Κριτική Ιάκωβος Γωγάκης,

Η  ταινία Springsteen: Deliver Me from Nowhere του Σκοτ Κούπερ επιχειρεί να σκιαγραφήσει τον «Boss» ,πριν γίνει ο θρύλος που όλοι γνωρίζουμε.

Όπως και η πρόσφατη βιογραφία του Ντίλαν, A Complete Unknown του Τζέιμς Μάνγκολντ, σταματά λίγο πριν από το άλμπουμ–σταθμό , που εκτόξευσε τη φήμη του ήρωα.

Μόνο που εκεί όπου ο Μάνγκολντ διάλεξε το λαμπερό πρόσωπο του Τιμοτέ Σαλαμέ, ο Κούπερ εμπιστεύτηκε τον Τζέρεμι Άλεν Γουάιτ, ο οποίος δίνει μια εσωστρεφή, φιλότιμη, αλλά άνιση ερμηνεία.

Η ψυχολογική του κατάρρευση είναι πειστική, όμως δυσκολεύεται να μεταφέρει το βάρος ενός καλλιτέχνη που παλεύει με τα τραύματά του – τον αλκοολικό πατέρα, τη μοναξιά, την τελειομανία.

Ο Κούπερ επιλέγει μια πιο θαμπή, βιωματική αφήγηση, γεμάτη flashbacks, που συχνά κουράζουν.

Οι ασπρόμαυρες στιγμές από την παιδική ηλικία του Μπρους –όπως η σκηνή όπου ο πατέρας τον ξυπνά για να παίξουν μποξ– θα μπορούσαν να λειτουργήσουν πιο λιτά, χωρίς επαναλήψεις. Παρ’ όλα αυτά, ο σκηνοθέτης αξίζει αναγνώρισης γιατί δείχνει τον Σπρίνγκστιν ως δημιουργό, όχι ως είδωλο.

Επικεντρώνεται στη διαδικασία γραφής, στην ανάγκη να αποτυπώσει το συναίσθημα πάνω στο τραγούδι, ακόμα κι αν ακούγεται σε πρόχειρη demo εκτέλεση.

Από τα δυνατά σημεία της ταινίας είναι η απεικόνιση της κατάθλιψης – χωρίς μελοδραματισμούς- με φυσικό ρυθμό πτώσης και ανάκαμψης.

Η μουσική, βέβαια, είναι ο πραγματικός πρωταγωνιστής,

το Nebraska, το Mansion on the Hill και το Dancing in the Dark

δίνουν στην ταινία ψυχή και ρυθμό.

Η σκηνή στο λούνα παρκ με τη Φέι (Οντέσσα Γιανγκ) προσφέρει μια ανάσα τρυφερότητας, αν και η μεταγενέστερη κρίση στη σχέση τους, παρουσιάζεται χωρίς  φυσικότητα.

Συνολικά, το φιλμ του Κούπερ δεν αγγίζει το ύφος και τη λάμψη του Ντίλαν του Μάνγκολντ, όμως καταφέρνει κάτι πιο ουσιαστικό, να μας δείξει τον Μπρους Σπρίνγκστιν ως άνθρωπο που έμαθε να μετατρέπει τον πόνο του σε μουσική λύτρωση.

Springsteen: Deliver Me from Nowhereαπό την Πέμπτη 23/10 στους κινηματογράφους

The post Springsteen: Deliver Me from Nowhere appeared first on screeneye.gr.

Κριτική Ιάκωβος Γωγάκης

Από την Καμπούλ στην Καλιφόρνια. Από την κυριαρχία των σκληροπυρηνικών Ταλιμπάν στην αμερικάνικη κοινωνία των ευκαιριών. Ταυτόχρονα δε και της απρόσωπης- άδικης Αμερικής, που κάνει την προσαρμογή των μεταναστών ιδιαίτερα δύσκολη.

Η κάμερα παρακολουθεί καρέ-καρέ την καθημερινότητα μιας νεοφερμένης Αφγανής γυναίκας, στο Φρίμοντ. Η Ντόνια εργάζεται σε βιοτεχνία μπισκότων. Είναι θαμώνας ενός εστιατορίου το οποίο επισκέπτεται πάντα ολομόναχη και μένει σε καμαρούλα μια σταλιά. Τα βράδια πασχίζει να αντιμετωπίσει τις ατελείωτες αϋπνίες.
Επισκέπτεται ψυχαναλυτή για την συνταγογράφηση υπνωτικών χαπιών. Ο θεραπευτής την καθοδηγεί μέσω ενός πασίγνωστου παιδικού βιβλίου, του «Ασπροδόντη» και σταδιακά αρχίζει να εισπράττει στη ζωή της, νέα ερεθίσματα.
Η ταινία είναι σκοπίμως γυρισμένη σε ασπρόμαυρο φόντο προσδίδοντας με την απουσία χρώματος, το σύμπαν ματαιότητας και τη ζοφερή καθημερινότητα , όχι μονάχα της ηρωίδας αλλά και των υπόλοιπων χαρακτήρων, οι οποίοι θεωρούνται παρίες της αμερικάνικης κοινωνίας και θα βρουν δικούς τους κώδικες επικοινωνίας και αλληλοβοήθειας στις σύγχρονες συνθήκες αποξένωσης.
Ο Βρετανοιρανός σκηνοθέτης Μπαμπάκ Τζαλάλι επιτυγχάνει να προσδώσει στις ενοχές και στη βάναυση θλίψη του κοριτσιού επαρκείς δόσεις χιούμορ, ειρωνεία και να καθοδηγήσει την ηρωίδα του, από την απόγνωση στην ελπίδα. Οι ελπιδοφόρες γνωριμίες γίνονται εκεί που δεν της περιμένεις, ούτε στις εφαρμογές, ούτε και μπροστά από τους τέσσερις τοίχους, αλλά στον έξω κόσμο. Ένα από τα εύστοχα συμπεράσματα της ταινίας.
Η προσαρμογή των μεταναστών σε ένα καινούριο περιβάλλον είναι η μία πτυχή της ιστορίας, η άλλη είναι η ωμή σάτιρα της αμερικανών, που είτε γεννήθηκαν στην Αμερική είτε μετανάστευσαν στην Αμερική, η απομόνωση και η αποξένωση είναι όμοια και στις δύο περιπτώσεις.
Εύστοχο το σάουντρακ- το οποίο κουβαλάει έθνικ και τζαζ ήχους- όπως και άξιοι   προσοχής οι τρεις βασικοί πρωταγωνιστές , η πρωτοεμφανιζόμενη Αναίντα Γουάλι Ζάντα ( Ντόνια), ο Γκρεγκ Τέρκινκτον ( ψυχοθεραπευτής) και ο Τζέρεμι Άλεν Γουάιτ ( η απροσδόκητη γνωριμία).

Φρίμοντ από την Πέμπτη 13/6 στους κινηματογράφους

The post Φρίμοντ appeared first on screeneye.gr.