Οι Ταινίες της Εβδομάδας από 9 Ιουνίου στους Κινηματογράφους
Επιμέλεια-Κριτικές Ιάκωβος Γωγάκης
1. Τρούμαν
Κοινωνικό Δράμα , Κωμωδία, 108′ , Ισπανία, Αργεντινή 2015
Πρωτότυπος Τίτλος: Truman Γλώσσα: Ισπανικά, Αγγλικά Διανομή Spentzos/ Seven
Του Σεσκ Γκάι
Με τους Ρικάρντο Νταρίν, Χαβιέρ Κάμαρας, Ντολόρες Φόνσι
ΠΛΟΚΗ- ΚΡΙΤΙΚΗ
Για τις αντιξοότητες και για τον ψυχικό πόνο όσων κουβαλάνε μια βαριά αρρώστια, όπως είναι ο καρκίνος, ο Καταλανός σκηνοθέτης Σεσκ Γκάι βασίζεται σε μια ιστορία ενός δικού του ανθρώπου, ο οποίος ακολούθησε το Ευριπίδειο απόφθεγμα «Ο θάνατος αξίζει περισσότερο από μια άθλια ζωή»,σταματώντας τη χημειοθεραπεία, για να αφεθεί στη μοίρα και στο τέλος του.
Ο τραγικός ήρωας της ταινίας, ο Τζουλιάν, συναντάει ξανά τον καλύτερο του φίλο, που φτάνει από τον Καναδά στη Μαδρίτη, για 5 μέρες και προσπαθούν μαζί να καλύψουν το χαμένο χρόνο και να διαχειριστούν τις τελευταίες εκκρεμότητες, ψάχνοντας σπίτι για το σκύλο του(ονόματι Τρούμαν, κάπως έτσι προκύπτει ο τίτλος της ταινίας) και παράλληλα να διευθετήσει τις όποιες παρεξηγήσεις είχε με τους φίλους του.
Το στενάχωρο αυτό θέμα, δεν αποφορτίζεται ούτε στιγμή, παραμένει σε αυτό το πλαίσιο από την αρχή της ταινίας μέχρι και το τέλος της, υιοθετώντας ένα μακάβριο χιούμορ, όπως είναι η αναζήτηση, από τον ίδιο τον Τζουλιάν, του κατάλληλου τάφου. Ο σκηνοθέτης επενδύει αρκετά πάνω σε μια υποτονική ατμόσφαιρα, αρκετά επιτηδευμένη, από τον αργόσυρτο τρόπο που κινούνται οι ήρωες στο χώρο, τους διαλόγους τους -που σκοτώνουν το χρόνο- για τη ζωή και το θάνατο, ακόμα θα λέγαμε και από μια σκόπιμη προσπάθεια να δημιουργηθεί στο θεατή το αίσθημα της λύπησης για τον Τζουλιάν, από το υπερφορτωμένο μακιγιάζ, όχι ενός ανθρώπου που πάσχει από καρκίνο, αλλά που μοιάζει δαρμένος. Αντίθετα, ο δικός μας, ο Ηλίας Δημητρίου, στο πρόσφατο «Smac», έδειξε να κινείται πιο κοντά στην πραγματικότητα, έδειξε πιο ρεαλιστικά τα χαρακτηριστικά ενός καρκινοπαθούς και το πως διαχειρίζεται μια δύσκολη καθημερινότητα, εν αντιθέσει με το σκηνοθέτη αυτής της ταινίας που το καταδίκασε σε ένα μονότονο μελό, γεμάτο αμπελοφιλοσοφίες. Ωραίες οι μελαγχολικές μουσικές, ο πρωταγωνιστής της ταινίας είναι η πιο γνωστή φυσιογνωμία του Αργεντίνικου σινεμά, ο Ρικάρντο Νταρίν( Το Μυστικό στα Μάτια της, Ιστορίες για Αγρίους) και μόνιμος πια κάτοικος Ισπανίας.
2.Το Κάλεσμα 2
Τρόμου 133, Η.Π.Α 2016
Πρωτότυπος Τίτλος: The Conjuring 2, Διανομή Tanweer
Του Τζέιμς Γουάν
Με τους Βέρα Φαρμίγκα, Πάτρικ Γουίλσον, Φράνσις Ο’Κόνορ, Φράνκα Ποτέντε
ΠΛΟΚΗ- ΚΡΙΤΙΚΗ
Τι ταινίες να πρωτοθυμηθούμε, με πνεύματα, φαντάσματα και υπερφυσικές δυνάμεις;
Ο τρόμος σε όλο του το μεγαλείο, σε φτηνές παραγωγές, αλλά και σε κάποιες αξιόλογες, όπως ήταν ο «Στοιχειωμένος Πύργος» του 1963, « Οι Άλλοι» το 2001, το « Ορφανοτροφείο» του 2007.
Το « Κάλεσμα ΙΙ», είναι το σίκουελ μιας κλασικής -στη δομή της- ταινίας τρόμου, του 2013, στηριζόμενη στις εφιαλτικές αφηγήσεις -μεταξύ του 1976 και του 1979-της ανύπαντρης μητέρας, της Πέγκυ Χοντγκσον, , διαμένοντας σε ένα σπίτι στο Βόρειο Λονδίνο και μέσα εκεί έζησε έναν πραγματικό εφιάλτη. Στις αστυνομικές αρχές, στους ντετέκτιβ Έντ και Λορέιν, ανέφερε πως έπιπλα από μόνα τους μετακινούνταν, άκουγε φωνές και μια αόρατη δύναμη κατεύθυνε τις πράξεις των μικρών παιδιών της. Η υπόθεση πήρε μεγάλη δημοσιότητα και από τις εφημερίδες ακόμα και από το BBC.
Οι δύο ταινίες σκηνοθετούνται από τον Αμερικανό Τζέιμς Γουάν, διατηρεί περίπου το ίδιο πρωταγωνιστικό καστ ,όμως η τωρινή βερσιόν, ακολουθεί τη χρονική αλληλουχία των γεγονότων μέσα στην πόλη, μακριά από το αγροτικό περιβάλλον της προ- τριετίας ταινίας και χρησιμοποιεί πετυχημένα όλα τα τεχνητά τρικ του είδους του τρόμου. Μόνο σε ελάχιστες στιγμές θα δει κανείς το φως της μέρας, χρησιμοποιείται σκοπίμως διακοσμητικός-κρυφός φωτισμός, το sound design ανεβάζει την αδρεναλίνη, η κάμερα κινείται γοργά στους χώρους του σπιτιού, στενό close-up πάνω στα πρόσωπα και στις ξαφνικές-απρόβλεπτες δράσεις του υπερφυσικού προσώπου( ελέγχει τις κινήσεις των παιδιών, κλειδώνει πόρτες, κλείνει παράθυρα, τα κάδρα στους τοίχους αποκτούν υπόσταση, βροχές και αστραπές τις κρίσιμες στιγμές) και πάντα κυριαρχεί η ανήσυχη ηρεμία πριν την καταιγίδα. Ενώ οι περισσότερες ταινίες τρόμου σπάνια δίνουν σημασία στους διαλόγους και στις ερμηνείες, οι δύο γυναίκες η Βέρα Φαρμίγκα και η Φράνκα Ποτέντε, όπως και τα παιδιά, διαθέτουν ένα ισχυρό θεατρικό στήσιμο και συμβάλουν στο να μην θεωρηθεί άλλη μία ταινία του συρμού, παραμένει βεβαίως μέσα στο περιορισμένο πλαίσιο, όσων αγαπούν το σινεμά του τρόμου.
3.Οιδιπόδειο Αλά Γαλλικά
Κομεντί ,99′, Γαλλία 2015
Πρωτότυπος Τίτλος: Lolo: Γλώσσα: Γαλλικά-ΑγγλικάΔιανομή Feelgood
Της Ζουλί Ντελπί
Με τους Ζουλί Ντελπί, Ντάνι Μπουν, Καρίν Βιάρ, Βενσάν Λακόστ
ΠΛΟΚΗ-ΚΡΙΤΙΚΗ
Ήταν ένα από τα πρωταγωνιστικά πρόσωπα στο κύκνειο άσμα του Κισλόφσκι, παίζοντας και στην 3 ταινίες των «χρωμάτων». Αργότερα έγινε το κορίτσι του Λινκλέιτερ, στην τριλογία των « Πριν». Η Ζουλί Ντελπί, ηθοποιός με πλούσια υποκριτική γκάμα, έχει δοκιμάσει να βρεθεί και σε ρόλο σκηνοθέτη, τουλάχιστον 5 φορές-αυτή είναι η 6η, όλες οι ταινίες ήταν ρομαντικές κομεντί, όπως και αυτή εδώ. Άλλη μία απογοητευτική σκηνοθετική απόπειρα.
Η Βιολέτα, λίγο πάνω από τα 45, μια παιχνιδιάρα milf, που δουλεύει στη βιομηχανία της παριζιάνικης μόδας, αποφασίζει να έρθει σε ένα ελληνικό νησί, μαζί με τη καλύτερη της φίλη. Θα ερωτευτεί έναν Γάλλο κομπιουτερά και θα τον παρουσιάσει στο γιό της, τον κακομαθημένο Λόλο, που θα της κάνει τη ζωή κόλαση, βάζοντας εμπόδια ,στο νέο έρωτα της μητέρας του.
Χαρακτήρες νευρώδεις, που θα ήθελαν να θύμιζαν αυτούς του Γούντι Άλεν, και καταλήγουν χειρότεροι από αυτούς του Sex&City, ωμό και κακόγουστο χιούμορ, όλη την ώρα γύρω από το αιδοίο, διάλογοι γραμμένοι στο πόδι και με το Λόλο καρικατούρα των εφήβων από τις ταινίες του Ξαβιέ Ντολάν( βλέπε Mommy), η Ντελπί αποτυγχάνει να αναδείξει-έστω κι ως κωμωδία- τις δύσκολες σχέσεις μάνας-γιού και τη διαχείριση της επαγγελματικής, οικογενειακής και προσωπικής ζωής, όσων γυναικών μεγαλώνουν μόνες παιδιά.
4.Με Απόκρυψη
Θρίλερ, 102′, Ισπανία 2015
Μία εντελώς σουρεάλ ταινία-παρωδία, που θα ήθελε πολύ ο νεοφερμένος Ισπανός σκηνοθέτης της, ο Ντάνι Ντε Λα Τόρε να χαρακτηριστεί ως ο άξιος συνεχιστής του Γιαν ντε Μποντ και του γνωστότερου δημιουργήματός του, το έργο “Speed”.
Κλασική ιστορία που παίζει με το χρόνο και με μια βόμβα έτοιμη να εκραγεί, σκορπώντας το θάνατο για τον πρωταγωνιστή δηλαδή για τον επιχειρηματία Κάρλος και τα δύο του ανήλικα τέκνα, επιβάτες του παγιδευμένου με εκρηκτικά αυτοκινήτου . Για να αποφευχθεί το τραγικό συμβάν, ο Κάρλος θα πρέπει να δώσει εντολή εμβάσματος, ενός μεγάλου χρηματικού ποσού, στο λογαριασμό του εκβιαστή.
Η κάμερα στο χέρι επιτείνει την επιθυμητή ατμόσφαιρα θρίλερ, αλλά ούτε τα μικρά παιδιά δεν θα μπορούσαν να πιστέψουν, όλα όσα διαδραματίζονται στο πολυτελές αυτοκίνητο. Σενάριο υποτυπώδες, το οποίο προσπαθεί ο σκηνοθέτης, με τεχνάσματα να καμουφλάρει, όπως επί παραδείγματι βάζοντας τους ήρωες του να φωνάζουν, να ουρλιάζουν, σε καταστάσεις και δρώμενα έξω από κάθε λογική.
5.Η Συμμορία των Μάγων 2
Δράση, Κωμωδία 1239, Η.Π.Α 2016
Πρωτότυπος Tίτλος: Now You See Me 2 Διανομή Odeon
ΠΛΟΚΗ-ΚΡΙΤΙΚΗ
Έχει πλέον γίνει μόδα, πάνω στις κινηματογραφικές εισπρακτικές επιτυχίες να εφευρίσκεται ένα πανομοιότυπο σενάριο, για να στηρίξει τη συνέχεια τους. Η “Συμμορία των Μάγων” εντάσσεται σε αυτή την κατηγορία, μετά τα 300 εκατομμύρια δολάρια καθαρές εισπράξεις, το 2013.
Οι περιπέτειες των τεσσάρων μάγων δεν περιορίζονται τώρα μόνο στη Νέα Υόρκη, φτάνουν μέχρι την Κίνα και σε ένα καζίνο στο Μακάο και απ’ εκεί στο Λονδίνο, στην προσπάθεια τους να παγιδεύσουν έναν πάμπλουτο ειδήμονα των νέων τεχνολογιών, τον Ουόλτερ Μέιμπρι.
Παρότι η ιστορία δε μας γέμιζε το μάτι, ήμασταν πρόθυμοι να δούμε με ενδιαφέρον την επίλυση του κατασκοπικού μυστηρίου, έχοντας και ένα λόγο παραπάνω, εξαιτίας της αντικατάστασης του σκηνοθέτη της ταινίας του 2013, του Λουί Λετεριέ με τον πρωτοεμφανιζόμενο Τζον Τσου. Όμως… άνθρακας ο θησαυρός. Απουσίαζε παντελώς η αφηγηματική τεχνική που θα δίνει την αίσθηση του σασπένς και της προσμονής, μια αναγκαιότητα σε τέτοιους είδους ταινίες, Επίσης οι πασίγνωστοι και έμπειροι ηθοποιοί, έδιναν την εικόνα πως συμμετέχουν σε διαφημιστικό σποτ και σε καμία περίπτωση δεν έδειξαν πως αγάπησαν τους ρόλους τους.
6.Warcraft: Η σύγκρουση δύο κόσμων
Περιπέτεια Φαντασίας, 123′, Η.Π.Α 2016
Πρωτότυπος Tίτλος: Warcraft Διανομή UIP
ΠΛΟΚΗ
Το ειρηνικό βασίλειο του Άζεροθ, δέχεται την επίθεση τρομερών Όρκ πολεμιστών που εγκαταλείπουν την ετοιμοθάνατη πατρίδα τους για να αποικήσουν μια άλλη. Καθώς ανοίγει η πύλη που ενώνει τους δύο κόσμους, ο ένας στρατός αντιμετωπίζει την πιθανότητα μιας καταστροφής κι ο άλλος της ολοκληρωτικής εξαφάνισης. Αρχίζει έτσι μια εντυπωσιακή επική ιστορία δύναμης και θυσίας όπου ο πόλεμος έχει πολλά πρόσωπα, και που ο καθένας παλεύει για κάτι.
7.Η Γη της Επαγγελίας(Ρετρό)
Δράμα, 180′, Πολωνία 1974
Πρωτότυπος Tίτλος: The Promised Land Γλώσσα: Γερμανικά, Ρωσικά, Πολωνικά Διανομή New Star
ΠΛΟΚΗ-ΚΡΙΤΙΚΗ
Η «Γη της Επαγγελίας» αποτελεί το πιο αδικημένο έργο του πρωτομάστορα του Πολωνικού σινεμά Αντρέι Βάιντα, έχοντας το 1974 ως βοηθό σκηνοθέτη τον πρόσφατα αποθανόντα Αντρέι Ζουλάφσκι. Μία επική ταινία τριών ωρών, η οποία λογοκρίθηκε και δέχθηκε επεξεργασία στο μοντάζ( μεταξύ των αλλαγών που έγιναν, κόπηκαν και οι ερωτικές σκηνές της ηθοποιού Καλίνα Τζετρούσικ) και περιορίζεται στις δύο ώρες και δέκα οκτώ λεπτά, η σημασία της και η τεχνική αρτιότητα της θυμίζει τα προγενέστερα αριστουργήματα του Βάιντα, όπως ήταν το «Στάχτες και Διαμάντια», «Αθώοι Μάγοι» και το μεταγενέστερο «Άνθρωπος από Μάρμαρο». Αδικημένη , από τη στιγμή που κέρδισε μια οσκαρική υποψηφιότητα, αλλά οι Αμερικάνοι διανομείς αρνήθηκαν να την προβάλουν στους κινηματογράφους, εξαιτίας της έντονης κριτικής στο καπιταλιστικό μοντέλο, σε μια εποχή, όπου ο ψυχρός πόλεμος βρισκόταν σε έξαρση και βρήκαν τη δικαιολογία της «αντισημιτικής» προπαγάνδας. Την ίδια τακτική ακολούθησαν και ευρωπαίοι διανομείς. Η ευρεία αναγνώριση αυτού του -για χρόνια- κρυφού αριστουργήματος έγινε το 2000 όταν κυκλοφόρησε σε ντίβιντι.
Ο Βάιντα αγάπησε το ομώνυμο βιβλίο του νομπελίστα Βλαντίσλαφ Σ. Ρέιμοντ του 1897, μεταφέροντάς το στη μεγάλη οθόνη, για δεύτερη φορά, η πρώτη κινηματογραφική προσαρμογή αυτού του βιβλίου έγινε το 1927, σε σκηνοθεσία Αλεξάντερ Χέρτζ και Ζμπιγκνιου Γκνιαζτοφσκι.
Η ιστορία εξελίσσεται κατά τα πρώτα, πρώιμα χρόνια της βιομηχανικής επανάστασης, στις αρχές του 19ου αιώνα, στη πόλη Λοτζ της Πολωνίας.
Είναι η ιστορία τριών ανιδιοτελών και οραματιστών νέων, που αποφασίζουν να δημιουργήσουν ένα εργοστάσιο, θυμίζοντάς μας του στίχους του Νεγρεπόντη « ο Μπράουν ο Φίσερ κι Κράφτ αχώριστοι γίνανε φτιάχνοντας τραστ».
Τα χέρια των εργατών βάζουν μπροστά τις μηχανές και το χρήμα αρχίζει να ρέει και το όνειρό τους γίνεται πραγματικότητα. Υπάρχει τίμημα σε όλο αυτό. Η ηθική κατάπτωση τους, ο κυνισμός τους και τα ψέματα που αρχίζουν να λένε…ακόμα και σε ερωμένες, στο βωμό του χρήματος και της δόξας.
Ο Αντρέι Βάιντα πλάθει ένα συγκλονιστικό φιλμ, ιδιαιτέρως επίκαιρο σήμερα, για την ασημαντότητα των πάσης φύσεως σχέσεων, για τη ζωώδη ανθρώπινη συμπεριφορά μπροστά στην εξουσία και τη μανία για την απόκτηση των υλικών αγαθών. Η ομιχλώδης εικόνα από το Λοτζ έχει τη σημασία της, ένα όμορφο και γαλήνιο μέρος που μετατρέπεται σε κολαστήριο, εκεί μέσα ξεδιπλώνεται η ανηθικότητα και η αδικία. Σπάνια μπορεί κανείς να δει μια ταινία εποχής, πιστή αναπαράσταση εκείνων των χρόνων. Κι όμως « Η Γη της Επαγγελίας», μας τοποθετεί χωρίς ίχνος υπερβολής στο 19ο αιώνα. Η μεγάλη σχολή των Πολωνών ηθοποιών είναι παρούσα στο αριστούργημα του Βάιντα, όπως και ο μέγιστος συνθέτης Βόιτσεκ Κίλαρ.
About the author: Ιάκωβος Γωγάκης
Has 931 Articles
