screeneye.gr » ODEON

La La Land

Ιάκωβος Γωγάκης — Tue, 20 Dec 2016 22:44:37 +0000

Μουσική κωμωδία, δράμα, 128′, Η.Π.Α 2016

Πρωτότυπος Tίτλος: La La Land

Γλώσσα: Αγγλικά Διανομή: Odeon

Του Ντάμιεν Σαζέλ

Mε τουςΈμμα Στόουν, Ράιαν Γκόσλινγκ, Τζ. Κ. Σίμονς, Φιν Γουίτροκ, Ρόζμαρι Ντεβίτ, Σονόια Μιζούνο, Τζον Λέτζεντ

Γράφει ο Ιάκωβος Γωγάκης

Ανάμεσα στις τρομπέτες, στα σαξόφωνα, στα κοντραμπάσα, στα τρομπόνια, στις ακροάσεις, στους μονολόγους, στις κριτικές επιτροπές, ο ντραμίστας και σκηνοθέτης Ντάμιεν Σαζέλ ( θυμηθείτε το Whiplash), επινοεί μια απλή μονοσέλιδη ρομαντική ιστορία, μιας αβάν- γκαρντ νοσταλγικής αισθητικής, γυρίζει την ταινία όπως τόν παλιο καλό καιρό, με φιλμ και τη διαμορφώνει σε μιούζικαλ συναρπαστικό , πάνω στα αμέτρητα διαμαντάκια του καλλιτεχνικού στερεώματος.

Ένας ιδεολόγος πιανίστας της τζαζ και μια εκκολαπτόμενη, γεμάτη αισιοδοξία ηθοποιός- άγνωστοι μεταξύ αγνώστων-, έρχονται κοντά και γίνονται η έμπνευσή του. Εξερευνά τα όνειρά τους, τον ιδεαλισμό τους, τους συμβιβασμούς τους, τα όρια τους, εν τέλει την κατάληξη του έρωτά τους, σε ένα σύμπαν ανελέητα ανταγωνιστικό και αδιέξοδο, λόγω της έλλειψης ευκαιριών. Που αλλού, στη γη των ονείρων, στο Λος Άντζελες, εξ ου και ο παιχνιδιάρικος τίτλος.

Ο Σαζέλ σφυρηλατεί το κινηματογραφικό του κάδρο με δυναμική χορογραφία και με μια επιτυχημένη πανδαισία χρωμάτων, γήινων και παστέλ αποχρώσεων ,χρωματίζει μέχρι τον ουρανό και τα αστέρια, ζωγραφίζει ακόμα και τα σκηνικά, όπως τότε, στο σινεμά του ’50. Είναι ένας ακόμη κομψός τρόπος να τιμήσει τα σπουδαία μιούζικαλ του παρελθόντος, όπως επί παραδείγματι, το «Singin’ in the Rain» και το «West Side Story». Υπάρχουν στιγμές, που οι Ράιαν Γκόσλινγκ-Έμμα Στόουν, μας θυμίζουν τον Σινάτρα, τον Μπέιμέρ, την Νάταλι Γουντ, την Ολίβια Νιούτον. Το σάουντρακ είναι ο ακρογωνιαίας του λίθος, ενίοτε δυναμικό, ενίοτε υποτονικό, ουκ ολίγες φορές επενδύει σε αυτό, ακόμα και για να καλύψει τις σεναριακές αδυναμίες της ταινίας. Ένας συνδυασμός τραγουδιού και πρόζας, τον οποίο προβάλλει κάπως παρατραβηγμένα, στο μέρος εκείνο, με τους πρωταγωνιστές να παρασύρονται -μεταφορικά και κυριολεκτικά- από τα «φτερά του έρωτα».

Ας μην αναφερθούμε στη φορτισμένη τελευταία σκηνή, μα σε μια υπέροχη άλλη, με τον Σεμπάστιαν (Γκόσλινγκ)να αρπάζει μια ηλικιωμένη γυναίκα και να χορεύουν μαζί, το «City of Stars», κάτω από τα αγριεμένα μάτια του άντρα της.

Το έργο χωρίζεται στις τέσσερις εποχές, ξεκινάει χειμώνα, ολοκληρώνεται χειμώνα, στον ίδιο χώρο σε διαφορετικό χρόνο.

Η έναρξη της ταινίας, δηλαδή τα πρώτα πέντε της λεπτά( φόρος τιμής στις ταινίες Grease και Weekend), μα και αργότερα, όταν οι παράλληλοι δρόμοι των δύο ηρώων, θα γίνουν ένας, αποτελεί μάθημα, σε σχολή σκηνοθεσίας. Ο Ντάμιεν Σαζέλ μεταφέρει τη μαγιά των δασκάλων του και προσθέτει και τη δική του φαντασία, σε ένα αποτέλεσμα, προπομπός για το Όσκαρ Σκηνοθεσίας.

Αντιμετωπίζει τα δύο πρόσωπα, ως ίσος προς ίσον, αποφεύγει την παγίδα μιας μετατόπισης του ενδιαφέροντος, σε έναν από τους δύο, όπως έχουμε δει να συμβαίνει συχνά . Υποθετικά μιλώντας, αν τους δύο ρόλους, τους έδινε σε πρωτοεμφανιζόμενους ηθοποιούς, το αποτέλεσμα θα ήταν πάλι ικανοποιητικό. Εδώ όμως οι ερμηνείες είναι μεγάλης κλάσης, από τους δύο γνωστούς αστέρες. Ιδίως η Στόουν, μεταμορφώνεται από ένα ονειροπόλο κορίτσι με έλλειψη αυτοπεποίθησης, σε μια γυναίκα χωρίς ψευδαισθήσεις και ο φακός του, αποτυπώνει ξεκάθαρα την αλλαγή αυτή…θα την δούμε να γίνεται και πάλι παιδί, όταν το βλέμμα της μαγνητίζεται και η καρδιά της ξέφρενα θα χτυπά, από το σκίρτημα του έρωτα.

Προσθέτουμε το έργο αυτό, ανάμεσα στις πιο φωτεινές στιγμές του ρομαντικού σινεμά και του μιούζικαλ.

“La La Land” από 22 Δεκεμβρίου στους κινηματογράφους σε διανομή Odeon

The post La La Land appeared first on screeneye.gr.

Belle et Sebastien:Δύο Αχώριστοι Φίλοι

Κωνσταντίνος Καϊμάκης — Thu, 16 Jan 2014 03:15:40 +0000

Οικογενειακή περιπέτεια, 104΄, Γλώσσα: Γαλλικά, Γαλλία 2013

Σκηνοθεσία: Νικολά Βανιέ

Με τους: Φελίξ Μποσουέ, Τσέκι Κάριο, Μαργκό Σατελιέ, Μεχντί Ελ Γκλαουί

Β Παγκόσμιος Πόλεμος. Γαλλικές Άλπεις. Ο 6χρονος Σεμπαστιέν ζει με τον παππού και τα αδέλφια του στα χιονισμένα βουνά των Πυρηναίων και αντί να πηγαίνει στο σχολείο, όπως τα άλλα παιδιά από τα γύρω χωριά, αναλαμβάνει τις δουλειές της στάνης. Όταν πολλά ζώα της περιοχής θανατώνονται από τη δράση ενός «θηρίου» -όπως αποκαλούν οι γιδοβοσκοί τον άγνωστο φονιά- , οι υποψίες πέφτουν πάνω σε ένα τεράστιο λευκό σκύλο που κυκλοφορεί ελεύθερος στο δάσος.

Ο ανυπάκουος Σεμπαστιέν θα παρακούσει τις εντολές του παππού του και θα συναντήσει στο δάσος το επικίνδυνο «θηρίο». Το φόβητρο των χωρικών όχι μόνο θα αποδειχτεί άκακο και δεν θα πειράξει το αγόρι αλλά θα γίνει κι ο καλύτερος φίλος του, τον οποίο ο Σεμπαστιέν θα αποκαλεί πλέον Μπελ. Την ίδια περίοδο στην υπό γερμανική κατοχή Γαλλία έχουν ξεκινήσει οι πρώτες εκκαθαρίσεις κατά των εβραίων και πολλοί αντιστασιακοί τους βοηθούν να βρουν καταφύγιο στα χιονισμένα βουνά. Η δράση τους γίνεται γνωστή στους ναζί που καταφθάνουν με πολυάριθμο στρατό στα Πυρηναία.

Πρόκειται για μια ακαδημαϊκή προσέγγιση- και επιπλέον η πρώτη κινηματογραφική διασκευή- του ομότιτλου βιβλίου της ηθοποιού και συγγραφέα Σεσίλ Ομπρί, που γνώρισε επιτυχία σε Γαλλία και Αγγλία, ενώ μεγάλη απήχηση είχε και η γαλλική τηλεοπτική σειρά του 1965 που βασίστηκε στο τρυφερό παραμύθι της Ομπρί. Η γραφή του Νικολά Βανιέ («Ο τελευταίος κυνηγός») μπορεί να μη διαφοροποιείται από τα αναλόγου υφής και θεματικής οικογενειακά κινηματογραφικά δράματα για φιλόζωους αλλά έχει μια ενδιαφέρουσα ξεχωριστή ματιά. Ο Βανιέ με την επιμονή του να μεταφερθεί η δράση σε μια κρίσιμη και αμφιλεγόμενη για τη Γαλλία ιστορική περίοδο, πέτυχε να πρόσδώσει στα καρέ του αληθοφάνεια αλλά κι επιπρόσθετη αξία σε σχέση με τη σημειολογική ανάλυση του πρωτότυπου έργου. Επιπλέον κατάφερε να γεφυρώσει σωστά το χάσμα μεταξύ της ανάλαφρης περιπέτειας (χαρακτηριστικό των φιλμ που έχουν για ήρωες τετράποδα) και του ιστορικού δράματος. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι θα δει κάποιος στην ιστορία του «Belle et Sebastien» μια άλλη εκδοχή του Ολοκαυτώματος.

Πυρήνας του έργου παραμένει η τρυφερή και συγκινητική φιλία του αγοριού με το σκύλο. Εκπλήξεις δεν βρίσκεις πολλές στο «Belle et Sebastien», αφού όλα τα απαραίτητα συστατικά (ηθοπλαστικά μηνύματα, συγκίνηση, τρυφερά στιγμιότυπα μεταξύ του λιλιπούτειου πιτσιρικά και του θεόρατου σκύλου) είναι εδώ συν κάποια άλλα που δεν τα λες ακριβώς ανατρεπτικά αλλά αποκτούν το δικό τους χώρο – όσο αφήνει δηλαδή ελεύθερο ο τεράστιος τριχωτός πρωταγωνιστής- στο καμβά του Βανιέ. Έτσι, το εβραϊκό ζήτημα, η αντιστασιακή δράση του γιατρού, το φλερτ μεταξύ του γερμανού διοικητή και της αδελφής του Σεμπαστιέν, τα ψήγματα ανθρωπιάς στο βλοσυρό παππού, είναι μερικά στοιχεία που χρησιμεύουν ως γόνιμες λεπτομέρειες για να γίνει όχι απλώς κατανοητό αλλά σχεδόν επιβεβλημένο το συγκινητικό κομμάτι αυτής της χτισμένης πάνω στη διαφορετικότητα φιλίας.

Εικόνες αντιφατικές, περίεργες έως και αβάσταχτες για κάποιον κοινό νου, λαμβάνουν εδώ βάθος πέρα από την εικαστική αρτιότητα τους. Σε ένα χαρακτηριστικό ρόλο εμφανίζεται ο πρώτος Σεμπαστιέν, ο ηθοποιός Μεχντί Ελ Γκλαουί, που είχε εμφανιστεί στη τηλεοπτική σειρά του 1965, οποίος μάλιστα είναι και ο γιος της συγγραφέως. Τρομερή φάτσα ο νεαρός πρωταγωνιστής Φελίξ Μποσουέ επιλέχτηκε ανάμεσα σε δεκάδες άλλους υποψηφίους για το «έντονο βλέμμα και την προσωπικότητα που έβγαζε» σύμφωνα με το σκηνοθέτη, παρότι αποδείχτηκε ότι μάλλον φοβόταν να χαϊδέψει τα σκυλιά της ταινίας! Ειδικά όταν έμαθε ότι θα πρέπει να κάθεται να τον γλύφουν κιόλας αναγκάστηκε να περάσει εντατικά μαθήματα προσαρμογής σε…σκυλίσιες καταστάσεις!

To ” Belle et Sebastien: Δύο Αχώριστοι Φίλοι” από 16/1 στους κινηματογράφους σε διανομή ODEON

The post Belle et Sebastien:Δύο Αχώριστοι Φίλοι appeared first on screeneye.gr.