Κριτική Ιάκωβος Γωγάκης

Η Ελίζαμπεθ (Λι) Μίλερ, ήταν από τις πρώτες γυναίκες που βρέθηκαν στην πρώτη γραμμή του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, ως πολεμική ανταποκρίτρια, πρωτίστως, ως φωτορεπόρτερ.
Η πορεία της, την καθιστά πρωτοπόρα, διαπρέποντας, σε έναν ανδροκρατούμενο τομέα. Κατέγραψε τις φρικαλεότητες του πολέμου, με ωμότητα αλλά και με ανθρωπισμό.
Ήταν μια από τις πρώτες γυναίκες που φωτογράφισε -για το περιοδικό « Vogue»- μέσα από τα στρατόπεδα συγκέντρωσης,  στο Νταχάου και στο Μπούχενβαλντ.

Οι εικόνες της, άλλαξαν τον τρόπο με τον οποίο ο κόσμος έβλεπε τον πόλεμο.
Η Λι Μίλερ, συγκρίνεται με άλλες σπουδαίες προσωπικότητες της εποχής της, όπως ο Έρνεστ Χέμινγουέι. Και οι δύο αποτύπωσαν τον πόλεμο, μέσα από τα δικά τους φίλτρα: ο Χέμινγουέι μέσω της λογοτεχνίας και η Μίλερ μέσω της φωτογραφίας.
Η βιογραφική ταινία, αφιερωμένη στην Μίλερ, σκηνοθετείται από την – επί σειρά ετών επιτυχημένη Διευθύντρια Φωτογραφίας- Έλεν Κούρας ( Αιώνια Λιακάδα ενός Καθαρού Μυαλού), ενώ η κορυφαία ηθοποιός, Κέιτ Γουίνσλετ κρατάει τον κεντρικό ρόλο και επιβεβαιώνει για άλλη μια φορά την πολύ μεγάλη υποκριτική της δεινότητα.
Η Κούρας, ξεκινά την ταινία, τοποθετώντας σε πρώτο πλάνο, τις τρεις μεγάλες αδυναμίες της Μίλερ , λεκτικά αλλά και ουσιαστικά.

Τη φωτογραφία, το τσιγάρο και το σεξ( το τελευταίο λιγότερο).

Χρησιμοποιεί κυρίως φυσικό φωτισμό και μια ωμή αισθητική,  για να αποδώσει τη σκληρότητα του πολέμου και το βάρος της πραγματικότητας , που αντιμετώπισε η Μίλερ.

Επιπλέον, η χρήση της κάμερας ιδίως οι κοντινές λήψεις, συχνά ενισχύουν την ένταση των συναισθημάτων και δίνουν έμφαση στις εσωτερικές συγκρούσεις της Λι Μίλερ, είτε στον ταραχώδη γάμο της με τον Ρόλαντ Πένροουζ, έναν Άγγλο ζωγράφο, τον οποίο υποδύεται ο Αλεξάντερ Σκάρσγκαρντ, είτε με τον πρώην σύζυγό της, δείχνοντας τη μετάβασή της από τη ζωή της πολυτέλειας , στην τελική απόφασή της να εγκαταλείψει το Κάιρο και να επιστρέψει στην Ευρώπη.

Η Κούρας  χρησιμοποιεί έντονα τις αναδρομές στο παρελθόν , ιδίως με την εξιστόρηση  των γεγονότων από τη Μίλερ, σε ένα συγκεκριμένο πρόσωπο ( αποφυγή spoiler),  που θα αποκαλυφθεί η ιδιότητά του, προς το τέλος της ταινίας.

Από την άλλη, η Αμερικανίδα σκηνοθέτις,  ακολουθεί γραμμικό αφηγηματικό πλαίσιο, μιας  παραδοσιακής βιογραφικής δομής, εν ολίγοις κινήθηκε  μέσα σε μια ασφαλή ζώνη,  χωρίς να εμπλουτίζει το ρυθμό της ταινίας  με « σκηνική δράση» και κορυφώσεις,   ταυτόχρονα, περιορίζοντας τις δυνατότητές της, να εξερευνήσει πλήρως την πολυπλοκότητα της ζωής,  της  Λι Μίλερ.

Lee από την Πέμπτη 19/9 στους κινηματογράφους

The post Lee appeared first on screeneye.gr.

Βιογραφικό δράμα, 122′, Η.Π.Α 2015

Πρωτότυπος Τίτλος: Steve Jobs

Του Ντάνι Μπόιλ

Με τους Μάικλ Φασμπέντερ, Κέιτ Γουίνσλετ, Σεθ Ρόγκεν, Τζεφ Ντάνιελς

Γράφει ο Ιάκωβος Γωγάκης

Οι φανατικοί κομπιουτεράδες δεν θα χρειαστούν ιδιαίτερη προσπάθεια για να βυθιστούν στον κόσμο της «Lisa» του «NeXTcube», του «Macintosh» και του «IMac», δηλαδή στις πρωτοποριακές εφευρέσεις του αλήστου μνήμης και ειδήμονα των νέων τεχνολογιών Στιβ Τζομπς, που μας άφησε από καρκίνο το 2011 στα 56 του, ενώ παράλληλα για μας τους υπόλοιπους φρόντισε ο εξειδικευμένος σεναριογράφος Άαρον Σόρκιν( The Social Network) μαζί με τον ταλαντούχο Βρετανό σκηνοθέτη Ντάνι Μπόιλ(Trainspotting, 127 Ώρες) να μας σερβίρουν την απαραίτητη κλασική συνταγή «κοινωνικής σάλτσας» και χωρίς να εντυπωσιάζει, ήταν τουλάχιστον καλόμαγειρεμένη .

Εντούτοις, το υπόβαθρο της υπέρ-φιλόδοξης βιογραφικής ταινίας είναι για λίγους και δεν μπορεί να αποτελέσει το απαραίτητο δόλωμα για το ευρύ κοινό, όταν καταπιάνεται πέραν του δέοντος με τη motherboard, το hard disk τις δισκέτες, το « πόσο μίσησε δεν ξέρω» την Apple ll από την Apple l και με το δυσνόητο -όπως παρουσιάζεται- παρασκήνιο της απόλυσης του, από τη διάσημη εταιρία, προτού επαναπροσληφθεί ως θριαμβευτής.

Το αμερικάνικο κοινό είχε εν μέρει τα δίκια του, να γυρίσει την πλάτη στη φιλόδοξη και πολυδάπανη παραγωγή, η οποία ξεκίνησε με κακούς οιωνούς( αλλαγή εταιρίας παραγωγής, ακύρωση συμβολαίων από ηθοποιούς, αντικατάσταση σκηνοθέτη), αλλά δεν μπορείς να τη στείλεις και στον Καιάδα.
Καθοριστικός αποδείχθηκε ο ρόλος του σκηνοθέτη Ντάνι Μπόιλ, να αναπροσαρμόσει τις περιορισμένες δυνατότητες της συγκεκριμένης βιογραφίας, φέρνοντας το έργο στα μέτρα του. Πως το πέτυχε αυτό; Επιλέγοντας αρχικά να τοποθετήσει -σχεδόν εξολοκλήρου- την κάμερα του μέσα σε ένα θέατρο, τις μέρες που λανσάρει ο αποκαλούμενος και« πατέρας της hi-tech εποχής» τις προχωρημένες του εφευρέσεις, σε τρεις διαφορετικές χρονικές περιόδους της ζωής του, δηλαδή σαν να βλέπουμε τρία θεατρικά μονόπρακτα. Επιπλέον, έδωσε ένα μυσταγωγικό και φρενήρη ρυθμό στο έργο, που δεν μας άφησε ούτε λεπτό να ανασάνουμε- και συνέδεσε μαεστρικά -στον ίδιο χωροχρόνο- τους τεχνικούς όρους, με την αρρωστημένη του εργασιομανία , τη σχέση εξάρτησης μα και ζήλιας για τον συνεργάτη του, τον Στήβεν Βόζνιακ αλλά και με το μπάχαλο της προσωπική του ζωής, αρνούμενος για χρόνια να αναγνωρίσει την κόρη του, κρύβοντας τις φοβίες του, από τα δύσκολα παιδικά, οικογενειακά βιώματα του.

Τα flashbacks μικρής διάρκειας, λειτούργησαν άψογα στο καταιγιστικό οπτικό σύστημα του Μπόιλ, επεξηγηματικά και καταλυτικά για το σκέπτεσθαι του Στιβ Τζόμπς, όπως επίσης και το- όπως πάντα- προσεγμένο του σάουντρακ.
Δεν τον εξυμνεί απόλυτα, ούτε και τον ισοπεδώνει πλήρως.
Είναι εντυπωσιακό το γεγονός, πως τουλάχιστον 5 αστέρες της κινηματογραφικής βιομηχανίας αρνήθηκαν να αρπάξουν τον πρωταγωνιστικό ρόλο, μόνο ο Μαικλ Φασμπέντερ είπε το ναι, δεν θα το λέγαμε πως είναι πιστό αντίγραφο του πρωτότυπου, παίζει όμως παθιασμένα και μας πείθει. Ο θαυμασμός μας και τα εύσημα μας, για την Κέιτ Γουίνσλετ, ερμηνεύοντας τη βοηθό του Στιβ Τζομπς, ρόλος για αυτήν ίσως και ολίγον υποτιμητικός, το τόλμησε και πέτυχε.

“Στιβ Τζομπς” από 21/1 στους κινηματογράφους σε διανομή UIP

The post Στιβ Τζομπς appeared first on screeneye.gr.

Ο Γιώργος Λάνθιμος άφησε προ πολλού την Ελλάδα,( λίγους μήνες μετά την υποψηφιότητα του «Κυνόδοντα| στα ‘Οσκαρ του 2011), για να βρει στέγη στο Λονδίνο και να προετοιμάζει νέες ταινίες, που αποδεικνύουν το μεγάλο του ταλέντο. Το τρίτο μεγάλο βραβείο που απέσπασε ο

« Αστακός»( The Lobster) από το πρόσφατο Φεστιβάλ των Καννών, μια ταινία που μέχρι αυτή τη στιγμή προβλήθηκε μόνο στη Μ. Βρετανία, δεν εφησύχασε τον έλληνα σκηνοθέτη, έχοντας στα άμεσα σχέδια του να γυρίσει ένα ακόμα κοινωνικό δράμα, αυτή το φορά, ιστορία εποχής, με τίτλο “The Favourite”. Έκλεισε για τους πρωταγωνιστικούς ρόλους, με την Κέιτ Γουίνσλέτ, την Έμα Στόουν και την Ολίβια Κόλμαν. Το σενάριο ανήκει στην Ντέμπορα Ντέιβις και στον Τόνι Μακναμάρα.

Η ιστορία λαμβάνει χώρα  στα τέλη του 17ου αιώνα και τα πρώτα χρόνια του 18ου , όταν η Βασίλισσα Άννα της Αγγλίας (Ολίβια Κόλμαν), η έμπιστη της Δούκισσα του Μάρλμπορο Σάρα (Κέιτ Γουίνσλετ) και μια φτωχή συγγενής της Σάρα που κερδίζει την εμπιστοσύνη της Βασίλισσας, η Αμπιγκάιλ Μασάμ(Έμα Στόουν), θα βρεθούν σε έναν άτυπο ανταγωνισμό μεταξύ τους, για το ποια θα πάρει τον έλεγχο της ουσιαστικής επιρροής, σε χρονική στιγμή όπου η πολιτική  κατάσταση στη χώρα βρισκόταν στην κόψη του ξυραφιού.

The post Κέιτ Γουίνσλέτ, Έμα Στόουν κι Ολίβια Κόλμαν στο ” The Favourite”, το νέο φιλμ του Γιώργου Λάνθιμου appeared first on screeneye.gr.