screeneye.gr » Τζον Λένον

The Beatles: Eight Days A Week – The Touring Years

Δέσποινα-Ηλέκτρα Βούλγαρη — Wed, 12 Oct 2016 17:38:49 +0000

Μουσικό Ντοκιμαντέρ, 137′, Η.Π.Α 2016

Πρωτότυπος Τίτλος:The Beatles: Eight Days A Week – The Touring Years

Γλώσσα: Αγγλικά Διανομή: Odeon

Του Ρον Χάουαρντ

Με τους Πολ ΜακΚάρτνεϊ, Ρίνγκο Σταρ, Τζον Λένον

Γράφει η Δέσποινα-Ηλέκτρα Βούλγαρη

10 χρόνια παρουσίας, 12 άλμπουμ, 3 χρόνια παγκόσμιας περιοδείας συνοψίζουν την ιστορία της μπάντας- φαινόμενο που σημάδεψε τον 20ο αιώνα. Στα τρία αυτά χρόνια των συναυλιών σε όλο τον κόσμο, στο απόγειο της Beatlomania στρέφει το ενδιαφέρον του ο οσκαρικός σκηνοθέτης Ρον Χάουαρντ (“A Beautiful Mind”) με την έγκριση του Πολ και του Ρΐνγκο και με συμπαραγωγό τη δισκογραφική εταιρία των σκαθαριών.

Σπάνιο αποκατεστημένο αρχειακό υλικό, αδημοσίευτες φωτογραφίες, αποσπάσματα απο συναυλίες, συνεντεύξεις ξετυλίγουν την ιστορία των Beatles από τις πρώτες εμφανίσεις στο κλαμπ Cavern στο Λίβερπουλ μέχρι την τελευταία επίσημη συναυλία το 1967 στο Σαν Φρανσίσκο. Η αναπάντεχη επιτυχία του πρώτου δίσκου, η πρωτοφανής επιτυχία βρετανικής μπάντας στις Ηνωμένες Πολιτείες, η φρενίτιδα και τα ουρλιαχτά των κοριτσιών σε κάθε ζωντανή εμφάνιση, που κάλυπταν τις φωνές του Πολ και του Τζον, το χιούμορ και η αναίδεια στις συνεντεύξεις τύπου, η θρυλική πια δήλωση ότι ειναι πιο δημοφιλείς απο το Χριστό, όλα όσα εχουν ειπωθεί για την επιδραστικότερη μπάντα του πλανήτη, αποτυπώνονται κινηματογραφικά με ένα εξαιρετικό μοντάζ εικόνας και ήχου και μέσα από το πρίσμα συνεντεύξεων τόσο των ίδιων των καλλιτεχνών όσο και των ανθρώπων που έζησαν από κοντά το φαινόμενο των 60s.

Η αφήγηση επικεντρώνεται στην περιοδεία των Beatles στις Ηνωμένες Πολιτείες με φόντο τις ιστορικές εξελίξεις της εποχής, από την πρώτη ιστορική συναυλία σε στάδιο της Νέας Υόρκης με ανύπαρκτο τεχνικό εξοπλισμό, καθώς πρώτη φορά στα χρονικά εμφανιζόταν μπάντα σε στάδιο και την πρώτη συναυλία που παρακολούθησαν Αφροαμερικανοί και λευκοί μαζί, μέχρι την τελευταία τους επίσημη εμφάνιση στην Καλιφόρνια. Στόχος του σκηνοθέτη δεν είναι η απλή ιστορική καταγραφή, αλλά η ανάδειξη μίας πιο σκοτεινής, πιο οριακής πλευράς των σκαθαριών, αυτού του σημείου που η ανεξέλεγκτη επιτυχία γίνεται βάρος, που όλοι περιμένουν κάτι από αυτούς, που οι συναυλίες δεν αντιμετωπίζονται μουσικά, που νιώθουν ότι δεν εξελίσσονται καλλιτεχνικά, που οι πολύ στενοί δεσμοί μεταξύ τους δοκιμάζονται. Η συνέχεια βέβαια ανήκει στις χρυσές σελίδες της μουσικής ιστορίας, καθώς το τέλμα μετά την παγκόσμια περιοδεία οδήγησε στα δύο άλμπουμ ορόσημα του 20ου αιώνα, στο Revolver και στο Sgt. Pepper ‘s Lonely Hearts Club Band.

Μεστό σε περιεχόμενο και με γρήγορο ρυθμό, το ντοκιμαντέρ εξελίσσεται σε μία κινηματογραφική εμπειρία, καθώς οι εμβληματικές μελωδίες βρίσκουν τη θέση τους στη μεγάλη οθόνη, δίνοντας την αίσθηση θεατή σε συναυλία. Περισσότερο από το να πει μία καινούργια ιστορία το ντοκιμαντέρ καταφέρνει να δημιουργήσει ατμόσφαιρα και συναίσθημα για ένα κομμάτι της ποπ κουλτούρας με επίκεντρο τους τέσσερις πρωταγωνιστές, που δεν είχαν ιδέα εκείνη τη στιγμή ότι κατακτούσαν την κορυφή της παγκόσμιας μουσικής ιστορίας, έτσι όπως τη γνωρίζουμε σήμερα.

“The Beatles: Eight Days A Week – The Touring Years” από 13 Οκτωβρίου στους κινηματογράφους σε διανομή Odeon

The post The Beatles: Eight Days A Week – The Touring Years appeared first on screeneye.gr.

Τίποτα Δεν Τελειώνει Κύριε Κόλινς

Ιάκωβος Γωγάκης — Wed, 01 Apr 2015 15:50:43 +0000

Δράμα/ Κωμωδία, 106′, Η.Π.Α 2015

Πρωτότυπος Τίτλος: Danny Collins

Γλώσσα: Αγγλικά

Του Νταν Φόγκελμάν

Με τους Αλ Πατσίνο, Ανέτ Μπένινγκ, Κρίστοφερ Πλάμερ, Μπόμπι Καναβάλε, Νταν Φόγκελμαν, Τζένιφερ Γκάρνερ

Η ταινία σηματοδοτεί το σκηνοθετικό ντεμπούτο του Αμερικανού σεναριογράφου Νταν Φόγκελμάν, πυροδοτούμενη από ένα υπαρκτό συμβάν, το γράμμα του Τζον Λένον το 1971 προς τον ταλαντούχο συμπατριώτη του μουσικό Στιβ Τίλστον, με το θρυλικό “σκαθάρι” να ανιχνεύει τις προθέσεις του άγνωστου δημιουργού, για κάποιου είδους μεταξύ τους συνεργασία. Το γράμμα έφτασε στον παραλήπτη 34 χρόνια αργότερα, στερώντας του τη φήμη, ίσως και μια μεγάλη καριέρα. Ο Νταν Φόγκελμάν αναζωογονεί αυτό το γεγονός, αφήνει τη φαντασία του να οργιάσει, αντικαθιστά τον Τίλστον και σκαρφίζεται τον νάρκισσο ροκά, ονόματι…Ντάνι Κόλινς.

Στην εναρκτήρια αλλά και στην τελευταία σκηνή, που μας θύμισαν το “Σχεδόν Διάσημοι” του Κάμερον Κρόου, βλέπουμε τον ήρωα μας στην παιδική του ηλικία, σε μια συνάντηση με έναν από τους φημισμένους μουσικοκριτικούς της Βρετανίας, που ψάχνει προικισμένα εκκολαπτόμενα ταλέντα. Τέσσερις δεκαετίες μετά, ο “σταυροφορεμένος” βαψομαλλιάς Ντάνι Κόλινς( Αλ Πατσίνο), είναι πλούσιος, είναι άσωτος, είναι αλαζών, είναι ο ορισμός του “sex drugs and rock n roll”. Τρεις φορές παντρεμένος, ζει τώρα σε έπαυλη με μια μικρή μπίμπο χαζοβιόλα και με το συναυλιακό του κοινό, όλα αυτά τα χρόνια, να είναι το ίδιο. Η καθημερινότητα του διαταράσσεται, από το γράμμα που θα του δώσει ο ατζέντης του ( Κρίστοφερ Πλάμερ), γραμμένο από τον Τζον Λένον. Υπαρξιακές ανησυχίες αρχίζουν να τον ζώνουν. Αποφασίζει να κάνει στροφή 180 μοιρών και να ψάξει να βρει στο Νιου Τζέρσεϊ το χαμένο του παιδί , ο καρπός μιας εφήμερης σχέσης του, ταυτόχρονα αναζητώντας νέους έρωτες…στα κυβικά του, αρχής γενομένης από την υπεύθυνη του ξενοδοχείου που διαμένει(Ανέτ Μπένινγκ).

Είναι το είδος της ταινίας που κινείται εντός των ελεγχόμενων ορίων μιας καθιερωμένης-στρογγυλεμένης αμερικάνικης δραμεντί και δεν σκοπεύει να χαράξει νέους δρόμους, αυτό είναι το μόνο σίγουρο. Η συνένωση προσώπων και καταστάσεων υλοποιείται βασιζόμενη στην πεπατημένη οδό στενάχωρων γεγονότων(διανθισμένων με χιούμορ για να αποφορτίζεται η ατμόσφαιρα), εν προκειμένω μιας ύπουλης νόσου, για να είμαστε ακριβείς δύο τον αριθμό, μια στον εγγονό και μια στο γιο, κραυγαλέες συμπτώσεις που έρχονται και τέμνουν χωροχρονικά, με την προσπάθεια του κεντρικού προσώπου να σπάσει τον πάγο και να κερδίσει τον χαμένο χρόνο. Συμβάλει σε αυτό και ο Σαιξπηρικός αφορισμός ” Όταν το χρήμα προηγείται, όλες οι πόρτες ανοίγουν”, με τον σκηνοθέτη να τοποθετεί σε περίοπτη θέση τα αμέτρητα δολάρια του Ντάνι Κόλινς, μια τακτική που θα λέγαμε κακώς δεν υπονομεύεται από τον Νταν Φόγκελμάν, αντίθετα δείχνει να την επικροτεί. Το ειδύλλιο του με την Μαίρι (μάνατζερ ξενοδοχείου) είναι διασκεδαστικό, γεμάτο πειράγματα και ατάκες, αποδεικνύει ότι το φλερτ δεν γνωρίζει ηλικία, θα το θέλαμε -ίσως- λιγότερο συμβατικό, από τη στιγμή που του λείπει ακόμα και το φιλί.

Ωστόσο, καθ’ όλη τη διάρκεια του έργου, εμφανίζονται σποραδικές υπόγειες εσωτερικές ζυμώσεις που ακτινοβολούν, φανερώνοντας την οδύνη του διάσημου καλλιτέχνη να επιτύχει τη ψυχική του λύτρωση( κάτι παρόμοιο με το “Somewhere” της Κόπολα), αποκαθιστώντας τις οικογενειακές του σχέσεις, γυρίζοντας σελίδα στο μουσικό του ρεπερτόριο, παλεύει με τα όρια του, για αυτές τις αλλαγές , μα η δύναμη της συνήθειας, της εύκολης πρόσβασης στις ουσίες, ο φόβος του επαγγελματικού ρίσκου, τον δεσμεύουν και τον αποκρούουν.

Ο 74χρόνος Άλ Πατσίνο, σε διάστημα λίγων μηνών, ερμηνεύει για δεύτερη φορά( προηγείται το ” The Hubling”),μια πλευρά της δικιάς του ζωής, έχει το ελεύθερο από τον Φόγκελμάν να αυτοσχεδιάσει, η παρουσία του μπορεί να θεωρηθεί υπεροπτική, είναι όμως και γοητευτική, ο Πατσίνο είναι δυναμίτης, συνδέεται άριστα με όλους τους συμπρωταγωνιστές του, καλύπτει στο μέτρο του δυνατού τις σκηνοθετικές παλινωδίες και προσφέρει μια κάποια λύτρωση, στον χαρακτήρα του Ντάνι Κόλινς.

“Τίποτα Δεν Τελειώνει Κύριε Κόλινς” από 2/4 στους κινηματογράφους σε διανομή Odeon

The post Τίποτα Δεν Τελειώνει Κύριε Κόλινς appeared first on screeneye.gr.