Ορκισμένη Παρθένα

Δράμα,84′, Ιταλία 2015

Πρωτότυπος Τίτλος: Vergine giurata/ Sworn Virgin Γλώσσα: Αλβανικά/ Ιταλικά

Της Λάουρα Μπισπούρι

Με τους Άλμπα Ρορβάκερ, Φλόνια Κοντέλι, Λαρς Έιντινγκερ, Λούαν Τζάχα, Μπρούνο Σλάκου, Ίλιρε Σελάι

Γράφει ο Ιάκωβος Γωγάκης

Φύλο, ισότητα και σεξουαλική ταυτότητα, η προμετωπίδα της πρωτοεμφανιζόμενης Ιταλίδας Λάουρα Μπισπούρι, που επιλέγει να σκηνοθετήσει το ομώνυμο μυθιστόρημα της Ελβίρα Ντόουνς γύρω από μια καταπιεσμένη γυναίκα, η οποία ενστερνίζεται ένα ανδρικό όνομα και μια ανάλογη συμπεριφορά, παραμένοντας «έφ’ όρου ζωής» παρθένα.
H Χάνα Ντόντα μεγάλωσε στην Αλβανία σε ένα απομακρυσμένο χωριό και βρέθηκε από νωρίς αντιμέτωπη με τη δεινή θέση των γυναικών και με τους άτυπος κανόνες υπέρμετρης καταπίεσης από το κοινωνικό περιβάλλον. Αποφασίζει να μην επαναστατήσει με τον κλασσικό τρόπο, αλλά με αδόκιμο. Η τοπική παράδοση θέλει κάποιες γυναίκες να μην προβαίνουν σε αλλαγή φύλου, αλλά να υιοθετούν ανδρικό όνομα και να κάνουν τα πάντα ώστε να μοιάσουν με άντρα, δίνοντας όρκο αιώνιας παρθενίας. Με αυτό τον τρόπο η Χάνα ( αργότερα με το όνομα Μαρκ) θα αποφύγει το  bullying, θα μεταναστεύσει στην Ιταλία και θα ενσωματωθεί μερικώς στον τρόπο σκέψης των ανδρών. Όσο όμως τα χρόνια περνούν, το αίσθημα ανελευθερίας αντί να μειώνεται αυτό αυξάνεται και παγιδεύεται στις αρχικές της επιλογές, όταν αποφασίζει να επιστρέψει στον τόπο καταγωγής της.

Η ταινία αποτυπώνει με ακρίβεια τους κανόνες συμπεριφοράς, τις οπισθοδρομικές αντιλήψεις στις αγροτικές περιοχές και τους εσωτερικούς κλυδωνισμούς της ηρωίδας, τα θέλω της, τα πρέπει και τα μη.
Από την άλλη, η Ιταλίδα σκηνοθέτις αποφασίζει να ξετυλίξει το οδοιπορικό της νεαρής γυναίκας, από τα παιδικά της χρόνια στην ενηλικίωση, με σχεδόν βωβό τρόπο και μέσα από αλλεπάλληλα, χρονικά κατακερματισμένα flashbacks, τα οποία δεν βοηθούν πάντα τον ομαλό αφηγηματικό ρυθμό, αντίθετα σε κάποιες στιγμές μπερδεύουν και γίνεται ένα αναμάσημα της ιστορίας. Αισθανθήκαμε πως η Λάουρα Μπισπούρι επιθυμούσε να εκμαιεύσει τη φόρτιση του συναισθηματικού μας κόσμου, μέσα από την αυτολύπηση της ηρωίδας της. Δεν είναι καθόλου σίγουρο, πως ο θεατής θα βρεθεί να συμπάσχει με τη Χάνα Ντόντα, με την απόφαση της να ζήσει σαν άντρας και μετά να αυτοεγκλωβιστεί σε αυτή την επιλογή. Η ταινία είναι φτιαγμένη για το σινεφίλ-φεστιβαλικό ακροατήριο.
Δυνατό σημείο του έργου, η έννοια της διχασμένης ταυτότητας και η ανδροποίηση των γυναικών, όπως επίσης και η παρουσία της ηθοποιού που βρίσκεται σε κάθε πλάνο, της Άλμπα Ρορβάκερ να προσδίδει με καθαρότητα και με συναισθηματικό βάθος, τον διπλό της ρόλο, αρσενικού-θηλυκού και το αίσθημα μόνιμης λύπης, ως αποτέλεσμα ενός πόθου να αισθανθεί ελεύθερη, που της καίει τα σωθικά. Η Μπισπούρι μας χαρίζει εξαιρετικές σκηνές, όπως εκείνη που η κάμερα της βυθίζεται στους ρυθμούς της συγχρονισμένης κολύμβησης, ή της αλληλεπίδρασης της ηρωίδας με την αδερφή της, με φόντο το τραυματικό τους παρελθόν.

“Ορκισμένη Παρθένα” από 7 Απριλίου στους Κινηματογράφους σε διανομή ΑΜΑ