Κριτική Ιάκωβος Γωγάκης

Βασισμένη στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Γουίλιαμ Σ. Μπάροουζ, η ταινία «Queer»  ενώ υπερβαίνει τη μετριότητα, δεν καταφέρνει να φτάσει στο επίπεδο μιας πραγματικά σπουδαίας κινηματογραφικής δημιουργίας. Ο Λούκα Γκουαντανίνο, γνωστός για την αισθητική τελειότητα και τη συναισθηματική ένταση που διακρίνει το έργο του «Call Me by Your Name», εδώ επιλέγει να απομακρυνθεί από μια πιστή μεταφορά του βιβλίου, επιβάλλοντας το προσωπικό του ύφος. Το αποτέλεσμα είναι ένα φιλμ που, αν και κρατάει τον πυρήνα της νουβέλας, εμφανίζει αισθητές αφηγηματικές αδυναμίες, κυρίως στο τρίτο από τα τέσσερα κεφάλαια. Οι αδυναμίες αυτές,  ίσως απορρέουν και από το ίδιο το λογοτεχνικό έργο.

Ο Γουίλιαμ Λι, που υποδύεται με έντονη εκφραστικότητα ο Ντάνιελ Κρεγκ, είναι ένας γκέι άντρας, μοναχικός και αλκοολικός, βυθισμένος σε έναν φαύλο κύκλο εθισμών και ανεκπλήρωτων επιθυμιών. Ο Κρεγκ παραδίδει μια από τις πιο τολμηρές ερμηνείες του,

αποτυπώνοντας με εντυπωσιακή ακρίβεια τις αντιφάσεις του χαρακτήρα του.

Πάθος, απόγνωση, μοναξιά και αβεβαιότητα. Οι συχνές εναλλαγές συναισθημάτων του Λι αποδίδονται με απίστευτη αυθεντικότητα.

Η ταινία προσεγγίζει το ζήτημα της ερωτικής έλξης και του ανεκπλήρωτου έρωτα επιτρέποντας διαφορετικές ερμηνείες. Αν και στον πυρήνα της βρίσκεται η ομόφυλη ερωτική επιθυμία, τα συναισθήματα που απεικονίζονται είναι οικουμενικά. Ο Λι ερωτεύεται τον νεαρό Γιουτζίν Άλλερτον, έναν χαρακτήρα που υποδύεται με αινιγματική ψυχρότητα ο Ντρου Στάρκι. Η σχέση τους υπόσχεται αρχικά να εξελιχθεί σε κάτι ουσιαστικότερο , ωστόσο παραμένει στάσιμη και ασύμμετρη, αφήνοντας ένα κενό, σαν κάτι να λείπει.

Η σκηνοθετική δεινότητα του Γκουαντανίνο είναι αδιαμφισβήτητη. Κάθε πλάνο είναι καλλιτεχνικά προσεγμένο, ενώ οι σκηνές στην Πόλη του Μεξικού της δεκαετίας του 1950 αποπνέουν μια μοναδική αίσθηση νοσταλγίας και παρακμής. Οι αντιθέσεις φωτισμού, οι ζεστοί χρωματικοί τόνοι και οι προσεγμένες λεπτομέρειες δημιουργούν μια  ατμόσφαιρα που υποστηρίζεται άριστα από τη μουσική επένδυση. Η μουσική είναι  συνεχώς παρούσα, ενισχύοντας την αίσθηση αποξένωσης και μελαγχολίας που διατρέχει την ταινία,  αλλά σε κάποιες στιγμές,  η μουσική δεν ενσωματώνεται φυσικά αλλά με κάποιο τρόπο, επιβάλλεται.

Η δεύτερη πράξη, η πιο αισθησιακή και εσωτερική, θίγει θέματα όπως η νιότη, η φθορά του χρόνου και η ελπίδα ότι ο έρωτας μπορεί να γεφυρώσει το χάσμα. Παρά τις υποσχέσεις που αφήνει, η ταινία δεν καταφέρνει να εξερευνήσει πλήρως αυτά τα ζητήματα. Ο Γκουαντανίνο φαίνεται να διστάζει να εμβαθύνει περισσότερο, αφήνοντας μια αίσθηση ανεκπλήρωτων προσδοκιών.

Η τρίτη πράξη, που διαδραματίζεται στη ζούγκλα του Ισημερινού, είναι οπτικά εντυπωσιακή αλλά αφηγηματικά αδύναμη. Οι σκηνές που προορίζονται να κορυφώσουν την πλοκή μοιάζουν βεβιασμένες και αμήχανες, στερώντας από την ταινία τη δυνατότητα να προσφέρει μια ουσιαστική δραματική κορύφωση.

Παρά τα προβλήματά της, η ταινία «Queer» παραμένει άνω του μετρίου, χάρη στη σκηνοθετική μαεστρία του Γκουαντανίνο και την αφοσίωση του Κρεγκ στον ρόλο του.

Το «Queer» αφήνει ανάμεικτες εντυπώσεις,  καταφέρνει όμως, να εγείρει σκέψεις για την επιθυμία, τη μοναξιά και την  ανάγκη για σύνδεση.

Queer από την Πέμπτη 16/1 στους κινηματογράφους

The post Queer appeared first on screeneye.gr.

Κριτική Ιάκωβος Γωγάκης

Αποτελεί « γεγονός», κάθε νέα ταινία του ιταλού σκηνοθέτη Λούκα Γκουαντανίνο.

Αποκτά δημοσιότητα, συζητείται και τελικά,

είτε  επιβεβαιώνει πανηγυρικά τις προσδοκίες είτε  απογοητεύει και τις διαψεύδει.

Η κινηματογραφική του σταδιοδρομία, από το ξεκίνημά της, έχει ακραία σκαμπανεβάσματα.

Στο Φεστιβάλ Βενετίας  του 1999, η αριστοτεχνική  εξερεύνηση ενός εγκλήματος  στο ημί-ντοκιμαντέρ « The Protagonists», με την Τίλντα Σουίντον  να μαγεύει στον κεντρικό ρόλο,  κατατάχθηκε από εμάς  τους κριτικούς , ως μία από τις καλύτερες ταινίες της χρονιάς και ο σκηνοθέτης της,  ένα από  τα μεγαλύτερα  ταλέντα του παγκόσμιου σινεμά.  Δικαίως.

 Έξι χρόνια αργότερα, όταν ο Γκουαντανίνο  σκηνοθετεί το εφηβικό ερωτικό δράμα  « Melissa P», οι ίδιοι που τον επαινούσαμε, τον ρίχνουμε στην πυρά. Δικαίως.

Επανερχόμαστε  θριαμβευτικά το 2009 , όταν καθοδηγεί το εξαιρετικό  δράμα εποχής « Είμαι ο Έρωτας», τον επαινούμε και   το 2018 για το « Call me by your name» και στο μεσοδιάστημα, οι υπόλοιπές του δημιουργίες, σχεδόν όλες, είναι είτε άνισες (Suspiria), είτε αδιάφορες ( Κάτω από τον Ήλιο).

Το «Bones and All», στηρίζεται πάνω στο ομώνυμο  βιβλίο της Camille DeAngelis.

Κουβαλάει πολλά από τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα του «Suspiria», ως προς τα εμβόλιμα κομμάτια  σουρεαλισμού του, αλλά η φόρμα του «Bones and All»

παραμένει ρεαλιστική  και  τα διάσπαρτα μέρη   σαρκοβόρας  αισθητικής , τροφοδοτούν τις αντιαισθητικές-ακραίες  σκηνές, χωρίς να προσδίδουν κάποια εξήγηση.

Βλέπουμε τους  ανθρωποφάγους ήρωες του έργου,  να είναι γεμάτοι  αίματα στα χείλη, άξαφνα να   κατασπαράσσουν και να τρώνε από ένα δάχτυλο, μέχρι  να σκύβουν πάνω  στην ζωντανή ή νεκρή ανθρώπινη σάρκα  και να επιδίδονται σε ό,τι το ένστικτο και η επιθυμία τους επιτάσσει.

Δεν είναι όμως και  μια  ταινία τρόμου, από την αρχή μέχρι το τέλος,  ούτε  το μοτίβο είναι σχεδόν προκαθορισμένο.

Είναι και ταινία τρόμου , που  δεν της αξίζει να είναι,

είναι ταινία δρόμου,  που της αξίζει και με το παραπάνω να είναι.

Θυμίζει  στην αρτιότητα της  φωτογραφίας της ,  της μουσική της επένδυσης , των ερμηνειών και της ατμόσφαιρας,

το Παρίσι-Τέξας του Βέντερς,  χωρίς να το αντιγράφει.

 Και πως θα μπορούσε να το αντιγράψει,

όταν η υπόθεση στην ταινία του Γκουαντανίνο, στηρίζεται σε πρόσωπα που οσφραίνονται τους όμοιους τους   αιμοβόρους αμερικανούς πολίτες.

Βέβαια, υπάρχει και μια γυναικεία παρουσία, απομονωμένη, μακριά από το παιδί της, όπως και στην ταινία Παρίσι- Τέξας.

Το « Bones and All «, είναι  και μια απλοϊκή ρομαντική ταινία,  για τους έρωτες στην εφηβεία.

Ο Γκουαντανίνο , προκαλεί σύγχυση ως προς  το νόημα της ταινίας, από τη στιγμή που το βασικό χαρακτηριστικό των ηρώων του, είναι  η ανθρωποφαγία τους.

Την ανθρωποφαγία με τη σκηνοθετική του ματιά δεν την κατακρίνει. Αντιθέτως, ακόμα και με το καταπληκτικό και προσεγμένο του σάουντρακ , δημιουργεί πρωτίστως  για τους δύο βασικούς του ήρωες , την  Μάρεν .και τον Λι,    αισθήματα συμπάθειας.

 Τη θεωρεί ίσως και φυσιολογική, στη λογική κάποιων ,  που ισχυρίζονται επί παραδείγματι  για την παιδεραστία , ότι οι παιδεραστές είναι άρρωστοι,  άρα κι εν δυνάμει αθώοι. Ο Γκουαντανίνο βλέπει τους ήρωες  του, μέσα από έναν παρόμοιο φακό, ο οποίος ,

από εμάς είναι καταδικαστέος.

Διερωτόμαστε,  εάν το δέλεαρ της πρόκλησης, είναι τόσο ισχυρό, ούτως ώστε  να οδηγήσει το δημιουργό, να ασχοληθεί μονάχα με την πρόκληση, χωρίς οποιοδήποτε άλλο φιλοσοφικό, κοινωνικό ή πολιτικό υπόβαθρο να σιγοβράζει.

Και να επιθυμούσε να σιγοβράζει, δεν τον επιτυγχάνει.

 Βρισκόμαστε στην Αμερική του ’80, της νέας δεξιάς, της προώθησης με κάθε τρόπο, της ευτυχίας  διαμέσου του χρήματος και του κοινωνικού στάτους.

Εάν,  ο Γκουατανίνο, άφηνε κατά μέρος την ρεαλιστική βαμπιρίστικη λογική και προσέφερε ρεαλισμό με αλληγορία,

τότε το έργο θα το αντικρίζαμε θετικά, από τη στιγμή που τα επί μέρους του κομμάτια, είναι άρτια δουλεμένα.

Ο Τιμοτέ Σαλαμέ, αποδεικνύει, ότι με τον Γκουαντανίνο σκηνοθέτη ,

μπορεί να απελευθερώσει την  ευρεία γκάμα των δυνατοτήτων του. Η αφροαμερικανίδα  νεαρή ηθοποιός Τέιλορ Ράσελ . στάθηκε πλάι στον Σαλαμέ, ισάξια, όμως τις εντυπώσεις, απόλυτα κέρδισε η γκεστ εμφάνιση του Μαρκ Ράιλανς  στο ρόλο  του ανθρωποφάγου  Σάλι.

Στην ταινία,  ρόλο έχει και ο σκηνοθέτης Ντέιβιντ Γκόρντον Γκριν.

“Bones and All “από την Πέμπτη 24/11 στους κινηματογράφους

The post Bones and All appeared first on screeneye.gr.

Μετά την περσινή πρεμιέρα του στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, το Athens Fashion Film Festival μετακομίζει στο πρόσφατα ανακαινισμένο Αμφιθέατρο της Τεχνόπολης, όπου θα διεξαχθεί στις 14, 15 και 16 Φεβρουαρίου.
Το φετινό πρόγραμμα, με τίτλο «Όταν η ηθική συναντάει την αισθητική», περιλαμβάνει 80 fashion films μικρού μήκους και ντοκιμαντέρ στο διαγωνιστικό τμήμα, ειδικά αφιερώματα, θεματικά πάνελ και masterclasses, με στόχο να προσφέρει στο ελληνικό και διεθνές κοινό μια σφαιρική εικόνα των τελευταίων τάσεων και ιδεών που κυριαρχούν στον κινηματογράφο, τη μόδα, την τέχνη και το περιβάλλον.
Ταινία έναρξης θα αποτελέσει το «The Staggering Girl» του Λούκα Γκουαντανίνο. Στη νέα του ταινία, ο Ιταλός δημιουργός του «Call me by your name» σκηνοθετεί για λογαριασμό του οίκου Valentino, και επιστρατεύει σταρ, όπως η Julianne Moore, ο Kyle MacLachlan, η Mia Goth και η KiKi Layne, αλλά και τους βασικούς συντελεστές του «Call My By Your Name» και της «Suspiria». Για την πραγματοποίησή της, ο Λούκα Γκουαντανίνο συνεργάστηκε με τον Creative Director του Valentino, Pierpaolo Piccioli, ενώ τη μουσική της ταινίας υπογράφει ο σπουδαίος Ryuichi Sakamoto.
Μετά την προβολή του στο τελευταίο φεστιβάλ των Καννών και λίγο πριν την παγκόσμια διανομή του, τo «Staggering Girl» αποκαλύπτεται στο ελληνικό κοινό, το βράδυ της Παρασκευής 14 Φεβρουαρίου, στο Αμφιθέατρο της Τεχνόπολης (ώρα έναρξης τελετής: 20.30).
Στην ταινία, μια συγγραφέας σε δημιουργικό αδιέξοδο, βυθίζεται σε ένα ενδοσκοπικό ταξίδι που θα τη φέρει από τη Νέα Υόρκη πίσω στη Ρώμη και το πατρικό της, για μια επείγουσα συνάντηση με την ηλικιωμένη πια μητέρα της.
Συνδυάζοντας το μοντέρνο με το διαχρονικό, ο Γκουαντανίνο σκηνοθετεί μια βαθιά προσωπική ιστορία, πλασμένη από σύμβολα και αναμνήσεις. Όπως έχει δηλώσει και ο ίδιος στο παρελθόν, δεν πρόκειται για διαφήμιση. Το «Staggering Girl» είναι ένα αυτόνομο μεσαίου μήκους κομψοτέχνημα, όπου η υψηλή αισθητική και η συνειρμική αφήγηση μετατρέπονται στο πρίσμα που αναλύει στην οθόνη ακέραιο το φάσμα του σύγχρονου fashion film. Μια καλειδοσκοπική ματιά που πηγάζει από τη μόδα και το σινεμά και φτάνει μέχρι τα βαθύτερα επίπεδα της ύπαρξης.

The post Το «The Staggering Girl» του Λούκα Γκουαντανίνο ανοίγει την αυλαία του Athens Fashion Film Festival appeared first on screeneye.gr.

Ο Ιταλός σκηνοθέτης  Φερντινάντο Κίτο Φιλοµαρίνο, δεν είναι ιδιαίτερα γνωστός. Αντιθέτως, ο Λούκα Γκουαντανίνο είναι( Call me by your name, Suspiria). Οι δύο τους, συνεργάζονται σε μια αμερικανο-ιταλική ταινία( Γεννήθηκα για να Πεθάνω).Ένας από τους πρωταγωνιστές είναι ο αφροαμερικανός ηθοποιός Τζον Ντέιβιντ Ουάσινγκτον( γιος του Ντένζελ Ουάσινγκτον) , τον οποίο γνωρίσαμε στην πρόσφατη ταινία του Σπάικ Λι “ «BlacKkKlansman». Δεν έχουν διαρρεύσει περισσότερες λεπτομέρειες για την υπόθεση της ταινίας.

Τα πρώτα γυρίσματα έγιναν στα Τρίκαλα,  ενώ την την Τετάρτη μεταφέρθηκαν στην Αθήνα,  στην οδό Ορφέως στο Βοτανικό. Ακολουθούν γυρίσματα σε  Κρήτη και Ιωάννινα. Η παραγωγή φέρει προδιαγραφές  ” Χόλιγουντ”. Την εκτέλεση της παραγωγής έχει αναλάβει ο ιδιοκτήτης του Costa Navarino Χρήστος Κωνσταντακόπουλος, ενώ κοντέινερ έχουν φτάσει στην Ελλάδα από την Ιταλία. Για την Κυριακή ετοιμάζεται ένα μεγάλο γύρισμα στην Πλατεία Συντάγματος και θα χρησιμοποιηθούν περίπου 1000 κομπάρσοι, τους οποίους η παραγωγή ήδη βρήκε. Οι πληροφορίες μας αναφέρουν,  πως η αμοιβή για κάθε κομπάρσο θα είναι τουλάχιστον 76 ευρώ,  μαζί με το εργόσημο. Δηλαδή, περίπου 50 ευρώ καθαρά για λίγες ώρες παρουσίας στο Σύνταγμα. Οι συγκεκριμένες αμοιβές (για κομπάρσους) θεωρούνται εξωπραγματικές για  ελληνικές κινηματογραφικές παραγωγές. Τον  Φερντινάντο Κίτο Φιλοµαρίνο πλαισιώνουν 6-7 βοηθοί σκηνοθέτες κι ένα πλούσιο επιτελείο συνεργατών. Στα γυρίσματα στο Βοτανικό χρησιμοποιήθηκαν 3 υψηλού κόστους  κάμερες Alexa LF. Τα αποχωρητήρια είναι μέσα σε χλιδάτα κοντέινερ και οι τουαλέτες είναι διακοσμημένες με ακριβούς πίνακες ζωγραφικής. Το catering για το επιτελείο ξεπερνάει τις παροχές ενός πεντάστερου αθηναϊκού ξενοδοχείου.

  Η τροχαία ενημερώνει πως κυκλοφοριακές ρυθμίσεις θα πραγματοποιηθούν την Κυριακή 10 Μαρτίου 2019, σύμφωνα με την αστυνομία, στο κέντρο της Αθήνας, λόγω κινηματογραφικών γυρισμάτων στην Πλατεία Συντάγματος.   Ειδικότερα, θα πραγματοποιηθεί προσωρινή διακοπή της κυκλοφορίας και απαγόρευση της στάσης και στάθμευσης των οχημάτων, κατά τις ώρες 06:00 έως 18:00, στις εξής οδούς του Δήμου Αθηναίων:   - Σταδίου, στο τμήμα της μεταξύ της οδού Αμερικής και της πλατείας Συντάγματος. – Βασ. Γεωργίου Α΄, σε όλο το μήκος της. – Πλατεία Συντάγματος.   Την Καθαρά Δευτέρα 11 Μαρτίου τα γυρίσματα θα πραγματοποιηθούν από τις 7 το πρωί έως τις 6 το απόγευμα επί της Πλατείας Συντάγματος και  μπροστά από το υπουργείο Οικονομίας & Ανάπτυξης.

The post Αμοιβές ” Χόλιγουντ” για τους 1000 κομπάρσους της αμερικανο-ιταλικής ταινίας που γυρίζεται στην Ελλάδα appeared first on screeneye.gr.

Ο Ιταλός σκηνοθέτης της επιτυχίας του 2011 « Είμαι ο Έρωτας», Λούκα Γκουαντανίνο συμμετείχε με τη νέα του ταινία το “A Bigger Splash” στη φετινή Μόστρα, όπου η Τίλντα Σουίντον υποδύεται μια ροκ σταρ που αναζητεί ανάπαυση και ηρεμία απομονωμένη σε ένα μικρό ιταλικό νησί, έπειτα από μια επέμβαση στις φωνητικές χορδές της.

Το φιλμ έχει γυριστεί στην Παντελερία, ένα μικρό νησί κάτω από τη Σικελία, σχεδόν στο κέντρο της Μεσογείου και κοντά στις αφρικανικές ακτές. Ακριβώς λόγω της γεωγραφικής του θέσης, το νησί υποδέχεται συνεχώς πλήθος προσφύγων από την Αφρική. Στην ταινία πρωταγωνιστούν επίσης οι Ρέιφ Φάινς, Ματίας Σένερτς και η Ντακότα Τζόνσον.

The post Έρχεται σε λίγους μήνες και στην Ελλάδα το “A Bigger Splash”, από το σκηνοθέτη του ” Είμαι ο Έρωτας” Λούκα Γκουαντανίνο appeared first on screeneye.gr.

Το σενάριο βασισμένο στο μυθιστόρημα του Ρόμπερτ Γκούλρικ, «A reliable Wife» βρήκε νέο σκηνοθέτη αφού η Σαμ Τέιλορ Γουντ τελικά γυρίζει το «Fifty Shades Of Grey». Έτσι ο Λούκα Γκουαντανίνο του «Είμαι ο Έρωτας» έχει πλέον αναλάβει τη σκηνοθεσία σε σενάριο του Άντριου Κέβιν Γουόκερ. Η ταινία περιγράφεται ως ρομαντικό θρίλερ τοποθετημένο στις αρχές του 1900 στο Γουινσκόνσιν με κεντρικό χαρακτήρα μια όμορφη γυναίκα που απαντάει σε μια διαφήμιση ενός πλούσιου χήρου-και αρχίζουν τα πράγματα να περιπλέκονται.
Ο Μιγκέλ Γκόμες (Tabu) σκηνοθετεί το «Arabian Nights» (Χίλιες και μία νύχτες), παραγωγή επικής κλίμακας. Τα γυρίσματα ξεκίνησαν τον Δεκέμβριο και θα συνεχιστούν κατά τη διάρκεια  αυτού του έτους. Η νέα εκδοχή της κλασσικής ιστορίας τοποθετείται στην Πορτογαλία μέσα στην οικονομική κρίση και το καστ περιλαμβάνει τους Αντριάνο Λουζ, Καρλότο Κότα, Ροτζέριο Σαμόρα, Ντιόγκο Ντόρια και Κρίστα Αλφαιάτε.
Ο Χιλιανός Πάμπλο Λαρέν (No) θα σκηνοθετήσει το «Νερούδα» για τη ζωή του Πάμπλο Νερούδα, που βραβεύτηκε με το Νόμπελ Λογοτεχνίας και αποτέλεσε μεγάλη προσωπικότητα με πολιτικές διαστάσεις στη χώρα του. Η ταινία θα ασχοληθεί με την περίοδο 1946-1948 όταν «ο Νερούδα καθόριζε την ταυτότητά του και τη στάση ζωής του» όπως δήλωσε ο Λαρέν.

The post Νέες ταινίες για τους Πάμπλο Λαρέν, Λούκα Γκουαντανίνο και Μιγκέλ Γκόμες appeared first on screeneye.gr.