Κυκλοφόρησε η επίσημη αφίσα, της νέας 55λέπτης  μουσικής ταινίας, του Πολ Τόμας Άντερσον με τίτλο “Junun” που προβλήθηκε χθες Πέμπτη 8/10 στο Φεστιβάλ της Νέας Υόρκης, αλλά και στην πλατφόρμα MUBI, αποσπώντας θετικά σχόλια από το σύνολο του διεθνούς τύπου.

Το περιοδικό Variety χαρακτήρισε την ταινία-μεταξύ άλλών- ως μια “αριστοτεχνική-μελωδική και καλλιτεχνική κολεκτίβα” και το Indiewire, ενώ την θεωρεί ως μια μη κανονική ταινία, την εξυμνεί για την  ψυχεδελική, απόκοσμη ατμόσφαιρα, που χρησιμεύει ως συνδετικός κρίκος με τις προηγούμενες ταινίες του Άντερσον. “Ένα στοχαστικό σύμπαν, μια αυτοδύναμη καλλιτεχνία, το “Junun”  ενώ δεν είναι ξεκάθαρο ως προς την οπτική του για το θέμα που καταπιάνεται,  περιβάλλεται από την άλλη, από μια εσωτερική λογική σχετικά με την συγκίνηση της καλλιτεχνικής καινοτομίας. 

Η υπόθεση του ντοκιμαντέρ 

Η περιπλάνηση στο Rajasthan της βορειοδυτικής Ινδίας για τον κιθαρίστα του συγκροτήματος Radiohead Τζόνι Γκρίνγουντ και η ηχογράφηση ενός άλμπουμ με τον ισραηλινό συνθέτη Shye Ben Tzur  εξελίχθηκε σε μια δημιουργική διαδικασία για τον σκηνοθέτη  Πολ Τόμας Άντερσον( Inherent Vice), γυρίζοντας ένα μουσικό ντοκιμαντέρ 55 λεπτών,  υπό τους ήχους κρουστών κι άλλων οργάνων.

The post Αφίσα και πρώτες εντυπώσεις από το ” Junun”, τη νέα μουσική ταινία του Πολ Τόμας Άντερσον appeared first on screeneye.gr.

Η περιπλάνηση στο Rajasthan της βορειοδυτικής Ινδίας για τον κιθαρίστα των Radiohead Τζόνι Γκρίνγουντ και η ηχογράφηση ενός άλμπουμ με τον ισραηλινό συνθέτη Shye Ben Tzur  εξελίχθηκε σε μια δημιουργική διαδικασία για τον σκηνοθέτη  Πολ Τόμας Άντερσον( Inherent Vice), γυρίζοντας ένα μουσικό ντοκιμαντέρ 55 λεπτών, που θα κάνει πρεμιέρα τον Σεπτέμβριο στο Φεστιβάλ της Νέας Υόρκης. Οι πρώτες πληροφορίες αναφέρουν πως πρόκειται για μια υπέροχη ιμπρεσιονιστική εμπειρία, υπό τους ήχους κρουστών κι άλλων οργάνων.

The post Μουσικό ντοκιμαντέρ με τίτλο ” Junun” για τον κιθαρίστα των Radiohead, γύρισε ο Πολ Τόμας Άντερσον appeared first on screeneye.gr.

Δράμα/Έγκλημα,  148′, Η.Π.Α 2014

Πρωτότυπος Τίτλος: Inherent Vice

Γλώσσα: Αγγλικά/ Ιαπωνικά

Του Πολ Τόμας Άντερσον

Με τους  Γιοακίν Φίνιξ, Τζος Μπρόλιν, Όουεν Γουίλσον, Ρις Γουίδερσπουν, Μπενίσιο Ντελ Τόρο, Κάθριν Γουότερστον

To «Inherent Vice», η τελευταία ταινία του Πολ Τόμας Άντερσον αποτελεί διασκευή του ομότιτλου μυθιστορήματος του Τόμας Πίντσον με φόντο το Λος Άντζελες της δεκαετίας του 70 όπου συμβαίνουν «σημεία και τέρατα».

Είναι λίγο δύσκολο να εξηγήσει κανείς την ιστορία του έργου χωρίς να μπει σε πολλές λεπτομέρειες. Το σίγουρο είναι πως ο  ντετέκτιβ Λάρι «Ντοκ» Σπορτέλο (Γιόακιν Φίνιξ) μπλέκει σε πολλές περιπέτειες στην αναζήτηση της πρώην συντρόφου του η οποία τον συναντά στην αρχή του έργου αλλά μετά εξαφανίζεται. Στις περιπέτειες αυτές ο Ντοκ θα βρεθεί με νέα και παλιά πρόσωπα, θα συναντήσει μπάντες, στούντιο για μασάζ, οδοντιατρεία, κλινικές αποτοξίνωσης, πλοία, εκεί όπου η «καλή» κοινωνία κρύβει τον υπόκοσμο και τη διαφθορά.

Τελικά τί είναι το Inherent Vice; Μια ερωτική ιστορία, μια ταινία μυστηρίου, μια σουρεαλιστική κωμωδία; Ίσως λίγο απ’ολα, ενα παζλ κινηματογραφικών ειδών α λα Κοεν.

Ο Πολ Τόμας Άντερσον με πανέξυπνο τρόπο αποφεύγει να δημιουργήσει ψυχεδελικές σκηνές, οπτικοποιώντας ονειρικά-εφιαλτικά φαντασιώσεις του πρωταγωνιστή στο  ύφος της σπουδαίας ταινίας του Τέρι Γκίλιαμ «Φόβος και Παράνοια στο Λας Βέγκας». Αντ’ αυτού, διαχέει με ομίχλη καπνού όλη την ατμόσφαιρα της ταινίας, έτσι ώστε τα πλάνα να φαντάζουν υποκειμενικά διατηρώντας όμως το υποκείμενο μέσα στο πλάνο. Η θολούρα των ναρκωτικών δεν είναι απλά θολούρα της πλοκής αλλά και ψυχολογική θολούρα, θολούρα μιας ολόκληρης εποχής η οποία εντείνεται με την ενσωμάτωση  του αλλόκοτου της ψυχεδέλειας, γύρω από αντιφατικές παραξενιές: χειρονομίες, τρόποι έκφρασης, παιχνίδια εστίασης που υποδηλώνουν έναν «πειραγμένο» ρεαλισμό που σε υπνωτίζει.

Κάθε σκηνή είναι τόσο απρόβλεπτη που ο θεατής δεν προλαβαίνει να αφομοιώσει όλα τα στοιχεία, όμως συγχρόνως παρασέρνεται σ’ενα ταξίδι που μοιάζει σαν τρενάκι σε λούνα παρκ. Τα σκαμπανεβάσματα συνεχών ανατροπών που διέπονται από το παράλογο μέσα στο φυσιολογικό, τους φόβους μέσα στα πάθη, την κάθοδο μέσα στην άνοδο σε κρατούν σε εγρήγορση προσφέροντας γερές δόσεις καυστικού χιούμορ και δραματικής έντασης. Κι αν το «έμφυτο ελάττωμα» της αφηγηματικής ταχύτητας αποτρέπει από μια ευκρινή θέα, φρόντισε να ποντάρεις σε ένα δεύτερο γύρο!

The post Έμφυτο Ελάττωμα appeared first on screeneye.gr.

Καθώς πλησιάζει ο καιρός που το πολυαναμενόμενο Inherent Vice(Έμφυτο ελάττωμα) θα βγει στις αίθουσες, ήρθε ένα ακόμα τρέιλερ για να μας δελεάσει. Η ταινία είναι σκηνοθεσίας Πολ Τόμας Άντερσον και είναι βασισμένη σε βιβλίο του Τόμας Πίντσον, πρόκειται μάλιστα για την πρώτη μεταφορά βιβλίου του στη μεγάλη οθόνη.

Η ιστορία ξεκινά όταν εμφανίζεται η πρώην του ιδιωτικού ντετέκτιβ Ντόκ Σπορτέλο(Χοακίν Φίνιξ) και του ζητάει να τη βοηθήσει γιατί υποψιάζεται πως η γυναίκα του εκατομμυριούχου φίλου της σχεδιάζει να τον απαγάγει με τη βοήθεια του εραστή της και να τον κλείσουν σε ψυχιατρική κλινική. Η ταινία είναι γεμάτη χαρακτήρες όπως σέρφερς, απατεώνες, αστυνομικούς, τοκογλύφους, σαξοφονίστες, αλλά και μια περίεργη οντότητα με το όνομα Golden Fang(Χρυσός Κυνόδοντας) που μπορεί όμως να είναι μια βιτρίνα για φοροδιαφυγή που έχουν οργανώσει κάποιοι οδοντίατροι.

Τους αλλόκοτους αυτούς χαρακτήρες ενσαρκώνει ένα πολύ ενδιαφέρον καστ ηθοποιών που συμπεριλαμβάνει εκτός από τον Φίνιξ τους Τζος Μπρόλιν(Καμιά πατρίδα για τους μελλοθάνατους), Όουεν Γουίλσον(Οικογένεια Τένενμπαουμ), τον Μπενίτσιο Ντελ Τόρο(Traffic), τη Ρις Γουίδερσπουν(Walk the line) και πολλούς άλλους.

Η ταινία αναμένεται στην Ελλάδα στις 12 Φεβρουαρίου. Δείτε το νέο τρέιλερ και 6 νέα κλιπ από την ταινία

Ο Ντοκ φοράει κουστούμι και φτιάχνει τα μαλλιά του

“Συναθροίσεις τριών και παραπάνω ατόμων θεωρείται πλέον πιθανή αίρεση”

Ο χαρακτήρας του  Τζος Μπρόλιν δεν χωνεύει τους χίπηδες

“Χρειάζομαι τη βοήθειά σου, Ντοκ”

Σοβαρή συζήτηση μεταξύ ποτού και φράουλας

Η Ρις Γουίδερσπουν είναι μια σοβαρή δικηγόρος

The post Inherent Vice: Το Λος Άντζελες στα τέλη των ’60s αναβιώνει στο νέο τρέιλερ appeared first on screeneye.gr.

Η έβδομη ταινία του Πολ Τόμας Άντερσον, “Inherent Vice”(Έμφυτο ελάττωμα), έχει ήδη προκαλέσει συζητήσεις και όσοι περιμένουν να τη δουν μπορούν να πάρουν μια γεύση από το πρώτο τρέιλερ και την επίσημη αφίσα που κυκλοφόρησαν μόλις σήμερα.

Το σενάριο ακολουθεί τον πρωταγωνιστή Λάρι “Doc”Σπορτέλλο (Χοακίν Φίνιξ), έναν ντετέκτιβ, ενώ διερευνά μια υπόθεση απαγωγής στο Λος Άντζελες της δεκαετίας του ’70. Το καστ της ταινίας είναι γεμάτο σημαντικά ονόματα ,όπως η Ρις Γουίδερσπουν, ο Μπενίτσιο Ντελ Τόρο, ο Όουεν Γουίλσον, o Μάρτιν Σορτ, η Τζένα Μαλόουν,  o Τζος Μπρόλιν, κ.α.

Η ταινία είναι βασισμένη σε βιβλίο του Τόμας Πίντσον και αναμένεται στις αίθουσες στα τέλη του 2014.

The post Ο βρώμικος κόσμος του Λος Άντζελες, στο πρώτο τρέιλερ του πολυδιαφημισμένου “Inherent Vice” του Πολ Τόμας Άντερσον appeared first on screeneye.gr.

Στo «Inherent Vice» του Πολ Τόμας Άντερσον, βασισμένο στο βιβλίο του Τόμας Πίντσον, ο ιδιωτικός ντετέκτιβ Ντοκ Σπορτέλο (Χοακίν Φίνιξ), στα τέλη της δεκαετίας του ’60, συναντά την πρώην κοπέλα του, που αγαπά έναν εκατομμυριούχο εργολάβο για τον οποίο υπάρχει ένα σχέδιο απαγωγής.
Στην ταινία εμφανίζονται σέρφερ, απατεώνες, μαστουρωμένοι, λάτρεις της ροκ μουσικής, επικίνδυνοι τοκογλύφοι, η αστυνομία του Λος Άντζελες, ένας σαξοφωνίστας σε μυστική αποστολή, και μια περίεργη οντότητα με το όνομα «Golden Fang» που ίσως σχετίζεται με οδοντιάτρους.
Το καστ συμπληρώνουν οι Ρις Γουίδερσπουν, Μπενίτσιο Ντελ Τόρο, Όουεν Γουίλσον, Τζος Μπρόλιν, Μάρτιν Σορτ, Τζίνα Μαλόουν, Έρικ Ρόμπερτς, Κάθριν Γουότερστον κ.α.

Οι Τζος Μπρόλιν και Κάθριν Γουότερστον μιλώντας σε συνέντευξη, έδωσαν περισσότερες πληροφορίες για την ταινία.
«Ο Πολ, ενδιαφέρεται για αυτό που μπορεί να γίνει όχι για αυτό που πρέπει να γίνει. Δεν έρχεται στα γυρίσματα με έναν ξεκάθαρο στόχο. Αυτό προκαλεί εκπλήξεις. Αλλά δεν είναι χαοτικό. Είναι συναρπαστικό. Τα γυρίσματα ήταν γεμάτα ενέργεια. Σαν να μπαίνουμε όλοι σε ερωτήματα μαζί.» είπε η Κάθριν Γουότερστον.
Ο Τζος Μπρόλιν από την άλλη δήλωσε πως «σε αυτή την ταινία δεν υπήρχε κάτι το προσποιητό. Όταν κάτι δεν πάει καλά μπορείς να πεις « Είναι σκατά. Ας κόψουμε 3 σελίδες. Θα αυτοσχεδιάσω και θα φτιάξω μια αφηγηματική γέφυρα. Τι λέτε για τηγανίτες;… Δεν κάνω πλάκα με τις τηγανίτες. Πολλές, πάρα πολλές τηγανίτες. Στο τέλος τρέμεις τόσο από τις πολλές τηγανίτες που σκέφτεσαι ότι θα γίνεις διαβητικός την άλλη μέρα…. Αυτή η ταινία είναι πιο κοντά στο «Τσίρκο του Ήλιου»  παρά σε επιτηδευμένη σκηνοθεσία.»

The post Έρχεται ο Πολ Τόμας Άντερσον με ψυχεδελικές νουάρ διαθέσεις appeared first on screeneye.gr.

1. Putney Swope (1969) – Ρόμπερτ Ντάουνι Σίνιορ

2. Νάσβιλ (1975) – Ρόμπερτ Όλτμαν

3. Τα καλά παιδιά (1990) – Μάρτιν Σκορσέζε

4. Τραγουδώντας στη βροχή (1952) –Στάνλει Ντόνεν, Τζιν Κέλι

5. Πυροβολείστε τον Πιανίστα (1960) – Φρανσουά Τρυφώ

6. Είμαι η Κούβα (1964) – Μιχαήλ Καλατόζοφ

7. Μέλβιν και Χάουαρντ (1980) – Τζόναθαν Ντέμι

8. Αδέσποτος σκύλος (1949) – Ακίρα Κουροσάβα

9. Άσχημη μέρα στο μαύρο βράχο (1955) –Τζον Στέρτζες

10. Η γλυκιά μυρωδιά της επιτυχίας (1957) – Αλεξάντερ Μακέντρικ

The post 10 αγαπημένες ταινίες του Πολ Τόμας Άντερσον με αφορμή τη σημερινή ημέρα γενεθλίων του appeared first on screeneye.gr.

Η νέα ταινία του Πολ Τόμας Άντερσον με τίτλο «Inherent Vice» βασισμένη στο βιβλίο του Τόμας Πίντσον θα βγει στις αίθουσες τον Δεκέμβριο του 2014. Στην ταινία παίζουν οι Γιοακίν Φίνιξ, Μπενίτσιο Ντελ Τόρο, Όουεν Γουίλσον, Ρις Γουίδερσπουν, Τζος Μπρόλιν, Μάρτιν Σορτ, Τζίνα Μαλόουν . Ο Τζόνι Γκρίνγουντ των Radiohead υπογράφει το σάουντρακ του «Inherent Vice». Το σενάριο της ταινίας αφορά έναν ντετέκτιβ, τον Λάρι Σπορτέλο που ερευνά την απαγωγή της πρώην κοπέλας του στο Λος Άντζελες του 1970

The post Με Γιοακίν Φίνιξ και μουσική των Radiohead το αστυνομικό θρίλερ «Inherent Vice» του Πολ Τόμας Άντερσον appeared first on screeneye.gr.

( Μέρος Α)

  Γράφει η Ναταλία Αργυράκη

«Σε λίγες μέρες θα ξέρουμε κι εμείς αν αυτή η ιδέα, που έμοιαζε στην αρχή με τρελό όνειρο μπορεί να εξελιχθεί σε ένα μεγάλο, ετήσιο Φεστιβάλ της Αθήνας. Ένα αληθινό σταυροδρόμι του ανεξάρτητου σινεμά, όπου θα μαζευόμαστε κάθε χρόνο και περισσότεροι.{…} Οι Νύχτες Πρεμιέρας απευθύνονται αποκλειστικά στο μεγάλο και ανήσυχο σινεφίλ κοινό της Αθήνας».

Αυτά έγραφε στο σημείωμά του ο αείμνηστος διευθυντής του περιοδικού ΣΙΝΕΜΑ Γιώργος Τζιώτζιος, λίγο πριν από την έναρξη του πρώτου φεστιβάλ (15-24/9/1995). Τα επόμενα χρόνια τα λόγια του επιβεβαιώθηκαν. Οι Νύχτες Πρεμιέρας  έγιναν το κατεξοχήν κινηματογραφικό γεγονός της Αθήνας, μαζεύοντας κάθε χρόνο όλο και περισσότερο κόσμο.

Σε μια ιστορική αναδρομή 19 ετών θυμόμαστε τα highlights των προηγούμενων διοργανώσεων και τα χωρίζουμε σε δύο μέρη.

1995  

Η προβολή της ταινίας «Πριν το Ξημέρωμα» του Ρίτσαρντ Λινκλέιτερ, με τους Ίθαν Χοκ και Ζιλί Ντελπί, που αποτέλεσε την πρώτη από τις τρεις ταινίες -η τρίτη, «Πριν τα Μεσάνυχτα», προβλήθηκε φέτος το καλοκαίρι με παρόντες τους συντελεστές.

Το αφιέρωμα στον σκηνοθέτη, σεναριογράφο και ηθοποιό Εντ Γουντ (1924-1978): «Όλη του ζωή ήταν μια αργή αποσύνθεση, μια απελπισμένη προσπάθεια εξεύρεσης χρημάτων και δημιουργικών διεξόδων, που κράτησε δύο δεκαετίες» έγραφε το σημείωμα του προγράμματος του φεστιβάλ. Προβλήθηκε η ταινία του «Μια Νύφη για το Τέρας» και «EdWood» του Τιμ Μπάρτον με πρωταγωνιστή τον Τζόνι Ντεπ.

1996

H προβολή της ταινίας του 26χρονου ανερχόμενου τότε Πολ Τόμας Άντερσον «Hard Eight» με τους Φίλιπ Μπέικερ Χολ, Τζον Ράιλι, Γκουίνεθ Πάλτροου και Σάμιουελ Τζάκσον.

Το αφιέρωμα στις ταινίες μικρού μήκους της Τζέιν Κάμπιον (Μαθήματα Πιάνου), της πρώτης γυναίκας κινηματογραφίστριας που κέρδισε τον Χρυσό Φοίνικα Σκηνοθεσίας στο Φεστιβάλ Καννών. Οι ταινίες της είχαν προβληθεί στο ντεμπούτο της στο φεστιβάλ Καννών το 1986. Πρόκειται για τις: «Peel, A Girl’s Own Story» και «Passionless Moments».

1997

Εκτός από ταινίες με πρωταγωνιστές μεγάλους χολιγουντιανούς αστέρες, όπως το «Πέμπτο Στοιχείο» με τον Μπρους Γουίλις του Λικ Μπεσόν, το «She’s So Lovely»  του Νικ Κασσαβέτης με τους Σον Πεν και Ρόμπιν Ράιτ και το «Λος Άντζελες Εμπιστευτικό», με τους Κιμ Μπέισιντζερ, Κέβιν Σπέισι, Ράσελ Κρόου και Γκάι Πιρς, το φεστιβάλ φιλοξένησε το αριστούργημα του Μίκαελ Χάνεκε Funny Games.

«Προσπαθώ να βρω τρόπους να αναπαραστήσω τη βία όπως πραγματικά είναι: ακατανόητη. Δείχνω τη βία όπως είναι στ’ αλήθεια: Πόνος και παραβίαση των άλλων» δήλωνε τότε ο σκηνοθέτης. Η ταινία ήταν υποψήφια για Χρυσό Φοίνικα στις Κάννες. Τελικά ο Χάνεκε κέρδισε εις διπλούν στο μέλλον, για τη «Λευκή Κορδέλα» (2009) και το «Αγάπη» (2012).

Ακόμη προβλήθηκε η πρώτη ταινία του Αλεχάντρο Αμενάμπαρ, «Tesis» με πρωταγωνίστρια την Αν Τόρεντ στο ρόλο της Άντζελας, της φοιτήτριας δημοσιογραφίας που βρέθηκε μπλεγμένη σε μια σκοτεινή υπόθεση μετά τη δολοφονία του καθηγητή της. Η ταινία απέσπασε 7 βραβεία Goya. Η πορεία του σκηνοθέτη αποδείχθηκε σημαντική («Οι Άλλοι», «Η Θάλασσα μέσα μου»).

Το αφιέρωμα στις ταινίες «Tromeo and Juliet»  και «The Toxic Avenger»  της εταιρείας Troma Entertainment των Λόιντ Κάουφμαν και Μάικλ Χερτς που γνώρισαν μεγάλη επιτυχία στα 80’s και αποτέλεσαν σημείο αναφοράς για σκηνοθέτες όπως ο Κουέντιν Ταραντίνο, ο Πίτερ Τζάκσον και ο Κέβιν Σμιθ.

1998

Στις ειδικές προβολές συμπεριλήφθηκε η καλύτερη ταινία του Ρομπέρτο Μπενίνι (και βραβευμένη με τρία Όσκαρ) «Η Ζωή είναι Ωραία», αλλά και το «Κάτι Τρέχει με τη Μαίρη» που ανέδειξε την Κάμερον Ντίαζ.

Στην ίδια κατηγορία προβλήθηκε το «Φόβος και Παράνοια» στο Λας Βέγκας του Τέρι Γκίλιαμ (12 Πίθηκοι) με τους Τζόνι Ντεπ, Μπενίσιο ντελ Τόρο και Έλεν Μπάρκιν.

Η προβολή της μυθικής ταινίας του Ζαν Εστάς που είχε προκαλέσει θύελλα αντιδράσεων όταν κέρδισε το Ειδικό βραβείο στις Κάννες το 1973. Πρόκειται για το «Η Μαμά και η Πουτάνα» που στο πέρασμα των χρόνων απέκτησε την αίγλη ενός καλτ αριστουργήματος.

1999

Στις ειδικές προβολές του φεστιβάλ φιλοξενήθηκε μία από τις πιο επιτυχημένες ρομαντικές κομεντί του σύγχρονου σινεμά, το «Μια βραδιά στο Νότινγκ Χιλ» του Ρότζερ Μίτσελ με τους Τζούλια Ρόμπερτς και Χιου Γκραντ.

Στο πανόραμα ταινιών προβλήθηκε η «Επίθεση του Γιγαντιαίου Μουσακά», η σουρεάλ κωμωδία του Πάνου Κούτρα με τους Γιάννη Αγγελάκη, Θέμιδα Μπαζάκα, Χρήστο Μάντακα, κα.

Αφιέρωμα στον Όρσον Γουέλς («Πολίτης Κέιν») με την προβολή του ντοκιμαντέρ «Δουλεύοντας με τον Όρσον Γουέλς» και των ταινιών του «Μάκβεθ», «Οθέλλος», «Οι Καμπάνες του Μεσονυκτίου», «Η Πηγή της Νιότης», «Ο Κύριος Αρκάντιν», «Οι Υπέροχοι Άμπερσονς».

Αφιέρωμα στον Ντάριο Αρτζέντο: «Το Πουλί με τα Κρυστάλλινα Φτερά»,» Τρόμος στην Όπερα», «Βαθύ Κόκκινο», «Το σύνδρομο του Σταντάλ», «Τενέμπρε, Φαινόμενα», «Το Φάντασμα της Όπερας».

2000

Η προβολή της ταινίας «Αυτόχειρες Παρθένοι» (με τους Τζέιμς Γουντ, Κίρστεν Ντανστ, Κάθλιν Τέρνερ, Τζος Χάρτνετ), της πρώτης ταινίας της Σοφίας Κόπολα, της ανερχόμενης τότε κόρης του Φράνσις Φορντ Κόπολα.

Το αφιέρωμα στους Μάικλ Πάουελ και Έμερικ Πρεσμπέργκερ, που ίδρυσαν το δημιουργικό δίδυμο των Archers και χάραξαν θριαμβευτική σκηνοθετική πορεία από το 1940 μέχρι το 1950. Το έργο τους εκτιμήθηκε αρκετές δεκαετίες αργότερα, όταν σκηνοθέτες όπως ο Σκορσέζε, ο Κόπολα, ο Κιούμπρικ και ο Σπίλεμπεργκ βοήθησαν να πάρει τη θέση που του αξίζει. Προβλήθηκαν οι ταινίες: «Ζήτημα ζωής και θανάτου», «Ο Ηδονοβλεψίας», «Τα Κόκκινα Παπούτσια», «Μαύρος Νάρκισσος», «Μια Ιστορία του Καντερμπούρι», «Η Ζωή και ο Θάνατος του Συνταγματάρχη Μπλιμπ»  και «Ο Κλέφτης της Βαγδάτης».

2001

Η ταινία που κέρδισε το μεγάλο βραβείο στο φεστιβάλ του Σάντανς εκείνη τη χρονιά και έφερε στο προσκήνιο τον ώριμο πια Ράιαν Γκόσλινγκ. Ο «Πιστός» του Χένρι Μπιν αφηγείται την ιστορία ενός νεαρού που έρχεται σε σύγκρουση με την εβραϊκή του παιδεία, αρνείται το παρελθόν του και προσχωρεί σε μια νεοφασιστική οργάνωση για να μετατραπεί σταδιακά σε ιδεολογικό της καθοδηγητή.

H «Σαρκική Εξάρτηση»: Η βραβευμένη με Χρυσή Άρκτο στο Φεστιβάλ Βερολίνου της ίδιας χρονιάς, ταινία του Πατρίς Σιρόμ περιγράφει το βάθος του ανθρώπινου πάθους και το μεγαλείο της εσωστρέφειας.

«Η Ραχοκοκαλιά του Διαβόλου»: Στο ξεκίνημα του, ο Γκιγιέρμο Ντελ Τόρο (Ο Λαβύρινθος του Πάνα) δημιούργησε μια ταινία που επιχειρεί να εξηγήσει την υπόσταση ενός φαντάσματος (δεν προκαλεί έκπληξη η συμμετοχή του στη συνέχεια ως παραγωγός σε ταινίες όπως το «Ορφανοτροφείο» και το «Μη Φοβάσαι το Σκοτάδι»). Τώρα επιστρέφει με το «Pacific Rim», εξερευνώντας αυτή τη φορά τον κόσμο της επιστημονικής φαντασίας.

Αφιέρωμα στους Αδερφούς Μαρξ που επαναπροσδιόρισαν το είδος της κωμωδίας. Προβλήθηκαν ταινίες τους από το 1930-35: «Animal Crackers», «Monkey Business», «Horse Feathers», «Duck Soup», «A Night at the Opera».

2002

Προβλήθηκε η ταινία της Lynne Ramsay«Morvern Callar» με πρωταγωνίστρια τη Σαμάνθα Μόρτον. Η ταινία είχε αποσπάσει δύο βραβεία στο Φεστιβάλ Καννών εκείνης της χρονιάς. Πέρασαν ωστόσο 9 χρόνια μέχρι η σκηνοθέτιδα να επιστρέψει πίσω από τις κάμερες, στο “Πρέπει να μιλήσουμε για τον Κέβιν”.

Ακόμη προβλήθηκε η ταινία «Μη Αναστρέψιμος» του Γκασπάρ Νοέ (με τους Μόνικα Μπελούτσι και Βενσάν Κασέλ) που ήταν και προσκεκλημένος στο φεστιβάλ.

Αίσθηση προκάλεσε και το Αργεντίνικο δράμα «Εννέα Βασίλισσες»  που αποτέλεσε το ντεμπούτο του Φαμπιάν Μπιελίνσκι.

2003

To «Όλα τα αληθινά κορίτσια» του Ντέιβιντ Γκόρντον Γκριν με τους Πολ Σνάιντερ, Ζόι Ντεσανέλ και Πατρίσια Κλάρκσον αποτέλεσε τη δεύτερη σκηνοθετική του απόπειρα και μία υπόσχεση ότι πρόκειται να δούμε πολλά από αυτόν. Ο σκηνοθέτης συζητήθηκε θετικά και φέτος με τη συμμετοχή της ταινίας του «Joe» (με τον Νίκολας Κέιτζ) στο φεστιβάλ Βενετίας.

To «Fear X»: Η τρίτη ταινία του πολλά υποσχόμενου τότε Δανού σκηνοθέτη Νίκολας Βίντινγκ Ρεφν («Drive, «Only God Forgives ») έφερε και τον ίδιο στην Αθήνα, ως προσκεκλημένο στην προβολή της ταινίας του. Η ταινία ήταν «περισσότερο μια σπουδή πάνω στην απώλεια και λιγότερο ένα θρίλερ με εύκολα τρικ εντυπωσιασμού».

Αφιέρωμα στην Χρυσή Εποχή των αδερφών Σάο που έχτισαν ένα μεγαλειώδες στούντιο τη δεκαετία του 50, κατακτώντας την αγορά και επηρεάζοντας ανεξίτηλα το σινεμά δράσης. Προβλήθηκαν οι ταινίες: «Έλα να πιεις μαζί μου» (1966), «Το Χρυσό Χελιδόνι» (1968), «Κρυφές εξομολογήσεις μια κινέζας αυλικού» (1972), «Χρυσός Λωτός» (1974), Η «36^η αίθουσα των σαολίν» (1978).

Αφιέρωμα στον Ζαν Κοκτώ (1889-1963): «Το Αίμα του ποιητή», «Η Πεντάμορφη και το Τέρας», «Ο Δικέφαλος Αετός», «Οι Τρομεροί Γονείς», «Ορφέας», «Η Διαθήκη του Ορφέα». «Είμαι ένα ψέμα που λέει πάντα την αλήθεια» είχε δηλώσει.

The post Αναδρομή στις ” Νύχτες Πρεμιέρας”1995-2004″ appeared first on screeneye.gr.