Η βραβευμένη με Όσκαρ ταινία “Να με Φωνάζεις με τ’Όνομά σου” αφαιρέθηκε από τις προβολές που θα γίνουν στο Διεθνές Κινηματογραφικό Φεστιβάλ του Πεκίνου. Αν και δεν έχει δοθεί κάποια επίσημη δικαιολογία, αυτή η κίνηση γίνεται σε μία περίοδο όπου αυξάνεται ο έλεγχος από το Υπουργείο Προπαγάνδας του Κομμουνιστικού Κόμματος για το τι επιτρέπεται να προβληθεί στις αίθουσες. Σύμφωνα με ανώνυμες πληροφορίες του Reuters, η προβολή δεν έγινε γιατί δεν έγινε αποδεκτή η ταινία από τον ρυθμιστικό φορέα.

Η Κίνα είναι γνωστή για την αυστηρή λογοκρισία της σε θέματα σεξ, βίας και του πως αναπαριστάται η Κίνα, αλλά δεν είχε σταθερή πολιτική όσον αφορά τα ομοερωτικά θέματα.  Η ομοφυλοφιλία δεν είναι απαγορευμένη στην Κίνα, αν και σε κάποιους κύκλους στιγματίζεται. Ξαφνιάζει όμως  σαν κίνηση γιατί δεν έχει ποτέ ξανά λογοκριθεί ταινία που έχει κερδίσει Όσκαρ.

Αν η ταινία λογοκριθεί και επίσημα, ίσως έχει επιπτώσεις στην παραγωγή ταινιών με ΛΟΑΤ+ θέματα παγκοσμίως καθώς οι παραγωγοί μπορεί να μην θέλουν να στηρίξουν ταινίες που δεν θα μπορούν να είναι επικερδείς σε μία τεράστια αγορά όπως η Κίνα.

The post Το Φεστιβάλ Πεκίνου αφαιρεί το “Να με φωνάζεις με τ’όνομά σου” από τις προβολές appeared first on screeneye.gr.

Κριτική Ιάκωβος Γωγάκης

Ίσως και να είναι η κορυφαία κινηματογραφική  εμπειρία της φετινής σεζόν. Το “Call Me By Your Name”   δικαίως έφτασε στα Όσκαρ( 4 υποψηφιότητες) και διεκδικεί το Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας. Δια χειρός  Λούκα  Γκουντανίνο, ο οποίος κατατάσσεται στους πρωτοκλασάτους  Ευρωπαίους σκηνοθέτες. Ο  47 χρόνος Ιταλός μετρ,  αποδεικνύει για τρίτη συνεχή φορά( μετά το συγκλονιστικό “ Είμαι ο Έρωτας” και το “ The Bigger Splash” )  το τεράστιο του ταλέντου και τις απίστευτες γνώσεις του, όχι μόνο στα ανθρωποκεντρικά  κοινωνικοφιλοσοφικά ζητήματα τα οποία τον απασχολούν( κυρίως η ανάγκη ικανοποίησης των  επιθυμιών, όταν αυτές καταπιέζονται από το κοινωνικό περιβάλλον), αλλά και πάνω στο ίδιο του το αντικείμενο( όπως είναι οι αριστοτεχνικές σκηνοθετικές τεχνικές του και η λελογισμένη χρήση του μοντάζ).

Σε ένα ιδιότυπο μπρα ντε φερ με τον σκηνοθέτη της “Αντέλ”, Αμπτελαντίφ Κεσίς, ο Γκουαντανίνο  δίνει στον Γαλλοτυνήσιο σκηνοθέτη έμμεση  απάντηση, λέγοντας εν ολίγοις, πως, ο έρωτας δυο ανθρώπων του ιδίου φύλου, μπορεί να ειπωθεί στο σινεμά…ανοιχτόμυαλα, χωρίς εξ ανάγκης  να προκαλέσει με το ηδονοβλεπτικό κι  ακατάσχετο σεξουαλικό παιχνίδι. Ακολουθεί εν μέρει το δρόμο που χάραξε ο Ανγκ Λι( Brokeback Mountain).  Είναι και μια ταινία για τους γονείς, για τα δικά τους θέλω, για το πως οφείλουν να βοηθούν και να καταλαβαίνουν τα παιδιά τους. Τα λόγια του πατέρα προς  το γιο του, αποτελούν ορόσημο, ύμνο και ανθολογία στα κινηματογραφικά χρονικά.

Ταυτόχρονα, κλείνει το μάτι στους  συναδέλφους του, οι οποίοι τα  τελευταία χρόνια  ασχολούνται συστηματικά με την εφηβική σεξουαλική αφύπνιση ( Σοφία Κόπολα, Ντολάν κλπ), σαν να τους λέει  « Δείτε τη δικιά μου ταινία και δεν χρειάζεται να λεχθεί τίποτα άλλο». Πράγματι, ο Γκουαντανίνο λειτουργεί ως ένας ακόμα ρομαντικός του κοινωνικού ρεαλισμού,  συνεχιστής του δασκάλου του,  Μπερνάρντο Μπερτολούτσι (Ονειροπόλοι) αλλά  και του Ερίκ  Ρομέρ( Ιστορίες του Καλοκαιριού).

Το  αγγλόφωνο έργο του  Ιταλού δημιουργού( το οποίο βασίζεται στο ομώνυμο μυθιστόρημα του  Αντρέ Ασιμάν, γραμμένο για το σινεμά από τον βετεράνο Τζέιμς Άιβορι ), αποκαλύπτει βήμα-βήμα την σαγηνευτική έλξη ενός έφηβου αγοριού, του Έλιο( που κάνει καλοκαιρινές διακοπές στη βίλα των γονέων του στη Βόρεια Ιταλία) για  τον Όλιβερ, έναν Αμερικανό φοιτητή,  ο οποίος επισκέπτεται τον πατέρα του Έλιο( καθηγητής πανεπιστημίου ο πατέρας), για να τον βοηθήσει στη διδακτορική του διατριβή, πάνω στον ελληνορωμαϊκό πολιτισμό.

Η χαλαρωτική διάθεση του καλοκαιριού, οι ποδηλατοβόλτες  και τα ημίγυμνα σώματα  διεγείρουν τις αισθήσεις, αλλά στο “Call Me By Your Name”, τα δύο κεντρικά πρόσωπα διεγείρονται πρωτίστως από την αλληλοτροφοδότηση των πνευματικών τους χαρισμάτων  , σε συζητήσεις για τον Ηράκλειτο… μέχρι τον Μπαχ. Ένα έργο με  έντονο -υπόγειο ερωτισμό και μια αποπλάνηση…με τακτ.  Ο Γκουαντανίνο στηρίζεται πάνω σε τρεις ηθοποιούς που αποδίδουν με φυσικότητα τους ρόλους τους, παίζει έξοχα με τα γενικά πλάνα, με τα φυσικά χρώματα και με τους ήχους της υπαίθρου, χρησιμοποιεί -στο δικό του παιχνίδι- και τον ήχο από τις καμπάνες της εκκλησίας… και τα δένει όλα αυτά με τις ονειρικές μουσικές του Σούφγιαν Στίβενς.

“Να με Φωνάζεις με τ’ Όνομά σου” από την Πέμπτη 8 Φεβρουαρίου στους κινηματογράφους σε διανομή Feelgood

The post Να με Φωνάζεις με τ’ Όνομά σου appeared first on screeneye.gr.