Ιστορικό βιογραφικό δράμα, ’128, Η.Π.Α 2015

Του Τομ Μακαρθι

Με τους Μαρκ Ράφαλο, Μάικλ Κίτον, Ρέιτσελ ΜακΆνταμς, Λιβ Σράιμπερ, Μπράιαν Ντάρσι Τζέιμς, Στάνλεϊ Τούτσι, Τζον Σλάτερ

Γράφει ο Ιάκωβος Γωγάκης

»Εγώ την παιδοφιλία μπορώ να την κατανοήσω, την ομοφυλοφιλία δεν ξέρω»,  δήλωνε τον Οκτώβριο ο Ιταλός ιερέας Τζίνο Φλάιμς, ενώ ο Πάπας Φραγκίσκος εκτίμησε,  πως το 2% των καθολικών ιερέων -μεταξύ αυτών και αρκετοί Καρδινάλιοι- είναι παιδόφιλοι. Η συγκεκριμένη διαστροφή των -κατά τα άλλα-  «άμεμπτων» ρασοφόρων, που διακηρύττουν το Λόγο του Θεού, ήταν η πηγή έμπνευσης του Χιλιανού σκηνοθέτη Πάμπλο Λαραίν στο βραβευμένο « The Club» του 2015 και τώρα, ένα χρόνο αργότερα, ο Αμερικανός Τομ Μακαρθι συνταιριάζοντας τη μυθοπλασία με το ντοκιμαντέρ, φωτίζει τη συστηματική απόκρυψη  από την Καθολική Εκκλησία των σεξουαλικών σκανδάλων 70 ντόπιων ιερέων στη κομητεία Suffolk. Τα  2002 οι δημοσιογράφοι της τοπικής εφημερίδας Μπόστον Γκλομπ  αποκάλυψαν το σκάνδαλο τεραστίων διαστάσεων , κερδίζοντας παράλληλα τον  ύψιστο έπαινο, το Βραβείο Πούλιτζερ της ίδιας χρονιάς.

Αν κανείς περιμένει να δει μια ταινία για  τις διαφορετικές όψεις, τις  προεκτάσεις, τον αντίκτυπο, τη ψυχολογική επίδραση στους θύτες και στα θύματα από τη σεξουαλική κακοποίηση,   θα απογοητευτεί. Ο Τομ Μακαρθι ακολουθεί κατά γράμμα τα πραγματικά ντοκουμέντα. Έχει σίγουρα αγνές προθέσεις και επιτυγχάνει- εν τέλει- να οικοδομήσει την αληθινή ιστορία, επαρκώς και στην ολότητα της,  μέσα από το πρίσμα των  ιδεολόγων-καλοπροαίρετων γραφιάδων της 4ης εξουσίας, παρουσιάζοντας τα βασικά πρόσωπα ως ηθικά και τη δημοσιογραφία όπως πρέπει να είναι, δηλαδή σαν  κοινωνικό λειτούργημα.

Εντούτοις,  το «Spotlight» είναι βραδυκίνητο, μας βομβαρδίζει με εξαντλητικές λεπτομέρειες από το νυχθημερόν ξεσκάλισμα των -τουλάχιστον-τεσσάρων ερευνητών , να βρουν τις πηγές, να ενημερώσουν τους αναγνώστες, ως εκ τούτου το έργο  στερείται  πάθους και συναισθηματικής αλληλεπίδρασης των γεγονότων και των αποκαλύψεων, με τον ουσιαστικό αποδέχτη δηλαδή με το  κοινό.

Συν τοις άλλοις, η οσμή που αναδύεται δεν είναι φρέσκια και αρωματική αλλά αλλοιωμένη και κάπως μπαγιάτικη. Δεν ασπάζεται τη μυστηριώδη ατμόσφαιρα που οικοδόμησε ο  Ντέιβιντ Φίντσερ στο «Zodiac», ούτε χαράσσει νέους δρόμους αλλά υιοθετεί -σε όλα της τα στάδια- μια αισθητική του κλασικού πολιτικού σινεμά των  70s( ενώ η υπόθεση είναι σχετικά πρόσφατη) προσπαθώντας να ακολουθήσει το αριστούργημα του Άλαν Πάκουλα « Όλοι οι Άνθρωποι του Προέδρου».

Εξαιτίας του ασφυχτικά οριοθετημένου σεναρίου και της συνειδητής αποστασιοποίησης από τη ψυχολογία των χαρακτήρων, η δυνατή κινηματογραφική πεντάδα Μάικλ Κίτον, Μαρκ Ράφαλο , Ρέιτσελ ΜακΆνταμς, Μπράιαν Ντάρσι Τζέιμς, Στάνλεϊ Τούτσι αδυνατεί να κάνει την υπέρβαση, βέβαια οι ερμηνείες τους είναι αψεγάδιαστες.

6 οσκαρικές υποψηφιότητες

“Spotlight” από 25 Φεβρουαρίου στους κινηματογράφους σε διανομή Feelgood

The post Spotlight appeared first on screeneye.gr.

Κωμωδία, 119′, Η.Π.Α 2014

Πρωτότυπος Τίτλος: Birdman

Γλώσσα: Αγγλικά

Του Αλεχάντρο Ιναρίτου

Με τους Μάικλ Κίτον,Ζακ Γαλιφιανάκης, Έντουαρντ Νόρτον, Αντρέα Ράιζμπορο, Έιμι Ράιαν, Έμα Στόουν, Ναόμι Γουότς

Ο σκηνοθέτης Αλεχάντρο Ιναρίτου που φημίζεται για τα σκληρά ρεαλιστικά δράματα (Biutiful), για τον μοναδικό τρόπο να ταξινομεί παράλληλες-κατακερματισμένες ιστορίες με ασύνδετο πολλές φορές χώρο-χρονικό πλαίσιο ( Βαβέλ), δοκιμάζεται για πρώτη φορά στην κωμωδία, με τόσους πολλούς αστέρες του Χόλιγουντ μαζεμένους σε δικιά του ταινία.

Στο πρώτο ιδιόμορφο πλάνο, η κάμερα του Ιναρίτου ζουμάρει πάνω στη πλάτη του γυμνού Μαικλ Κίτον που κοιτάει έξω από το παράθυρο. Ο εσωτερικός του διαλογισμός διακόπτεται, από τον ήχο του skype,. Τον καλεί η κόρη του, η  Σαμ.

Μαθαίνουμε ότι ήταν βετεράνος ηθοποιός,  που είχε γίνει γνωστός αρκετά χρόνια πριν- συγκεκριμένα το 1992- ερμηνεύοντας τον ” Birdman 3″. Από τότε μέχρι σήμερα δεν έχει να επιδείξει κάτι άλλο, για το οποίο θα τον έκανε περήφανο. Κατατρεγμένος από εμμονές, ναρκισσισμό και εγωπάθεια, ζορίζει τους ανθρώπους που είναι δίπλα του( κόρη, πρώην σύζυγο, νυν ερωμένη, τον παραγωγό του ,τον συμπρωταγωνιστή του που τον βλέπει ανταγωνιστικά) και προσπαθεί να “αναστηθεί”, κρατώντας τον βασικό ρόλο σε θεατρικό έργο, ταυτόχρονα και σκηνοθετώντας το. Τίτλος του θεατρικού “When we talk about Love”.

Η περίπου 70 λέπτη περιγραφική απόδοση δραστηριοτήτων και ευτράπελων καταστάσεων, κατά τη διάρκεια των δοκιμαστικών προβών είναι σίγουρα  μεγάλη χρονικά, (πριν μπούμε στο τελευταίο δυνατό ημίωρο),  είναι  όμως χρήσιμη, γιατί εκεί μέσα ξεδιπλώνονται όλες οι εξωτερικές και εσωτερικές συγκρούσεις  του κεντρικού προσώπου με τον εαυτό του, και με όλους τους άλλους.

Τελικά, δεν είναι μόνο ο Ρήγκαν Τόμσον που έχει τα θέματα του. Ο Ιναρίτου έξυπνα  θα  ξεγυμνώσει τους πάντες, έναν προς έναν, βρίσκοντας αυτό που ο καθένας θεωρεί  ”δυστυχία”, ως τον κοινό παρονομαστή όλων των ηρώων του.

Ο χαρακτήρας που ερμηνεύει ο απολαυστικός Μάικλ Κίτον θα μπορούσε να είναι ένα κινηματογραφικό δοκίμιο πάνω στα μικρά και επιφανειακά του κόσμου τούτου, που για κάποιους είναι θεμελιώδη και θεωρούνται  ζητήματα ζωής ή θανάτου, εν τέλει βέβαια λειτουργούν καταστροφικά για την ίδια τους την ύπαρξη. Ο διαρκής αγώνας για δημοσιότητα και φαινομενική καταξίωση, βρίσκονται στο στόχαστρο του μεξικανού σκηνοθέτη.

Παράλληλα, αποδεικνύεται ότι ο τίτλος του έργου παραπέμπει με σαρκασμό στον εμπορικό “Batman”. Το παράδειγμα που δίνει ο σκηνοθέτης, είναι μέσα από την ίδια την κινηματογραφική βιομηχανία, σε ένα φανταστικό σκηνικό που στήνει στον αέρα, όπου με μια κίνηση του χεριού δημιουργείται πολεμικό σκηνικό χάους στους δρόμους, αυτό ακριβώς  που επιθυμούν τα studios, για να γεμίζουν οι αίθουσες και να γεννιούνται  οι νέοι αστέρες, που  καρπώνονται τη δημοσιότητα και την επιτυχία. Βέβαια ο Ιναρίτου -με φιλοσοφική ματιά- κλείνει το έργο, με έναν εξαιρετικό μονόλογο του ήρωα για την αξία της καλλιτεχνικής δημιουργίας, ανεξαρτήτως της αναγνωσιμότητας της.

Μουσικές παρεμβολές  υπό τους ήχους των κρουστών, η κάμερα κινείται με ταχύτητα, δημιουργώντας γοργό ρυθμό ακόμα και πάνω στο θεατρικό πλατώ. Κάπως υπερβολικές οι 9 οσκαρικές  υποψηφιότητες, δεν ήταν δα και το κορυφαίο έργο του Ιναρίτου αλλά ο Μάικλ Κίτον έχει αυξημένες πιθανότητες να αναδειχθεί ο μεγάλος πρωταγωνιστής εκείνης της βραδιάς, στις 22 Φεβρουαρίου.

“Birdman” από 22/1 στους κινηματογράφους σε διανομή ODEON

The post Birdman appeared first on screeneye.gr.

Σε πρόσφατη συνέντευξή του ο Τιμ Μπάρτον μίλησε ξεκάθαρα για το πόσο τον ενδιαφέρει να κάνει μια συνέχεια της ιστορίας του Σκαθαροζούμη. Μπορεί να έχουν περάσει 26 χρόνια από την πολύ πετυχημένη ταινία, αλλά ο Μπάρτον είπε πως ήδη έχει ετοιμάσει ένα αρχικό σενάριο και πως σίγουρα θέλει να το σκηνοθετήσει ο ίδιος.

Πρωταγωνίστρια θέλει και πάλι να είναι η Γουινόνα Ράιντερ στον ρόλο της ηρωίδας Λίντια Ντιτζ, η οποία μάλιστα ήταν και η αφορμή για να αρχίσει να σκέφτεται το ενδεχόμενο να κάνει αυτή τη ταινία. Το 2012 τους δόθηκε η ευκαιρία να συνεργαστούν ξανά στα γυρίσματα του video-clip του συγκροτήματος των Killers και του άρεσε πολύ η συνεργασία τους. «Δούλεψα μαζί της, είχα καιρό να την δω και ήταν τόσο υπέροχη. Χάρηκα που την είδα.» δήλωσε. «Αυτά τα στοιχεία κάτι σημαίνουν για’μένα. Ο Μάικλ (Κίτον), και αυτή(Ράιντερ)…και αυτός ο χαρακτήρας, μου λείπει, έχει κάποιου είδους ελευθερίας αυτός ο χαρακτήρας που αγαπώ».

Όσο για τον «Σκαθαροζούμη» Μάικλ Κίτον, σε συνέντευξη που είχε δώσει τον Φεβρουάριο είχε πει πως έχουν επικοινωνήσει μέσω e-mail με τον Μπάρτον για το θέμα, αν και είναι πολύ αρχή ακόμα. Μάλιστα είχε πει για το θέμα: «Πάντα έλεγα πως αυτό είναι το μόνο πράγμα που θα ήθελα να κάνω ξανά, αν ήταν ποτέ να ξανακάνω κάτι . Αλλά χρειαζόταν να ενεπλακεί ο Τιμ σε αυτό με κάποιο τρόπο».

Προς το παρόν το πρόγραμμα του Μπάρτον μοιάζει γεμάτο οπότε μάλλον θα χρειαστεί να περιμένουμε για να ξέρουμε ακριβείς ημερομηνίες παραγωγής. Παρακάτω μπορείτε να δείτε το βίντεο κλιπ των Killers στο οποίο συνεργάστηκαν ξανά ο Μπάρτον και η Ράιντερ.

The post Ο Τιμ Μπάρτον και η επιστροφή του Σκαθαροζούμη appeared first on screeneye.gr.

Ανταπόκριση Ιάκωβος Γωγάκης

Εδώ στη Μόστρα της Βενετίας ο Αλεχάντρο Γκονζάλες Ιναρίτου μπορεί σήμερα να υπερηφανεύεται, δείχνει να κερδίζει το στοίχημα, δοκιμάζοντας τις δυνατότητες του σε φιλμ θεωρητικά πιο ανάλαφρο από τα σκληρά δράματα  που μας έχει συνηθίσει. Η πρώτη προβολή του” Birdman” ειδικά για δημοσιογράφους και ανθρώπους του σινεμά έγινε σήμερα Τετάρτη, στην ανακαινισμένη αίθουσα Darsena.

Η ανταπόκριση των επαγγελματιών του χώρου   ήταν κάπως μουδιασμένη αλλά θα την χαρακτηρίζαμε και αναμενόμενη. Ο σκηνοθέτης που φημίζεται για τα σκληρά ρεαλιστικά δράματα (Biutiful), για τον μοναδικό τρόπο να ταξινομεί σε ένα φιλμ, παράλληλες-κατακερματισμένες ιστορίες με ασύνδετο πολλές φορές χώρο-χρονικό πλαίσιο ( Βαβέλ), δοκιμάζεται για πρώτη φορά στην κωμωδία, με τόσους πολλούς αστέρες του Χόλιγουντ μαζεμένους σε δικιά του ταινία (Μάικλ Κίτον,Ζακ Γαλιφιανάκης, Έντουαρντ Νόρτον, Αντρέα Ράιζμπορο, Έιμι Ράιαν, Έμα Στόουν και Ναόμι Γουότς).

Στο πρώτο περίεργο πλάνο, η κάμερα του Ιναρίτου ζουμάρει πάνω στη πλάτη του γυμνού Μαικλ Κίτον που βλέπει το παράθυρο. Ο εσωτερικός του διαλογισμός διακόπτεται, από τον ήχο του skype,. Τον καλεί η κόρη του, η  Σαμ.

Μαθαίνουμε ότι ήταν βετεράνος ηθοποιός,  που είχε γίνει γνωστός αρκετά χρόνια πριν- συγκεκριμένα το 1992- ερμηνεύοντας τον ” Birdman 3″. Από τότε μέχρι σήμερα δεν έχει να επιδείξει κάτι άλλο, για το οποίο θα τον έκανε περήφανο. Κατατρεγμένος από εμμονές, ναρκισσισμό και εγωπάθεια ζορίζει τους ανθρώπους που είναι δίπλα του( κόρη, πρώην σύζυγο, νυν ερωμένη, τον παραγωγό του ,τον συμπρωταγωνιστή του που τον βλέπει ανταγωνιστικά) και προσπαθεί να “αναστηθεί”, κρατώντας τον βασικό ρόλο σε θεατρικό έργο, ταυτόχρονα και σκηνοθετώντας το. Τίτλος του θεατρικού ” When we talk about Love”.

Η σχεδόν 70 λέπτη περιγραφική απόδοση δραστηριοτήτων και ευτράπελων καταστάσεων κατά τη διάρκεια των δοκιμαστικών προβών είναι σίγουρα  μεγάλη χρονικά, (πριν μπούμε στο τελευταίο δυνατό ημίωρο),  είναι  όμως χρήσιμη, γιατί εκεί μέσα ξεδιπλώνονται όλες οι εξωτερικές -εσωτερικές συγκρούσεις  του βασικού ήρωα με τον εαυτό του, και με όλους τους άλλους.

Τελικά, δεν είναι μόνο ο Ρήγκαν Τόμσον που έχει τα θέματα του, ο Ιναρίτου έξυπνα  θα τους ξεγυμνώσει, έναν προς έναν, βρίσκοντας αυτό που ο καθένας θεωρεί  “δυστυχία”, ως τον κοινό παρονομαστή όλων των ηρώων του.

Ο χαρακτήρας που ερμηνεύει ο απολαυστικός Μάικλ Κίτον θα μπορούσε να είναι ένα κινηματογραφικό δοκίμιο πάνω στα μικρά και επιφανειακά του κόσμου τούτου, που για κάποιους είναι  ζητήματα ζωής η θανάτου, εν τέλει βέβαια λειτουργούν καταστροφικά για την ίδια την ύπαρξη. Ο διαρκής αγώνας για δημοσιότητα και φαινομενική καταξίωση βρίσκονται στο στόχαστρο του μεξικανού σκηνοθέτη.

Αποδεικνύεται ότι ο τίτλος του έργου παραπέμπει με σαρκασμό στον εμπορικό ” Batman”. Το παράδειγμα που δίνει είναι μέσα από την ίδια τη κινηματογραφική βιομηχανία, σε ένα φανταστικό σκηνικό που στήνει στον αέρα, όπου με μια κίνηση του χεριού του πρωταγωνιστή,  δημιουργείται πολεμικό σκηνικό χάους στους δρόμους, αυτό ακριβώς  που επιθυμούν τα studios, για να γεμίζουν οι αίθουσες και να γεννιούνται  νέοι αστέρες, που να καρπώνονται τη δημοσιότητα και την επιτυχία. Βέβαια ο Ιναρίτου με μια κίνηση ματ, κλείνει το μονόλογο, με την αξία της καλλιτεχνικής δημιουργίας ανεξάρτητος αναγνωσιμότητας της.

Μουσική υπό τους ήχους κρουστών, η κάμερα κινείται με ταχύτητα, δημιουργώντας γοργό ρυθμό ακόμα και πάνω στο θεατρικό πλατό.

Αρχές του 2015 και στις ελληνικές αίθουσες

The post Με γκρίνια υποδέχθηκε ο δημοσιογραφικός κόσμος της Βενετίας, το ” Birdman” του Αλεχάντρο Ιναρίτου appeared first on screeneye.gr.

To «Birdman» του Αλεχάντρο Γκονζάλες Ινιαρίτου θα ανοίξει την αυλαία του φετινού φεστιβάλ της Βενετίας στις 27 Αυγούστου.
Πρωταγωνιστής της ταινίας ο Μάικλ Κίτον που υποδύεται έναν ηθοποιό, που έγινε διάσημος σε ρόλο ενός σουπερ ήρωα, ο οποίος τώρα πρέπει να ξεπεράσει οικογενειακές δυσκολίες και εγωπάθειες ώστε να ανεβάσει ένα έργο στο Μπρόντγουει, προσπαθώντας να ανακτήσει την παλιά του αίγλη και να επανακάμψει στην καριέρα του.
Στην ταινία παίζουν επίσης οι Ζακ Γαλιφιανάκης, Έντουαρντ Νόρτον, Αντρέα Ράιζμπορο, Έιμι Ράιαν, Έμα Στόουν και Ναόμι Γουότς.

The post Το «Birdman» του Αλεχάντρο Γκονζάλες Ινιαρίτου θα ανοίξει την αυλαία του φεστιβάλ κινηματογράφου της Βενετίας appeared first on screeneye.gr.

Ο Τιμ Μπάρτον, που θα θέλαμε να τον θυμόμαστε περισσότερο για τα πρώτα του έργα και όχι για τα τελευταία, φαίνεται πως γυρίζει πίσω στα παλιά λημέρια. Επιβεβαιώνεται ότι ο Μπάρτον συζητά με την WarnerBros  για να γυρίσει το σήκουελ του «Σκαθαροζούμη « (1988) πάλι με τον Μάικλ Κίτον.

Δεν υπάρχουν ακόμα πολλές πληροφορίες σχετικά με την ιστορία του έργου παρά μόνο ότι θα συμβαίνει 26 χρόνια μετά. Ο Μπάρτον προς το παρόν έχει να τελειώσει το «Big Eyes «ενώ ίσως ξεκινήσει γυρίσματα για το «Miss Peregrine’s Home for Peculiar Children»  οπότε ο “Σκαθαροζούμης 2″ αναμένεται το νωρίτερο το 2015/2016.

Επιμέλεια: Ελίνα Τραιφόρου

The post Σε σκηνοθετικό οργασμό ο Τιμ Μπάρτον. Ετοιμάζει 3 ακόμα ταινίες appeared first on screeneye.gr.