Δράμα,84′, Ιταλία 2015

Πρωτότυπος Τίτλος: Vergine giurata/ Sworn Virgin Γλώσσα: Αλβανικά/ Ιταλικά

Της Λάουρα Μπισπούρι

Με τους Άλμπα Ρορβάκερ, Φλόνια Κοντέλι, Λαρς Έιντινγκερ, Λούαν Τζάχα, Μπρούνο Σλάκου, Ίλιρε Σελάι

Γράφει ο Ιάκωβος Γωγάκης

Φύλο, ισότητα και σεξουαλική ταυτότητα, η προμετωπίδα της πρωτοεμφανιζόμενης Ιταλίδας Λάουρα Μπισπούρι, που επιλέγει να σκηνοθετήσει το ομώνυμο μυθιστόρημα της Ελβίρα Ντόουνς γύρω από μια καταπιεσμένη γυναίκα, η οποία ενστερνίζεται ένα ανδρικό όνομα και μια ανάλογη συμπεριφορά, παραμένοντας «έφ’ όρου ζωής» παρθένα.
H Χάνα Ντόντα μεγάλωσε στην Αλβανία σε ένα απομακρυσμένο χωριό και βρέθηκε από νωρίς αντιμέτωπη με τη δεινή θέση των γυναικών και με τους άτυπος κανόνες υπέρμετρης καταπίεσης από το κοινωνικό περιβάλλον. Αποφασίζει να μην επαναστατήσει με τον κλασσικό τρόπο, αλλά με αδόκιμο. Η τοπική παράδοση θέλει κάποιες γυναίκες να μην προβαίνουν σε αλλαγή φύλου, αλλά να υιοθετούν ανδρικό όνομα και να κάνουν τα πάντα ώστε να μοιάσουν με άντρα, δίνοντας όρκο αιώνιας παρθενίας. Με αυτό τον τρόπο η Χάνα ( αργότερα με το όνομα Μαρκ) θα αποφύγει το  bullying, θα μεταναστεύσει στην Ιταλία και θα ενσωματωθεί μερικώς στον τρόπο σκέψης των ανδρών. Όσο όμως τα χρόνια περνούν, το αίσθημα ανελευθερίας αντί να μειώνεται αυτό αυξάνεται και παγιδεύεται στις αρχικές της επιλογές, όταν αποφασίζει να επιστρέψει στον τόπο καταγωγής της.

Η ταινία αποτυπώνει με ακρίβεια τους κανόνες συμπεριφοράς, τις οπισθοδρομικές αντιλήψεις στις αγροτικές περιοχές και τους εσωτερικούς κλυδωνισμούς της ηρωίδας, τα θέλω της, τα πρέπει και τα μη.
Από την άλλη, η Ιταλίδα σκηνοθέτις αποφασίζει να ξετυλίξει το οδοιπορικό της νεαρής γυναίκας, από τα παιδικά της χρόνια στην ενηλικίωση, με σχεδόν βωβό τρόπο και μέσα από αλλεπάλληλα, χρονικά κατακερματισμένα flashbacks, τα οποία δεν βοηθούν πάντα τον ομαλό αφηγηματικό ρυθμό, αντίθετα σε κάποιες στιγμές μπερδεύουν και γίνεται ένα αναμάσημα της ιστορίας. Αισθανθήκαμε πως η Λάουρα Μπισπούρι επιθυμούσε να εκμαιεύσει τη φόρτιση του συναισθηματικού μας κόσμου, μέσα από την αυτολύπηση της ηρωίδας της. Δεν είναι καθόλου σίγουρο, πως ο θεατής θα βρεθεί να συμπάσχει με τη Χάνα Ντόντα, με την απόφαση της να ζήσει σαν άντρας και μετά να αυτοεγκλωβιστεί σε αυτή την επιλογή. Η ταινία είναι φτιαγμένη για το σινεφίλ-φεστιβαλικό ακροατήριο.
Δυνατό σημείο του έργου, η έννοια της διχασμένης ταυτότητας και η ανδροποίηση των γυναικών, όπως επίσης και η παρουσία της ηθοποιού που βρίσκεται σε κάθε πλάνο, της Άλμπα Ρορβάκερ να προσδίδει με καθαρότητα και με συναισθηματικό βάθος, τον διπλό της ρόλο, αρσενικού-θηλυκού και το αίσθημα μόνιμης λύπης, ως αποτέλεσμα ενός πόθου να αισθανθεί ελεύθερη, που της καίει τα σωθικά. Η Μπισπούρι μας χαρίζει εξαιρετικές σκηνές, όπως εκείνη που η κάμερα της βυθίζεται στους ρυθμούς της συγχρονισμένης κολύμβησης, ή της αλληλεπίδρασης της ηρωίδας με την αδερφή της, με φόντο το τραυματικό τους παρελθόν.

“Ορκισμένη Παρθένα” από 7 Απριλίου στους Κινηματογράφους σε διανομή ΑΜΑ

The post Ορκισμένη Παρθένα appeared first on screeneye.gr.

Δράμα, Θρίλερ,109′, Ιταλία 2014, 

Πρωτότυπος Τίτλος: Hungry Hearts, Γλώσσα: Αγγλικά

του Σαβέριο Κοστάνζο

Με τους Άνταμ Ντράιβερ, Άλμπα Ρορβάκερ, Ρομπέρτα Μάξουελ, Αλ Ροφ, Γκέισα Ότερο

Γράφει ο Ιάκωβος Γωγάκης

Απρόσμενοι έρωτες σε απρόσμενα σημεία. Ένα ειδύλλιο που ξεκινάει στις φρακαρισμένες πόρτες μιας τουαλέτας ενός νεοϋορκέζικου εστιατορίου, θα καταλήξει γρήγορα σε γάμο και στη γέννηση ενός αγοριού. Ο Τζούντ και η Μίνα ότι ευχάριστο και παθιασμένο έζησαν, ήταν το διάστημα των 9 μηνών. Η έλευση του παιδιού στον κόσμο  και ο ισχυρισμός του γιατρού ότι το τέκνο τους φαίνεται να διαθέτει πρώιμα  ανεπτυγμένα πνευματικά χαρακτηριστικά( οι παραψυχολόγοι  θα το ονόμαζαν παιδί ” indigo”),θα φέρει τα πρώτα σύννεφα στη σχέση τους. Η Μίνα κυριεύεται από άγχος για τον τρόπο της σωστής τού ανάπτυξης, το άγχος αυτό σταδιακά εξελίσσεται σε  υπερπροστασία και αυτή με τη σειρά της σε ψύχωση. Ακολουθεί κρυφά από το σύζυγό της μια καταστροφική μέθοδο για την ανάπτυξη  του, στηριζόμενη στην παραϊατρική.

Το παιδί δεν βλέπει το φως της μέρας, σταματάει τον θηλασμό και τον αντικαθιστά με ένα αμφιλεγόμενο προϊόν που περιέχει λάδι.  Με αυτά και με εκείνα, το βρέφος αναπτύσσεται βραδέως και η ζωή του τίθεται σε κίνδυνο. Ο άντρας της όταν θα καταλάβει τι γίνεται, αντιδρά, αλλά είναι δώρον- άδωρον. Η Μίνα δεν καταλαβαίνει τίποτα απολύτως, γιατί έφτασε σε σημείο παράνοιας. Ως γνωστόν, η μάνα έχει πάντα τον πρώτο λόγο και ο  Τζουντ βλέποντας ότι ούτε  η δικαιοσύνη ούτε η αστυνομία μπορεί να επέμβει, εναποθέτει τις ελπίδες του στη δικιά του μητέρα, για να τη μεταπείσει.

 Η πρώτη αγγλόφωνη ταινία του Ιταλού σκηνοθέτη Σαβέριο Κοστάνζο, καταλήγει το ίδιο αμφιλεγόμενη με την αμέσως προηγούμενη του,  “Η Μοναξιά των Πρώτων Αριθμών” (για τη σχέση ενός άντρα και μιας γυναίκας,  που πέρασαν δύσκολα παιδικά χρόνια).

To ” Hungry Hearts” ξεκινά ως ευχάριστη ρομαντική κομεντί, που μοιάζει με το παράδοξο και κάπως σουρεαλιστικό σινεμά της Αμερικανίδας Μιράντα Τζουλί( Εγώ κι Εσύ και Όλοι οι Γνωστοί), για να καταλήξει θρίλερ, θυμίζοντας Πολάνσκι(  Το Μωρό της Ρόζμαρι).

Ο Κοστάνζο, είναι προφανές ότι με το έργο αυτό θέλει να καταδείξει το όριο μεταξύ λογικής – παραφροσύνης( που είναι βέβαια πολύπαιγμένο κινηματογραφικά) και χρησιμοποιεί το παράδειγμα από τα αρχικά στάδια της μητρότητας, και τους κινδύνους που προκύπτουν για το παιδί και για την ίδια από την επιλόχειο κατάθλιψη.

Αυτή του η σύλληψη είναι πράγματι ενδιαφέρουσα, μόνο που και ο ίδιος θα χάσει  λίγο τον έλεγχο και θα ολοκληρώσει το φιλμ, με έναν τρόπο που γεννά απορίες για τα πραγματικά του κίνητρα. Κάποιοι θα μπορούσαν να τον χαρακτηρίσουν έως και μισογύνη.

Προσεγμένα μέχρι και τη τελευταία λεπτομέρεια τα πλάνα του, η μουσική εναλλάσσεται ανάλογα με τις συνθήκες που επικρατούν στο έργο,ρεαλιστικές αποδόσεις από τους δύο του ηθοποιούς Άνταμ Ντράιβερ και Άλμπα Ροργουάχερ, άξιζαν τα δύο βραβεία που πήραν στο Φεστιβάλ Βενετίας 2014.

The post Πεινασμένες Καρδιές appeared first on screeneye.gr.