Κριτική Ιάκωβος Γωγάκης

Πριν από μερικά χρόνια, θεωρείτο αυτονόητο ότι η «Ημέρα Αποκάλυψης» θα ήταν το ιδανικό υλικό για τον Στίβεν Σπίλμπεργκ. Επιστημονική φαντασία, μυστηριώδη πλάσματα, άνθρωποι που διεισδύουν στο μυαλό άλλων ανθρώπων, κρατικά και ιδιωτικά μυστικά, ήρωες πρόθυμοι να ρισκάρουν τα πάντα για να ταξιδέψει η αλήθεια από τη μία άκρη του κόσμου στην άλλη. Όλα αυτά παραπέμπουν στον δημιουργό που έχτισε ένα μεγάλο μέρος του μύθου του κοιτάζοντας προς τον ουρανό.
Μόνο που ο Σπίλμπεργκ των τελευταίων χρόνων έδειχνε να έχει ανάγκη ακριβώς το αντίθετο. Το έδαφος, το χορό τη μνήμη, το βίωμα, τον ρεαλισμό. Μετά το βαθιά προσωπικό «The Fabelmans» και το καλοδουλεμένο ριμέικ του «West Side Story», είχε αφήσει να εννοηθεί ότι ο «άλλος κόσμος» της επιστημονικής φαντασίας δεν τον απασχολεί πια με την ίδια ένταση. Γι’ αυτό και η επιστροφή του σε αυτό το πεδίο, παρά τις προηγούμενες δηλώσεις του, είναι στρατηγική εμπορική επιλογή και ουδεμία σχέση δεν έχει με την καλλιτεχνική του ανάγκη. Και το απογοητευτικό αποτέλεσμα της «Ημέρας Αποκάλυψης» το επιβεβαιώνει σχεδόν σε κάθε σκηνή.
Ένας από τους πιο καταρτισμένους επιστήμονες στον χώρο της κυβερνοασφάλειας, ο Ντάνιελ Κέλνερ (Τζος Ο’Κόνορ), αποφασίζει να αποκαλύψει ένα από τα πιο καλά κρυμμένα μυστικά των τελευταίων δεκαετιών. Στην αντίπερα όχθη βρίσκεται ο Νόα Σκάνλον (Κόλιν Φερθ), επικεφαλής της Wardex, ένα πρόσωπο εξουσίας που έχει και προσωπικούς λόγους να κάνει τα αδύνατα δυνατά ώστε το μυστικό να μη βγει ποτέ στο φως. Γι’ αυτό κυνηγά τον Κέλνερ μέχρι θανάτου.
Σε μια παράλληλη αφήγηση, η οποία αργότερα ενώνεται με τον κεντρικό κορμό της ιστορίας, η δημοσιογράφος μετεωρολογίας Μάργκαρετ Φέρτσαϊλντ (Έμιλι Μπλαντ), μια γυναίκα που μπορεί να μιλά, εκτός από τη μητρική της γλώσσα, κορεάτικα και ρωσικά, ξυπνά μια μέρα και αντιλαμβάνεται ότι έχει αποκτήσει την ικανότητα να μπαίνει στη σκέψη των ανθρώπων. Από εκείνη τη στιγμή γίνεται κι εκείνη στόχος εξόντωσης από τον Σκάνλον και τους μηχανισμούς που υπηρετεί.
Ο Ντάνιελ Κέλνερ και η Μάργκαρετ Φέρτσαϊλντ ενώνουν σταδιακά τις δυνάμεις τους και για να επιβιώσουν, και για να φέρουν στην επιφάνεια μια αλήθεια ικανή να ανατρέψει όσα γνωρίζει η ανθρωπότητα για τους εξωγήινους, και τις αθέατες δυνάμεις εξουσίας.
Η «Ημέρα Αποκάλυψης» θέλει να ανοίξει μια μεγάλη συζήτηση για την εξουσία, για κράτη που κρύβουν, μυστικές υπηρεσίες που λειτουργούν χωρίς έλεγχο, προέδρους που θυμίζουν βιτρίνες και μηχανισμούς που επιβιώνουν πολύ πέρα από εκλογές, θητείες και κυβερνητικές αλλαγές. Η σύνδεση με τον Νίξον και το Γουότεργκεϊτ έχει, ασφαλώς, μια δραματουργική γοητεία, αλλά παραμένει και η πιο ασφαλής επιλογή. Είναι εύκολο να φορτώνεις το σκοτάδι της αμερικανικής πολιτικής Ιστορίας στον πιο αναγνωρίσιμο «ένοχο». Το πραγματικά τολμηρό θα ήταν να ειπωθεί ότι η απόκρυψη δεν έγινε μια φορά και τέλος αλλά είναι μια από τις βασικές του λειτουργίες.
Μόνο που η ταινία, αντί να ακολουθήσει αυτή τη σκέψη μέχρι τέλους, συχνά καταφεύγει σε σκηνές αφελείς. Ο Κέλνερ, περικυκλωμένος από τους ανθρώπους του Σκάνλον, φορά κρυφά γάντια, ενεργοποιεί ένα μαγικό αντικείμενο και δραπετεύει. Αργότερα, η Φέρτσαϊλντ τον καθοδηγεί τηλεπαθητικά, εκείνος βρίσκει αυτοκίνητο με τα κλειδιά έτοιμα, μπαίνει μέσα σε σπίτι εν μέσω πυροβολισμών και διαφεύγει σαν ήρωας ταινίας Τζέιμς Μποντ . Η σκηνή στο τρένο απλώς επιβεβαιώνει την υπερβολή.

Στις ερμηνείες, η Έμιλι Μπλαντ δίνει στη Μάργκαρετ ένταση και εσωτερικότητα, ενώ ο Κόλιν Φερθ προσπαθεί να φορτίσει τον Σκάνλον με ενοχή και αμφιβολία. Οι υπόλοιποι, όμως, περνούν χωρίς ιδιαίτερο αποτύπωμα. Και το φινάλε, όπου ο Σπίλμπεργκ φαντάζεται μια ανθρωπότητα καθηλωμένη μπροστά στην αποκάλυψη, είναι εκτός εποχής. Σήμερα ακόμη και πραγματικά αρχεία για UFO χάνονται μέσα στον θόρυβο της πληροφορίας.

Ημέρα Αποκάλυψης από την Πέμπτη 11/6 στους κινηματογράφους

The post Ημέρα Αποκάλυψης appeared first on screeneye.gr.

1. Αμνησία

Θρίλερ μυστηρίου,92′, Η.Π.Α 2014

Πρωτότυπος Τίτλος: Before I Go to Sleep

Του Ρόουαν Τζόφε

Με τους Νικόλ Κίντμαν, Κόλιν Φερθ,Μαρκ Στρογκ

ΠΛΟΚΗ

Η Κριστίν Λούκας μετά από ένα σοβαρό αυτοκινητιστικό ατύχημα, χάνει τη μνήμη της.  Χρόνια αργότερα η ζωή της είναι ριζικά διαφορετική, αναζητώντας πληροφορίες για τον προγενέστερο της βίο. Κρυφά από τον άντρα της Μπεν, θα ζητήσει τη βοήθεια ενός νευρολόγου, του Νας. Σταδιακά θα βγουν  στο φως συγκλονιστικές λεπτομέρειες από το παρελθόν, που αποκαλύπτουν τη σκοτεινή προσωπικότητα του συζύγου της.

ΚΡΙΤΙΚΗ

Σε διάστημα ενός έτους, Κόλιν Φερθ και Νικόλ Κίντμαν επανεμφανίζονται μαζί στην μεγάλη οθόνη, σε έργο με ένα και μόνο κοινό σημείο με το προηγούμενο(Railway Man). Στο προσκήνιο η απώλεια μνήμης και οι βασανιστικές θολές αναμνήσεις, ενός τραυματικού παρελθόντος.

Το έργο είναι βασισμένο στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Σι Τζέι Γουότσον, με τον σκηνοθέτη Ρόουαν Τζόφε να χρησιμοποιεί πάμπολλες γνώριμες μεθόδους των κλασικών ταινιών θρίλερ ..από το « Vertigo» του  Χίτσκοκ μέχρι την «Αποστροφή» του Πολάνσκι. Είναι τόσο χιλιοπαιγμένο το στόρι αλλά και ο τρόπος που ξεδιπλώνεται το υποτιθέμενο μυστήριο, με το παιχνίδι του  flashback , των κοντινών λήψεων στο πρόσωπο της αλλοπρόσαλλης ηρωίδας -που μια θυμάται και την άλλη ξεχνά- του συντρόφου της, που μπορεί κανείς να ανιχνεύσει τις προθέσεις του από τα αρχικά στάδια του έργου, με αυτά και με εκείνα το μυστήριο γρήγορα εξασθενεί και εν τέλει ελάχιστα ενδιαφέρει τι είναι αλήθεια και τι ψέμα. Ο Κόλιν Φερθ θυμίζει όλους τους πρόσφατους του «κλισέ» ρόλους( Ο Κύκλος των Αναμνήσεων,Τα Δεσμά του Διαβόλου), αντίθετα η Νικόλ Κίντμαν έχει αποδείξει και στο παρελθόν ότι της πάει γάντι ο ρόλος γυναίκα-θύμα(Dogville, Έτοιμη για Όλα), μα εδώ οι σεναριακές και σκηνοθετικές περιστάσεις δεν την ευνοούν, για να μας δώσει μια ανάλογη και μεγάλη ερμηνεία.

2. Ο Λαβύρινθος

Δράση Μυστηρίου/Επιστημονικής Φαντασίας, 113’, Η.Π.Α 2014

Πρωτότυπος τίτλος: The Maze Runner

Του Ουές Μπολ

Με τους  Ντίλαν Ο’Μπράιαν,Ουίλ Πούλτερ,Κάγια Σκοντελάριο,Πατρίσια Κλάρκσον

ΠΛΟΚΗ

Ο Τόμας ξυπνά μέσα σε ένα σκοτεινό ασανσέρ το οποίο κινείται αργά και βασανιστικά με κατεύθυνση προς τα επάνω. Κάποια στιγμή, καθώς ο μυστηριώδης θάλαμος ακινητοποιείται ξαφνικά, ανοίγει μια πόρτα και ο Τομάς έρχεται αντιμέτωπος με μια “αγέλη” αγοριών που τον καλωσορίζουν στην Κοιλάδα. Αυτό θα είναι πλέον το καινούριο του σπίτι, χωρίς ωστόσο ο ίδιος να θυμάται και ποιο ήταν το προηγούμενό του. Η μνήμη του είναι παντελώς κενή. Δεν έχει την παραμικρή ιδέα σχετικά με το ποιος είναι, από πού προέρχεται, και ποιοι είναι οι γονείς του. Το παρελθόν του δεν υπάρχει, ούτε ως μακρινή ανάμνηση…

Ο Τόμας και τα υπόλοιπα αγόρια δεν γνωρίζουν υπό ποιες συνθήκες βρέθηκαν σε τούτο το απόκοσμο μέρος. Η γνώση τους σχετικά με τη νέα τους κατοικία περιορίζεται στο αινιγματικό και πελώριο άνοιγμα που σχηματίζεται κάθε πρωί στον θεόρατο τσιμεντένιο φράχτη που τους περιβάλει – μια πόρτα που οδηγεί σε έναν αχανή και τρομακτικό λαβύρινθο. Κάθε που βραδιάζει, ο λαβύρινθος ξανακλείνει και ανά τριάντα ημέρες ένα καινούριο αγόρι καταφτάνει, με τον ίδιο ακριβώς τρόπο όπως και ο Τόμας, στην περίφημη Κοιλάδα…

ΚΡΙΤΙΚΗ

Λαβύρινθος πολλών ερωτημάτων και ερωτηματικών  για να περνάει η ώρα. Πως βρέθηκε ο Τόμας,  τα υπόλοιπα νεαρά αγόρια και το μοναδικό κορίτσι στη συγκεκριμένη περιοχή; Γιατί δημιουργήθηκε αυτό το πράγμα; Υπάρχει τρόπος να ξεφύγουν από τον κυκεώνα του θανάτου; Τι κρύβεται πίσω απ’ όλα αυτά;  Η απάντηση απλή. Το Χόλιγουντ και οι επιφανειακές πολιτικόφιλοσοφικές του ανησυχίες, τίποτα δεν μας εκπλήσσει σε μια προσαρμογή ενός ακόμη εμπορικά επιτυχημένου βιβλίου.  Ήδη από τα μισά του έργου μπορεί κανείς να καταλάβει ότι έπεται και συνέχεια, που ίσως ολοκληρωθεί σε τρία μέρη, στο πρότυπο των « Αγώνων Πείνας».

3.Η Barbie στο μυστικό βασίλειο

Κινουμένων Σχεδίων 81′, Η.Π.Α 2014

Πρωτότυπος Τίτλος: Barbie and The Secret Door

ΠΛΟΚΗ

Η Barbie είναι η Αλέξα, μια συνεσταλμένη και ρομαντική πριγκίπισσα που ανακαλύπτει μια μυστική πόρτα. Από εκεί θα οδηγηθεί σ’ ένα μυστικό βασίλειο  γεμάτο θαύματα, μαγικά πλάσματα και εκπλήξεις. Θα συναντήσει τη γοργόνα Ρόμι και τη  νεράιδα Νόρι και θα μάθει την ιστορία της κακομαθημένης βασίλισσας Μαλούσια που θέλει να στερήσει τη μαγεία από τη χώρα. Όμως, εντελώς αναπάντεχα η Αλέξα ανακαλύπτει ότι διαθέτει μαγικές δυνάμεις σε αυτόν τον κόσμο και οι φίλες της είναι σίγουρες ότι μπορεί να σώσει τη μαγεία που απειλείται από τα σχέδια της Μαλούσια. Μη χάσετε αυτό που θα συμβεί όταν η Αλέξα βρει το θάρρος να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων και ανακαλύψει ότι η δύναμη της φιλίας είναι πιο πολύτιμη και από τη μαγεία.

The post Πρεμιέρες… από 18- 24 Σεπτεμβρίου appeared first on screeneye.gr.

Αισθηματική κομεντί, 100΄, ΗΠΑ 2014, Γλώσσα: Αγγλικά

Πρωτότυπος τίτλος: Magic in the Moonlight

Του Γούντι Άλεν

Με τους Κόλιν Φερθ, Έμα Στόουν, Σάιμον Μακ Μπέρνι

 Γράφει ο Παναγιώτης Φρούντζος

Η «Μαγεία στο Σεληνόφως» είναι μία ταινία του Γούντι Άλεν. Αυτήν τη φράση θα πρέπει να επαναλάβουμε εκατοντάδες φορές μέχρι να αντιληφθούμε πως, ναι, η «Μαγεία» πράγματι είναι το πιο πρόσφατο έργο στη φιλμογραφία του Γούντι Άλεν, και μάλιστα ένα έργο που έρχεται μετά το λογοτεχνικό κομψοτέχνημα «Μεσάνυχτα στο Παρίσι» και το θυελλώδη ύμνο στην οργή «Θλιμμένη Τζάσμιν». Οριακά γοητευτική, τούτη εδώ η ταινία ξεκινά σαν αποτύπωση της ζωής της upper class στη Γαλλική Ριβιέρα και σαν παράθεση των ρευμάτων που διαπερνούσαν το σώμα της ευρωπαϊκής σκέψης του μεσοπολέμου –από το μηδενισμό του Νίτσε, τη σολή της βιενέζικης ψυχανάλυσης και τον απότοκο από τις έρευνες του Δαρβίνου ρασιοναλισμό μέχρι το νεφελώδη μυστικισμό–, για να καταλήξει  σε μια γλυκανάλατη κομεντί με πινελιές από τον «Πυγμαλίωνα» και αναφορές που εκτείνονται στο μπουρλέσκ. Όμως, το μπουρλέσκ βασιζόταν κατά κύριο λόγο στους πλημμυρισμένους από ευφάνταστη  σπιρτάδα διαλόγους που πετούν ηλεκτρικές σπίθες από την οθόνη και στη χημεία του πρωταγωνιστικού διδύμου. Και αν οι διάλογοι του Γούντι –ειδικά όσοι αναφέρονται στην ύπαρξη ή μη του θεού– ξεχειλίζουν από το «σαρκοβόρο» ειρωνικό του πνεύμα, ο τύπος της  χημείας του Κόλιν Φερθ με την Έμα Στόουν θα έβαζε δύσκολα ακόμη και σε αυτό τον Τζον Ντάλτον την ώρα της διατύπωσης της ατομικής θεωρίας του.

Βρισκόμαστε στο 1928, στη λαμπερή Γαλλική Ριβιέρα, εκεί όπου η μητριαρχική φιγούρα (Τζάκι Γουίβερ) μιας πλούσιας αμερικανικής οικογένειας από το Πίτσμπουργκ πέφτει θύμα μιας νεαρής πνευματίστριας, της Σόφι (Έμα Στόουν). Η εν λόγω νεαρή υπόσχεται να καλέσει το πνεύμα του αποθανόντος συζύγου της Γκρέις, η Γκρέις της υπόσχεται να ιδρύσει ίδρυμα ερευνών στο όνομά της και ο γιος της Μπράις (Χάμις Λινκλέιτερ) ζητάει σε γάμο τη Σόφι. Η αμερικανική μεγαλοαστική τάξη αναζητάει τις απαντήσεις στα ερωτήματα και τις αγωνίες της στη μεταφυσική, και τη λύση καλείται να δώσει ο ιλούζιονιστ Στάνλεϊ (Κόλιν Φερθ), γνωστός στη σκηνή ως Γουέι Λινγκ Σου. Αυτός, διαποτισμένος από το πεσιμιστικό πνεύμα των χαρακωμάτων του Μεγάλου Πολέμου, αντιμετωπίζει με γνώμονα τον ορθό λόγο κάθε προσπάθεια καταβύθισης στον αθέατο κόσμο. Αποφασισμένος, λοιπόν, ο Στάνλεϊ να ξεσκεπάσει τη μικρή Αμερικανίδα απατεώνισσα, καταλήγει να ξεσκεπάσει και να αποκαλύψει το απόλυτο κενό που χάσκει κάτω από τις σαθρά δομημένες ιδέες του και να ξύσει την επιφάνεια του αδένα του που εκκρίνει φερομόνες. Έρωτας κάτω από το μαγικό ουρανό της Γαλλικής Ριβιέρας, έρωτας που οδηγεί τον εγωπαθή Στάνλεϊ στην εν μέρει αυτογνωσία.

Το προσάναμμα για να φουντώσει μια δυνατή κινηματογραφική φωτιά υπάρχει, ωστόσο μετά την πρώτη ανάφλεξη η φωτιά σιγοκαίει μέχρι που στο βάθος της εστίας με δυσκολία ξεχωρίζεις μερικές σπίθες ανάμεσα στα αποκαΐδια. Μια ενδιαφέρουσα σύγκρουση ανάμεσα σε ένα μάγο-ταχυδακτυλουργό που θεωρεί πως το αθέατο είναι οφθαλμαπάτη και ένα μέντιουμ που πιστεύει πως το αθέατο είναι η μόνη ισχυρή πραγματικότητα διολισθαίνει με μεγάλη ευκολία σε ένα δύσπεπτο love-story, το οποίο με δυσκολία μπορούν να κάνουν ενδιαφέρον οι συναρπαστικοί δεύτεροι ρόλοι –ιδιαίτερα εκείνος της θείας Βανέσα (Αϊλίν Άτκινς)–, η εμφάνιση της Ούτε Λέμπερ ως τραγουδίστριας του καμπαρέ, το προσεγμένο σάουντρακ –από Ραβέλ, Μπετόβεν και Στραβίνσκι μέχρι Κόουλ Πόρτερ και Ρότζερς και Χαρτ–, η εκλεπτυσμένα χορογραφημένη και λουσμένη στο φυσικά φως της νότιας Γαλλίας φωτογραφία του Ντάριους Κόντζι και η ευφάνταστη ενδυματολογική προσέγγιση της Σόνια Γκράντε.

Παναγιώτης Φρούντζος

“ Μαγεία στο Σεληνόφως” από 28/8 στους κινηματογράφους σε διανομή Odeon

The post Μαγεία στο Σεληνόφως appeared first on screeneye.gr.

Βιογραφικό δράμα, 116′, Αυστραλία, Μ. Βρετανία 2013

Του Τζόναθαν Τεπλίτζκι

Με τους  Κόλιν Φερθ, Νικόλ Κίντμαν, Στέλαν Σκάρσγκαρντ, Τζέρεμι Ιρβάιν

Ο Έρικ Λόμαξ  ήταν μέλος του Βρετανικού στρατού στο Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Η  διμοιρία του είχε επιφορτιστεί με την κατασκευή ένα σιδηροδρόμου στη Νοτιοανατολική Ασία. Ο νεαρός στρατιώτης θα πέσει στα χέρια των Ιαπώνων και θα κακοποιηθεί ανελέητα.

Η ταινία έχει ως αφετηρία τη δεκαετία το 80’ , όταν ο Έρικ κατά τη διάρκεια ενός ταξιδιού με  τρένο για τη Σκωτία, θα συναντήσει τη νοσοκόμα Πάτι θα την ερωτευτεί και θα την παντρευτεί. Μέσα σε ελάχιστο χρόνο η Πάτι θα αντιληφθεί την αλλόκοτη συμπεριφορά του συζύγου της, στα τακτά διαστήματα αναζωπύρωσης των εφιαλτικών αναμνήσεων , μιας περιόδου της ζωής του , που για αυτήν είναι ακόμα άγνωστη. Θα ζητήσει τη βοήθεια ενός φίλου του, του Φίνλει, θα της πει χαρτί και καλαμάρι, τι συνέβη στο πεδίο της μάχης. Η μόνη λύση για τον Έρικ για να ξεπεράσει τους δαίμονες είναι να βρει τον βασανιστή του και να εξιλεωθεί… όπερ και εγένετο.

Στις αμέτρητες αντιπολεμικές ταινίες, προσθέτουμε τη βιογραφία του Έρικ Λόμαξ , όμως οι  μεγάλες ιδέες και οι καλοπροαίρετες  προθέσεις του Αυστραλού Τζόναθαν Τεπλίτζκι, δεν αρκούν.

Η σκηνοθετική του αυτοσυγκράτηση τον οδηγεί σε υπερβολικό ακαδημαϊσμό, που συν τω χρόνω,  καταλήγει –στα δύο από τα τρία μέρη-ανυπόφορα στατικός και μονότονος.

Υπερ-χρησιμοποιείται η σιγουριά που προσδίδει η τεχνική του φλας μπακ ,με τέτοιο τρόπο, ώστε το αποτέλεσμα να είναι αντίθετο από το επιδιωκόμενο, και τελικά το οδυνηρό οδοιπορικό του πρωταγωνιστή,  να  μην αγγίζει τις καρδίες μας.

 Η παρατεταμένη σε διάρκεια ρομαντική ιστορία του Έρικ με τη μετέπειτα σύντροφό του, τη Πάτι, θα παραμερίσει το πραγματικό ζητούμενο του κοινωνικού δράματος , που είναι η επώδυνη διαδικασία λύτρωσης κι επούλωσης των ψυχικών τραυμάτων του κεντρικού προσώπου, 40 χρόνια μετά τους φρικτούς βασανισμούς που υπέστη.

Όπως είναι δομημένο το έργο και με το σαθρό σεναριακό υπόβαθρο, κατ’ουδένα λόγο δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι ο « Κύκλος των Αναμνήσεων» διερεύνα τις διαταραχές του Έρικ ή γενικά των μεταπολεμικών ψυχολογικών του νευρώσεων, όπως τις αποτύπωσε πιο πετυχημένα η Κάθριν Μπιγκελόου στο «Hurt Locker».

Στην τρίτη και τελευταία πράξη, στο τετ α τετ  του θύματος με τον θύτη, η συνάντηση δηλαδή του Έρικ  με τον Ιάπωνα βασανιστή του, τον Τακέσι Ναγκάσι,  εκεί θα δούμε τις πιο καλοδουλεμένες σκηνές του έργου και στο κομμάτι της φωτογραφίας, των ερμηνειών και των ουμανιστικών μηνυμάτων,  αλλά είναι δώρον άδωρον, όταν αυτό ξεκινά να συμβαίνει  από το 95 λεπτό. Μέχρι τότε, ποιος  πραγματικά αντέχει.

“Ο Κύκλος των Αναμνήσεων” από 10/7 στους κινηματογράφους σε διανομή Seven

The post Ο Κύκλος των Αναμνήσεων appeared first on screeneye.gr.

Δράμα, Έγκλημα, 114’, Η.Π.Α 2013

Του Ατόμ Εγκογιάν

Με τους Κόλιν Φερθ, Ρις Γουίδερσπουν,Στίβεν Μόγιερ, Μιρέιγ Ένος

13η και φαρμακερή για τον Ατόμ Εγκογιάν, που άκουσε – ίσως και υπερβολικά- τα εξ’αμάξης από τους συναδέλφους κριτικούς, που βρέθηκαν τον προηγούμενο Σεπτέμβρη στο Φεστιβάλ του Τορόντο, ρίχνονταν στον Καιάδα τα « Δεσμά του Διαβόλου», με διάθεση γενικευμένης ισοπέδωσης του έργου.

Η ταινία δεν είναι τόσο απογοητευτική όσο προβάλλεται από τους επικριτές της, είναι βέβαια κατώτερη των προσδοκιών, αν αναλογιστεί κανείς την κινηματογραφική παρακαταθήκη που άφησε τις προηγούμενες τρεις δεκαετίες ο Γαλλοαρμένιος σκηνοθέτης, με τα έργα του να αποτελούν Κεφάλαιο των Σχολών του Σινεμά.

Η ιστορία του λοξοκοιτάζει σε μια σκοτεινή υπόθεση δολοφονίας τριών παιδιών, στο Μέμφις, που συντάραξε το 1993 ολόκληρη την Αμερική και αποτέλεσε πηγή έμπνευσης για να γραφτούν βιβλία και να γυριστούν ντοκιμαντέρ, με γνωστότερο όλων το «Χαμένος παράδεισος: Οι δολοφονίες των παιδιών στο Ρόμπιν Χουντ Χιλς», το οποίο είδαμε και στο φεστιβάλ Θεσσαλονίκης.

Η αλήθεια είναι ότι ο Εγκογιάν δεν είχε τίποτα καινούριο επί του θέματος να φωτίσει,   θα προσπαθήσει αλλά θα  αποτύχει να ξεφύγει από το εύκολο  πρώτο αφηγηματικό επίπεδο, παραμένοντας  επικεντρωμένος στην πληθώρα των προσώπων και χαρακτήρων, σε βαθμό που να είναι η πλοκή, σε κάποια σημεία δυσπαρακολούθητη. Ταυτόχρονα, μοιράζει τον χρόνο, για να  δώσει έμφαση και στην δικαστική διαμάχη, που εξελισσόταν για χρόνια. Δείχνει μπερδεμένος-κι αυτό είναι εμφανές- για το πώς  θα μεταπηδήσει στο δύσκολο επόμενο στάδιο, που θα ήταν η εμβάθυνση της ψυχολογικής κατάστασης των κεντρικών του ηρώων, την μάνας που χάνει το παιδί της  (Ρις Γουίδερσπουν), του ντετέκτιβ που μάχεται κατά της θανατικής ποινής (Κόλιν Φέρθ), των δακτυλοδεικτούμενων από την εμφάνιση τους και τα σατανιστικά τους πιστεύω, νεαρών κατηγορουμένων.

Το γεγονός ότι παίζει σοφά από την αρχή, με τον χωροχρόνο-το παρελθόν των παιδιών εισβάλει στο παρόν κι αντίστροφα-, θα μας θυμίσει το τεχνικό στιλ του δικού του « Γλυκού Πεπρωμένου»( με κορμό κι εδώ το θάνατο εφήβων,)  το« Σκοτεινό Ποτάμι» του Κλίντ Ίστγουντ, και θα δημιουργήσει προσμονή για μια παρόμοια συνταρακτική κατάληξη, ιδίως στους θεατές που για πρώτη φορά πληροφορούνται για το συμβάν.

Ναι, το φινάλε δεν προκαλεί σοκ, ναι, ο τρόπος που φιλμάρεται ο  « Δεσμός του Διαβόλου» έχει μια οσμή των ξεπερασμένων νομικών περιπετειών κάποιων παλαιότερων εποχών,   αλλά μια προσεκτική ανάγνωση, καθιστά σαφές ότι μέσα από την κινηματογραφική θολούρα του Εγκογιάν εμφανίζονται τα ταμπού των μικρών και μεγάλων κοινωνιών, όπως τα έχουμε δει  στο « Exotica», στο  « Γλυκό Πεπρωμένο»  και στο «Family Viewing». Όσοι συνειδητά επιλέγουν να ανήκουν στο περιθώριο( πχ οι νεαροί που κατηγορούνται για φόνο),  μπορεί να το πληρώσουν, ακόμα και με την ίδια τους τη ζωή, επίσης οι αιμομιξίες και οι ανήθικες σεξουαλικές πράξεις  αποσιωπούνται, η διαπλεκόμενη δικαιοσύνη αλλοιώνει δικογραφίες, ο «ηθικός» κριτής  των πάντων, η 4η εξουσία (ΜΜΕ)  αντικαθιστά βίαια την 1η.  Όλα αυτά έστω και με προβλήματα, υπαινίσσονται  στο έργο.

Η Ρις Γουίδερσπουν, χωρίς καθοδήγηση, έδειξε μέρος της πλούσιας υποκριτικής της γκάμας, οργισμένη να αναζητά τον υπαίτιο του θανάτου του γιού της, ο Κόλιν Φερθ παρότι δεν βοηθήθηκε από το πληκτικό κτίσιμο του χαρακτήρα του ντετέκτιβ Ρον Λαξ,  είχε κάποιες επιδέξιες αναλαμπές, κι από την άλλη, ο ικανός σκηνοθέτης Ατομ Εγκογιάν  βρίσκεται εδώ και μια πενταετία τουλάχιστον σε ένα περίεργο σταυροδρόμι στην προσωπική του ζωή, όταν παραδέχτηκε το 2010 (στα 50 του) ότι περνάει κρίση της μέσης ηλικίας-εξού και η μετριότατη ταινία «Chloe» – δεν γνωρίζουμε αν σε προσωπικό επίπεδο συνεχίζεται, σε επαγγελματικό αν εξακολουθεί να πορεύεται έτσι, θα μιλάμε σύντομα για κρισάρα, αλλά ακόμα για μας αντέχει.

“Τα Δεσμά του Διαβόλου” από 5/6 στους κινηματογράφους σε διανομή Odeon

The post Τα Δεσμά του Διαβόλου(Devil’s Knot) appeared first on screeneye.gr.

Η νέα ταινία του Ατομ Εγκογιάν «Devil’s Knot» με πρωταγωνιστές τον Κόλιν Φερθ και την Ρις Γουίδερσπουν αφορά την υπόθεση τριών  ανδρών του Δυτικού Μέμφις, που στην εφηβεία τους το 1993 σκότωσαν ισάριθμα αγόρια.

Το «Devil’s knot» έκανε πρεμιέρα στο Τορόντο και συγκέντρωσε διφορούμενα σχόλια. Προς το παρόν μπορείτε να δείτε  την αφίσα, φωτογραφία και το τρέιλερ της ταινίας.

The post Διχάζει ξανά ο Ατόμ Εγκογιάν. Πόστερ και Τρέιλερ του “Devil’s Knot” appeared first on screeneye.gr.