Γράφει ο Ιάκωβος Γωγάκης

Θέατρο μέσα στο σινεμά. Ποιος είπε πως πρόκειται γα δύο ανόμοιες τέχνες; Ο Μάμετ το αμφισβήτησε και δικαίως. Οι κινηματογραφικές μεταφορές θεατρικών έργων, είναι εκατοντάδες, και οι αριστουργηματικές ουκ ολίγες. Ποιος Φοβάται τη Βιρτζίνια Γουλφ, Λεωφορείο ο Πόθος, Οικόπεδα με Θέα. Μνημονεύουμε αυτές, που μας έρχονται από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού, όπως θέλησε να παραλληλίσει ο Ιρανός Φαραντί το « Θάνατο του Εμποράκου» του Άρθουρ Μίλερ, με τον δικό του « Εμποράκο», ένα ανατρεπτικό κοινωνικό έργο, θρίλερ με όλη τη σημασία της λέξης, ξεθάβοντας επίσης τους φόβους και το χάσμα της ερωτικής σχέσης των δύο πρωταγωνιστών. Ο Φαραντί έχει ένα φρέσκο σενάριο, αλλά ακολουθεί τους γνώριμους του κώδικές , εδώ πιο κοντά στο « About Elly», παρά στον «Ένα Χωρισμό».
Από το πουθενά, προέκυψαν και πολιτικές προεκτάσεις, εξαιτίας του διατάγματος την νέας κυβέρνησης των Ή.Π.Α, να απαγορεύσει την είσοδο πολιτών και από το Ιράν, με τον Ασγκάρ Φαραντί και τους ηθοποιούς του( πρωτοστάτησε η Ταρανέ Αλιντουστί), να δηλώνουν πως ακόμα και ειδική άδεια να πάρουν, δεν επιθυμούν να παρευρεθούν στην τελετή των Όσκαρ, όπου η ταινία είναι υποψήφια στην κατηγορία Ξενόγλωσσης Ταινίας. Τώρα, η ταινία αυτή είναι το απόλυτο φαβορί, από μια επιτροπή φανατικά κόντρα στη λογική Τραμπ.

Το έργο περιστρέφεται γύρω από ένα νεαρό ζευγάρι. το οποίο αναγκάζεται να αναζητήσει νέα στέγη, όταν το μικρό τους διαμέρισμα αρχίζει να δονείται και η πολυώροφη πολυκατοικία είναι έτοιμη να καταρρεύσει( συχνό φαινόμενο της άναρχης δόμησης στην Τεχεράνη και των κακοφτιαγμένων κτιρίων). Ο Εμαντ είναι δάσκαλος και παράλληλα στον ελεύθερο του χρόνο, μαζί με τη γυναίκα του( τη Ρανά), παίζουν σε ερασιτεχνική θεατρική ομάδα της πόλης, ανεβάζοντας εκείνη την περίοδο, το « Θάνατο του Εμποράκου». Ένας ηλικιωμένος φίλος και συνάδελφός τους, θα τους παραχωρήσει δυάρι, στο οποίο έμενε μια γυναίκα « ελευθέρων ηθών». Το πρώτο βράδυ διαμονής τους, θα αποδειχθεί εφιαλτικό, με τη Ράνα , ενώ βρίσκεται μόνη της στο σπίτι, να δέχεται απρόσκλητο επισκέπτη, την ώρα που έκανε μπάνιο. Δεν είδε πρόσωπο. Η ψυχολογική της κατάσταση είναι εύθραυστη και ο Εμαντ αποφασίζει να ξεδιαλύνει το μυστήριο.

Από το έργο-ορόσημο του Άρθουρ Μίλερ ο Φαραντί διατηρεί ως ναυαρχίδα του, τον αντρικό χαρακτήρα, ακραία ιδεοψυχαναγκαστικό, υποφέρει από εμμονές, διαφορετικού τύπου (στο αμερικανικό δράμα ο ήρωας έψαχνε τις υλιστικές απολαύσεις), κρατάει επίσης τις αυταπάτες και τις ψευδαισθήσεις του Γουίλι και της Λίντα( εδώ του Εμαντ και της Ρανά), για τις βαλτωμένες ερωτικές σχέσεις, διατηρώντας όμως αυτό το σημείo λιγότερο δουλεμένο, απ’ότι θα του ταίριαζε. Ελάχιστα τα εξωτερικά γυρίσματα, ένα παζλ για δυνατούς λύτες και η  κλάση του Φαραντί αποδεικνύεται και από την κατεύθυνση-έκπληξη, οδηγώντας την εξέλιξη της ιστορίας, λίγο πριν το τέλος, στην απόλυτη έκπληξη και στην ανατροπή.

Στους κινηματογράφους

The post Ο Εμποράκος appeared first on screeneye.gr.

Το κλασικό δημιούργημα του αμερικάνικου θεάτρου,  ”Ο Θάνατος του Εμποράκου” του Άρθουρ Μίλερ, αποφασίζει τελικά να σκηνοθετήσει ο 43 χρόνος Ιρανός Ασγκάρ Φαραντί , θριαμβευτής στο Φεστιβάλ Βερολίνου του ’11 και αργότερα στα Όσκαρ, για το κοινωνικό δράμα ” Ένας Χωρισμός”. Ακολούθησε η πρώτη μη ιρανική του ταινία, ” Το Παρελθόν”, γυρισμένο στην Γαλλία και οι πληροφορίες τον ήθελαν να βρίσκεται στην Ισπανία, σε μια ταινία με πρωταγωνίστρια την Πενέλοπε Κρουζ.

Τελικά παραμένει στο Ιράν, καλεί δυο αγαπημένους του συνεργάτες, τον Σαχάμπ Χοσεινί και την Ταρανέ Αλιντούστι, ίσως σε δύο πρωταγωνιστικούς ρόλους του νέου του έργου.

Ο θάνατος του Εμποράκου πραγματεύεται το δράμα ενός μέσου αμερικανού, του Ουίλυ Λόμαν, ο οποίος ονειρεύεται να κατακτήσει μια επιτυχημένη εμπορική καριέρα, ακολουθώντας πιστά τις αρχές του αμερικανικού κοινωνικού συστήματος, αλλά τελικά συντρίβεται κάτω από το βάρος των εσφαλμένων επιλογών του.

The post Πρώτη φωτογραφία απο το ” Θάνατο του Εμποράκου” σκηνοθετημένο από τον Ιρανό Ασγκάρ Φαραντί appeared first on screeneye.gr.

Το κλασικό δημιούργημα του αμερικάνικου θεάτρου,  ”Ο Θάνατος του Εμποράκου” του Άρθουρ Μίλερ, αποφασίζει τελικά να σκηνοθετήσει ο 43 χρόνος Ιρανός Ασγκάρ Φαραντί , θριαμβευτής στο Φεστιβάλ Βερολίνου του ’11 και αργότερα στα Όσκαρ, για το κοινωνικό δράμα ” Ένας Χωρισμός”. Ακολούθησε η πρώτη μη ιρανική του ταινία, ” Το Παρελθόν”, γυρισμένο στην Γαλλία και οι πληροφορίες τον ήθελαν να βρίσκεται στην Ισπανία, σε μια ταινία με πρωταγωνίστρια την Πενέλοπε Κρουζ.

Τελικά παραμένει στο Ιράν, καλεί δυο αγαπημένους του συνεργάτες, τον Σαχάμπ Χοσεινί και την Ταρανέ Αλιντούστι, ίσως σε δύο πρωταγωνιστικούς ρόλους του νέου του έργου.

Ο θάνατος του Εμποράκου πραγματεύεται το δράμα ενός μέσου αμερικανού, του Ουίλυ Λόμαν, ο οποίος ονειρεύεται να κατακτήσει μια επιτυχημένη εμπορική καριέρα, ακολουθώντας πιστά τις αρχές του αμερικανικού κοινωνικού συστήματος, αλλά τελικά συντρίβεται κάτω από το βάρος των εσφαλμένων επιλογών του.

The post Ο ιρανός σκηνοθέτης του ” Ένας Χωρισμός” Ασγκάρ Φαραντί μεταφέρει στη μεγάλη οθόνη Άρθουρ Μίλερ… τον Θάνατο του Εμποράκου appeared first on screeneye.gr.

Δράμα Μυστηρίου, 130′ Γαλλίκή & Ιταλική Παραγωγή.       Γλώσσα: Γαλλικά- Περσικά

του Ασγκάρ Φαραντί

Δύο χρόνια μετά τον θρίαμβο στο Φεστιβάλ του Βερολίνου κι αργότερα στα Όσκαρ για την ταινία «Ένας Χωρισμός», ο Ιρανός Ασγκάρ Φαραντί θεωρείται ο πιο επιτυχημένος σκηνοθέτης της χώρας του, ξεπερνώντας μέσα σε ένα χρόνο τη φήμη των  Κιαροστάμι και Παναχί. Ο Φαραντί έκανε ακόμα και τους δύσπιστους αμερικάνους να ψάξουν και να δουν όχι μόνο τις δικές του ταινίες, αλλά γενικότερα τα διαμαντάκια της πλούσιας ιρανικής φιλμογραφίας.

Γυρισμένο στη Γαλλία και όχι σε κάποια πόλη της Περσίας, το «Παρελθόν» είναι ένα περίπλοκο θρίλερ πιο κοντά σαν ιδέα στο «Τι απέγινε η Έλι» του 2009 παρά στον «Ένα Χωρισμό» του 2012. Ο θεατής δηλαδή θέτει καθ’ όλη τη διάρκειά του έργου ερωτήσεις, κι ο σκηνοθέτης απαντάει σε αυτές βήμα – βήμα. Ο τρόπος που γίνεται αυτό μοιάζει με τέχνασμα, σαν να επιθυμούσε ο Φαραντί να μοιάσει στον Χίτσκοκ. Εδώ έγκειται και η αδυναμία του. Πήραμε χαρτί και μολύβι για να σημειώσουμε ονόματα, συγγένειες, διαπλεκόμενες σχέσεις, ένα σενάριο πραγματικά «μύλος», το οποίο περιγράφουμε πιο κάτω απλουστευμένο, μιας και ο Φαραντί τα μπλέκει όλα με στόχο να μας κολλήσει στο μεγάλο πανί , κάτι βεβαίως που θα επιτύχει.

Σε ένα αεροδρόμιο της Γαλλίας θα συναντηθεί ο Αχμάντ και η Μαριάννα που βρίσκονται για 4 χρόνια σε διάσταση. Αυτό που απομένει είναι να υπογραφεί και από τους δύο το διαζύγιο. Η Μαριάννα έχει μια κόρη από τον πρώτο της γάμο, την έφηβη και εκρηκτική Λούσι κι ένα ακόμα κοριτσάκι – καρπό της σχέσης της με τον Αχμάντ. Κατά το διάστημα του χωρισμού, η Μαριάννα τα έχει μπλέξει με τον παντρεμένο Γαλλοϊρανό Σαχίρ του οποίου η σύζυγος (Σελίν) ζει με αναπνευστήρα μετά από απόπειρα αυτοκτονίας. Η Λούσι μετατρέπεται σε ηφαίστειο και αρνείται να αποδεχθεί τον Σαχίρ ως έναν ακόμα μελλοντικό πατριό της. Ένα e-mail που στάλθηκε στην Σελίν από άγνωστο παραλήπτη αποκαλύπτοντας την εξωσυζυγική σχέση του άντρα της, γίνεται η αφορμή για να την οδηγήσει στην απόφαση να θέσει τέρμα στη ζωή της.

Ο 42 χρόνος ιρανός, μακριά και έξω από τον συνήθη οικείο χώρο της Τεχεράνης, θα προσπαθήσει να βρει εκείνο το διακύβευμα πάνω στο οποίο θα στηρίξει την ιστορία του. Σχεδόν όλες οι προηγούμενες του ταινίες είχαν το εκπληκτικό στοιχείο ότι αποκάλυπταν ένα πραγματικό αλλά άγνωστο για τον δυτικό κόσμο κομμάτι του Ιράν που είχε να κάνει με το κράτος, τη θρησκεία, το φύλο, τον γάμο, τα ψέματα και τις αλήθειες. Η ηθική πολυπλοκότητα της χώρας του τον έκανε πιο ξεκάθαρο και πιο ανατρεπτικό.

Το “Παρελθόν ” στηρίζεται στον αριστοτεχνικό τρόπο παρουσίασης της σκηνικής δράσης και στην περίφημη απόδοση των τεσσάρων βασικών πρωταγωνιστών. Είναι εν ολίγοις ένα δυνατό έργο που δεν το βαριέσαι,  αλλά από ένα σημείο και μετά στερείται ουσίας και περιεχομένου. Γιατί άραγε ο Φαραντί επιλέγει κατά διαστήματα να παρουσιάζει την βασική του ηρωίδα ως «διαβολική»; Πού είναι οι ίσες αποστάσεις που κράτησε στον “Ένα Χωρισμό” και γιατί αυτός ο διαχωρισμός φύλου; Τι σημασία έχει τελικά ποιος και γιατί έστειλε το e-mail στην Σελίν; Σε τι εξυπηρετεί ακόμα μία ιστορία ενός διαλυμένου γάμου όταν δεν υπάρχει κάτι πέρα από αυτό; Αυτή η αναβλητικότητα του δημιουργού σε όσους από μας γνωρίζουμε σπιθαμή προς σπιθαμή την φιλμογραφία του μας γεννά απορίες, ως ένα βαθμό μας απογοητεύει , αλλά δεν μπορούμε να μην αναγνωρίσουμε ότι ο σπουδαίος ιρανός ξέρει να δημιουργεί κινηματογραφικές ιστορίες με μεγάλη ένταση, που καθηλώνουν.

 Βραβείο γυναικείας ερμηνείας στην πρωταγωνίστρια Μπερενις Μπεζό στο Φεστιβάλ των Καννών 2013

The post Το Παρελθόν( Le Passé) appeared first on screeneye.gr.