Κοσμοπλημμύρα και δύο ακόμα ωραίες ταινίες στο κλείσιμο του In-Edit Film Festival Θεσσαλονίκης

Ανταπόκριση Δέσποινα-Ηλέκτρα Βούλγαρη

Το ρεκόρ προσέλευσης θεατών και το υψηλό επίπεδο των ταινιών είναι τα κύρια χαρακτηριστικά του τρίτου In-edit festival στη Θεσσαλονική, που έριξε αυλαία στο Ολύμπιον. Από τα 60s εώς σήμερα, από τη ροκ και τη φανκ μέχρι την ποπ και την ηλεκτρονική μουσική, συγκροτήματα και τραγουδιστές, πέρασαν όλοι από τη μεγάλη οθόνη, συνθέτοντας τη συναρπαστική αφήγηση της σύγχρονης μουσικής ιστορίας.

Mr. Dynamite: the rise of James Brown

Με την εγγύηση του HBO και το όνομα του Μικ Τζάγκερ στην παραγωγή, δύσκολα θα απογοήτευε ένα ντοκιμαντέρ για το βασιλιά της σόουλ. Βίντεο από τις πρώτες κιόλας εμφανίσεις του Τζέιμς Μπράουν και της ορχήστρας του, αποσπάσματα από τηλεοπτικές εμφανίσεις, συνεντεύξεις από συνεργάτες μοντάρονται εύστοχα για να περιγράψουν το ξεκίνημα και την απογείωση ενός καλλιτέχνη, που επηρέασε τη μουσική σκηνή όσο λίγοι. Από την εγκατάλειψή του ως παιδί και τη φτώχεια του αμερικανικού Νότου μέχρι την επιτυχία του Payback το 1973, η καλλιτεχνική προσωπικότητα του Μπράουν ξεδιπλώνεται πλήρως με τα χορευτικά και θεατρικά προσόντα του πάνω στη σκηνή, με τα χαρακτηριστικά φωνητικά του, με τους ταλαντούχους μουσικούς συνεργάτες του.

Παράλληλα ο Άλεξ Γκίμπνεϋ δεν διστάζει να ρίξει φως στη σκοτεινή πλευρά του μύθου. Άδικος ως αφεντικό, σκληρός με τους συνεργάτες του, βίαιος σύζυγος, νάρκισσος και απόμακρος, ο κύριος Μπράουν οδηγούσε το δικο του μοναχικό δρόμο με στόχο τα χρήματα και τη δόξα. Βιώνοντας το ρατσισμό από παιδί, βγηκε μπροστά στον αγώνα υπέρ των δικαιωμάτων των Αφροαμερικανών, ενώ δίχασε το κοινό, όταν αποφάσισε να στηρίξει το συντηρητικό, Ρεπουμπλικάνο πρόεδρο Ρίτσαρντ Νίξον. Σφιχτό αφηγηματικά, με πλούσιο υλικό ιστορικά, το ντοκιμαντέρ περιορίζεται στα όρια του τίτλου του, χωρίς να θίγει την πτώση της καριέρας του και τα τελευταία χρόνια της ζωής του, αλλά τονίζοντας την καθοριστική του επιρροή στη χιπ-χοπ και r&b μουσική. Μία τεκμηριωμένη ματιά στην ανεξίτηλη επιτυχία του περφόρμερ που άλλαξε τα δεδομένα, υπό φάνκι και boogie ρυθμούς, μία προσέγγιση στην ανθρώπινη διάσταση του μύθου, ένα ντοκιμαντέρ αναπόσπαστο κομμάτι της μουσικής ιστορίας.

Daft Punk unchained

Η ταινία λήξης του φεστιβάλ, πολυαναμενόμενη για φανς και μη, αναλύει το μουσικό φαινόμενο Daft Punk, το οποίο παρέσυρε κοινό και κριτικούς στα 90s και επανακαθόρισε την ηλεκτρονική μουσική. Το ντουέτο από τη Γαλλία ρίχνει τις ρομποτικές μάσκες που κρατούν κρυφό το πρόσωπό τους εδώ και είκοσι χρόνια, εκμυστηρεύεται τα πρώτα του βήματα, όταν ως έφηβοι ξεκίνησαν στο παιδικό τους δωμάτιο να φτιάχνουν μουσική.

Η χλιαρή αντίδραση στην πρώτη τους σύμπραξη ως Darling με garage ύφος δεν τους αποθαρρύνει, δανείζονται το τωρινό τους όνομα από μία κριτική και στρέφονται στη house, που άνθιζε στις αρχές των 90s. Το πρώτο σινγκλ τους γνωρίζει ιλιγγιώδη επιτυχία και ξεκινά μία μοναδική καριέρα όχι μόνο επειδή ταράσσει τα νερά της ηλεκτρονικής μουσικής με τα ποπ και λυρικά στοιχεία, αλλά και με τις επιλογές των δημιουργών Thomas Bangalter και Guy-Manuel de Homem-Christo. Βάζουν τα κράνη, γιατί η μουσική έχει σημασία και όχι τα πρόσωπα, αποφεύγουν κάθε επαφή με τα Μ.Μ.Ε., φέρνουν στα μέτρα τους τις δισκογραφικές εταιρίες, έχουν τον απόλυτο καλλιτεχνικό έλεγχο με τις αναφορές στην κουλτούρα των γιαπωνέζικων κόμικ, αλλά και στα βιντεοκλίπ με την επιλογή διάσημων σκηνοθετών.

Γρήγορο και με ρυθμό, η ταινία διατηρεί σε όλη τη διάρκεια το μυστήριο που αποπνέει το ντουέτο με τις άγνωστες φάτσες και τις σπάνιες ζωντανές εμφανίσεις, αποκαλύπτοντας λεπτομέρειες που ακούγονται για πρώτη φορά. Καλαίσθητο με βιντεοκλιπίστικη αντίληψη, η υποβλητική αφήγηση του σκηνοθέτη Martin Delpierre από τα πρώτα εφηβικά μουσικά βήματα μέχρι τον θρίαμβο στα Γκράμις του 2014 δεν ξεφεύγει από την παγίδα της αγιοποίησης, χωρίς σε καμία περίπτωση να γίνεται φαιδρή. Ολοκληρωμένο, αποκαλυπτικό, ευχάριστο, η ιστορία των Daft Punk δεν είναι ακόμη μία μουσική ιστορία, αλλά ενα κομμάτι της σύγχρονης ποπ κουλτούρας.