Κριτική Ιάκωβος Γωγάκης

Η  δύσκολη διαδικασία του πένθους όταν φεύγουν  οι γονείς από τη ζωή, οι αναμνήσεις, ιδίως  οι πιο δυσδιάκριτες  απώλειες  όταν ο  γονέας ήταν μέντοράς,  φίλος με το παιδί,  οι  τύψεις  των παιδιών αλλά και  το  « μακάρι να είχαμε κι άλλο   χρόνο ακόμη» , για όλα τα πιο πάνω, είναι αφιερωμένη η 7^η ταινία μεγάλου μήκους του The Boy (Αλέξανδρου Βούλγαρη).

Η ισχυρή αλληλεπίδραση μητέρας – κόρης κυριαρχεί σχεδόν σε κάθε πλάνο της ταινίας, υιοθετώντας –ίσως-  την άποψη,  ότι όλη η αγάπη αρχίζει και τελειώνει στην μητρότητα. Σε ένα σύμπαν ονείρου αλλά  και πραγματικότητας,  η κόρη αποκαλύπτεται, η μητέρα ξεκλειδώνει επιθυμίες, δίνει και εισπράττει αγάπη.

Τον  Αλέξανδρο Βούλγαρη φαίνεται να  απασχολεί κυρίως το πώς εξελίσσονται οι οικογενειακές σχέσεις  πριν το θάνατο, προτού οδηγηθούν οι ήρωες σε τύψεις κι ενοχές για συναισθήματα που δεν εκδήλωσαν στην ώρα τους. Η εξομολόγηση της κόρης με θέα το πατρικό της, είναι μια καθαρή  ένδειξη.

Ενώ στην προ πενταετίας ταινία του «Winona»  τοποθετεί μερικά κορίτσια σε μια παραλία της Άνδρου να συζητούν για σχέσεις, ταινίες και   τραύματα προσωπικά,  στη νέα του ταινία  υπάρχει ένα εξίσου ενδιαφέρον στοιχείο, ότι οι  συζητήσεις περιστρέφονται και πάλι γύρω από ταινίες,  μουσική, σχέσεις και τραύματα οικογενειακά, σε μια διαφορετική περιοχή , στη συνοικία Πολύδροσο στα βόρεια προάστια της Αθήνας.

Αφαιρεί τους εξωτερικούς ήχους και τροφοδοτεί διαρκώς την ιστορία με ηχητικές υφές που ούτε είναι αισιόδοξες, ούτε απαισιόδοξες, είναι ελαφρώς μελαγχολικές.

Η Βίκυ Καγιά διαθέτει  εκ φύσεως ταμπεραμέντο και  στο ρόλο της μητέρας ταίριαζε στο ντουέτο με την   Σοφία Κόκκαλη- κόρη-  η οποία ως επαγγελματίας ηθοποιός( Σοφία Κόκκαλη),  διαθέτει  ένα υποκριτικό εκτόπισμα, το οποίο  στην μεταξύ τους σχέση, ξεχωρίζει.

Πολύδροσο από την Πέμπτη 16/5 στους κινηματογράφους 

The post Πολύδροσο appeared first on screeneye.gr.

Κριτική Ιάκωβος Γωγάκης

Ο πρωτοεμφανιζόμενος σκηνοθέτης Τζώρτζης Γρηγοράκης, έγραψε και σκηνοθέτησε μια ιστορία ανάμεσα στον Νικήτα ( πατέρα) και στον Τζόνι (γιο), με επίκεντρο μια αγροτική περιοχή της Βορείου Ελλάδος.
Η περιοχή μεταλλάσσεται βίαια, εξαιτίας των έντονων δραστηριοτήτων μιας εξορυκτικής εταιρίας. Οι κάτοικοι διχάζονται.
Μπορεί- πατέρας και γιος- να κουβαλούν την εξ’ αίματος σχέση, στην πραγματικότητα είναι δύο ξένοι. Η μητέρα εγκατέλειψε τον άντρα της, όταν ο Τζόνι ήταν μικρό παιδί,ο δε πατέρας, ζει με τις τραυματικές αναμνήσεις  σε αγρόκτημα, στο οποίο υπάρχει εκεί μέσα, μέχρι και άλογο. Η πρώην σύζυγος και μητέρα, μεταβιβάζει το μερίδιο του σπιτιού στο γιο της. Η εξορυκτική εταιρία χρειάζεται πάση θυσία το αγρόκτημα. Τους προφέρει 200 χιλιάδες ευρώ. Ο Νικήτας αρνείται πεισματικά , ο Τζόνι θέλει να πουληθεί…επιτακτικά.

Ο Τζώρτζης Γρηγοράκης, φιλμάρει με αξιοσημείωτη ακρίβεια από τη μια, και από την άλλη εξερευνά σε βάθος τις εσωτερικές διεργασίες πατέρα και γιου. Η μεταξύ τους αποξένωση, οι προκαταλήψεις, η επιθυμία του πατέρα να μην παραδεχτεί την αγάπη προς το γιο του και να μην αλλάξει τη ζωή του, αλλά και η επιθυμία του νεαρού να πουληθεί η γη, αποδεικνύει μία μάχη δύο διαφορετικών τρόπων ζωής.

Ο Γρηγοράκης,  πέτυχε και ανέσυρε από τον “εκσκαφέα”του ( digger) , δύο  διαφορετικές αντιλήψεις για τη ζωή. Δύο  κόσμοι  που  φαινομενικά δεν μπορούν να βρουν ούτε ένα σημείο επαφής, αλλά μόνο φαινομενικά.

Πάνω στο μπαρ ενός επαρχιακού καφενείου και με τα τσίπουρα να πηγαινοέρχονται, οι θαμώνες προσπαθούν να αντιληφθούν τις κοσμογονικές αλλαγές. Διχάζονται και  ακολουθούν τα δύο στρατόπεδα.

Τα παιχνίδια οικονομικής δύναμης και εξουσίας, όπως επίσης και τα οικολογικά μηνύματα, ο σκηνοθέτης, πλήρως τα αναδεικνύει.

Ο Βαγγέλης Μουρίκης εξακολουθεί να βρίσκεται σε μεγάλη φόρμα και γίνεται ορθά ο καθοδηγητής του έργου. Έχει και ρόλο στο σενάριο.

Ο Αργύρης Πανταζάρας με τις μεταμορφώσεις του, από τη μια αγριεύει από την άλλη έχει τύψεις και αγνά συναισθήματα, έδειξε ότι βρίσκεται βαθιά μέσα στο σεναριακό πνεύμα της ταινίας.
Οι ηθοποιοί που πλαισιώνουν τους κεντρικούς ήρωες( Σοφία Κόκκαλη, Μιχάλης Ιατρόπουλος, Παύλος Ιορδανόπουλος, Στέφανος Κουτσαρδάκης, Βασίλης Μπισμπίκης, Μαριάνθη Παντελοπούλου, Αντώνης Τσιοτσιόπουλος), προέρχονται από την σχολή που θυμίζει το σινεμά του Γιάννη Οικονομίδη, εντούτοις   η οπτική του Γρηγοράκη διαφοροποιείται αισθητά από τη δομή και τον χαρακτήρα των ταινιών του κύπριου δημιουργού.  Η βραβευμένη σκηνοθέτις Αθηνά Ραχήλ Τσαγκάρη, ήταν ανάμεσα στους παραγωγούς του έργου.

Η ταινία αφιερώθηκε από τον σκηνοθέτη στον πατέρα του και -δικαίως- χειροκροτήθηκε θερμά κατά την πρώτη παγκόσμια προβολής της, στο Φεστιβάλ Βερολίνου(2020).

“Digger” από την Πέμπτη  17/6 στους κινηματογράφους

The post Digger appeared first on screeneye.gr.

Γράφει ο Ιάκωβος Γωγάκης,

Στην αβάσταχτη ελαφρότητα του καλοκαιριού,   τέσσερα γοητευτικά  κορίτσια απολαμβάνουν την νεανική τους ανεμελιά, σε μια ερημική (τρόπος του λέγειν) παραλία, ενός ελληνικού νησιού μέχρι να δύσει ο ήλιος.

Στο  σύμπαν – του εμπνευστή και δημιουργού της ταινίας-  του Αλέξανδρου Βούλγαρη( ή αλλιώς The Boy) , δεν περιλαμβάνονται  αγόρια, ρακέτες, κραιπάλες και ατελείωτο ποτό, αντιθέτως  περιλαμβάνεται ένα σκυλί.

Ο Αλέξανδρος Βούλγαρης , γοητεύεται και μουσικά( δηλαδή στο χώρο που είναι ευρύτερα γνωστός)  αλλά και κινηματογραφικά και   από το ρυθμό και από την τελετουργία.

Τα τέσσερα πρόσωπα έχουν τελετουργικούς κώδικες επικοινωνίας( θα μπορούσαμε να σκεφτούμε το έργο της Κόπολα  “The Virgin Suicides”).

Εδώ τα κορίτσια συζητούν.

Συζητούν  για το σεξ, για ταινίες , για τραύματα προσωπικά,  ενώ παράλληλα  κολυμπούν, γελάνε και κλαίνε.

Ο ερωτισμός,  για τον εμπνευστή της ταινίας  είναι υπόγειος δεν είναι ο φανερός, όπως τον είδαμε στο “ Mektoub, Αγάπη μου”, του Κεσίς.

 Υπάρχουν κρυμμένες ιστορίες  και τέσσερις διαφορετικές προσωπικές  διαδρομές.

Ο σκηνοθέτης,   προσθέτει -ενίοτε-  στην  αφήγηση του, υπέροχη dream pop μουσική .

Ο Βούλγαρης,  με το πρόσχημα της φαινομενικής ελαφρότητας  των διακοπών , χωρίς να το βροντοφωνάζει, σκιαγραφεί κι έναν άλλο κόσμο. Του παρθένου τοπίου -που αγκαλιάζει τα  γαλαζοπράσινα χρώματα της θάλασσας- των ήχων της φύσης, εν αντιθέσει  με τους καταπατητές ( το  σπίτι με πιάτο την παραλία) και τα πρόσωπα πίσω από τα  φιμέ τζάμια του  τζιπ, που παρακολουθούν στενά τα τέσσερα κορίτσια και το σκυλί.

Είναι άραγε  ανέμελες αυτές οι  διακοπές ή από τα αόρατα μάτια δεν μπορείς να κρυφτείς,  όπως θα έλεγε κι ο Χάνεκε;

Είναι η πιο αξιομνημόνευτη -από τις λίγες ως σκηνοθέτης- δημιουργία του 38χρόνου Αλέξανδρου Βούλγαρη, γιου του Παντελή Βούλγαρη, ενώ ο σκηνοθέτης επέλεξε γνώριμα του πρόσωπα, τέσσερις  εξαιρετικές  πρωταγωνίστριες. Την  Σοφία Κόκκαλη( ή αλλιώς  Δεσποινίς Τρίχρωμη),  την  Ανθή Ευσταθίου,  την Ηρώ Μπέζου και την Δάφνη Πατακιά.

Η ταινία γυρίστηκε σε φιλμ KODAK 16mm το Μάιο του 2018 σε μια παραλία της Άνδρου.

“Winona” από την Πέμπτη 6/2 στους κινηματογράφους

The post Winona appeared first on screeneye.gr.