Βιογραφικό δράμα, 124′,Η.Π.Α 2015

Του Ντέιβιντ Ο. Ράσελ

Με τους Τζένιφερ Λόρενς,Μπράντλεϊ Κούπερ, Ρόμπερτ Ντε Νίρο,Τζάκι Γουίβερ, Τζούλια Στάιλς,Κρις Τάκερ

Γράφει ο Ιάκωβος Γωγάκης

Στα γνώριμα του μονοπάτια, της ενασχόλησης με το αμερικανικό όνειρο, ο σκηνοθέτης και σεναριογράφος Ντέιβιντ Ο. Ράσελ, διηγείται μια πραγματική ιστορία έντονων σκαμπανεβασμάτων, αποτυχιών και εν τέλει προσωπικής λύτρωσης, της νεαρής διαζευγμένης  μητέρας, ονόματι Τζόι Μαγκάνο, που επιδιώκει με ηθικά μέσα και με μια δικιά της πατενταρισμένη σφουγγαρίστρα  «ψεκάστε σκουπίστε τελειώσατε», να «πιάσει την καλή» και να λύσει  μια για πάντα  το βιοποριστικό της πρόβλημα.

Η ωραία ιδέα του 57χρόνου σεναριογράφου και σκηνοθέτη , να δείξει ξανά, μέσα από διαφορετική ματιά, τη ματαιότητα του ατομικισμού, δύο χρόνια μετά τον «Οδηγό Διαπλοκής»,  αλλά και τη δυσκολία ανέλιξης των γυναικών στον επιχειρηματικό κόσμο , θα σκαλώσει, στο σημείο εκείνο που ο ατομικισμός και σαρκάζεται αλλά και ανυψώνεται, αφήνοντας μια διφορούμενη και θολή νοηματική κατασκευή.  Δεν είναι μόνο αυτό. Ο τρεις φορές υποψήφιος  για  Όσκαρ Σκηνοθεσίας   Ντέιβιντ Ο. Ράσελ τα βρίσκει σκούρα  και σε ένα σημείο που  θεωρείται το φόρτε του. Δηλαδή να παρουσιάζει απλοϊκά- γραμμικά περιστατικά, με  βιρτουόζικη τακτική, απολαμβάνοντας στις περισσότερες του ταινίες να βλέπει κανείς -παρά τις επιμέρους ενστάσεις-  τον τρόπο που από τη μια συνδυάζει το χιούμορ με το ρομαντισμό(« Οδηγός Αισιοδοξίας» ) και από την άλλη, τους ήρωες στο χείλος της ψυχικής καταστροφής («The Fighter» και « Οδηγός Διαπλοκής»), με ένα συνδυασμό του κινηματογραφικού μέσου και της ρεαλιστικής αμερικάνικης θεατρικής παράδοσης.

Εδώ για κάποιο ανεξήγητο λόγο   τα κάνει όλα αχταρμά, παρότι το έργο είχε λίγα πράγματα να πει.

Επί του προκειμένου, τοποθετεί  σε ρόλο αφηγήτριας τη γιαγιά της νεαρής ηρωίδας, με το υποκοριστικό Mimi, που ενώ σε κάποια στιγμή πεθαίνει, ο σκηνοθέτης της δίνει τη δυνατότητα-άγνωστο γιατί- να εξακολουθεί να αφηγείται την ιστορία. Βλέπουμε επίσης άλματα αδικαιολόγητα,  που μας μπερδεύουν, από το παρόν στο παρελθόν και ξανά στο παρόν, σκηνές μακρόσυρτες, κι αμυδρή έως υποτυπώδη σκιαγράφηση των βασικών και  ουκ ολίγων χαρακτήρων του έργου, όλα αυτά καταφέρνουν να εκτοπίσουν τις αξιόλογες αναφορές, για το ρόλο της τηλεόρασης τη δεκαετία του ’70-’80, για τον  οικογενειακό ανταγωνισμό ως απόρροια της απληστίας,  για τη δόξα και το χρήμα και το θέμα του γυναικείου φύλου στη ζούγκλα του αχαλίνωτου κέρδους.

Το έργο είναι εξολοκλήρου πάνω στη μούσα του Τζένιφερ Λόρενς. Ίσως ο Ο. Ράσελ  να το έφτιαξε στα μέτρα της, για μια οσκαρική υποψηφιότητα Α’ γυναικείου ρόλου, αλλά η ταλαντούχα 25χρόνη ηθοποιός, ό,τι είχε να δώσει το έδωσε και με το παραπάνω, όμως  είναι το έργο που  δεν τράβαγε.

Μικρός ο ρόλος του έτερου του συνεργάτη, Μπράντλεϊ Κούπερ.

“Joy” από από 24/12 στους κινηματογράφους από Odeon 

The post Joy appeared first on screeneye.gr.

Επιβεβαιώθηκαν από τον Ρόμπερτ Ντε Νίρο οι φήμες πως  θα συμμετέχει στην νέα ταινία του Ντέιβιντ Ο.Ράσελ “Joy”. Αυτή θα είναι η τρίτη φορά που συμμετέχει σε ταινία του σκηνοθέτη καθώς είχε τον ρόλο του πατέρα του Μπράντλεϊ Κούπερ στον «Οδηγό Αισιοδοξίας», για τον οποίο μάλιστα είχε προταθεί για Όσκαρ Β’Αντρικού Ρόλου, αλλά είχε και μια μικρή συμμετοχή στην περσινή επιτυχία «Οδηγός Διαπλοκής».

Η ταινία θα είναι μια βιογραφία της Τζόι Μανγκάνο, μιας πολύ πετυχημένης και αυτοδημιούργητης επιχειρηματία της Αμερικής. Ο ομώνυμος ρόλος έχει προταθεί στη Τζένιφερ Λόρενς, αν και δεν έχει επιβεβαιωθεί ακόμα η συμμετοχή της, ενώ ο σκηνοθέτης δήλωσε πως σκέφτεται να ετοιμάσει ένα ρόλο και για τον Μπράντλεϊ Κούπερ στην ταινία.

The post Ξανά σε ταινία του Ντέιβιντ Ο.Ράσελ ο Ρόμπερτ Ντε Νίρο μαζί με την Τζένιφερ Λόρενς appeared first on screeneye.gr.

Δράμα, Έγκλημα, 138′ Η.Π.Α 2013

του  Ντέιβιντ Ο’ Ράσελ

Με τους Κρίστιαν Μπέιλ, Εϊμι Ανταμς, Μπράντλεϊ Κούπερ, Τζέρεμι Ρένερ, Τζένιφερ Λόρενς, Ρόμπερτ ΝτεΝίρο, Λούις Σι Κέι, Αλεσάντρο Νιβόλα

Πλήρης οδηγός προς πάσης φύσεως φιλόδοξους διαπλεκόμενους. Ο ελληνικός τίτλος του « American Hustle» σίγουρα φέρει μια δόση αλήθειας για το περιεχόμενο αυτής της ταινίας, είναι όμως και κάπου παραπλανητικός.

Η ασυδοσία χωρίς όρια της δεκαετίας του 70 φαίνεται να εξακολουθεί να στοιχειώνει τους Αμερικάνους. Ο Ντέιβιντ Ο’ Ράσελ κρατάει το πνεύμα του παλιού καλού Σκορτσέζε, δεν παρασύρεται σε άσκοπη φλυαρία από τον φρενήρη ρυθμό και από το διασκεδαστικό-οπερατικό στυλ που δίδει στο έργο, ούτε μένει στη διακριτική τέρψη των οφθαλμών, διεισδύει σε  κάθε έναν χαρακτήρα  προσωπικά για να φωτίσει και την ανθρώπινη πλευρά των διεφθαρμένων του προσώπων, στο φιλμ που δικαίως θα φτάσει ψηλά στις υποψηφιότητες της Αμερικανικής Ακαδημίας στα μέσα Γενάρη.

Άκρως απολαυστική η έναρξη. Ένας ακομπλεξάριστός ευτραφής άντρας που του προεξέχουν τα στήθη, περιποιείται τη ψεύτικη χαίτη του, πριν βρεθεί σε ένα δωμάτιο με τους δύο «συνεργάτες» του.Είναι ο Ίρβινγκ Ρόζενφελιντ, γιος ενός υαλοπώλη από το Μπρονξ που θέλει λεφτά και καλοπέραση. Θα στήσει μια κομπίνα εξαπατώντας μεγαλοαστούς της αμερικάνικής κοινωνίας που ψάχνουν περισσότερα κέρδη. Θα ερωτευτεί σφόδρα μια πρώην στριπτιζέζ την Σίντνεϊ Πρόσερ, έτοιμος να τινάξει στον αέρα τον συμβατικό γάμο του με την Ρόζαλιν, αλλά δειλιάζει να το πράξει  εξαιτίας του φόβου για την απώλεια της κηδεμονίας του παιδιού του. Με την εκρηκτική Σίντνεϊ δεξί του χέρι, οι παράνομες δραστηριότητες του θα εξαπλωθούν, μέχρι τη στιγμή που θα παγιδευτεί από τον πράκτορα της αστυνομίας Ρίτσι Ντι Μάσο, ο οποίος αποδεικνύεται μεγαλύτερος απατεώνας από τον Ίρβινγκ. Μια νέα κομπίνα πάει να στηθεί χωρίς τη θέληση του κεντρικού ήρωα, σε ένα βρώμικο παιχνίδι- υπαρκτό σκάνδαλο δωροδοκίας – που έστησε το FBI σε πρόσωπα υπεράνω υποψίας της δημόσιας ελίτ της χώρας.

Είναι εντυπωσιακός ο τρόπος που ο Ντέιβιντ Ο’ Ράσελ ξεδιπλώνει την ιστορία, γιατί δεν είναι εύκολη να δοθεί κινηματογραφικά χωρίς να υποπέσει σε ατοπήματα, και θα  επιτύχει να τα αποφύγει. Ότι αρχικά υπονοείται ή υποκρύπτεται τελικά αποκαλύπτεται τη κατάλληλη στιγμή, για να  μπουν στο τέλος με δραματικό τόνο όλα τα κομμάτια στη θέση τους.

Οι χαρακτήρες του  Ίρβινγκ, του Ρίτσι, της Σίντνεϊ και της Ρόζαλιν λειτουργούν σε διαφορετικά επίπεδα, όλοι εξαπατούν όλους, ο καθένας με τον δικό του τρόπο ποθεί το χρήμα και τα φώτα της δημοσιότητας, αλλά προς το τέλος οι δύο γυναίκες που αντιλαμβάνονται τη χειραφέτηση με διαφορετικό τρόπο, στο μεταξύ τους σκληρό τετ α τετ ουσιαστικά κραυγάζουν τον εσωτερικό τους πόνο για την επιθυμία μιας γαλήνιας ζωής με τον άνθρωπο που αγαπούν. Αντίθετα, για τους δύο άνδρες δεν υπάρχει αυτός ο δρόμος. Το κίνητρο της φιλοδοξίας θα γκρεμίσει όλους τους κανόνες ηθικής. Ο Ίρβινγκ διαφοροποιείται  από τον Ρίτσι όταν βρίσκεται  σε δύσκολη θέση και τότε προσπαθεί να αποτάξει  τις αμαρτίες του.

Ίσως να μην είναι ο σκηνοθέτης με το μεγάλο όνομα στην κινηματογραφική πιάτσα, αλλά ο 56χρόνος Ντέιβιντ Ο’ Ράσελ και στις τρεις ταινίες του (οι άλλες δύο είναι το «The Fighter» κι ο «Οδηγός Αισιοδοξίας») δίνει έμφαση στους υψηλού επιπέδου ρόλους και αυτό κάτι λέει για τις ικανότητες του να αποσπά από τους ηθοποιούς του τόσο ισχυρές ερμηνείες.

Δεν βάζω το χέρι μου στη φωτιά αν ο Κρίστιαν Μπέιλ και η  Έιμι Άνταμς βρεθούν με το Όσκαρ πρώτου ρόλου, αλλά η θλιμμένη σύζυγος,  η αποκαλούμενη στο φιλμ και « Πικάσο» Τζέρεμι Λόρενς δεν θα έχει ιδιαίτερα σκληρό ανταγωνισμό για να σηκώσει το χρυσό αγαλματίδιο β’ γυναικείου ρόλου.

Ο “Οδηγός Διαπλοκής” κέρδισε 7 υποψηφιότητες για τις Χρυσές Σφαίρες. Από 9/1 στους κινηματογράφους, σε διανομή Audio Visual

The post Οδηγός Διαπλοκής(American Hustle) appeared first on screeneye.gr.