδο η κατάσταση με τα κρούσματα και τα αυστηρά μέτρα συνεχιστεί, τότε  πολλοί κινηματογράφοι θα αναγκαστούν να βάλουν οριστικό λουκέτο.

Μιλήσαμε με μικροϊδιοκτήτες  αιθουσών προβολής και  είναι ανήσυχοι, εξαιτίας της ήδη βεβαρημένης κατάστασης των οικονομικών τους. Η τροφοδότηση από κυβερνητικά χείλη, της φήμης, ότι η κορύφωση των κρουσμάτων είναι κοντά,  και πριν το Πάσχα θα υπάρξει χαλάρωση των μέτρων, τους ενθαρρύνει να προγραμματίσουν τις δράσεις του για τους καλοκαιρινούς μήνες. Οφείλουμε να πούμε, πως καμία δημοσιευμένη  επιστημονική μελέτη,  δεν αποδεικνύει ότι ο κορονοϊός θα περιοριστεί στη χώρα μας σύντομα. Αν υπάρχει, οφείλει το κράτος να τη βγάλει στο φως. Ευχόμαστε για το καλό όλων να συμβεί και η μελέτη  να υπάρχει. Διαφορετικά υπάρχει παραπληροφόρηση και εμπαιγμός.

Ως εκ τούτου, οι εταιρίες διανομής( οι οποίες επίσης θα πληρώσουν ένα σημαντικό τίμημα), ανέβαλαν την κυκλοφορία αρκετών ταινιών για αυτή την εβδομάδα και εικάζουμε, το ίδιο θα πράξουν και τις επόμενες, μέχρι το Πάσχα.
Από την Πέμπτη 12/3 κυκλοφορούν δύο ταινίες, η μία παραγωγής 2019 και η άλλη  έρχεται από τον προηγούμενο αιώνα, παραγωγής 1945.

Μάντεψε ποιος ήρθε για τα γενέθλιά σου(2/5)

 Το γαλλικό έργο” Μάντεψε ποιος ήρθε για τα γενέθλιά σου” (Happy Birthday),  σκηνοθετείται από τον ηθοποιό Σεντρίκ Καν( ο οποίος και πρωταγωνιστεί ).

Το σενάριο , ακολουθεί ένα πολυφορεμένο μοτίβο ” οικογένεια διελύθη εις τα εξ ων συνετέθη” και μια γιορτή στο σπίτι της μαμάς, πεθεράς και γιαγιάς,που παίρνει εκρηκτική τροπή ( ο ρόλος της οικοδέσποινας ανήκει στην Κατρίν Ντενέβ).

Οι τυπικότητες, τα παιχνίδια και τα χαμόγελα δίνουν τη θέση τους στο θυμό, στα μαχαίρια και τους αλληλοσπαραγμούς, όταν στο σπίτι εμφανίζεται η μεγαλύτερη της κόρη, η Κλαιρ(Εμανουέλ Μπερκό), η οποία απουσιάζει τρία χρόνια και κρατάει κρυμμένα μυστικά και ντοκουμέντα.

Ναι, η ταινία του Καν καταβάλλει προσπάθεια να θυμίσει το δανέζικό έργο “Οικογενειακή Γιορτή” του  Βίντερμπεργκ, το αμερικάνικο “Αύγουστος” με πρωταγωνίστρια την Μέριλ Στριπ  και αρκετά θεατρικά έργα του ρεαλιστικού ρεπερτορίου.
Είναι ταινία που αναπαράγει γνώριμα  κλισέ. Ο σκηνοθέτης ακολούθησε μια συμβατική οδό. Οι οικογενειακές αποκαλύψεις,  δεν φέρουν  το βάρος και την ανατρεπτικότητα  που θα περιμέναμε.

Η Κατρίν Ντενέβ, υιοθετεί πλήρως τα χαρακτηριστικά μιας γυναίκας που πονάει για όσα συμβαίνουν στην κινηματογραφικής της φαμίλια, αλλά την είδαμε σε πιο ισχυρούς ρόλους προσφάτως, όπως στην “Αλήθεια”του Ιάπωνα Κορέεντα.

Αντιθέτως, εξαιτίας της  ερμηνείας της  Εμανουέλ Μπερκό και του Βίνσεντ Μακέιγκν, το έργο δεν απογοητεύει πλήρως. Διαθέτει όμορφο soundtrack και ένα δυνατό σε ένταση φινάλε.

Το Σημείο Καμπής (3/5)

Ο μαχητικός ιδιοκτήτης του κινηματογράφου “ Studio New Star” Βελισσάριος Κοσσυβάκης, συνεχίζει να επιλέγει κάθε βδομάδα ρωσικές και σοβιετικές ταινίες, προτού παρουσιάσει από το Μάιο(27/4-10/5) δύο μεγάλα αφιερώματα για τα “ 75 χρόνια από τη νίκη κατά του φασισμού”. Θα προβληθούν 21 σπάνιες ταινίες, για πρώτη φορά στη χώρα μας.

 “ Το Σημείο Καμπής” ( The Turning Point) το οποίο προβάλλει αυτή τη βδομάδα, κέρδισε το Χρυσό Φοίνικα των Καννών το 1946 και γυρίστηκε από τον Λετονό σκηνοθέτη Φρίντριχ Ερμλέρ ένα χρόνο προηγουμένως. Πρωταγωνιστούν πρωτοκλασάτοι ηθοποιοί του -τότε-σοβιετικού σινεμά, όπως ήταν ο Μικαϊλ Ντερζάβιν, ο  Γιούρι Τολούμπεφ και ο Αντρέι Αμπλικόσοφ. Η ταινία ακολουθεί ηγετικά στελέχη του Κόκκινου Στρατού που μάχονται να καταστρώσουν το σχέδιο αποτροπής της κατάληψης του Στάλινγκραντ από τους Ναζί.
Ο Φρίντριχ Ερμλέρ ακολουθεί βήμα-βήμα πέντε πρόσωπα, τις συμφωνίες και τις διαφωνίες τους, για το σχέδιο δράσης ή υποταγής. Εξαιρετική η αποτύπωση εκείνης της εποχής, η ταινία είναι γυρισμένη λίγους μήνες μετά τα πραγματικά γεγονότα και την ήττα του Χίτλερ.

The post Το σημείο καμπής για την επιβίωση των ελληνικών κινηματογράφων. Μόνο δύο ταινίες κυκλοφορούν αύριο Πέμπτη 12/3 appeared first on screeneye.gr.

Ρομαντικό δράμα, 124′, Γαλλία 2015

Πρωτότυπος Τίτλος: Mon Roi/ My King

Της  Μαϊγουέν Λε Μπεσκό

Με τους Εμανουέλ Μπερκό,. Βενσάν Κασέλ,Λουίς Γκαρέλ

Γράφει ο Ιάκωβος Γωγάκης

Οι ανόητες αγάπες,  τα λόγια τα ψεύτικα και οι  συναισθηματικές εξαρτήσεις, βρίσκονται στον πυρήνα της Γαλλίδας Μαϊγουέν Λε Μπεσκό, στη θυελλώδη ερωτική ιστορία μιας εύθραυστης δικηγορίνας και ενός υπερόπτη-εγωκεντρικού  εργένη.

Μεταμοντέρνα αισθητική της νουβέλ βάγκ εποχής και προσπάθεια  κοινωνιολογικής προσέγγισης της ψυχοπαθολογίας των σχέσεων, με ζωηρούς διαλόγους,  ασταμάτητη κίνηση στο χώρο και ηλεκτρισμένες ερμηνείες, από τους αστέρες Εμανουέλ Μπερκό-. Βενσάν Κασέλ . Το βαρύ φορτίο του θέματος η σκηνοθέτις δεν μπορεί να το σηκώσει στην ολότητα του, για αυτό καταφεύγει σε παλινδρομήσεις και κλεφτές ματιές στο μέλλον, δια μέσου ενός κινηματογραφικού flashforward, το οποίο εξάπτει  τη φαντασία -για την εξέλιξη του δράματος- όσο όμως αυτό δεν οδηγεί σε κάποιου είδους λύτρωση, τελικά δίνει την εντύπωση ενός κινηματογραφικού τρικ.

Η εκρηκτική προσωπικότητα του Τζόρτζιο  σαγηνεύει τη χαμηλών τόνων Τόνι. Ήδη από τις πρώτες μέρες των σεξουαλικών τους συνευρέσεων,  θα της τάξει  λαγούς με πετραχήλια, όπως επίσης και την επιθυμία του, να κάνουν μαζί ένα παιδί. Ώπερ και εγένετο. Τα καλά κρυμμένα μυστικά του Τζόρτζιο  αρχίζουν σιγά-σιγά να αποκαλύπτονται. Εξακολουθεί να μοιράζεται το χρόνο του με τη μείζονα καταθλιπτική πρώην ερωμένη του, να φουμάρει χασίς με τους φίλους του, να χρωστάει στην εφορία, να θέτει στην Τόνι ως τετελεσμένο γεγονός ,πως θα μετακομίσει -κάποιες μέρες τη βδομάδα- σε ένα γειτονικό διαμέρισμα. Η εξέλιξη, είναι όπως τη φαντάζεστε. Θα τον πιάσει στα πράσα με μια άλλη γυναίκα. Ο Τζόρτζιο  έχει βρει τον τρόπο να χειραγωγεί τη γυναίκα του και αυτή να μην τολμά να τον χωρίσει. Κι όταν τελικά θα το πράξει, ο χωρισμός είναι εικονικός.

 Η αγαπημένη των διοργανωτών του Φεστιβάλ Καννών, η Μαϊγουέν Λε Μπεσκό, με το «Polisse» του 2011 καταπιάστηκε με το ευαίσθητο θέμα της σεξουαλικής κακοποίησης ανηλίκων, μένοντας στο πρώτο επίπεδο, μιας αρχάριας προσέγγισης.

Αντίθετα εδώ, εισβάλει ταυτόχρονα με ρεαλιστικό και κυνικό τρόπο, σε αυτό που αποκαλούν οι κοινωνιολόγοι « Συναισθηματική Κακοποίηση». Δηλαδή η τακτική κάποιων ανθρώπων, να χρησιμοποιούν διακριτικές τακτικές, παίζοντας με το λόγο και βρίσκοντας τις ευαίσθητες ζώνες των ευάλωτων ατόμων και να τους δημιουργούν ενοχές. Ενίοτε χρησιμοποιούν πιο βίαιες μεθόδους, τις απειλές και τον εκφοβισμό.

Είναι άραγε ο Τζόρτζιο  ο θύτης και η Τόνι το δυστυχισμένο θύμα; Ενώ η ταινία παρουσιάζει όλες τις μορφές συναισθηματικής κακοποίησης του άντρα προς τη γυναίκα, η κάμερα της Μαϊγουέν -προς το τέλος- αρχίζει να εξισορροπεί τα δύο πρόσωπα, σε μια προσπάθεια  να δώσει την εικόνα ενός happy end, επιθυμώντας να μην τσαλακώσει κανέναν. Να συμπαθήσουμε και τους δύο ήρωες.  Και αυτό επιτυγχάνεται μέσα από ένα παιχνίδι με τις φοβίες και τις εξαρτήσεις της Τόνι,  συντηρώντας παράλληλα το μύθο, όχι ενός εγωκεντρικού πρώην συζύγου, αλλά μόνο ιδιόρρυθμου, παραμένοντας ο  ”βασιλιάς” της καρδιάς της. Εν ολίγοις, ο τίτλος δεν φαίνεται να σαρκάζει την κατάσταση.  Αυτή  η στάση της Μαϊγουέν προβληματίζει, γιατί επενδύει -επί μακρόν- σε μια διαφορετική κορύφωση, που όλο την περιμέναμε  και τελικά δεν την είδαμε, για να διερωτηθούμε  αν άξιζαν τα 120 λεπτά της, ή θα μπορούσε να τα μαζέψει.  Η ταινία παρόλα αυτά δίνει ερεθίσματα προς συζήτηση, ο καταιγιστικός της ρυθμός, η λεκτική δράση και η απόδοση των δύο ηθοποιών ξεχωρίζουν. Βραβείο γυναικείας ερμηνείας στις Κάννες για την Εμανουέλ Μπερκό

“Ο Βασιλιάς μου” από 21 Απριλίου στους κινηματογράφους  σε διανομή Seven

The post Ο Βασιλιάς μου appeared first on screeneye.gr.