Στις τελικές διαπραγματεύσεις βρίσκονται οι συζητήσεις προκειμένου να πρωταγωνιστήσει ο Σάμιουελ Τζάκσον στην επόμενη ταινία του Τιμ Μπάρτον με τίτλο “Miss Peregrine’s Home For Peculiar Children”. Μέχρι στιγμής έχει γίνει γνωστό πως τον ρόλο της Miss Peregrine θα έχει η Γαλλίδα ηθοποιός Εύα Γκριν και ένα από τα παιδιά θα είναι ο νεαρός και πολύ ταλαντούχος Άσα Μπάτερφιλντ. Ο ρόλος που προορίζεται για τον Τζάκσον λέγεται Barron αλλά δεν έχει γνωστοποιηθεί τι ακριβώς θα κάνει και αν είναι καλός ή κακός.

Η ταινία είναι βασισμένη στο πρώτο βιβλίο του Αμερικανού συγγραφέα Ράνσομ Ριγγκς που εκδόθηκε το 2011. Η ταινία αναμένεται στις αίθουσες τον Μάρτιο του 2016.

The post Ο Samuel L. Jackson θα πρωταγωνιστήσει στην νέα ταινία του Tim Burton appeared first on screeneye.gr.

Ο Σάμιουελ Τζάκσον ως Major Marquis Warren
ο Κερτ Ράσελ ως John “The Hangman” Ruth
η Τζένιφερ Τζέισον Λι ως Daisy Domergue
ο Γουόλτον Γκόγκινς ως Chris Mannix
ο Ντέμιαν Μπιχίρ ως Bob
ο Τιμ Ροθ ως Oswaldo Mobray
ο Μάικλ Μαντσεν ως Joe Gage
ο Μπρους Ντερν ως General Sanford Smithers
ενώ ο ρόλος του Τσάνινγκ Τέιτουμ δεν έχει γνωστοποιηθεί ακόμα.

Η ταινία είναι μια συνέχεια του «Django, ο Τιμωρός». Διαδραματίζεται στο Γουαϊόμινγκ μερικά χρόνια μετά τον εμφύλιο πόλεμο όπου ο κυνηγός κεφαλών John Ruth (Ράσελ) ταξιδεύει μαζί με την κακοποιό Daisy Domergue(Λι) προκειμένου να την παραδώσει στις αρχές στη φυλακή Red Rock. Θα αναγκαστούν να αναζητήσουν καταφύγιο στο κατάστημα Minnie’s Haberdashery μέχρι να περάσει μια ισχυρή καταιγίδα, εκεί όμως θα είναι και κάποια άλλα άτομα που μάλλον δεν βρέθηκαν στο ίδιο μέρος τυχαία.

Είναι η πρώτη φορά που θα δουλέψουν με τον Ταραντίνο οι Λι, Τέιτουμ και Μπιχίρ ενώ όλοι οι άλλοι ηθοποιοί έχουν συνεργαστεί μαζί του και στο παρελθόν. Τα γυρίσματα θα γίνουν στην περιοχή Telluride του Κολοράντο και αναμένεται να είναι έτοιμη μέσα στο 2015.

The post Συμπληρώθηκε το καστ της επόμενης ταινίας του Ταραντίνο appeared first on screeneye.gr.

Δράμα Μυστηρίου-Δράση, 104′, Η.Π.Α 2013,

Του Σπάικ Λι

Με τους Τζος Μπρόλιν, Ελίζαμπεθ Όλσεν και του  Σάμιουελ Τζάκσον,Μάικλ Ιμπεριόλ

Δέκα χρόνια μετά την πρώτη κυκλοφορία του πρωτότυπου κορεάτικου φιλμ «Oldboy» από τον Τσαν Γουκ Παρκ, το έργο αυτό εξακολουθεί να συγκινεί τους κινηματογραφόφιλος, και δικαίως διδάσκεται στα καλύτερα πανεπιστήμια του κόσμου. Πάμπολλοι οι συνειρμοί που μπορεί να κάνει κανείς, ξεκινώντας από το ανθρώπινο συναίσθημα του φόβου, την επιθυμία για εκδίκηση, την πολιτική τρομοκρατία, με αναφορές στον Φραντς Κάφκα και στην αρχαία ελληνική τραγωδία.

Οι αμερικάνοι που αρέσκονται στο να προσαρμόζουν στα δικά τους μέτρα και σταθμά οτιδήποτε επιτυχημένο εκτός των δικών τους συνόρων, ανέθεσαν στον πολιτικοποιημένο κι αντισυμβατικό σκηνοθέτη Σπάικ Λι( Κάνε το Σωστό) το ριμέικ της σπουδαίας ταινίας.Ο Λι κατά τη διάρκεια των πολυτάραχων γυρισμάτων άφησε να εννοηθεί ότι η εταιρεία παραγωγής επενέβαινε στο έργο του, η παρεξήγηση λύθηκε, αλλά λίγοι γνωρίζουν αν αυτό –το λιγότερο διορατικό φιλμ από το πρωτότυπο-συμβαδίζει με το όραμα του δημιουργού ή είναι το αποτέλεσμα ενός μονόπλευρου συμβιβασμού.

Όπως και να χει, την ταινία δεν μπορούμε να τη ρίξουμε στο πυρ το εξώτερο, όπως έχει πράξει η πλειοψηφία των κριτικών. Η εφιαλτική ατμόσφαιρα στην οποία βρίσκεται το κεντρικό πρόσωπο, μένει ανέπαφη, οι σεναριακές  προσθήκες του Μάρκ Προτόσεβιτς δεν αποπροσανατολίζουν κι ο πρωταγωνιστής Τζος Μπρόλιν είναι πέρα για πέρα συγκλονιστικός. Τι τελικά προσθέτει το συγκεκριμένο ριμέικ που έλειπε από το πρωτότυπο; Απολύτως τίποτα, κι αυτός είναι ο λόγος που έφαγε τόσο θάψιμο η ταινία του Λι, παρά οι μικρές τεχνικές της αδυναμίες.

Βρισκόμαστε στο 1993. Ο εργασιομανής Τζό Ντουσέτ  θα βρει μια δικαιολογία για μην παραστεί στο πάρτι γενεθλίων της 3χρόνης κόρης του. Θα συναντήσει έναν πελάτη για την διαφημιστική εταιρία που εργάζεται. Το ραντεβού δεν εξελίσσεται όπως θα το φανταζόταν, η συμφωνία δεν κλείνει κι ο Τζο πιωμένος και παραζαλισμένος περιφέρεται στους δρόμους κάτω από συνεχή βροχή. Έξω από το μπαρ του φίλου του Τσάκι θα εξαφανιστεί μυστηριωδώς. Ο Τζό ξυπνά σε ένα δωμάτιο ενός ξενοδοχείου το οποίο αποδεικνύεται ότι σαν κελί  φυλακής, και επιτηρείται από μια μυστήρια προσωπικότητα τον Τσάνει( Σάμουελ Τζάκσον). Κρατείται όμηρος για 20 χρόνια( στην κορεάτικη εκδοχή ήταν 15) με μοναδική «συντροφιά» τηλεοπτικά προγράμματα που αποκαλύπτουν ότι αυτός είναι ο κύριος ύποπτος για τη δολοφονία της πρώην συζύγου του, κι ότι η κόρη του Μία μεγαλώνει από μια ανάδοχη οικογένεια. Όταν απελευθερώνεται αρχίζει έναν αγώνα για να βρει και να εκδικηθεί τον απαγωγέα του και να ανακαλύψει τους πραγματικούς λόγους της ομηρίας  του.

Η οπτική του Σπάικ Λι δείχνει λιγότερο ρεαλιστική από αυτήν του Τσαν Γουκ Παρκ και αυτό φαίνεται ξεκάθαρα στον τρόπο με τον οποίο ο πρωταγωνιστής εισπράττει το φόβο και την αδυναμία κατανόησης του τι πραγματικά συμβαίνει γύρω του- ίσως κάποιο ρόλο να παίζει και το γεγονός ότι η κορεάτικη έκδοση γυρίστηκε με τη λογική του μονοπλάνου. Από την άλλη, οι λίγες  εύστοχες πινελιές χιούμορ του Τσαν Γουκ Παρκ εδώ αφαιρούνται, τονίζοντας από ένα σημείο και μετά τον συσσωρευμένο θυμό του Τζο, μέχρι βεβαίως την κορύφωση του τρίτου μέρους, με τη περιβόητη σκηνή με το σφυρι-που την προμόταραν μήνες πριν στην αφίσα και στο τρέιλερ

Εκτός από τον Τζος Μπρόλιν που είναι όλα τα λεφτά, οι σφήνες της  Ελίζαμπεθ Όλσεν και του  Σάμιουελ Τζάκσον δημιουργούν μια αξιοπρόσεκτη κινηματογραφική τριπλέτα.

«Oldboy»από 20/4 στους κινηματογράφους σε διανομή Feelgood

The post Oldboy(Ριμέϊκ 2013) appeared first on screeneye.gr.

( Μέρος Α)

  Γράφει η Ναταλία Αργυράκη

«Σε λίγες μέρες θα ξέρουμε κι εμείς αν αυτή η ιδέα, που έμοιαζε στην αρχή με τρελό όνειρο μπορεί να εξελιχθεί σε ένα μεγάλο, ετήσιο Φεστιβάλ της Αθήνας. Ένα αληθινό σταυροδρόμι του ανεξάρτητου σινεμά, όπου θα μαζευόμαστε κάθε χρόνο και περισσότεροι.{…} Οι Νύχτες Πρεμιέρας απευθύνονται αποκλειστικά στο μεγάλο και ανήσυχο σινεφίλ κοινό της Αθήνας».

Αυτά έγραφε στο σημείωμά του ο αείμνηστος διευθυντής του περιοδικού ΣΙΝΕΜΑ Γιώργος Τζιώτζιος, λίγο πριν από την έναρξη του πρώτου φεστιβάλ (15-24/9/1995). Τα επόμενα χρόνια τα λόγια του επιβεβαιώθηκαν. Οι Νύχτες Πρεμιέρας  έγιναν το κατεξοχήν κινηματογραφικό γεγονός της Αθήνας, μαζεύοντας κάθε χρόνο όλο και περισσότερο κόσμο.

Σε μια ιστορική αναδρομή 19 ετών θυμόμαστε τα highlights των προηγούμενων διοργανώσεων και τα χωρίζουμε σε δύο μέρη.

1995  

Η προβολή της ταινίας «Πριν το Ξημέρωμα» του Ρίτσαρντ Λινκλέιτερ, με τους Ίθαν Χοκ και Ζιλί Ντελπί, που αποτέλεσε την πρώτη από τις τρεις ταινίες -η τρίτη, «Πριν τα Μεσάνυχτα», προβλήθηκε φέτος το καλοκαίρι με παρόντες τους συντελεστές.

Το αφιέρωμα στον σκηνοθέτη, σεναριογράφο και ηθοποιό Εντ Γουντ (1924-1978): «Όλη του ζωή ήταν μια αργή αποσύνθεση, μια απελπισμένη προσπάθεια εξεύρεσης χρημάτων και δημιουργικών διεξόδων, που κράτησε δύο δεκαετίες» έγραφε το σημείωμα του προγράμματος του φεστιβάλ. Προβλήθηκε η ταινία του «Μια Νύφη για το Τέρας» και «EdWood» του Τιμ Μπάρτον με πρωταγωνιστή τον Τζόνι Ντεπ.

1996

H προβολή της ταινίας του 26χρονου ανερχόμενου τότε Πολ Τόμας Άντερσον «Hard Eight» με τους Φίλιπ Μπέικερ Χολ, Τζον Ράιλι, Γκουίνεθ Πάλτροου και Σάμιουελ Τζάκσον.

Το αφιέρωμα στις ταινίες μικρού μήκους της Τζέιν Κάμπιον (Μαθήματα Πιάνου), της πρώτης γυναίκας κινηματογραφίστριας που κέρδισε τον Χρυσό Φοίνικα Σκηνοθεσίας στο Φεστιβάλ Καννών. Οι ταινίες της είχαν προβληθεί στο ντεμπούτο της στο φεστιβάλ Καννών το 1986. Πρόκειται για τις: «Peel, A Girl’s Own Story» και «Passionless Moments».

1997

Εκτός από ταινίες με πρωταγωνιστές μεγάλους χολιγουντιανούς αστέρες, όπως το «Πέμπτο Στοιχείο» με τον Μπρους Γουίλις του Λικ Μπεσόν, το «She’s So Lovely»  του Νικ Κασσαβέτης με τους Σον Πεν και Ρόμπιν Ράιτ και το «Λος Άντζελες Εμπιστευτικό», με τους Κιμ Μπέισιντζερ, Κέβιν Σπέισι, Ράσελ Κρόου και Γκάι Πιρς, το φεστιβάλ φιλοξένησε το αριστούργημα του Μίκαελ Χάνεκε Funny Games.

«Προσπαθώ να βρω τρόπους να αναπαραστήσω τη βία όπως πραγματικά είναι: ακατανόητη. Δείχνω τη βία όπως είναι στ’ αλήθεια: Πόνος και παραβίαση των άλλων» δήλωνε τότε ο σκηνοθέτης. Η ταινία ήταν υποψήφια για Χρυσό Φοίνικα στις Κάννες. Τελικά ο Χάνεκε κέρδισε εις διπλούν στο μέλλον, για τη «Λευκή Κορδέλα» (2009) και το «Αγάπη» (2012).

Ακόμη προβλήθηκε η πρώτη ταινία του Αλεχάντρο Αμενάμπαρ, «Tesis» με πρωταγωνίστρια την Αν Τόρεντ στο ρόλο της Άντζελας, της φοιτήτριας δημοσιογραφίας που βρέθηκε μπλεγμένη σε μια σκοτεινή υπόθεση μετά τη δολοφονία του καθηγητή της. Η ταινία απέσπασε 7 βραβεία Goya. Η πορεία του σκηνοθέτη αποδείχθηκε σημαντική («Οι Άλλοι», «Η Θάλασσα μέσα μου»).

Το αφιέρωμα στις ταινίες «Tromeo and Juliet»  και «The Toxic Avenger»  της εταιρείας Troma Entertainment των Λόιντ Κάουφμαν και Μάικλ Χερτς που γνώρισαν μεγάλη επιτυχία στα 80’s και αποτέλεσαν σημείο αναφοράς για σκηνοθέτες όπως ο Κουέντιν Ταραντίνο, ο Πίτερ Τζάκσον και ο Κέβιν Σμιθ.

1998

Στις ειδικές προβολές συμπεριλήφθηκε η καλύτερη ταινία του Ρομπέρτο Μπενίνι (και βραβευμένη με τρία Όσκαρ) «Η Ζωή είναι Ωραία», αλλά και το «Κάτι Τρέχει με τη Μαίρη» που ανέδειξε την Κάμερον Ντίαζ.

Στην ίδια κατηγορία προβλήθηκε το «Φόβος και Παράνοια» στο Λας Βέγκας του Τέρι Γκίλιαμ (12 Πίθηκοι) με τους Τζόνι Ντεπ, Μπενίσιο ντελ Τόρο και Έλεν Μπάρκιν.

Η προβολή της μυθικής ταινίας του Ζαν Εστάς που είχε προκαλέσει θύελλα αντιδράσεων όταν κέρδισε το Ειδικό βραβείο στις Κάννες το 1973. Πρόκειται για το «Η Μαμά και η Πουτάνα» που στο πέρασμα των χρόνων απέκτησε την αίγλη ενός καλτ αριστουργήματος.

1999

Στις ειδικές προβολές του φεστιβάλ φιλοξενήθηκε μία από τις πιο επιτυχημένες ρομαντικές κομεντί του σύγχρονου σινεμά, το «Μια βραδιά στο Νότινγκ Χιλ» του Ρότζερ Μίτσελ με τους Τζούλια Ρόμπερτς και Χιου Γκραντ.

Στο πανόραμα ταινιών προβλήθηκε η «Επίθεση του Γιγαντιαίου Μουσακά», η σουρεάλ κωμωδία του Πάνου Κούτρα με τους Γιάννη Αγγελάκη, Θέμιδα Μπαζάκα, Χρήστο Μάντακα, κα.

Αφιέρωμα στον Όρσον Γουέλς («Πολίτης Κέιν») με την προβολή του ντοκιμαντέρ «Δουλεύοντας με τον Όρσον Γουέλς» και των ταινιών του «Μάκβεθ», «Οθέλλος», «Οι Καμπάνες του Μεσονυκτίου», «Η Πηγή της Νιότης», «Ο Κύριος Αρκάντιν», «Οι Υπέροχοι Άμπερσονς».

Αφιέρωμα στον Ντάριο Αρτζέντο: «Το Πουλί με τα Κρυστάλλινα Φτερά»,» Τρόμος στην Όπερα», «Βαθύ Κόκκινο», «Το σύνδρομο του Σταντάλ», «Τενέμπρε, Φαινόμενα», «Το Φάντασμα της Όπερας».

2000

Η προβολή της ταινίας «Αυτόχειρες Παρθένοι» (με τους Τζέιμς Γουντ, Κίρστεν Ντανστ, Κάθλιν Τέρνερ, Τζος Χάρτνετ), της πρώτης ταινίας της Σοφίας Κόπολα, της ανερχόμενης τότε κόρης του Φράνσις Φορντ Κόπολα.

Το αφιέρωμα στους Μάικλ Πάουελ και Έμερικ Πρεσμπέργκερ, που ίδρυσαν το δημιουργικό δίδυμο των Archers και χάραξαν θριαμβευτική σκηνοθετική πορεία από το 1940 μέχρι το 1950. Το έργο τους εκτιμήθηκε αρκετές δεκαετίες αργότερα, όταν σκηνοθέτες όπως ο Σκορσέζε, ο Κόπολα, ο Κιούμπρικ και ο Σπίλεμπεργκ βοήθησαν να πάρει τη θέση που του αξίζει. Προβλήθηκαν οι ταινίες: «Ζήτημα ζωής και θανάτου», «Ο Ηδονοβλεψίας», «Τα Κόκκινα Παπούτσια», «Μαύρος Νάρκισσος», «Μια Ιστορία του Καντερμπούρι», «Η Ζωή και ο Θάνατος του Συνταγματάρχη Μπλιμπ»  και «Ο Κλέφτης της Βαγδάτης».

2001

Η ταινία που κέρδισε το μεγάλο βραβείο στο φεστιβάλ του Σάντανς εκείνη τη χρονιά και έφερε στο προσκήνιο τον ώριμο πια Ράιαν Γκόσλινγκ. Ο «Πιστός» του Χένρι Μπιν αφηγείται την ιστορία ενός νεαρού που έρχεται σε σύγκρουση με την εβραϊκή του παιδεία, αρνείται το παρελθόν του και προσχωρεί σε μια νεοφασιστική οργάνωση για να μετατραπεί σταδιακά σε ιδεολογικό της καθοδηγητή.

H «Σαρκική Εξάρτηση»: Η βραβευμένη με Χρυσή Άρκτο στο Φεστιβάλ Βερολίνου της ίδιας χρονιάς, ταινία του Πατρίς Σιρόμ περιγράφει το βάθος του ανθρώπινου πάθους και το μεγαλείο της εσωστρέφειας.

«Η Ραχοκοκαλιά του Διαβόλου»: Στο ξεκίνημα του, ο Γκιγιέρμο Ντελ Τόρο (Ο Λαβύρινθος του Πάνα) δημιούργησε μια ταινία που επιχειρεί να εξηγήσει την υπόσταση ενός φαντάσματος (δεν προκαλεί έκπληξη η συμμετοχή του στη συνέχεια ως παραγωγός σε ταινίες όπως το «Ορφανοτροφείο» και το «Μη Φοβάσαι το Σκοτάδι»). Τώρα επιστρέφει με το «Pacific Rim», εξερευνώντας αυτή τη φορά τον κόσμο της επιστημονικής φαντασίας.

Αφιέρωμα στους Αδερφούς Μαρξ που επαναπροσδιόρισαν το είδος της κωμωδίας. Προβλήθηκαν ταινίες τους από το 1930-35: «Animal Crackers», «Monkey Business», «Horse Feathers», «Duck Soup», «A Night at the Opera».

2002

Προβλήθηκε η ταινία της Lynne Ramsay«Morvern Callar» με πρωταγωνίστρια τη Σαμάνθα Μόρτον. Η ταινία είχε αποσπάσει δύο βραβεία στο Φεστιβάλ Καννών εκείνης της χρονιάς. Πέρασαν ωστόσο 9 χρόνια μέχρι η σκηνοθέτιδα να επιστρέψει πίσω από τις κάμερες, στο “Πρέπει να μιλήσουμε για τον Κέβιν”.

Ακόμη προβλήθηκε η ταινία «Μη Αναστρέψιμος» του Γκασπάρ Νοέ (με τους Μόνικα Μπελούτσι και Βενσάν Κασέλ) που ήταν και προσκεκλημένος στο φεστιβάλ.

Αίσθηση προκάλεσε και το Αργεντίνικο δράμα «Εννέα Βασίλισσες»  που αποτέλεσε το ντεμπούτο του Φαμπιάν Μπιελίνσκι.

2003

To «Όλα τα αληθινά κορίτσια» του Ντέιβιντ Γκόρντον Γκριν με τους Πολ Σνάιντερ, Ζόι Ντεσανέλ και Πατρίσια Κλάρκσον αποτέλεσε τη δεύτερη σκηνοθετική του απόπειρα και μία υπόσχεση ότι πρόκειται να δούμε πολλά από αυτόν. Ο σκηνοθέτης συζητήθηκε θετικά και φέτος με τη συμμετοχή της ταινίας του «Joe» (με τον Νίκολας Κέιτζ) στο φεστιβάλ Βενετίας.

To «Fear X»: Η τρίτη ταινία του πολλά υποσχόμενου τότε Δανού σκηνοθέτη Νίκολας Βίντινγκ Ρεφν («Drive, «Only God Forgives ») έφερε και τον ίδιο στην Αθήνα, ως προσκεκλημένο στην προβολή της ταινίας του. Η ταινία ήταν «περισσότερο μια σπουδή πάνω στην απώλεια και λιγότερο ένα θρίλερ με εύκολα τρικ εντυπωσιασμού».

Αφιέρωμα στην Χρυσή Εποχή των αδερφών Σάο που έχτισαν ένα μεγαλειώδες στούντιο τη δεκαετία του 50, κατακτώντας την αγορά και επηρεάζοντας ανεξίτηλα το σινεμά δράσης. Προβλήθηκαν οι ταινίες: «Έλα να πιεις μαζί μου» (1966), «Το Χρυσό Χελιδόνι» (1968), «Κρυφές εξομολογήσεις μια κινέζας αυλικού» (1972), «Χρυσός Λωτός» (1974), Η «36^η αίθουσα των σαολίν» (1978).

Αφιέρωμα στον Ζαν Κοκτώ (1889-1963): «Το Αίμα του ποιητή», «Η Πεντάμορφη και το Τέρας», «Ο Δικέφαλος Αετός», «Οι Τρομεροί Γονείς», «Ορφέας», «Η Διαθήκη του Ορφέα». «Είμαι ένα ψέμα που λέει πάντα την αλήθεια» είχε δηλώσει.

The post Αναδρομή στις ” Νύχτες Πρεμιέρας”1995-2004″ appeared first on screeneye.gr.