Οι Ταινίες της Εβδομάδας από την Πέμπτη 25 Αυγούστου στους Κινηματογράφους
Επιμέλεια-Κριτικές: Ιάκωβος Γωγάκης
1. Cafe Society
Ρομαντική κωμωδία, 96′,Η.Π.Α 2016
Πρωτότυπος Τίτλος: Cafe Society
Γλώσσα: Αγγλικά, Διανομή: Odeon
Του Γούντι Άλεν
Με τους Τζέσι Άιζενμπεργκ, Κρίστεν Στιούαρτ, Στιβ Καρέλ, Μπλέικ Λάιβλι
ΠΛΟΚΗ- ΚΡΙΤΙΚΗ
Η ικανότητα του Γούντι Άλεν να κάνει ταινίες που να μοιάζουν ίδιες αλλά ταυτόχρονα να είναι και διαφορετικές, αφήνοντας -σχεδόν πάντα- την αίσθηση πως αυτό που βλέπει το κοινό, δεν είναι σίγουρα για τα σκουπίδια, σπανίζει και επιβεβαιώνει τον ιδιοφυή του νου και το γεγονός πως πρόκειται για έναν τεχνίτη του κινηματογραφικού μέσου, που ανακαλύπτει τους ιδανικούς και νευρικούς ήρωες των ιστοριών του, αναδημιουργεί από την αρχή τη δική του κοσμοθεωρία, για το χρήμα, για τους Εβραίους, για τις ερωτικές σχέσεις, για τις «τρομερές αλήθειες» των κρυμμένων επιθυμιών, για το γάμο και βεβαίως για τον εθισμό των σύγχρονων αστών στις λάθος επιλογές.
Το « Café Society» είναι όλα αυτά, τα επαναλαμβανόμενα, μα αρκούντως γοητευτικά, με τους γνώριμους οξυδερκείς διαλόγους, πλαισιωμένο σχεδόν σε όλες τις σκηνές του, με τις αγαπημένες του τζαζ μουσικές,αρμονικά δεμένες στη δεκαετία του ’30, δηλαδή εκεί που τοποθετείται χρονικά η πλοκή του έργου.
Σε μια πενταμελή εβραϊκή οικογένεια της Νέας Υόρκης, ο μεγαλύτερος γιος μπλέκει με τον υπόκοσμο, η αδερφή του παντρεύεται έναν κομμουνιστή, ο τρίτος -και το κεντρικό πρόσωπο του έργου-, ο Μπόμπι, μαζεύει την πραμάτεια του και σαν άλλος «Χατζηχρήστος» ψάχνει τον πλούσιο θείο,για να του βρει δουλειά.
Ο Φιλ Στερν λύνει και δένει σε στούντιο του Χόλιγουντ. Ο νεαρός Μπόμπι με τα πολλά, θα μπει στο μαγικό κόσμο του σινεμά και θα ερωτευτεί την «ξεναγό» του, τη Βερόνικα ή Βόνι, που είναι γραμματέας του παντρεμένου θείου του… και ερωμένη του. Οι ελπίδες του νεαρού για να την κατακτήσει διαλύονται με μιας, γυρίζει στην Νέα Υόρκη και μαζί με τον γκάγκστερ αδερφό του, ανοίγουν το πολυτελές « Café Society».
Ο 81χρόνος σκηνοθέτης –όπως το συνηθίζει- συσχετίζει και υποβοηθά την εσωτερική δράση με την εξωτερική αφήγηση, κρατώντας ο ίδιος το ρόλο του αφηγητή, έχοντας να ξεπεράσει- για μια ακόμη φορά-έναν υπαρκτό σκόπελο, δηλαδή τη διαχείριση περίπου 100 χαρακτήρων « επί σκηνής». Και τα καταφέρνει, επενδύοντας σαφώς στα πρόσωπα που αποτελούν την τριγωνική σχέση( πρωτίστως στον Μπόμπι), αλλά και σε ένα τέταρτο, τη μετέπειτα σύζυγο του, που τη λένε επίσης Βερόνικα. Στον κόσμο του Άλεν, οι προσωπικές τραγωδίες έχουν στοιχείο αρχαιοελληνικό, έτσι και εδώ, υπάρχει η κοινή μοίρα των τεσσάρων, να πορευτούν στο υπόλοιπο μέρος της ζωής τους, κουβαλώντας άλυτες προσωπικές παθογένειες. Ο Μπόμπι θα αυταπατάται, πως η βελτίωση του κοινωνικού του στάτους και το « φαίνεσθαι» του ευτυχισμένου του γάμου, θα τον κάνει πιο δυνατό στα μάτια του άκαρπου του έρωτα. Όμως και ο πόθος του, δηλαδή η Βόνι, θα κυριευέται ( όπως φαίνεται στην πορεία του έργου) με το αίσθημα του ανικανοποίητου, με τον Φιλ Στερν να της καλύπτει μόνο μια άνετη και λαμπερή ζωή. Τραγικό πρόσωπο και η νυν σύζυγός του, θυμίζοντας μας, το ρόλο της Κέιτ Μπλάνσετ στο “Θλιμμένη Τζάσμιν”( τυχαίο; η 29χρόνη Μπλέικ Λάιβλι φέρνει κάτι από την Μπλάνσετ), ένας εύθραυστος χαρακτήρας, συναισθηματικά ανασφαλής, που αποδέχεται τη δεύτερη θέση, που της επιφυλάσσει και ο δεύτερος σύζυγος της .
Το φετινό alter ego του Άλεν , o Τζέσι Άιζενμπεργκ απελευθέρωσε τις πλούσιες ικανότητες του και αποκρυπτογράφησε όλους τους κώδικες, μιας κατά τα λοιπά- γνώριμης περσόνας. Δικαίωσε τον σκηνοθέτη η αντικατάσταση του Μπρους Γουίλις με τον Στιβ Καρέλ, στο ρόλο του θείου Στερν, αποδεικνύοντας, πως αργά ή γρήγορα ο πρωταγωνιστής του «Foxcatcher», τα μεγάλα βραβεία θα τα πάρει. Σαγηνευτική η Κρίστεν Στιούαρτ, σε ένα ρόλο σεναρίου, που ίσως ήταν λιγότερο πλούσιος από το αναμενόμενο.
Το έργο έχει και τις βολικές του αφέλειες και τις βραδυπορίες, λίγο πριν αποκαλυφθούν οι «κρυφοί» έρωτες.
« Έπρεπε να είχα βγει στη σύνταξη, αλλά όσο μου δίνουν χρήματα, εγώ θα γυρίζω ταινίες» είπε από τις Κάννες ο Γούντι Άλεν για το γεγονός , πως κάθε χρόνο από το 1969 διανέμεται και μια δικιά του ταινία.
« Το Café Society δεν είναι βγαλμένο από τη φαντασία του σεναριογράφου και σκηνοθέτη, ήταν τζαζ και μπλουζ μπαρ από τη δεκαετία του ’30 στη Νέα Υόρκη».
2. Συνήγορος Υπεράσπισης
Δικαστικό θρίλερ, 93′, Η.Π.Α 2016
Ο ποινικολόγος Ρίτσαρντ Ράμσει (Κιάνου Ριβς), με τη συνδρομή μιας νεαρής και ρομαντικής ασκούμενης δικηγόρου, αναλαμβάνουν να υπερασπιστούν δικαστικώς ένα ανήλικο αγόρι, που κατηγορείται για το φόνο του πατέρα του. Τον Ρίτσαρντ Ράμσει προσλαμβάνει η «συντετριμμένη» μητέρα του αγοριού και δολοφονημένου συζύγου (Ρενέ Ζελβέγκερ). Το γνωστό παιχνίδι, τι είναι αλήθεια και τι ψέμα, κινηματογραφικά ξεκινά, μέσα στη δικαστική αίθουσα και μέσα από τα flashback μητέρας και αγοριού.
Αν θυμηθούμε μερικές καλές ή ακόμα και λιγότερο δυνατές δικαστικές ταινίες, όπως για παράδειγμα την «Ετυμηγορία« (όχι αυτήν την αριστουργηματική με τον Νιούμαν, την άλλη) με τον Μάθιου Μακόναχι, ή «Το ξαδερφάκι μου ο Βίνι« με τον Τζο Πέσιτους « Ενόρκους» του Γκάρι Φλέντερ και προσθέσουμε και ολίγον Ντέιβιντ Φίντσερ από το «Το κορίτσι που Εξαφανίστηκε«, μπορούμε να ισχυριστούμε πως έχουμε το 80% της υπόθεσης, της σκηνοθετικής οπτικής και του σασπένς, από τη συγκεκριμένη ταινία.
Ο γιος του Ηλία Καζάν, ο Νικόλας, έγραψε το σενάριο, παίρνοντας προφανώς ιδέες από τα κλασικά δικαστικά θρίλερ,αναλαμβάνοντας τη σκηνοθεσία, η γνωστή από το πραγματικά γεμάτο ένταση «Frozen River«, η Κόρτνεϊ Χαντ.
Ο τρόπος κατάληξης του θρίλερ, είναι και το μοναδικό σημείο, που θα μπορούσαμε να βρούμε κάποιο ενδιαφέρον… με πολλές ενστάσεις, που παραπέμπουν σε μισογυνισμό και στην αίσθηση πως βλέπουμε ένα ακόμη έργο, αφιερωμένο στις «διαβολογυναίκες». Φαίνεται ξεκάθαρα πως ούτε οι ηθοποιοί πιστεύουν στο εγχείρημα. Οι ερμηνείες των Κιάνου Ριβς- Ρενέ Ζελβέγκερ δεν είναι πειστικές, ούτε και στην τελική κορύφωση.
3. Ομάδα Αυτοκτονίας
Δεν μπορούμε να πούμε ότι έχει άδικο ένας εκ των πρωταγωνιστών αυτής της ταινίας, ο βραβευμένος με Όσκαρ για το « Dallas Buyers Club», o Τζάρετ Λέτο, όταν προ ημερών δήλωσε πως δεν επιθυμεί να πάει να δει την ταινία και να συμμετέχει ενεργά στο promotion της Warner Bros. Πίστευε πως η « Ομάδα Αυτοκτονίας» θα ήταν ένα art-house θρίλερ, αλλά όπως επιβεβαιώνουμε και εμείς, είναι μια φουλ mainstream παραγωγή, με σκηνοθέτη τον υπέρ-εκτιμημένο για το “Fury” Ντέιβιντ Άγιερ. Η υποτυπώδης υπόθεση αφορά μια αφροαμερικανή πράκτορα των Μυστικών Υπηρεσιών, την Αμάντα Γουόλερ που αποφασίζει να χρησιμοποιήσει « περιθωριακά» άτομα της κοινωνίας-θανατοποινίτες που δεν γνωρίζονται μεταξύ τους…για να αντιμετωπίσει το κακό. Αυτοί θα ελπίζουν μέχρι τελευταία στιγμή, σε μια απονομή χάριτος.
Ατάκες του στιλ « γιατί να σώσουμε αυτό το κόσμο» και μια ηθικολογική προσέγγιση, εμπλέκοντας στο στόρι και παιδιά, την κόρη του αποκαλούμενου Deadshot ( Γουίλ Σμιθ) για παράδειγμα( βεβαίως για την απαραίτητη δόση συγκίνησης), η ταινία εκτός από το αρχικό θετικό ξάφνιασμα της αποτύπωσης ενός κόσμου απόκοσμου και δυσλειτουργικού, δεν έχει τίποτα να πει και τίποτα να αφήσει, πλην του αξιοπρεπούς soundtrack και μιας έξυπνης αποτύπωσης των τίτλων του τέλους.
4. Το Μούτρο: Η Επιστροφή
Δράση, Θρίλερ,99′, Η.Π.Α 2016
Πρωτότυπος Τίτλος: Mechanic: Resurrection
Γλώσσα: Αγγλικά. Διανομή:Odeon
Του Ντένις Γκανσέλ
Με τους Τζέισον Στέιθαμ, Τζέσικα Άλμπα, Τόμι Λι Τζόουνς
ΠΛΟΚΗ-ΚΡΙΤΙΚΗ
Το γνωστό και μη εξαιρετέο καρικατουρίστικο χαρακτήρα, του αμείλικτου, ακατάβλητου αλλά και ηθικού δολοφόνου κατ’επάγγελμα ,συνεχίζει να ερμηνεύει ο Τζέισον Στέιθαμ, που από το 2002 και το ρόλο του Μπέικον στη καλύτερη ταινία της καριέρας του ( Δύο Καπνισμένες Κάνες), είναι μονίμως με ένα πιστόλι στο χέρι, τόσα πολλά ακροβατικά, είναι απορίας άξιο, που δεν επιλέχθηκε ακόμα για Τζέιμς Μποντ. Η ταινία αυτή αποτελεί τη συνέχεια του επιτυχημένου σε εισπράξεις « The Mechanic» του 2011, με το Στέιθμαν να είναι και πάλι ο σκληροτράχηλος κακοποιός Άρθουρ Μπίσοπ, που αποφασίζει να γνωρίσει τον κόσμο της «ηθικής», μετά τον απρόσμενο έρωτα στη Ταϊλάνδη με τη Τζίνα( Τζέσικα Άλμπα). Όμως -κλασικά- το παρελθόν καραδοκεί. Ένας παλιός του γνώριμος απαγάγει τη Τζίνα και τον εκβιάζει πως δεν πρόκειται να την ξαναδεί, εάν δεν βγάλει από τη μέση-με τρόπο που να μην φαίνεται ως φόνος- τρία πρόσωπα του υποκόσμου,σε τρεις διαφορετικές χώρες.
Παρωδία μέχρι εσχάτων, ο Γερμανός σκηνοθέτης Ντένις Γκανσέλ-που κάποτε γύρισε μια ταινία αξιώσεων στα γερμανικά, με πολιτική χροιά, το « Κύμα» του 2008-, εδώ ξεπετάει το ρομάντζο και τα δίνει όλα στο εξωπραγματικό πιστολίδι και στην εφευρετικότητα του ήρωα του, να διεκπεραιώσει την αποστολή του . Ο θεατής θα μάθει από πρώτο χέρι πως μπορεί μια βεντούζα να γίνει φονικό όπλο, αλλά και πως, με μια reverse ντρίπλα, να « σουτάρεις» και να βρεις το στόχο, μα ούτε ο Καρμέλο Άντονι της Εθνικής Μπάσκετ των Η.Π.Α δεν τα κάνει αυτά.
5.Ο Τελευταίος Αυτοκράτορας(Ρετρό)
6.Έγκλημα στο Νείλο( Ρετρό)
Καλοκαίρι μαζί με ταινίες μυστηρίου, ένας συνδυασμός που αγαπούν οι Έλληνες, πόσο μάλλον εάν υπάρχει και με μια καλή ιστορία αλά Άγκάθα Κρίστι. Το «Έγκλημα στον Νείλο», μυθιστόρημα της βρετανίδας συγγραφέως, του 1937, έλαβε το κινηματογραφικό του βάπτισμα το 1978 σε σκηνοθεσία Τζον Γκιλέρμιν και με έναν all-star θίασο, τον οποίο καθοδηγεί ο Πήτερ Ουστίνοφ ( στο ρόλο του Ηρακλή Πουαρώ). Η πλούσια κληρονόμος Λινέτ Ρίτζγουεϊ παντρεύεται τον πρώην εραστή της καλύτερής της φίλης και ξεπεσμένης αριστοκράτισσας της ντροπαλής και αθώας Ζακλίν ντε Μπελφόρ. Η Ζακλίν ακολουθεί το νεόνυμφο ζευγάρι στο μήνα του μέλιτός τους στην Αίγυπτο και στοιχειώνει κάθε στιγμή τους. Τελικά, το ζευγάρι ξεφεύγει από αυτήν, επιβιβαζόμενοι στο πολυτελές ατμόπλοιο Καρνάκ που διασχίζει το Νείλο. Όμως η Λινέτ Ρίτζγουεϊ, εκεί δολοφονείται.
Όσοι δεν έτυχε να δείτε αυτό το κλασικό θρίλερ μυστηρίου, ούτε στις δεκάδες επαναλήψεις από την ΕΡΤ, έχετε μία ακόμη ευκαιρία, σε αυτή τη ψηφιακή επανέκδοση.
Ο Τζον Γκιλέρμιν ακολουθεί κατά γράμμα το μυθιστόρημα και γυρίζει –σχεδόν εξ’ ολοκλήρου το έργο στην Αίγυπτο. Είναι τόσο ισχυρό το σασπένς και η σφραγίδα της Κρίστι, που κανείς δεν μπορεί να ισχυριστεί πως είναι ένα έργο του σκηνοθέτη, ο θεατής αφήνεται ανεμπόδιστος στο σασπένς και στα χαρίσματα των ηθοποιών.
About the author: Ιάκωβος Γωγάκης
Has 931 Articles
